U2 тобының 2001 жылғы «Көтерілу» турнесі — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

2001 жылғы U2 концерттік гастролі

The Elevation Tour – ирланд рок-тобы U2-нің дүниежүзілік концерттік гастролі. Топтың 2000 жылғы «All That You Can't Leave Behind» альбомын қолдау мақсатында ұйымдастырылған бұл тур 2001 жылы Солтүстік Америка мен Еуропа ареналарында өтті. Бұрынғы Zoo TV Tour (1992–1993) және PopMart Tour (1997–1998) гастрольдерінің әсем, ашық ауадағы масштабты өндірісінен өзгеше, Elevation Tour тобын жабық ареналарға, қарапайым және жақын сахналық дизайнымен қайтарды. Сахнада көптеген көрермендерді қоршап тұратын жүрек пішіндес подиум орналасты, ал АҚШ-та топ тарихында алғаш рет фестивальдық отыру мүмкіндігі ұсынылды. Elevation Tour үш кезеңнен тұратын 113 концерттен құралды. Тур 2001 жылғы 24 наурызда Солтүстік Америкада бірінші кезеңмен, сол жазда Еуропада екінші кезеңмен, ал күзде Солтүстік Америкаға оралып, 2001 жылғы 2 желтоқсанда аяқталды. Бұл жылы Солтүстік Америкада (109,7 миллион АҚШ доллары) және бүкіл әлемде (143,5 миллион АҚШ доллары) ең табысты концерттік турне болды. Тур 2002 жылы Super Bowl XXXVI жартылай сынындағы тобының сәтті өнер көрсетуімен аяқталды. Бұл тур екі концерттік фильмде бейнеленген: «Elevation 2001: Live from Boston» және «U2 Go Home: Live from Slane Castle, Ireland».

