Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гарри Ланселот Доссор (14 мамыр 1916 – 3 желтоқсан 2005) – 1953 жылдың мамыр айында Австралияға эмиграциялаған британдық классикалық музыкадағы концерттік пианиношы және педагог.
Harry Lancelot Dossor (14 May 19163 December 2005) was a British born classical music concert pianist and teacher who emigrated to Australia in May 1953.
Өмірбаян
Гарри Ланселот Доссор 1916 жылғы 14 мамырда Ұлыбританияның Уэстон-супер-Мэр қаласында дүниеге келді. Доссор Сифорд колледжінде білім алып, Лондон университетінде оқуға түсті. 1932 жылы ол Корольдік музыка колледжінде Герберт Фрайерден фортепиано, ал Герберт Хауэллстен композиция пәнін оқыды. 1936 жылы Доссорға үш жылда бір рет берілетін Музыканттар құрметті компаниясының медалі табысталды – бұл ең үздік студентке арналған марапат. Ол 1936 жылы Венадағы халықаралық фортепиано конкурсында Франц Лист сыйлығын, ал келесі жылы III Халықаралық Шопен фортепиано конкурсында Соната сыйлығы мен жалпы төртінші орынды жеңіп алды. 1938 жылы Бельгиядағы Ysaye конкурсында төртінші жүлдеге ие болды, ал алғашқы үш орынды Эмиль Гилельс, Мура Лимпани және Яков Флиер бөлісті. Кейін ол студент кезінде Лондонға Сергей Рахманиновтың концерттерінің бірінің репетициясына қатысуға мүмкіндік алғанын айтты. Репетициядан кейін британдық пианист Сирил Смит Рахманиновқа оны «жақында Шопен сыйлығында сәтті өнер көрсеткен, өте талантты жас пианист» деп таныстырды. Осы кезде Дианамен екі балалары болды. 1979 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін консерваторияда жұмыс істеді. Доссор Австралияда солист ретінде және камералық музыкада танымал болды, соның ішінде 18 жыл бойы эмигрант ағылшын виолончелисі Джеймс Уайтхедпен бірге өнер көрсетті. Олар скрипкашы Ладислав Яшекпен бірге «Елдер триосы» ретінде де танылды. Доссор Ромола Костантиномен фортепиано дуэтін құрып, Австралиялық клавиатуралық музыка қоғамының Аделаида бөлімшесінің президенті болды. Оның бояуды сезіну қабілеті Шопеннің шығармаларын орындау кезінде керемет нәтиже берді, ал орыс репертуарына деген құштарлығы Рахманиновтың орындауларында айқын көрінді. Оның Австралияның, әсіресе Аделаиданың музыкалық өміріне үлкен әсері болды, бұл оның өнерлері мен көптеген шәкірттері арқылы көрінді. Ол Австралияның барлық штаттық оркестрлерімен байланыста болды және Сидней, Мельбурн, Перт және Аделаида қалаларындағы фестивальдерге қатысты. Ол көптеген жазбаларды қалдырмады, себебі жазба – бұл тек белгілі бір күні орындаған нұсқасы екенін, ал оның ең жақсы орындауы емес деп санады. Австралия радио корпорациясы оның концерттерінен бірнеше хабарламаларды жазды, бірақ олардың көбісі жарияланбады. Ланс Доссор музыка туралы нақты пікірлері болды. Ол Шуберт пен Брамсты жақсы көретін, бірақ Брукнерге шыдамдылық танытпады. Оның идеал композиторы Бах еді. Ол: «Егер мен өмірімнің соңына дейін тек бір композитордың шығармаларын орындасам, ол Бах болар еді. Оның шығармалары – таза музыка» деді. 2003 жылы Аделаида университеті оған «университетке және өнерпаз және педагог ретіндегі еңбегі үшін» «Құрметті түлек» сыйлығын табыстады. Ресми түрде зейнеткерлікке шыққан Ланс Доссор 1999 жылға дейін жартылай уақыт оқытумен және кейде өнер көрсетумен айналысты, содан кейін есту қабілетінің нашарлауы оны тоқтауға мәжбүр етті. 2005 жылғы 3 желтоқсанда Аделаидада 89 жасында дүние салды. Оның артында Диана (туған есімі Левинсон) Доссор және олардың үш баласы қалды.
Harry Lancelot Dossor was born on 14 May 1916 in Weston super Mare, United Kingdom, the third child of a jeweller who was also a distinguished amateur tenor. Dossor was educated at Seaford College and matriculated at the University of London. In 1932 he obtained an open scholarship to the Royal College of Music, where he studied piano with Herbert Fryer and composition with Herbert Howells. In 1936 Dossor was awarded the Medal of the Worshipful Company of Musicians, given only every three years to the most outstanding student. He won the 1936 Franz Liszt Prize at the Vienna International Piano Competition, and in the following year the Sonata Prize and overall Fourth Prize in the III International Chopin Piano Competition in 1937. In 1938 he was awarded fourth prize in the Ysaye Competition in Belgium the first three places going to Emil Gilels, Moura Lympany and Yakov Flier. He later recounted the tale that, while he was still a student, he obtained entry to a rehearsal of one of Sergei Rachmaninoff's concerts in London. He was introduced to Rachmaninoff afterwards by the British pianist Cyril Smith as " a very promising young pianist who has recently been successful in the Chopin prize." by which time he and Diana had two children. He remained at the conservatorium until his retirement in 1979. Dossor was known in Australia as a soloist and also in chamber music, including an 18 year partnership with expatriate British cellist, James Whitehead. Together with the violinist, Ladislav Jasek, they also performed as the Elder Trio. Dossor performed in a piano duo with Romola Costantino and served as president of the Adelaide Branch of the Australian Society for Keyboard Music. His refined sense of colour was used to exquisite effect in his performances of Chopin, while his affinity with the Russian repertoire was revealed in his greatly admired performances of Rachmaninoff. His impact on the musical life of Australia, and Adelaide in particular, was considerable, both through his performances and his numerous students. He was associated with all the Australian state orchestras and took part in festivals in Sydney, Melbourne, Perth and Adelaide. He did not leave many recordings, as he felt that a recording was only how he had performed on a particular day, and not necessarily the best performance that he could give. The Australian Broadcasting Corporation recorded a number of his concert broadcasts, but few were issued on record. Lance Dossor had very decided ideas on music. He loved Schubert and Brahms, but had no patience with Bruckner. His ideal composer was Bach. He said "If I had to make do with only one composer for the rest of my life, it would have to be Bach. His works are pure music". In 2003, the University of Adelaide gave him a Distinguished Alumni award "in recognition of his outstanding contribution to the university and to his profession as performing artist and teacher." Although officially retired, Lance Dossor carried on teaching part time and occasionally performing until 1999, when increasing deafness forced him to give up. He died on 3 December 2005 in Adelaide, at the age of 89. He was survived by Diana (née Levinson) Dossor and their three children.