Кіріспе
Оның ұлы, тарихшы және археолог Джон Брайан Уорд Перкинс (3 ақпан 1912 – 28 мамыр 1981) – британдық классикалық сәулет тарихшысы және археолог, Римдегі британ мектебінің директоры.
John Bryan Ward Perkins, (3 February 1912 – 28 May 1981) was a British Classical architectural historian and archaeologist, and director of the British School at Rome.
Отбасы және ерте өмірі
Джон Брайан Уорд Перкинс 1912 жылдың 3 ақпанында Кент қаласындағы Бромлиде туды. Ол Үндістанда британдық мемлекеттік қызметкер болған Брайан Уорд Перкинс пен Уинифред Мэри Хикманның үлкен ұлы еді. Ол Винчестер колледжі мен Оксфордтың Нью-колледжінде оқып, 1934 жылы бітірді. Магдален колледжінде ол Крейвеннің саяхат стипендиясын жеңіп алды, оны Ұлыбритания мен Францияда археологияны зерттеуге пайдаланды.
Мансап
Уорд Перкинс 1936 жылдан 1939 жылға дейін Лондон мұражайында сэр Р. Э. Мортимер Уилердің (1890–1976) көмекшісі болып қызмет етті. Ол мұражай коллекциясының каталогын жазды. Осы жылдары ол Велвин Гарден-Ситидің жанындағы римдік вилланың қазба жұмыстарына да қатысты. 1939 жылы Мальта Корольдік университетінің археология кафедрасын басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уорд Перкинс Солтүстік Африкадағы британдық Корольдік артиллериясында әскери қызмет атқарды. Ол Лептис Магна және Сабрата ескерткіштерін қорғауға тағайындалды. Ол Триполитанияны және оның римдік қираған жерлерін жақсы білді. Соғыстан кейін Италиядағы ескерткіштер мен көркем өнер жөніндегі одақтас субкомиссияның директоры болып тағайындалды. 1946 жылы Римдегі Британ мектебінің директоры қызметін қабылдады. Италияда қазба жұмыстары мүмкін болмағандықтан, ол Солтүстік Африкаға ғылыми қызығушылық танытты. Италиядағы жартыаралдық қазбалар қайта басталғанда, Уорд Перкинс Италияның RAF әуе барлауынан алынған әуе суреттерін қазбаларды картаға түсіру үшін пайдаланды. 1974 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Римдегі Британ мектебінде жұмыс істеді. 1950 жылдары ол римдік құрылыстың техникалық аспектілеріне ден қойды, нәтижесінде «Қасиетті Петір шіркеуі және Ватикан қазбалары» (1956) және Дэвид Талбот Райстың «Византия императорларының Ұлы сарайы» (1958) еңбектері жарық көрді. 1963 жылы Уорд Перкинс әлемдік жинақтардағы рим мүсіндерінің каталогы – Corpus signorum imperii Romani басылымын қайта жаңғыртты. Ол көптеген оқу орындарында қонақ профессор болып жұмыс істеді, соның ішінде Нью-Йорк университетінде (1957) және 1960 жылы Эдинбургте Ринд лекторы болып тағайындалды. 1970 жылы ол этрус және рим архитектурасы туралы беделді Pelican History of Art томының римдік бөлімін Аксель Боэтиуспен бірлесіп жазды. Оның студенттерінің арасында өнер тарихшысы Роджер Линг, археолог Тимоти В. Поттер және ежелгі тарихшы Барри Джонс болды. Уорд Перкинстің Конвей кітапханасына ұсынған фотосуреттері қазір Куртольд өнер институтында Куртольд Коннектс жобасы аясында цифрлық форматқа көшірілуде. Уорд Перкинс 1981 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Мүдделер
Уорд Перкинстің басты қызығушылығы ежелгі өнер материалдары және қала топографиясы болды. Ол классикалық Грекия мен Римдегі қала жоспарлау және Веиі қаласының тарихи топографиясы туралы еңбектер жазды. Сонымен қатар, ол 1928 жылы басталған, бірақ тоқтап қалған Рим империясының картасын жасау жобасын – Tabula imperii romani – қайта жандандырды. Ол Классикалық археология қауымдастығының құрылуына және оның «Fasti Archaeologici» журналының шығарылуына зор үлес қосты. Оның ең маңызды жетістіктерінің бірі – Италиядағы археологиялық жерлерді зерттеу үшін далалық сараптаманы пайдалану, бұл археологиялық зерттеулерді түбегейлі өзгертіп жіберді. Оның маңызды зерттеу жобаларының бірі – Оңтүстік Этрурия зерттеуі – ғалымдарға қазірге дейін пайдалы болатын мол мәліметтер жинағын ұсынды. Ол осы әдістерде, сондай-ақ ежелгі мраморды зерттеу саласында пионер болды.
