Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Сипаттама
Өзен Вайоминг округінің Ява көлінен басталады. Аркаде ауылында оған Клир-Крик өзені қосылады. Вайоминг округінен батысқа қарай ағып, Йоркшир ауылына жетеді, онда өзен солтүстіктегі Эри округі мен оңтүстіктегі Каттарагус округінің шекарасы болады. Қазіргі уақытта Каттарагус өзеніне стилхедтің қоныс аударуы Спрингвилл маңындағы Скоби бөгетімен шектеледі. Алайда, 2014 жылы АҚШ Армиясының Инженерлер корпусы қазіргі 38 фут (12 метр) биіктіктегі бөгетті шамамен 30 фут (9 метр) төмендету туралы ұсыныс жасады. Егер мақұлдаса, бөгеттің төмендетілуі және балық өтегіш құрылғының орнатылуы стилхедтің Каттарагус өзені мен оның салаларының тағы 44 мильге (71 км) дейін қозғалуына мүмкіндік береді. 6,6 миллион долларлық жоба балықшыларға қосымша 34 миль (55 км) мемлекеттік су айдынына қол жеткізуге мүмкіндік береді, бұл қазіргі бөгеттен төмен балық аулауға қолжетімді 4 мильге (6 км) қарағанда едәуір артық. Бөгеттің алынып тасталуы Каттарагус өзеніндегі стилхедтің популяциясының өзін-өзі қамтамасыз етуіне де мүмкіндік береді, себебі олар бөгеттен жоғары орналасқан қолайлы шағылысу орындарына қол жеткізеді. Қазіргі уақытта стилхедтің балық аулауы жыл сайынғы балықтарды қосып отыру арқылы ғана сақталады.
The creek rises in Java Lake in Wyoming County. In the village of Arcade it is joined by Clear Creek. It flows westward out of Wyoming County to the hamlet of Yorkshire, where the creek becomes the boundary between Erie County to the north and Cattaraugus County to the south. Currently, the extent of steelhead migration up Cattaraugus Creek is limited by the Scoby Dam near Springville. However, a proposal to lower the currently 38 feet (12 m) dam by about 30 feet (9 m) was put forth by the U. S. Army Corps of Engineers in 2014. If approved, the dam's lowering and the installation of a fish ladder would allow steelhead to move into an additional 44 mile (71 km) of Cattaraugus Creek and its tributaries. The $6.6 million (USD) project would allow anglers to seek steelhead at an additional 34 mile (55 km) of public stream access, a large increase over the current 4 mile (6 km) of the stream that is currently publicly accessible for fishing below the dam. The dam's removal could also allow Cattaraugus Creek's steelhead populations to become more self sustaining as they gain access to suitable spawning habitats available above the dam. Currently, the steelhead fishery is maintained only through annual stocking of fish. and 2014.
Қоршаған орта мәселелері
Нью-Йорк штатының Қоршаған ортаны қорғау департаменті Каттарагус өзенін "аймақтағы ең салауатты су алабының бірі" деп сипаттайды. Өзеннің экожүйесіне қауіп төндіретін мүмкін болатын факторлар: қоршаған аумақтың ормансыз қалдырылуы, Зоар аңғарының тым жоғары дамуы және жат түрлер.
The New York State Department of Environmental Conservation describes Cattaraugus Creek as "one of the healthiest watersheds in the area." Potential threats to the creek's ecosystem include deforestation of the surrounding area, overdevelopment of the Zoar Valley, and invasive species.
