Скотт Уокердің «Tilt» альбомы: 1995 жылы шыққан, 11 жылдық үзілістен кейінгі студиялық жұмысы. Жазбалар 1987-1993 жылдары жасалған, RAK және Townhouse студияларында жазылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Tilt – американдық/ағылшын әнші-әндер авторы Скотт Уокердің он екінші жеке студиялық альбомы. Ол 1995 жылдың 8 мамырында жарық көрді. Бұл Уокердің он бір жылдан кейін шыққан тұңғыш студиялық альбомы. Уокер әндердің көп бөлігін 1991 және 1992 жылдары жазды, ерекшеліктері – 1987 жылы жазылған "Манхэттен" және 1993 жылы жазылған соңғы ән "Розарий". Альбом Ұлыбританиядағы RAK Studios және Townhouse Studios студияларында жазылды, оның шығуы 1992 жылға күтілген еді, бірақ 1995 жылға дейін аяқталмады. Бұл альбом Уокер кейін "бір түрлі трилогия" деп атаған альбомдардың біріншісі, оған The Drift (2006) және Bish Bosch (2012) да кіреді.
Tilt is the twelfth solo studio album by the American/English singer songwriter Scott Walker. It was released on 8 May 1995. It was Walker's first studio album in eleven years. Walker composed most of the songs in 1991 and 1992, the exceptions being "Manhattan", which was written in 1987, and the final song "Rosary", which was composed in 1993. The album was recorded at RAK Studios and Townhouse Studios in the UK and its release had been expected as early as 1992 but was not completed until 1995. The album is the first of what Walker later called "kind of a trilogy" of albums that went on to include The Drift (2006) and Bish Bosch (2012).
Егжей-тегжейлер
Альбомдағы әндердің көңіл-күйі анық түрде күңкей, мұңды және қабірге қосумен байланысты; ән мәтіндері құпия сілтемелерге, күрделі сөз ойындары мен тілдік үзілістерге толы. Уокердің бұрынғы жұмысы "Хантердің климаты" (1984) сияқты, "Tilt" еуропалық авангард пен тәжірибелік элементтерді, сондай-ақ индустриалды музыканың ықпалын біріктіреді. Уокердің ән жазу және орындау өнерінің ерекше әдеби, музыкалық және сахналық сипаттары, лирикалық және "көркем ән" дәстүрлерін еске түсіреді – бұл формалар жазылған танымал музыка мен электрондық медиа заманынан бұрын пайда болған. Композициялар гармониялық құрылымнан гөрі абстрактілі атмосфераны күшейтеді, минималистік, сәл диссонанстық "дыбыс блоктары" мен трансқа ұқсас қайталаулар мұқият түсіндірілген аспаптар мен сирек қолданылатын дыбыс эффектілері арқылы жеткізіледі. Уокердің дауысы үңгірлік эхода резонансқа түсіп, құпиялы, алыс және шұғылалы сипатқа ие болады, бір сыншы оны "Сэмюэл Беккет Ла Скалада" деп сипаттады. "Қаладағы фермер" атты ашылу трекі "Пазолиниді еске алу" деген қосымша атауға ие. Ән мәтіндерінің бір бөлігі Норман Макафидің Пьер Паоло Пазолинидің "Uno dei tanti epiloghi" ("Көптеген эпилогтардың бірі") өлеңінің ағылшын тіліне аудармасынан алынған, ол 1969 жылы Пазолинидің досы және шәкірті, кәсіби емес жас актер Нинетто Даволи үшін жазылған. Ән барысында Уокердің "Мен 21, 21, 21 естіп тұрмын ба? Мен саған 21, 21, 21 беремін" деп айтуы, Даволидің итальян армиясына шақырылған (кейіннен дезертир болған) кезіндегі жасына сілтеме болуы мүмкін. "The Cockfighter" әнінің мәтініне "Каролина патшайымының және Адольф Эйхманның соттарынан алынған үзінділер" кіреді. Бұл ән де, "Bouncer See Bouncer" әні де лирикалық тұрғыдан Холокостқа қатысты. "Bolivia '95" Оңтүстік Америкалық босқындар туралы ән. "Manhattan" әнінің "flȇrdelē'" деген қосымша атауы, әннің мәтінінде айтылған fleur de lis терминінің фонетикалық бұрмалануы болып табылады. Рок аспаптарын ойнаған музыканттардың негізгі құрамынан басқа, жазбаға Лондон Sinfonia оркестрінің және Методисттік орталық залының орган музыкасы да енген, олар жиі серіктесі Брайан Гаскойнмен ұйымдастырылып, дирижерлік етілген.
The songs on the album have a decidedly bleak, forlorn and funereal mood; the lyrics are replete with arcane allusions and recondite wordplay and ellipses. Like Walker's previous effort, Climate of Hunter (1984), Tilt combines elements of European avant garde and experimental elements, along with industrial music influences. The unusual literary, musical and performance qualities of Walker's songwriting and singing are reminiscent of the lieder and "art song" traditions – forms which long predate the era of recorded popular music and electronic media. The compositions emphasize abstract atmospherics over harmonic structure, with minimalist, slightly discordant "sound blocks" and trance like repetition rendered through carefully nuanced instrumentation and sparsely deployed sonic effects. Walker's voice resonates in a cavernous echo, taking on a haunted, distant, desolate quality, which one reviewer characterized as "Samuel Beckett at La Scala". The opening track, "Farmer in the City", is subtitled "Remembering Pasolini". A few of the lyrics are appropriated from Norman Macafee's English translation of Pier Paolo Pasolini's poem, "Uno dei tanti epiloghi" ("One of the Many Epilogs"), which was written in 1969 for Pasolini's friend and protégé, the scruffy young nonprofessional actor, Ninetto Davoli. Throughout the song, Walker's chant of "Do I hear 21, 21, 21 ? I'll give you 21, 21, 21 ", may be a reference to Davoli's age when he was drafted into (and subsequently deserted from) the Italian army. The lyrics of "The Cockfighter" include "excerpts relocated from the trial of Queen Caroline and the trial of Adolf Eichmann". Both this song and "Bouncer See Bouncer " also lyrically relate to The Holocaust. "Bolivia '95" is a song about South American refugees. The subtitle of "Manhattan", "flȇrdelē'", is a phonetic matching corruption of the term fleur de lis, which is mentioned in the lyrics of the song. In addition to a core lineup of musicians playing rock instruments, the recording also features contributions from the strings of Sinfonia of London and the Methodist Central Hall Pipe Organ, which were arranged and conducted by frequent collaborator Brian Gascoigne.