Джеймс Брукс – америкалық футболшы (1958 ж.т.), NFL-де ойнаған, 4 рет Pro Bowl-ға қатысқан. Auburn Tigers және Cincinnati Bengals командаларында өнер көрсеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы (туған 1958)
American football player (born 1958)
Джеймс Роберт Брукс (28 желтоқсан 1958 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) шабуылшысы. Ол университеттегі футболды «Оберн Тайгерс» командасы үшін ойнады. Ол NFL-де төрт командада ойнады және барлық төрт Pro Bowl сайлауын «Цинциннати Бенгалз» командасымен өткізді.
James Robert Brooks (born December 28, 1958) is an American former professional football player who was a running back in the National Football League (NFL). He played college football played for the Auburn Tigers. He played for four teams in the NFL, earning all four of his Pro Bowl selections with the Cincinnati Bengals.
Орта мектеп және колледж мансабы
Брукс 1976 жылы Уорнер Робинс орта мектебінің "Demons" командасын штаттық және ұлттық чемпионаттарға жетектеді. Ол мектеп рекордтарын жүгіру бойынша жасап, осы көрсеткіш бірнеше жылдан кейін Уилли Рид бұзғанша сақталды. Брукс 1977 жылдан 1980 жылға дейін Оберн университетінде колледж футболында ойнады, "All-American" мәртебесіне ие болды, сонымен қатар қабылдаудан қайтару (1,726 ярд) және көп мақсатты ярдтар (5,596 ярд) бойынша жаңа мектеп рекордтарын орнатты, ал 30 тачдаун соқты.
Brooks led the Warner Robins High School Demons to both state and national championships in 1976. He graduated with the school record for rushing, a record that stood until Willie Reid broke his record years later. Brooks played college football at Auburn University from 1977 until 1980 and earned All American status, setting school records for kickoff return yards (1,726) and all purpose yards (5,596) while also scoring 30 touchdowns.
Кәсіби мансап
Брукс 1981 жылғы NFL драфтының бірінші раундында 24-ші нөмірмен таңдалды және Сан-Диего Чарджерс (1981–1983), Цинциннати Бенгалс (1984–1991), Кливленд Браунс (1992) және Тампа-Бей Буканерс (1992) командаларында кәсіби футбол ойнады. Жаңа маусымында ол «Чарджерс» командасымен екі танымал ойынға қатысты: Майамидегі «Эпик» және «Фризер Боул». Дегенмен, «Чарджерс» сапында үш маусымда бар болғаны жеті ойынға қатысты, әрқашан Чак Мунсиден кейін жүгіруге және ярдқа қатысу көрсеткіштері бойынша екінші орында болды. «Чарджерс» командасымен бір ғана 100 ярдтық ойын өткізді – 12 рет допты ұстап, 105 ярдқа жетіп, болашақ командаластарына қарсы үш тачдаун соқты. 1984 жылы Пит Джонсонға айырбасталып, «Бенгалс» командасына келді. Бұл ауысу «Бенгалс» тарихындағы ең табысты сауда ретінде саналады, себебі Джонсон NFL-де тағы бір маусым ойнағаннан кейін карьерасын аяқтады. Төрт мәрте Pro Bowl-ға қатысқан (1986, 1988–1990) Брукс жүгіру, допты қабылдау және қайтару бойынша өте жақсы ойнады. Ол қарсылас ойыншылардың арасында өткеннен кейін де ярдтар жасауға және қарсыластармен күресіп, қосымша сантиметрлерді жеңіп алу қабілетімен танымал болды. 1991 жылы «Бенгалс» командасынан кеткен кезде 6,447 ярдпен команданың барлық уақыттағы үздік жүгірушісі болды (кейін Кори Диллонның 8,061 ярдысымен озылып кетті) және 3,012 ярдқа 297 қабылдаумен «Бенгалс» командасының үздік 15 қабылдаушысының қатарында болды. 1992 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шыққан кезде 7,962 ярдқа жүгіріп, 3,621 ярдқа 383 допты қабылдап, 565 ярдқа қайтарып, 2,762 ярдқа қайтару және 79 тачдаун (49 жүгіру және 30 қабылдау) соқты. 1968 (Джон Дэвид Кроу мен Тимми Браун зейнеткерлікке шыққан кезде) мен 2005 (Маршалл Фолк) жылдары аралығында Брукс 30/30 клубының жалғыз мүшесі болды (30-дан астам жүгіру және қабылдау тачдаундары, бар болғаны жеті ойыншыға бұйырған). 2022 жылғы мәліметтерге сәйкес, Брукстың 14,910 жалпы ярдтары оны NFL-дің барлық мақсаттағы карьералық ярдтар тізімінде 41-орынға қойды. 1985 жылы барлық ойында бастап ойнағанына қарамастан, ол және фулбэк Ларри Киннебрю маусымды шамамен бірдей жүгіру және ярд көрсеткіштерімен аяқтады. Оның өркендеген маусымы 1986 жыл болды, онда 7 желтоқсанда «Нью-Ингланд Патриотс» командасына қарсы өткен ойында Брукс бірнеше рет бағытын өзгертті, бірнеше қарсыласты жеңіп, соңғы бес ярдты допты соқтыру үшін тартып әкелді. Ол ойынды 163 ярдқа жүгіріп, 101 ярдқа қабылдап аяқтады, бұл «Бенгалс» тарихындағы 100/100 көрсеткіштің бірі. Бұл лигадағы оның алтыншы маусымы болды, бірақ ол 1000 ярдқа жүгірген (содан кейін франчайзингтік рекорд – 1087 ярд) және Pro Bowl-ға қатысқан алғашқы маусымы еді. 1987 жылғы маусымның жартысын жарақатпен өткізгеннен кейін, ол 931 ярдқа және жүгіру тачдаундары бойынша мансабындағы үздік көрсеткіштерге (сегіз) және қабылдау тачдаундары бойынша үздік көрсеткіштерге (алты) 1988 жылы оралды және «Бенгалс» командасының Super Bowl XXIII турниріне жолдауына үлкен үлес қосты. 1989 жылы ол мансабындағы ең жақсы/франчайзингтік рекордты 1239 ярдқа жүгіріп (NFL-де жетінші орын) аяқтады және 1990 жылы да 1000 ярдтан асты, оның ішінде «Хьюстон Ойлерс» командасына қарсы 201 ярдтық көрсеткішті көрсетті. Брукс 1991 жылды екі ойында 100 ярдтан астам жүгірумен бастады, бірақ маусымның қалған бөлігінде жүгіру көрсеткіштері азайды (102 жүгіру екі тачдаунға және жүгіру үшін 3,3 ярдқа, келесі 12 ойында 50 ярдтан аспады). 1992 жылы «Браунс» командасына ауысты, содан кейін маусымның ортасында «Буканерс» командасына ауысты, команданың алтыншы ойынындағы шағын жарақаттан кейін карьерасын аяқтады.