Ядролық қалдықтар
Ядролық қалдықтар Каттарагус өзенін және Нью-Йорк штатының Батыс аңғары ауданының басқа да жерлерін ластады. Энергетика министрлігінің (DOE) мәліметінше, жоғары деңгейдегі ядролық қалдықтардың көбі алынып тасталғанымен, ядролық және қауіпті қалдықтар әлі күнге дейін Каттараугус округіндегі Вест-Вэлли ауылының солтүстігінде, Каттарагус өзенінің жанындағы бұрынғы жекеменшік ядролық отынды қайта өңдеу зауытының екі учаскесінде қақпасыз траншеяларға көмілген. DOE-нің демонстрациялық жобасы жоғары деңгейдегі ядролық қалдықтарды шыны ыдыстарға (канистерге) ауыстырды. 1966 және 1972 жылдар аралығында әскери және азаматтық ядролық электр станцияларының пайдаланылған отын таяқшаларын қайта өңдеу нәтижесінде төмен деңгейдегі радиоактивті қалдықтар (LLNW) бір учаскеде, ал жоғары деңгейдегі радиоактивті қалдықтар басқа учаскеде жерленді. Ядролық қалдықтарды жасаған мекеме 1972 жылы жабылды, ал 1961 жылы W. R. Grace & Co. (осы кітап пен фильмнің негізгі тақырыбы) және American Machine & Foundry компаниясының еншілес компаниясы Nuclear Fuel Services (NFS) Нью-Йорк штатынан жалға алынған жерде құрылған болатын. Атом энергиясы жөніндегі комиссия 1966 жылы сұйық радиоактивті қалдықтардың нысан ішіндегі өзендерге және Каттарагус өзеніне құйылғанын хабарлады, ал нысан ішіндегі өзендер Каттарагус өзеніне құяды. Бұл іс-қимылдарға Нью-Йорк штаты, оның агенттігі арқылы нысанның толық иесі, Нью-Йорк штатының Энергияны зерттеу және дамыту басқармасы (NYSERDA) және Атом энергиясы жөніндегі комиссияның мұрагері Федералдық Ядролық Регуляторлық Комиссия (NRC) рұқсат берді. NYSERDA NRC-ден лицензия алған, ол жоғары деңгейдегі ядролық қалдықтарға қатысты соңғы билікке ие. Getty Oil 1970 жылдары нысанды иеленді және 1976 жылға дейін ядролық отын таяқшаларын қабылдауды және ядролық қалдықтарды тастауды жалғастырды. Жерге және атмосфераға көптеген шығарылымдардан кейін, жұртшылықтың ластануға қатысты алаңдауы DEC-ті Buttermilk Creek-ке шығаруға рұқсат беруден бас тартуға мәжбүр етті. Бұл, қатаң федералдық ережелермен және ядролық қалдықтарды жоюдағы күшейген экономикалық бәсекелестікпен бірге, NFS-ті зауытты жабуға мәжбүр етті, нәтижесінде Нью-Йорк штаты мүлікті иеленді. 1990 жылдары жоғары деңгейдегі ядролық қалдықтарды тазалау жұмыстары басталды және қазір Батыс аңғарлық демонстрациялық жобасы деп аталатын жерде жалғасуда. LLNW туралы Ядролық реттеуші комиссия: "Қалдықтар жерленгеннен кейін оларды қайтару ниеті жоқ" деп мәлімдеді.
Nuclear waste has contaminated Cattaraugus Creek and other areas around West Valley, New York. Although almost all of the high level nuclear waste has been removed, according to the Department of Energy (DOE), nuclear and hazardous wastes are still buried in unlined trenches on two sites at a former privately operated nuclear fuel reprocessing facility alongside Cattaraugus Creek north of the village of West Valley in Cattaraugus County. The DOE's Demonstration Project at the site transferred high level nuclear waste into glass canisters. Reprocessing of spent fuel rods from military and civilian nuclear power plants between 1966 and 1972 resulted in burial of low level radioactive waste (LLNW) on and burial of high level radioactive waste on another there. The facility that created the nuclear waste there closed in 1972, and was begun in 1961 by Nuclear Fuel Services (NFS), a subsidiary of W. R. Grace & Co. (the focus of the book and film A Civil Action) and American Machine & Foundry, on of land leased from the State of New York. The Atomic Energy Commission reported in 1966 that of liquid radioactive wastes were discharged into on site streams and Cattaraugus Creek, into which on site streams flow. These activities were authorized by the State of New York, title owner of the entire site through its agency, the New York State Energy Research and Development Authority (NYSERDA,) and by the federal Nuclear Regulatory Commission (NRC), successor to the Atomic Energy Commission. NYSERDA holds a license from the NRC, which has ultimate jurisdiction over high level nuclear wastes. Getty Oil took over the site in the 1970s and continued receiving nuclear fuel rods and dumping nuclear waste there until 1976 when, after numerous releases to the ground and atmosphere, public concern over contamination led the DEC to withdraw its permit for discharges into Buttermilk Creek. This, together with more stringent federal regulations and greater economic competition for nuclear waste disposal led NFS to shut the plant down, leaving New York State with the property. Although cleanup of some high level nuclear wastes began in the 1990s and continues at what is now known as the West Valley Demonstration Project, regarding LLNW, the Nuclear Regulatory Commission has stated, "There is no intent to recover the wastes once they are buried."