Сахналық дизайн және шоу өндірісі

Elevation Tour шоуын Вилли Уильямс жобалады, Марк Фишер сәулетші болып қызмет етті. Tait Towers салған сахнаның ені 24 метр, тереңдігі 30 метр болатын және ортасы ашық болды. Негізгі сахнаның екі жағынан жүрек төменгі бөлігіндей иілген пандустар созылып, алаң ортасында біріктірілді. Жүрек пішіні тур үшін жасалған видеографикадан шабыттанды және оны дизайн процесінің басында шығармашылық команда таңдады. Бас-гитарист Адам Клейтонның ұсынысымен сахнаның ортасы ашық қалдырылды, оны жанкүйерлермен толтыруға болатын; дәстүрлі бейне үлкейтудің (IMAG) орнына сахнаның алдына төрт бейнеэкран ілінді, әрқайсысы U2 мүшесінің қара-ақ камерадан түсірілген бейнесін көрсетті. Төрт ұзын объективті камера топ мүшелерін қадағалап, әрқайсысының "таза" бейнесін бейнережиссердің араласуынсыз көрсетті. Бұл Уильямстың рок-шоулардағы "екі жағында үлкен бейнеэкрандар HBO арнасының арнайы бағдарламасына ұқсайтын нәрсені" көрсету үрдісіне жауабы болды. Оның ойынша, мұндай үрдіс көрермендердің ойын өзгертеді, өйткені назарды нақты тікелей өнерден ауыстырып, бейнеэкрандарда көрсетіліп жатқан нәрсеге шоғырландырады. Уильямс жылдар бойы "видео режиссерлер мен инженерлердің артында тұрып, олардың видеомониторларда көріп жатқандарын көру" тәжірибесінен шабыттанды. Режиссердің қандай кадрларды көрсету керектігін көрсетудің орнына, Уильямс "осы адамды теңдеуден алып тастап", топ мүшелерін тікелей көрсетуді қалады. U2 менеджменті мен концерттік промоутерлер бастапқыда күмәнмен қарады, бірақ Уильямс оны іс жүзінде көргеннен кейін бұл "еш ойланбастан қабылданатын шешім" екенін айтты. Ол бұл турдың ең маңызды аспектілерінің бірі болады деп күтті. Оның айтуынша, ең оңай шешім IMAG-ті мүлдем жою болар еді, бірақ бұл кейбір жабық ареналардың үлкендігі және билеттердің жоғары бағасы себепті "қажет деп саналды". Уильямс проекторлар мен бейнеқабырғаға арналған көркем суреттерді жасау үшін визуалды суретші Кэтрин Оуэнсті шақырды. Көптеген проекциялық суреттер қолмен салынды, көбінесе тікелей пленкаға, бірақ кейбір суреттер компьютерде жасалды. Оуэнс суреттерді жасау үшін төрт суретшінің тобымен жұмыс істеді. Проекциялық графика әдетте абстрактілі және текстуралы болды; Уильямс оның стилі рав мәдениетінен көп нәрсе алғанын айтты. "Walk On" әнінің соңында ол әннің соңғы қайырмасынан әннің сөздерін проектордың пленкасына қолмен жазып, кері бұрып, сөздердің "көргендердің үстінен жүгіріп, титрлер сияқты аяқталуына" мүмкіндік берді. Бейнеқабырғаның үлкен өлшемдері Оуэнс командасына қиындық тудырды, өйткені олар суреттің көп бөлігін қысып тастамай қайта қарастыруға мәжбүр болды. Бейнеқабырғаның көп бөлігі тур репетициялары кезінде жасалды. Осы уақыт ішінде суретшілерге Media 100 редакторларының біріне кіруге мүмкіндік берілді, олар PowerBook G3 ноутбугінде суреттер жасап, оларды бейнеқабырғада бірден көре алды. Бұл процесс Оуэнс командасына топтан көркем идеялар алуға және оларды бір түстен кейін айналдыруға мүмкіндік берді. Жарықтандыру жүйесі турдың "негізгі нәрселерге қайта оралу" тақырыбына сәйкес орнатылды. Бұл Pop альбомының салыстырмалы түрде төмен сатылуына және кейде PopMart турының нашар қабылдануына жауап болды. Elevation Tour-дың Еуропалық бөлігі де ареналарда өтті. Алайда, логистикалық және ғимараттық талаптарға байланысты бірнеше ашық аспан астындағы концерттер ұйымдастырылды, оның ішінде Ирландияның жыл сайынғы "Слейн" концертіне кіретін екі концерт. Осы екі концертте "жүрек" үлкен көрерменді қабылдау үшін кеңейтілді. Туриндегі концерт футбол стадионында өтті, онда жүрек орнына қара U пішіндес жарты шеңбер көпшілікке созылып тұрды. Берлиндегі концерт табиғи ашық аренада, шатыр тәрізді құрылымда, топтың барлық ұшқан жабдықтарын, мысалы динамиктер мен жарықтандыру қондырғыларын қолдап тұрды. Өндіріс үшін бос орынның шектеулі болуына байланысты жүректің жоғарғы жағы сахнаның алдыңғы жағына орналастырылды. Осы кезеңде Боно әр концерттен кейін Дублинге қайтып, өліп бара жатқан әкесімен бірге болатын. Саяхаттың үшінші кезеңі 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан бір ай өткен соң және 2001 жылғы сибір жарасы шабуылдарының ортасында АҚШ-та басталды. Бұл U2 концертті тоқтатуға жақын болды, бірақ олар оны жалғастыруға шешім қабылдады, оны "Fighting Irish" үйі Индиана штатындағы Нотр-Дам университетінде бастады. Кейбір жанкүйерлер әдеттегі мерекелік шараларға немесе үлкен, жабық қоғамдық жиналысқа келуден тартынды, бірақ көптеген жанкүйерлер осы оқиғалар оларды тоқтатуға рұхсат етпеді. Заманның рухы концерттердің атмосферасына күшті әсер етті, Марвин Гейдің "What's Going On" әні жиі орындалды және U2-нің "Walk On" әні қосымша эмоционалдық салмақ алды.

