Кариб тегінің құрама крикет командасы

Кіріспе

Көпұлттық крикет құрамасы, ерлер құрамасы

Вест-Индия ерлер крикет құрамасы, «The Windies» деген лақап атымен танымал, – Кариб аймағындағы, негізінен ағылшын тілінде сөйлейтін елдер мен аумақтарды ұсынатын ерлер крикет құрамасы. Оны Cricket West Indies басқарады. Бұл құрама команданың ойыншылары он бес Карибтік мемлекеттен және аумақтан іріктеледі. 2022 жылғы мәліметтерге сәйкес, Вест-Индия крикет құрамасы Тест матчтарында сегізінші, бір күндік матчтарда оныншы және T20 форматтарында жетінші орында тұр. 1970 жылдардың ортасынан 1990 жылдардың басына дейін Вест-Индия құрамасы Тест және бір күндік халықаралық крикетте әлемдегі ең күшті команда болды. Әлемдегі ең үздік ойыншылардың қатарында саналатын бірнеше крикетші Вест-Индиядан шықты: олардың 21-і ICC Крикет Даңқы залына енгізілді. Вест-Индия екі рет (1975 және 1979 жылдары, ол кезде турнир Prudential Cup деп аталатын) ICC Крикет әлем кубогын, екі рет (2012 және 2016 жылдары, ол кезде турнир World Twenty20 деп аталатын) ICC T20 әлем кубогын, бір рет (2004) ICC Чемпиондар кубогын, бір рет (2016) 19 жасқа дейінгілер арасындағы ICC Крикет әлем кубогын жеңіп алды. Сонымен қатар, олар 1983 жылы Крикет әлем кубогында күміс жүлдегер атанды, 19 жасқа дейінгілер арасындағы Крикет әлем кубогында (2004) және ICC Чемпиондар кубогында (2006) екінші орынды иеленді. Вест-Индия үш рет қатарынан Әлем кубогы финалына өтті (1975, 1979 және 1983), және екі рет қатарынан Әлем кубогын жеңіп алған (1975 және 1979) алғашқы команда болды. Бұл екі рекордын Австралия ғана басып өтті, ол төрт рет қатарынан Әлем кубогы финалына өтіп (1996, 1999, 2003 және 2007), үш рет қатарынан Әлем кубогын жеңіп алды (1999, 2003 және 2007). Вест-Индия 2007 жылғы Крикет әлем кубогын және 2010 жылғы ICC World Twenty20 турнирін қабылдады, ал 2024 жылғы ICC T20 әлем кубогын АҚШ-пен бірлесіп өткізеді.

