Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вильгардуиннің Джеффри II (шамамен 1195 – 6 мамырдан кейін 1246) – Ахеяның үшінші князі (шамамен 1229 – 1246). Ол князьдік таққа отырғаннан бастап, күшті және беделді тұлға болды, тіпті француз рыцарлары да оның қызметіне келу үшін князьдыққа келді. Ол сонымен қатар мейірімді, игі ниетті және әділ князь болды, қара халықтың жағдайына көңіл бөлді.
Geoffrey II of Villehardouin (c. 1195 after May 6, 1246) was the third prince of Achaea (c. 1229 1246). From his accession to the princely throne, he was a powerful and respected person, and even French knights came to the principality to enter his service. He was also a humane prince, benevolent and just, solicitous for the condition of the common people.
Алғашқы жылдар
Джеффри Вильгардуэннің Джеффридің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді, ол Шампаннан шыққан француз рыцары және оның әйелі, Элизабет Шаппе. Оның әкесі 1199 жылы Төртінші крест жорығына қатысты, кейін Пелопоннес өңірінің көп бөлігін бағындырып, алғашқы ханзадасы Вильгельм I (1205–1209) қайтыс болғаннан кейін Ахая княздығының тағына отырды. Жаңа ханзада Пелопоннеске қоныстанғаннан кейін әйелін Шампаннан шақыртты. Ол жас ұлы Джеффримен бірге келді, ал отбасы Ла Кремония (қазіргі Спарта, Грекия) және Каламата қалаларында тұрақтап қалды. 1217 жылы жас Джеффри Константинополь императоры Петр I-нің қызы Агнеске (1217) үйленді. Бірақ 1230 жылы сәуір айында Клокотница шайқасында Болгария патшасы Иван Асен II (1218–1241) Фессалоника императоры Теодор Комнен Дукасты (шамамен 1225–1230) жеңгеннен кейін, олар Теодор Комнен Дукастың қолындағы биліктің тым үлкен шоғырлануынан туындаған қауіптерден құтылды. Грек көршілерімен жақсы қарым-қатынаста болған Джеффри II княздығының бейбітшілігі мен гүлденуін қамтамасыз етті. Ол барондардың соттарына жиі тергеушілер жіберіп, олардың өмір салты және вассалдарымен қарым-қатынасы туралы мәліметтер жинады. 100 салт атты, 300 арбаушы және 500 садақшыдан тұратын флотпен ол блокаданы бұзып, содан кейін венециялықтармен, пизалықтармен және генуялықтармен бірігіп грек флотын жеңіп, астананы босатып алды. 1237 жылдың шілде айында ол Андравидада Тевтон ордені үшін аурухана салды. 1238 жылы ол кемелерін Венеция кемелерімен біріктіріп, Никея императорының тағы да қоршауына түскен Константинопольге көмекке келді. 1243 жылы, әйелінің інісі, Константинополь императоры Балдуин II (1228–1261) қайтыс болды деген жалған хабарға байланысты, Джеффри II әйелінің жүргеніне байланысты, империя астанасына оралып, оның шағын ұлы Филипп кәмелетке толғанша регенттік қызметін атқаруды қамтамасыз етті. Джеффри II 1246 жылы қайтыс болды және оның астанасы Андравидадағы Әулие Яков монастырының шіркеуіне жерленді.
Geoffrey was born as the eldest son of Geoffrey of Villehardouin, a French knight from Champagne and his wife, Elisabeth of Chappes. His father joined the Fourth Crusade in 1199, later conquered a significant part of the Peloponnese and seized the throne of the Principality of Achaea following the death of its first prince, William I (1205–1209). The new prince summoned his wife from Champagne during the early period of his residence in the Peloponnese. She came with their young son, Geoffrey and the family took up its residence in the castles of La Crémonie (now Sparta, Greece) and Kalamata. In 1217 the young Geoffrey married Agnes, the daughter of Emperor Peter I of Constantinople (1217). But the defeat of Emperor Theodore Komnenos Doukas of Thessalonica (c. 1225 1230) by Tzar Ivan Asen II of Bulgaria (1218–1241) at Klokotnitza in April, 1230 freed them from the dangers inherent in the great concentration of power in the hand of Theodore Komnenos Doukas. Living on good terms with his Greek neighbors, Geoffrey II assured the peace and prosperity of his principality. He frequently sent investigators to the courts of the barons to inform him of their way of life and of the manner in which they treated their vassals. With a fleet manned by 100 knights, 300 crossbow men, and 500 archers, he forced the blockade and then, in conjunction with the Venetians, Pisans, and Genoese, repulsed the Greek fleet and delivered the capital. In July 1237 he gave the Teutonic Knights a hospital in Andravida. In 1238, uniting his ships with those of Venice, he again came to the rescue of Constantinople, once more besieged by the emperor of Nicaea. In 1243, upon the false rumor of the death of his brother in law, Emperor Baldwin II of Constantinople (1228–1261), Geoffrey II returned to the capital of the empire in order to secure the regency during the minority of his wife's nephew, Philip. Geoffrey II died in 1246 and was buried in his capital, Andravida, in the church of the monastery of St. Jacob.