The Elevation Tour show was designed by Willie Williams, with Mark Fisher serving as the architect. The stage, built by Tait Towers, measured 80 feet (24 m) wide by 100 feet (30 m) deep and featured an open center. Extending from the wings of the main stage were curved ramps shaped like the bottom of a heart, which joined together at the center of the venue floor. The heart shape was inspired by the video graphics being produced for the tour, and it was chosen by the creative team early in the design process. At the suggestion of bassist Adam Clayton, the stage was given an open center that could be filled with fans;

In lieu of traditional image magnification (IMAG), four video screens were hung above the front of the stage, each of them displaying a black and white camera feed dedicated to a specific member of U2. Four long lens cameras followed the band members and presented a "raw" video feed of each, without the intervention of a video director. The setup was Williams's response to what he saw as a growing trend with rock shows having "big video screens on either side running something that looks like an HBO special". He believed such a trend instilled a mindset into the audience that the most interesting thing happening at a given moment was what the video screens were displaying, thus diverting attention away from the actual live performance. Williams was inspired by his experience over the years "standing behind video directors and engineers, seeing what they were seeing" on the video monitors. Rather than present a director's vision of what shots to show an audience, Williams wanted to "take that person out of the equation" and present an unmediated look at the band members. U2's management and concert promoters were sceptical at first, but Williams said that after it was seen in action, it was a "complete no brainer". He expected it to be one most of the most influential aspects of the tour. According to him, the easiest solution would have been to eliminate IMAG altogether, but it was "deemed necessary" because of the size of some indoor venues and the high cost of tickets. Williams enlisted visual artist Catherine Owens to create the artwork used for the projectors and the videowall. Most of the projection imagery was hand drawn, much of it directly to film, though some artwork was computer generated. Owens worked with a team of four artists to create the artwork. The projection graphics were generally abstract and textural; Williams said the look of it borrowed heavily from rave culture. For the concluding song "Walk On", he handwrote the lyrics from the song's closing refrain onto the projector film and reversed it, allowing the words to "scroll over the audience and run like closing credits". The wide dimensions of the videowall posed challenges for Owens's team, as they had to re aspect much of the artwork without it looking squashed. A large amount of the videowall artwork was created onsite during tour rehearsals. During that time, the artists were given access to one of Media 100's editing suites in London, where they created images on a PowerBook G3 laptop and could instantly view them on the videowall. The process allowed Owens's team to solicit artistic ideas from the band and turn them around within a single afternoon. The lighting system was configured in a manner that followed the tour's "forward to basics" theme. This was in response to the relatively low sales of Pop and sometimes poor reception of the PopMart Tour. The European leg of the Elevation Tour was also presented in arenas. However, several outdoor shows were played due to logistics and facility requirements. These included both of the Slane Castle shows, which were part of Ireland's annual Slane Concert. For these two performances, the "heart" was extended and widened in order to accommodate the larger attendance. The Turin show was played in a football stadium, with a black U shaped semicircle extending out into the crowd instead of the heart. The Berlin show was performed in a natural outdoor arena with a tent like structure supporting all the band's flown gear such as speaker stacks and lighting rigs. Due to the limited amount of space available for production, the top of the heart was placed at the front of the stage. During this leg, Bono regularly flew back to Dublin after each show to be with his dying father. The third leg of the tour began in the U. S. only a month after the September 11, 2001 attacks and in the midst of the 2001 anthrax attacks. This nearly led U2 to cancel the leg, but they decided to continue, starting it at the University of Notre Dame in Notre Dame, Indiana, home of the "Fighting Irish". While some fans shied away from coming to an ordinarily celebratory occasion or to a large, enclosed public gathering, many other fans did not let these events stop them. The tenor of the times dramatically affected the temperament of the shows, with Marvin Gaye's "What's Going On" appearing frequently in the setlist and the band's "Walk On" taking on added emotional weight.