Тарих

Вест-Индия крикет командасының тарихы 1890 жылдары басталды, онда алғашқы өкілдік құрамалар Англия командаларын қабылдау үшін таңдалды. WICB 1926 жылы спорттың халықаралық басқару органы – Императорлық крикет конференциясына қосылды және 1928 жылы алғашқы ресми халықаралық матчын өткізді, осылайша төртінші «тест» құрамасы атанды. 1930 жылдардың басында бұл құрама кейін Вест-Индия Федерациясын және Британдық Гвиананы құрайтын британдық колонияларын білдірді. Вест-Индияның Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін өткізген соңғы сериясы 1939 жылы Англияға қарсы болды. Содан кейін 1948 жылдың қаңтарына дейін үзіліс созылды, осы кезде MCC Вест-Индияға тур жасады. Соғыс аяқталғаннан кейінгі алғашқы матчта Вест-Индия құрамындағы ойыншылардың тек Джерри Гомес, Джордж Хедли, Джеффри Столлмейер және Фоффи Уильямс бұрын тест-крикет ойнаған еді. 1948 жылы лег-спиннер Уилфред Фергюсон Англияға қарсы матчта 11/229 нәтижесімен аяқтап, тест матчында он қақпа алған алғашқы Вест-Индия боулері болды; сондай-ақ сол жылы Хайнс Джонсон Вест-Индияның алғашқы жылдам боулері болды, ол да сол қарсыластарға қарсы 10/96 нәтиже көрсетті. Вест-Индия Англияны Лордста 1950 жылдың 29 маусымында жеңді. Рамадин мен Альф Валентин жеңістің авторлары болды, олар Лорд Бигинердің калипсосына шабыт берді. Кейін, 1950 жылдың 16 тамызында, «Овалда» жеңіске жетіп, 3–1 есебімен серияны жеңіске жеткізді. Тест командасы ретінде алғашқы күндері керемет ойыншылары болғанымен, олардың табыстары 1960 жылға дейін сирек болды. Команда 1975 жылы Англияда өткен алғашқы әлем чемпионатында жеңіске жетті және 1979 жылы атақты сақтап қалды. Осы даңқты жылдары Вест-Индия құрамасы әлемдегі ең үздік соққы берушілермен бірге төрт адамнан тұратын жылдам боулинг шабуылымен танылды. 1976 жылы жылдам боулер Майкл Холдинг Англияға қарсы «Овал» матчында 14/149 нәтижесін көрсетті, бұл Вест-Индия боулері үшін тест матчындағы ең үздік көрсеткіш рекорды болып табылады. 1980 жылдары команда 1984 жылы 11 рет қатарынан тест жеңісінің рекордтық көрсеткішін орнатты және Англияға екі рет 5–0 есебімен жеңіліс сыйлады. Алайда, 1990 және 2000 жылдары Вест-Индия крикеті құлдырады, бұл Вест-Индия Крикет кеңесінің ойынды әуесқойлықтан кәсіби спортқа көшіруге қабілетсіздігіне, Вест-Индия елдеріндегі жалпы экономикалық құлдырауға және команданың бұрынғы даңқын сақтап қалуға тырысуына байланысты болды. 2004 жылғы Чемпиондар кубогындағы жеңісі және 2006 жылғы Чемпиондар кубогында екінші орын алғандары үміт берді, бірақ T20 крикетінің пайда болуына дейін Вест-Индия құрамасы крикет элитасы мен жанкүйерлер арасында өз орнын қайта ала бастады, өйткені олар Крис Гейл, Кирон Поллард, Марлон Самуэльс, Лендл Симмонс, ДЖ Браво, Андре Рассел және Карлос Братхвейт сияқты күшті соққыларымен ойындарды жеңе алатын ойыншылар қатарын дамытты. Олар Австралияны жеңіп, содан кейін 2012 жылғы T20 әлем чемпионатында Шри-Ланканы қабылдап, 1979 жылғы әлем чемпионатынан бері алғашқы ICC әлем чемпионатын жеңіп алды, содан кейін Англияны жеңіп, 2016 жылғы T20 әлем чемпионатын жеңіп, T20 әлем чемпионатын екі рет жеңген алғашқы команда атанды. Бұған қоса, Вест-Индия командасы ерлер мен әйелдер арасындағы T20 әлем чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы команда болды, өйткені әйелдер құрамасы үш дүркін қорғаушы чемпион Австралияны жеңіп, алғашқы ICC әлем чемпионатын жеңіп алды. Турнир тарихында алғаш рет команда 2023 жылғы әлем чемпионатына қатыса алмады, өйткені іріктеу кезеңінің «Супер алты» кезеңінде Шотландияға жеңіліп қалды.

The history of the West Indies cricket team began in the 1890s, when the first representative sides were selected to play visiting English sides. The WICB joined the sport's international ruling body, the Imperial Cricket Conference, in 1926, and played their first official international match, granted Test status, in 1928, thus becoming the fourth Test 'nation'. In their early days in the 1930s, the side represented the British colonies that would later form the West Indies Federation plus British Guiana. The last series the West Indies played before the outbreak of the Second World War was against England in 1939. There followed a hiatus that lasted until January 1948 when the MCC toured the West Indies. Of the West Indies players in that first match after the war only Gerry Gomez, George Headley, Jeffrey Stollmeyer, and Foffie Williams had previously played Test cricket. In 1948, leg spinner Wilfred Ferguson became the first West Indian bowler to take ten wickets in a Test, finishing with 11/229 in a match against England; later that same year Hines Johnson became the first West Indies fast bowler to achieve the feat, managing 10/96 against the same opponents. The West Indies defeated England for the first time at Lord's on 29 June 1950. Ramadhin and Alf Valentine were the architects of the victory which inspired a calypso by Lord Beginner. Later on 16 August 1950, completed a 3–1 series win when they won at The Oval. Although blessed with some great players in their early days as a Test team, their successes remained sporadic until the 1960s when the side changed from a white dominated to a black dominated side under the successive captaincies of Frank Worrell and Gary Sobers. The team won the inaugural World Cup in England in 1975, and retained the title in 1979. During these glory years, the West Indies were noted for their four man fast bowling attack, backed up by some of the best batsmen in the world. In 1976, fast bowler Michael Holding took 14/149 in the OvalTest against England, setting a record which still stands for best bowling figures in a Test by a West Indies bowler. The 1980s saw the team set a then record streak of 11 consecutive Test victories in 1984 and inflict two 5–0 "blackwashes" on England. Throughout the 1990s and 2000s, however, West Indian cricket declined, largely owing to the failure of the West Indian Cricket Board to move the game from an amateur pastime to a professional sport, coupled with the general economic decline in West Indian countries, and the team struggling to retain its past glory. Victory in the 2004 Champions Trophy and a runner up showing in the 2006 Champions Trophy left some hopeful, but it was not until the inception of Twenty20 cricket that the West Indies began to regain a place among the cricketing elite and among cricket fans, as they developed ranks of players capable of taking over games with their power hitting, including Chris Gayle, Kieron Pollard, Marlon Samuels, Lendl Simmons, DJ Bravo, Andre Russell and Carlos Brathwaite. They beat Australia and then host Sri Lanka in the 2012 World Twenty20 to win their first ICC world championship since the 1979 World Cup and then bested England to win the 2016 World Twenty20, making them the first team to win the World Twenty20 twice. As an added bonus, the West Indies also became the first to win both the men's and women's World Twenty20 on the same day, as the women's team beat three time defending champion Australia for their first ICC world title immediately beforehand. For the first time in the history of the tournament, the team did not qualify for the 2023 World Cup after losing to Scotland in the Super Six stage of the Qualifiers.

