Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Би түрі
Type of dance
әуе шаруашылығында қолданылуы
the aeronautical usage
Айнала жүру (кейде айнала жүру немесе айнала жүру деп жазылады, сондай-ақ horay деп аталады) – 19-шы ғасырдағы қара бетпен ойналатын миньстрель шоуларындағы би. Walkaround 1840 жылдары бір орындаушыға арналған би ретінде басталып, 1850 жылдары көптеген бишілер немесе бүкіл труппа қатысатын болды. Айнала жүру миньстрель шоуының бірінші бөлігінің финалы ретінде жиі қолданылды, ашық жартылай шеңберде орындалатын. Миньстрельдер осы биге арналған "walkarounds" деп аталатын әндер де жазды, ең танымал мысалы – "Dixie".
A walkaround (also spelled walk around or walk around, or called a horay) was a dance from the blackface minstrel shows of the 19th century. The walkaround began in the 1840s as a dance for one performer, but by the 1850s, many dancers or the entire troupe participated. The walkaround often served as the finale to the first half of the minstrel show, the opening semicircle. Minstrels also wrote songs called "walkarounds", which were specifically intended for this dance; "Dixie" is probably the most famous example.
Би элементтері
Бидің сипаты бәсекелік болды. Музыка басталғанда, әдетте жылдам би әндері 2/4 немесе 3/4 өлшемінде орындалса, бишілер (бұрыннан жарты шеңберге отырған) тұрып, әуенімен бірге қолдарын шапалақтап, денелерін соғып бастады ("Жубаны орындау"). Содан кейін бір биші немесе жұп сахнаның алғы жағына, жарты шеңбердің ортасына қарай итеріліп, шамамен 16 тактқа созылатын күрделі би қимылдарын орындады. Бұл бишілер жарты шеңберге қайтқаннан кейін, тағы бір биші немесе бишілер жұбы өнер көрсететін болды. Бұл барлық бишілер жеке би билегенше қайталанды. Соңында бишілер қатарларын бұзып, менстрельдік биді үзіліске дейін биледі.
The dance was competitive in nature. At the start of the music, typically a fast dance song in or time, the dancers (who were already seated in a semicircle) stood and began clapping and slapping themselves in time ("patting Juba"). One dancer or a couple then moved downstage to the focal point of the semicircle and performed a set of elaborate dance steps, lasting for about 16 bars. Once these dancers retreated back to the semicircle, another dancer or pair of dancers took a turn. This repeated until all dancers had soloed. Finally, all the dancers broke ranks and danced the minstrel show into an intermission.
Шығу тегі
ХІХ ғасырдағы түсіндірмешілер бұл айналып жүру биі Африка плантацияларындағы құлдардың бірлескен билерінен тараған деп мәлімдеді, ал бұл билер өз кезегінде Батыс Африканың діни билеріне сілтеме жасады. Қазіргі ғалымдар мұны көбінесе рас деп санайды, айналып жүру биі – құлдардың діни биі болған «ринг шауттың» пародиясын білдіреді деп мәлімдейді. Минстрельдік өнерде айналып жүру биінің танымалдылығы осы стильдің кейінгі билерге де әсер етуіне жағдай жасады. Кейінірек кек-вок биі айналып жүру биіне енгізілді, және уақыт өте келе екі термин бір-бірімен алмастырылатын болды. Бидің кек-вок бөлігі көбінесе ер адамдар әйелдер киімімен орындады.
Nineteenth century commentators claimed that the walkaround descended from the communal dances of African plantation slaves, dances which themselves hearkened back to religious West African dances. Modern scholars still hold this to be mostly true, claiming that the walkaround was a parody of the ring shout, a religious slave dance. The popularity of walkarounds in minstrelsy allowed the style to influence later dances, as well. In later years, the cakewalk became integrated into the walkaround, and over time the two terms became interchangeable. The cakewalk portion of the dance was typically performed by men in drag.