Кіріспе
Джон Ли Уильямсон (1951 жылдың 10 қарашасы – 1996 жылдың 30 қарашасы) – американдық баскетболшы. Ол 1970-ші жылдары «Нью-Йорк Нетс» клубының құрамында Америка баскетбол қауымдастығында (АБА) екі лига чемпионы атанды. Уильямсон Нью-Хейвендегі «Вилбур Кросс» орта мектебінде және Нью-Мексико мемлекеттік университетінде баскетбол ойнады. Ол 1 метр 88 сантиметрлік (6'2") қорғаушы еді. Оның өте тиімді секіруі үшін оны «Супер Джон» деп лақап атады. Жаңадан келгеніне қарамастан, Уильямсон супержұлдыз Джулиус Эрвингпен және жас жұлдыз Ларри Кэнонмен бірге «Нью-Йорк» командасының негізгі құрамына тез енді (кейінірек Кэнон бірнеше жылдан соң ауыстырылды). Уильямсон негізгі құрамға қосылғаннан кейін, команданың сәті тез өзгерді және команда сол маусымда АБА чемпионатында жеңіске жетті. Уильямсон 1974 жылы АБА жаңадан келгендерінің символдық құрамына енді. «Нетс» командасымен жалғасып, Уильямсон 1976 жылғы АБА финалының 6-шы ойынында 28 ұпай жинады, оның 16-сы төртінші тоқсанда. Ол және Эрвинг команданың шабуылын жүктеді, барлығы 59 ұпай (Эрвингтен 31 ұпай) жинап, «Нетс» командасын 22 ұпайдан артта қалғаннан кейін ойынды, серияны және АБА чемпионатын жеңуге жеткізді. 1976–77 маусымда Уильямсон маусым ортасында «Индиана Пейсерс» командасына ауыстырылды; келесі маусымның ортасында ол қайтадан «Нетс» командасына ауыстырылды. «Нетс» 1978–79 маусымдарында плей-оффқа шықты, Уильямсон НБА плей-офф дебютінде 38 ұпай жинады. Алайда, «Сейдерлер» «Филадельфия 76ers» командасына серияда 0–2 есебімен жеңіліске ұшырады. 1979–80 маусымда ол «Нетс» клубынан «Вашингтон Буллетс» клубына ауыстырылды, бұл оның НБА карьерасының соңына дейін 1980–81 маусымға дейін ойнаған соңғы командасы болды. Осы уақытқа дейін Уильямсон 29 жасқа толғанға қарамастан, ойыншы ретінде төмендеді және сол маусымнан кейін НБА-ға қайтып келмеді, себебі еркін агенттік келісімшарттары бойынша келіспеушіліктер туды және ойнау үшін қалыпты салмақты ұстай алмады. 1982 жылы ол НБА-ға қайтадан қабылдану үшін CBA «Лас-Вегас Сильверс» командасында ойнады, бірақ ешқандай ұсыныс алмады. АБА/НБА карьерасында Уильямсон 9,017 ұпай жинады. Ол соңғы маусымынан басқа барлық АБА/НБА маусымдарында орташа есеппен 11,5 және 29,5 ұпай жинады. Уильямсон әлі күнге дейін «Нетс» командасының түрлі санаттардағы рекордтарын сақтап тұр, оның ішінде бір ойындағы ең көп еркін лақтыру әрекеті – 24 (Винс Картер мен Девин Харриспен теңескеннен кейін). Уильямсонның жейдесінің нөмірі (23) «Нью-Йорк/Нью-Джерси Нетс» франшизасымен 1990 жылдың 7 желтоқсанында зейнеткерлікке жіберілді; Уильямсон – АБА кезеңінде «Нетс» командасымен болған және жейдесі зейнеткерлікке жіберілген үш ойыншының бірі; қалған екеуі – Билл Мелхиони және Джулиус Эрвинг.
John Lee Williamson (1951 11 10 – November 30, 1996) was an American basketball player. He helped the New York Nets win two league championships in the American Basketball Association (ABA) in the 1970s. Williamson played high school basketball at Wilbur Cross High School in New Haven, Connecticut and played college basketball at New Mexico State University. He was a 6'2" guard. He was nicknamed "Super John" for his highly efficient jump shooting. Despite being a rookie, Williamson quickly entered the New York starting lineup along with superstar Julius Erving and rising star rookie Larry Kenon (who would get traded a couple of years later). After Williamson became a starter, the team's fortunes quickly turned for the better and the team ended up winning the ABA Championship that season. Williamson was named to the 1974 ABA All Rookie team. Continuing with the Nets, Williamson, in Game 6 of the 1976 ABA Finals, scored 28 points with 16 of them coming in the fourth quarter. He and Erving carried the team's offense, combining for 59 points (31 of them from Erving) and leading the Nets to come back from 22 points behind to win the game, the series and the ABA championship. In the 1976–77 season, Williamson was traded to the Indiana Pacers midseason; in the middle of the next season, he was traded back to the Nets. The Nets would make the playoffs in 1978–79 with Williamson scoring a then record 38 points for an NBA playoff debut. The Nets would however lose 0–2 in the series to the Philadelphia 76ers. In the 1979–80 season he was traded from the Nets to the Washington Bullets who would be the last team he played for before the end of his NBA career until the 1980–81 season. By this time Williamson had largely declined as a player despite being only 29 years old and wouldn't return to the NBA after that season due to contract disagreements in free agency and not maintaining a healthy weight to play. In 1982, he would play for the CBA Las Vegas Silvers in an attempt to get recruited back into the NBA but never received any offers. In his ABA/NBA career, Williamson scored 9,017 points. He averaged between 11.5 and 29.5 points in every ABA/NBA season except for his last. Williamson still holds Nets team records in various categories, including most free throw attempts in a game, with 24 (since tied by Vince Carter and Devin Harris). Williamson's jersey number (23) was retired by the New York/New Jersey Nets franchise on December 7, 1990; Williamson is one of three players who were with the Nets during their ABA days with a retired number; the other two are Bill Melchionni and Julius Erving.
Жеке өмір
Кәсіби баскетболдан кейін Уильямсон туған қаласы Нью-Хейвенде (Коннектикут штаты) жасөсперімдерді түзету орталығында жұмыс істеді.