Орындау тізімі

Шоулар дәстүрлі түрде үйдің жарықтарымен ашылатын, ал U2 тобының кіріспе музыкасы ретінде Influx миксіндегі "Elevation" әні орындалатын. Турдың тақырыптық әні болған "Elevation" концертті бастап, одан кейін әдетте "Beautiful Day", "Until the End of the World" және "New Year's Day" әндері келеді. Кейде "New Year's Day" орнына "Until the End of the World" әнінен кейін "Discothèque" немесе "Mysterious Ways" орындалатын. Алғашқы екі кезеңде көптеген концерттерде "Kite", "Gone" және "New York" әндері тізімде болды. Көбінесе "Gone" мен "New York" арасында "Discothèque" немесе "Even Better Than the Real Thing" орындалатын. Барлық турлық концерттерде "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" және "Sunday Bloody Sunday" әндері міндетті түрде орындалатын. Әдетте, "Sunday Bloody Sunday" әнінен бұрын "I Will Follow", "Out of Control" және "11 O'Clock Tick Tock" әндерінің біреуі орындалатын. Содан кейін "In a Little While" әні орындалатын (кейде "Sweetest Thing" немесе "Wake up Dead Man" әні орындалатын), одан кейін U2 тобының толық акустикалық орындауындағы "Desire" әні және әдетте "Stay (Faraway, So Close!)" акустикалық әні келеді. Кейде "The Ground Beneath Her Feet", "Staring at the Sun" немесе The Ramones тобының "I Remember You" әнінің кавер нұсқасы орындалатын. Акустикалық әннен кейін көбінесе бұрынғы PopMart турында бірнеше рет пайда болған "Bad" әні орындалатын. Кейде оның орнына "All I Want Is You" әні орындалатын. Әр концертте орындалатын "Where the Streets Have No Name" әні келесі болып орындалатын. Әдетте, топ "Sexual Healing" үзінділерімен аяқталатын "Mysterious Ways" әнін және Edge гитарада ойнап, Боно жүрек сахнасының соңында өнер көрсететін "The Fly" әнінің жаңа нұсқасын орындайтын. Кейде "The Fly" әні "Pride (In the Name of Love)" әнімен ауыстырылатын. "The Fly" немесе "Pride" әні орындалғаннан кейін негізгі бөлім аяқталып, топ сахнадан кететін. U2 енкорды "Bullet the Blue Sky" әнімен бастап, Боно көбінесе қару-жарақ қылмысына қарсы наразылық білдіріп, қол атыс қаруына қарсы сөз сөйлейтін, ал The Joshua Tree Tour-да қолданған прожектордың кіші нұсқасын пайдаланатын. "Bullet" әнінен кейін "With or Without You" әні орындалатын. Содан кейін топ "One" әнін орындайтын, ол әр концертте орындалатын. Бірінші кезеңде кейде топ "With or Without You" және "One" әндерінің арасында "Pride" немесе "The Fly" әнін орындайтын, ал екінші ән негізгі бөлімнің соңында "Mysterious Ways" әнінен кейін орындалатын. "Wake up Dead Man" кейде "One" әнінен кейін, егер ол "Sunday Bloody Sunday" әнінен кейін орындалмаса, орындалатын. "Walk On" әні шоуды аяқтау үшін орындалатын. 11 қыркүйек шабуылынан кейін Америкадағы ауыр атмосфераны көрсететін үшінші кезеңде сет-листке өзгерістер енгізілді. Алғашқы екі кезеңдегідей ашылғаннан кейін, топ көбінесе "New Year's Day", "I Will Follow" немесе "Out of Control", "Sunday Bloody Sunday", "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" және "Kite" әндерін орындатын. "Angel of Harlem" әні "Kite" әнінен бұрын немесе кейін де орындалатын. Топтың акустикалық бөлімі алға жылжытылды, "In a Little While" әні мүлдем алынып тасталды және акустикалық бөлім "Kite" әнінен кейін орын алды. Әдетте "Wild Honey" және "Please" әндері орындалатын. "Please" әні PopMart концерттеріндегідей, "Where the Streets Have No Name" әніне ауысатын электрлі нұсқада бір рет орындалды. Алғашқы екі кезеңде бір рет ғана орындалған "I Still Haven't Found What I'm Looking For" әні үшінші кезеңде "Where the Streets Have No Name" және "Pride (In the Name of Love)" әндерінің арасында тұрақты орын алды, "Mysterious Ways" әнінің орнын иеленді. Энкор тағы да "Bullet the Blue Sky", "One" және "Walk On" әндерін қамтыды. Алғашқы екі кезеңдегідей "Bullet" пен "One" әндерінің арасында "With or Without You" әнін ойнағанның орнына, топ Марвин Гейдің "What's Going On" және "New York" әндерін орындады. Кейде топ "One" мен "Walk On" әндерінің арасында "Peace on Earth" әнін орындады. Барлығында U2 тобы тур кезінде 53 түрлі ән орындады, ал алты ән ("Elevation", "Beautiful Day", "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of", "Sunday Bloody Sunday", "Where the Streets Have No Name" және "One") барлық 113 концертте орындалды. Үш трек ("Bullet the Blue Sky", "Until the End of the World" және "Walk On") турдың барлық концерттерінен басқа біреуінде ғана орындалды.