Өлім
Уорд Перкинс 1981 жылдың 28 мамырында Глостерширдегі Сиренсестер қаласында қайтыс болды.
Жеке өмір
Уорд Перкинс 1943 жылы Маргарет Шейла Лонгқа үйленді. Ол Корольдік армияның медициналық корпусының подполковнигі Генри Уильям Лонгтың қызы болды. Олардың үш ұлы мен бір қызы дүниеге келді. Ұлдарының бірі - тарихшы Брайан Уорд Перкинс. Екіншісі, Дэвид, Лондон мен Франция арасындағы табысты кеңесші, ал үшіншісі, Хью, Италияда тұрады және ежелгі музыкаға маманданған танымал музыкант.
Жарияланымдар
Түзетілген, бөлінген және қайта жарияланған, Уорд Перкинс жеке, "Рим императорлық сәулеті". Лондон/Нью-Йорк, "Пингвин" кітаптары, 1981. Дэвид Талбот Райс, ред. "Византия императорларының Ұлы сарайы". Екінші есеп. Эдинбург: Эдинбург университетінің баспасы, 1958: 52–104. "Кейінгі Рим және ерте ортағасырлық сәулетте итальяндық элемент". Британ академиясының мәліметтері 23 (1947): 163–94. және Рейнольдс, Джойс Мейр. "Рим Триполитаниясының жазбалары". Рим: Римдегі британ мектебі, 1952. және Тойнби, Дж. М. К. "Апостол Петрдің қасиетті орны және Ватикан қазбалары". Нью-Йорк: Лонгманс, Грин, 1956. "Триполитандық жаңалықтар жарығында Северан дәуірінің өнері". Британ академиясының мәліметтері 37. Лондон: Британ академиясы, 1953. "Ежелгі Грекия мен Италия қалалары: Классикалық дәуірдегі жоспарлау". Нью-Йорк: G. Braziller, 1974. "Орталық Италияның ландшафты мен тарихы". 2-ші Ж. Л. Майрес еске алу лекциясы. Оксфорд: B. H. Blackwell, 1965. "Ежелгі мәрмәр: Дж. Б. Уорд Перкинстің жинақталған еңбектері". Римдегі британ мектебінің археологиялық монографиялары 6. Лондон: Римдегі британ мектебі, 1992. "Римдік және ерте христиандық сәулет зерттеулері". Лондон: Pindar Press, 1994. "Риомдағы (Пю-де-Дом) оюлы мәрмәр сынығы және Аквитан саркофагтарының мерзімі". "Антикварлар журналы" 40 (1960 жылғы қаңтар-сәуір): 25–34. "Неронның алтын үйі". "Antiquity" 30 (желтоқсан 1956): 209–219. "Лептис Магнадағы аң аулау моншалары". "Archaeologia" 93 (1949): 165–195.
and Toynbee, J. M. C. The Shrine of St. Peter and the Vatican Excavations. New York: Longmans, Green, 1956. The Art of the Severan Age in the Light of Tripolitanian Discoveries. Proceedings of the British Academy 37. London: British Academy, 1953. Cities of Ancient Greece and Italy: Planning in Classical Antiquity. New York: G. Braziller, 1974. Landscape and History in Central Italy. 2nd J. L. Myres Memorial Lecture. Oxford: B. H. Blackwell, 1965. Marble in Antiquity : Collected Papers of J. B. Ward Perkins. Archaeological Monographs of the British School at Rome 6. London: British School at Rome, 1992. Studies in Roman and Early Christian Architecture. London: Pindar Press, 1994. "A Carved Marble Fragment at Riom (Puy de Dome) and the Chronology of the Aquitanian Sarcophagi." Antiquaries Journal 40 (January–April 1960): 25–34. "Nero's Golden House." Antiquity 30 (December 1956): 209–219. "The Hunting Baths at Leptis Magna." Archaeologia 93 (1949): 165–195.