Brooks was drafted with the 24th pick in the first round of the 1981 NFL Draft, and played professionally with the San Diego Chargers (1981–1983), the Cincinnati Bengals (1984–1991), the Cleveland Browns (1992) and the Tampa Bay Buccaneers (1992). He was a key participant in two of the most famous games in NFL lore during his rookie season with the Chargers: The Epic in Miami and the Freezer Bowl. However, he started only seven games in three seasons with the Chargers, always second on the team to Chuck Muncie in rushing attempts and yards. He had only one 100 yard game with the Chargers, a 12 carry, 105 yard, three touchdown outing against his future teammates. In 1984, he was traded to the Bengals for Pete Johnson, a move still widely regarded as the best trade in Bengals franchise history, as Johnson would play only one more season in the NFL before retiring. A four time Pro Bowler (1986, 1988–1990), Brooks excelled at running, receiving and kick returning. He was noted for his ability to make yards after contact and continue fighting for extra inches while being tackled. By the time he left the Bengals in 1991, he was the team's all time leading rusher with 6,447 yards (since surpassed by Corey Dillon's 8,061 yards), and is still among the Bengals' top 15 all time leading receivers with 297 receptions for 3,012 yards. By the time of his retirement after the 1992 season, Brooks amassed 7,962 rushing yards, 383 receptions for 3,621 receiving yards, 565 punt return yards, 2,762 kickoff return yards and scored 79 touchdowns (49 rushing and 30 receiving). Between 1968 (when John David Crow and Timmy Brown retired) and 2005 (Marshall Faulk), Brooks was the only member of the 30/30 club (30+ rushing and receiving touchdowns, accomplished by only seven players). as of 2022, Brooks' 14,910 total net yards rank him #41 on the NFL's list of career all purpose yards. Though he started every game in 1985, he and fullback Larry Kinnebrew finished the season with almost identical carry and yardage stats. His breakthrough season was 1986, which included a memorable run in a December 7 contest against the New England Patriots in which Brooks made several cutbacks, broke several tackles and dragged defenders the final five yards across the goal line for a 56 yard touchdown run. He finished the game with 163 yards rushing and 101 yards receiving, one of only two 100/100 games in Bengals history. This was his sixth season in the league, but the first in which he reached 1,000 rushing yards (a then franchise record 1,087 rushing yards) and the Pro Bowl. After missing half of the 1987 season with an injury, he returned with 931 yards and career bests in rushing touchdowns (eight) and receiving touchdowns (six) in 1988 and was instrumental in the Bengals' run to Super Bowl XXIII. In 1989, he finished with a career best/franchise record 1,239 rushing yards (seventh in the NFL) and again broke 1,000 yards in 1990, including a 201 yard performance against the Houston Oilers. Brooks started 1991 with two games with more than 100 rushing yards, but had progressively fewer carries over the rest of the season (102 rushes for two touchdowns and a 3.3 yards per carry average, never once breaking 50 yards over the next 12 games). He was traded to the Browns in 1992, then to the Buccaneers midway through the season, retiring after a minor injury in the team's sixth game.
Жеке өмір
Брукс 1999 жылы бала асырау төлемдерін төлемегені үшін қамауға алынды, оның 110 000 доллардан астам қарызы болды. Сот процесінде Брукс жоғары білімі болғанына қарамастан, сауатсыз екені белгілі болды. Судья одан Оберн университетін қалай бітіргенін сұрағанда, Брукс: "Мен сабаққа қатысуым міндетті емес еді" деді. Ол алты айлық мерзімінің үш айын өтегеннен кейін жұмысқа жіберілді.
Brooks was arrested in 1999 for failure to pay child support, owing over $110,000. During proceedings, it was revealed that Brooks was illiterate, despite having received a college degree. When asked by the judge how he had graduated from Auburn, Brooks said, "I didn’t have to go to class." He served three months of a six month sentence before being assigned to a work release program.