Shows would traditionally open under the venue house lights with the Influx mix of "Elevation" playing as the band's intro music. "Elevation", the tour's title track, would then kick off the show, and would then be normally followed up by "Beautiful Day", "Until the End of the World" and "New Year's Day". Occasionally, "Discothèque" or "Mysterious Ways" followed "Until the End of the World" instead of "New Year's Day". For the first two legs, most shows would then use "Kite", "Gone" and "New York" early in the setlist. Sometimes "Discothèque" or "Even Better Than the Real Thing" was played between "Gone" and "New York". All tour shows would see "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" and "Sunday Bloody Sunday" Normally, one out of "I Will Follow", "Out of Control" and "11 O'Clock Tick Tock" would be played before "Sunday Bloody Sunday". "In a Little While" would then normally be played (sometimes "Sweetest Thing" or "Wake up Dead Man" would be played), and that would be followed by a full band acoustic rendition of "Desire" and then an acoustic song, normally "Stay (Faraway, So Close!)". Sometimes "The Ground Beneath Her Feet", "Staring at the Sun" or a cover of "I Remember You" by The Ramones would be played instead. The acoustic song would then normally be followed by the live favourite "Bad", which had appeared few times on the previous PopMart Tour. On occasions, "All I Want Is You" would be played instead. "Where the Streets Have No Name" followed, which was played at every concert. Normally, the band would then play "Mysterious Ways" with snippets of "Sexual Healing" at the end of the song and a new version of "The Fly" with the Edge playing guitar and Bono performing at the end of the heart catwalk. On occasions, "The Fly" would be replaced by "Pride (In the Name of Love)". After playing either "The Fly" or "Pride", the main set would end and the band would leave the stage. U2 would then open the encore with "Bullet the Blue Sky", usually accompanied by Bono protesting against gun crime and giving a speech against handgun crime, while using a smaller version of the spotlight he used on The Joshua Tree Tour. "Bullet" would then be followed by "With or Without You". The band would then normally play "One", which was played at every concert. On occasions in the first leg, the band played "Pride" or "The Fly" between "With or Without You" and "One" with the other one of those two songs played after "Mysterious Ways" at the end of the main set. "Wake up Dead Man" was sometimes played after "One", if not after "Sunday Bloody Sunday". "Walk On" would then be played as the outright show closer. The third leg saw some alterations to the setlist to reflect the much more emotionally poignant times that existed within America in the wake of the September 11th attacks. After opening with the same trio that they opened the first two legs with, the band would then most commonly play "New Year's Day", "I Will Follow" or "Out of Control", "Sunday Bloody Sunday", "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" and "Kite". "Angel of Harlem" also made appearances either before or after "Kite". The band's acoustic slot was moved forward, with "In a Little While" dropped altogether and the acoustic slot taking place after "Kite". Normally, "Wild Honey" and "Please" were played. "Please" also made one appearance in its electric form, in a similar style to its PopMart performance when it segued into "Where the Streets Have No Name". "I Still Haven't Found What I'm Looking For", played only once during the first two legs, was given a regular slot between "Where the Streets Have No Name" and "Pride (In the Name of Love)" during the third leg, taking the place of "Mysterious Ways". The encore once again contained "Bullet the Blue Sky", "One" and "Walk On". Instead of playing "With or Without You" between "Bullet" and "One" as they did on the first two legs, the band instead played a cover of Marvin Gaye's "What's Going On" and "New York". A few times, the band played "Peace on Earth" between "One" and "Walk On". Overall, 53 different songs were played by U2 during the tour, with six songs ("Elevation", "Beautiful Day", "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of", "Sunday Bloody Sunday", "Where the Streets Have No Name" and "One") played at all 113 concerts. Three tracks ("Bullet the Blue Sky", "Until the End of the World", and "Walk On") were played at all but one show apiece on the tour.

