Кіріспе

Импакттық иондану – материалдағы процесс, онда бір энергетикалық заряд тасымалдаушы басқа заряд тасымалдаушыларды жарату арқылы энергиясын жоғалта алады. Мысалы, жартылай өткізгіштерде жеткілікті кинетикалық энергиясы бар электрон (немесе тесік) байланысқан электронды оның байланысқан күйінен (валенттік жолақта) шығарып, оны өткізгіштік жолақтағы күйге көтере алады, нәтижесінде электрон-тесік жұбы пайда болады. Тасымалдаушылардың жеткілікті кинетикалық энергияға ие болуы үшін жеткілікті үлкен электр өрісі қолданылуы керек, яғни жеткілікті үлкен кернеу қажет, бірақ міндетті түрде үлкен ток емес. Егер бұл жоғары электр өрісі бар аймақта болса, лавиналық бұзылу туындауы мүмкін. Бұл процесс лавиналық диодтарда қолданылады, олардың көмегімен сыртқы электрондық тізбекке кірмес бұрын шағын оптикалық сигнал күшейтіледі. Аваланч фотодиодында бастапқы заряд тасымалдаушы фотонның сіңірілуі арқылы пайда болады. Импакттық иондану процесі қазіргі заманғы ғарыштық шаң детекторларында, мысалы, Галилео шаң детекторы, Cassini CDA, Stardust CIDA және Surface Dust Analyzer сияқты құрылғыларда шаңның соқтығысын анықтау және ғарыштық шаң бөлшектерінің құрамын талдау үшін қолданылады. Бір жағынан, импакттық иондану – Аугер рекомбинациясының кері процесі. Аваланч фотодиодтары (АФД) оптикалық қабылдағыштарда сигналды қабылдағыш тізбегіне жібермес бұрын фотон фототокпен көбейтіледі, бұл қабылдағыштың сезімталдығын арттырады, себебі фототок қабылдағыш тізбегімен байланысты жылу шуына тап болғанға дейін көбейтіледі.