Супер кубок ойыны

2002 жылдың 3 ақпанында топ Super Bowl XXXVI жартылай ойын кезінде үш ән орындады. Elevation Tour турнесінен алынған жүрек пішіндес сахна топтың жартылай ойынға арналған өнернамасы үшін қайта жаңартылды. Шоу "Көрікті күн" әнімен басталды, Боно көрермендердің арасынан сахнаға қадам басты. Соңғы екі ән, "MLK" және "Where the Streets Have No Name" орындалғанда, 11 қыркүйектегі шабуылдардың құрбандарының есімдері сахнаның артындағы тік экранға (скримге) және Луизиана Супердомының ішкі қабырғаларына проекцияланды. Өнернаманың соңында Боно Elevation Tour турнесі кезінде киген күртесін ашып, ішіндегі Америка туын көрсетті, бұл бейне бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен таралды. Sports Illustrated журналы оны Супербоул тарихындағы ең жақсы жартылай ойын шоуы деп бағалады.

Концерт хабарлары мен релиздері

Elevation Tour-дың екі концерттік видеосы DVD форматында шығарылды, екеуін де Хамиш Гамильтон түсірді. Біріншісі, Elevation 2001: Live from Boston, 2001 жылдың қараша айында жарық көрді және 2001 жылдың маусым айында Бостондағы FleetCenter-де түсірілген үш түрлі қойылымнан алынған материалды қамтыды. Концерттердің бірі, 6 маусымдағы қойылым, 2001 жылғы НБА финалының бірінші ойынының бірінші кезеңінің үзілісінде NBC телеарнасында жартылай көрсетілді; арна тікелей эфирде "Where the Streets Have No Name" әнін орындады, содан кейін бұрын жазылған "Elevation" әнінің орындалуы көрсетілді. Elevation 2001 видеосы 24 қарашада VH1 телеарнасында және 2 желтоқсанда DirecTV телеарнасында көрсетілді. Екінші концерттік видео, U2 Go Home: Live from Slane Castle, Ireland, 2003 жылдың қараша айында шықты. 2001 жылдың 1 қыркүйегінде түсірілген, ол топтың Slane концертіндегі Elevation Tour-дың ашық ауадағы нұсқасын көрсетеді.

Қабылдау

Elevation Tour-дың алғашқы екі кезеңінде Солтүстік Америка мен Еуропадағы барлық 83 концерт сатылып, 105 миллион АҚШ доллары табыс әкелді. Slane Castle-де өткен екі концерті 157 418 билет сатылып, 6,7 миллион доллар табыс тапты. Elevation Tour 2001 жылғы Солтүстік Америкадағы ең табысты тур болып, 109,7 миллион доллар табыс әкелді, сол кездегі Солтүстік Америкадағы екінші ең жоғары көрсеткішті тур еді. Әлем бойынша 2,179,642 билет сатылып, 143 472 379 доллар табыс әкеліп, оны жылдың жалпы ең табысты туры етті. Spin журналы U2 тобын 2001 жылдың «Жыл тобы» деп атады, олар өз жастарындағы топтарға рок-шоудың қандай мүмкіндіктерге ие екенін көрсеткендерін айтты. 13-ші жылдық Pollstar концерттік индустриясы сыйлықтарында U2 тобы «Жылдың ірі туры» және «Ең шығармашылық сахналық өндірісі» номинацияларында марапатталды, ал Пол МакГиннес «Жылдың жеке менеджері» атанды. Уилли Уильямс турдың шоу-директоры ретіндегі еңбегі үшін Entertainment Design журналынан 2001 жылғы EDDY сыйлығын жеңіп алды; журнал былай деді: «U2 тобының қазіргі Elevation туры өте қарапайым болғанымен, Уильямс әр аренаның барлық кеңістігін проекция беті ретінде пайдаланып, жарық пен бейнелердің толыққанды үйлесімін жасады».