Ту және әнұран

Крикет ойнайтын көптеген елдер крикет үшін өздерінің ұлттық туларын пайдаланады. Бірақ, Батыс Үндістан бірнеше тәуелсіз мемлекеттер мен тәуелді аумақтарды білдіргендіктен, табиғи түрде таңдауға лайықты туы жоқ. Сондықтан, WICB күн сәулесі шағылысқан шағын аралда пальма ағашы мен крикет добын ұстау тіректерін бейнелейтін белгі жасады (осы мақаланың жоғары жағында қараңыз). Маруан түсті фондағы бұл белгі – Вест-Индия туы. Фонда кейде жасыл жолақтың үстінде ақ жолақ болады, оларды көлденең бағытта фонның ортасынан өтетін маруан жолақ бөліп тұрады. 1999 жылға дейін WICB(C) кәдімгі пальма және арал бейнеленген ұқсас белгіні қолданған, бірақ онда крикет добын ұстау тіректері болмаған, ал күннің орнына Орион шоқжұлдызы бейнеленген. Оны 1923 жылы Батыс Үндістан комитетінің хатшысы сэр Алгернон Аспиналл жасаған. Соған ұқсас 1920 жылдары Вест-Индия командасы үшін "Nec curat Orion leones" деген ұран ұсынылған, бұл Хорацийден алынған цитата, яғни Вест-Индия XI символы ретінде Орион [ағылшын крикетінің] арыстандары туралы уайымдамайды. ICC турнирлерінде Дэвид Руддердің "Rally 'Round the West Indies" әні команданың әнұраны ретінде қолданылады.

Орындар

Келесі он бір стадион кем дегенде бір тестілік матч өткізу үшін пайдаланылған. Әрбір аренада өткізілген тестілік матчтардың саны, одан кейін бір күндік халықаралық және жиырма екілік халықаралық матчтардың саны 2 сәуір 2021 жылғы мәлімет бойынша көрсетілген:

Куинс Парк Овалы – Порт-оф-Спейн, Тринидад (62/73/6): Куинс Парк Овалы Кариб теңізіндегі басқа ареналардан гөрі көп тестілік матчтар қабылдаған және алғаш рет 1930 жылы тестілік матч өткізген. Арена крикет әлеміндегі ең көркем жерлердің бірі саналады, Тринидадтың Солтүстік жотасының көрінісін ұсынады. Сыйымдылығы 18 000-нан асады. Кенсингтон Овал – Бриджтаун, Барбадос (55/47/23): Кенсингтон Овал 1930 жылы аймақтың алғашқы тестілік матчын қабылдады және Вест-Индия крикетінің «Меккасы» ретінде танылған. 2007 жылғы Әлем кубогына орай сыйымдылығы 15 000-нан 28 000-ға дейін арттырылды, ал Әлем кубогынан кейін қазіргі сыйымдылығы 11 000-ға дейін төмендетілді. Мұнда екі рет ICC Әлем чемпионатының финалы өтті – 2007 жылғы Крикет әлем чемпионатының финалында Австралия Шри-Ланканы жеңіп алды, ал 2010 жылғы Twenty20 әлем чемпионатының финалында Англия Австралияны жеңді. Бурда – Джорджтаун, Гайана (30/11/0): Бурда алғаш рет 1930 жылы тестілік матч өткізді. Бұл Оңтүстік Америкадағы жалғыз тестілік арена (Провиденс пайдаланылғанға дейін) және теңіз деңгейінен төмен орналасқан, сондай-ақ өзінің ормен қоршалған жалғыз арена (жиі су басудан қорғау үшін). Сыйымдылығы шамамен 22 000 адам. 1999 жылғы сәуірде Австралия мен Вест-Индия арасындағы бір күндік халықаралық матч кезіндегі алаңға жапсарған жағдай есімде қалды. Австралияға теңестіру үшін 3 ұпай, ал соңғы доптан жеңу үшін 4 ұпай қажет болды. Нәтижесінде, алаңға жапсарған жағдайға байланысты матч тең деп танылды, себебі Вест-Индия командасы ұшып кетуге үлкермес бұрын қақпалар ұрланған еді. Сабина Паркі – Кингстон, Ямайка (54/41/6): Сабина Паркі алғаш рет 1930 жылы тестілік матч өткізді. Көк таулар, кофесімен танымал, фон ретінде көрінеді. Сабина Паркі Гарри Соберстің 365 ұпайдан тұратын әлемдік рекордын қабылдаған. 1998 жылы Англияға қарсы матч алаңның қауіптілігіне байланысты алғашқы күні тоқтатылды. Сыйымдылығы 15 000 адам. Антигуа ойын алаңы – Сент-Джонс, Антигуа (22/11/0): Антигуа ойын алаңында 1981 жылы алғаш рет тестілік матч өткізілді. Бұл жерде үш жүздік үш рет соғылған: 2005 жылы Крис Гейлдің 317 ұпайы, 1994 жылы Брайан Лараның 375 ұпайы және 2004 жылы 400 ұпайы. Тарихи стадион 2006 жылдың маусымында халықаралық матчтарды қабылдау тізімінен алынып тасталды, бұл аралдың жаңа крикет стадионының құрылысына жол ашты, ол 2007 жылғы Крикет әлем чемпионатының матчтарын қабылдауға үлгеруі тиіс еді. Алайда, 2009 жылдың ақпанында Англия мен Вест-Индия арасындағы жаңа Солтүстік Саунд аренасында өткен тестілік матчтан кейін тестілік крикет ARG-ға қайта оралды. Арнос Вейл – Арнос Вейл, Кингстаун, Сент-Винсент (3/23/2): Арнос Вейл аренасы, сондай-ақ Ойын алаңы, алғаш рет 1997 жылы тестілік матч өткізді. Ұлттық крикет стадионы – Сент-Джордж, Гренада (4/25/8): Гренададағы Куинс Парк 2002 жылы алғаш рет тестілік матч өткізді. Даррен Сэмми ұлттық крикет стадионы – Грос-Айлет, Сент-Люсия (10/26/17): Бастапқыда Бозжур крикет аренасы болған, 2003 жылы алғаш рет тестілік матч өткізді. Сыйымдылығы 12 000 адам. Бұл Кариб теңізіндегі күндіз-түнгі крикет матчын қабылдаған алғашқы стадион болды. Матч Вест-Индия мен Зимбабве арасында өтті. Жаңа Зеландия 2014 жылы 8 жылдық үзілістен кейін тестілік крикетке оралуын белгілеу үшін тестілік матч өткізуге жоспарланған еді. Вест-Индияның 2016 жылғы Twenty20 әлем чемпионатындағы жеңісінен кейін Сент-Люсия үкіметі аренаны капитан Сэммидің құрметіне атады, ал тағы бір Сент-Люсиялық – Джонсон Чарльз – 2012 және 2016 жылғы чемпиондық құрамаларының құрамында болғандығы үшін оның құрметіне трибуна аталды. Warner Park Stadium – Бассеттер, Сент-Китс (3/18/10): Warner Park спорт кешені 2006 жылдың 23 мамырында алғашқы бір күндік халықаралық матчты және 2006 жылдың 22 маусымында алғашқы тестілік матчты қабылдады. Стадионның тұрақты сыйымдылығы 8000 адам, ал уақытша трибуналар орнату арқылы 10 000-ға дейін арттыруға болады. Провиденс стадионы – Джорджтаун, Гайана (2/24/10): Провиденс стадионы 2007 жылғы 28 наурызда 2007 жылғы Крикет әлем чемпионаты үшін өзінің алғашқы бір күндік халықаралық матчын және 2008 жылғы 22 наурызда алғашқы тестілік матчын өткізді. Стадионның тұрақты сыйымдылығы 15 000 адам, ол Бурданың орнына тестілік крикетке арналған. Сэр Вивиан Ричардс стадионы – Норт-Саунд, Антигуа (12/22/4): Сэр Вив Ричардс стадионы 2007 жылғы 27 наурызда 2007 жылғы Крикет әлем чемпионаты үшін өзінің алғашқы бір күндік халықаралық матчын және 2008 жылғы 30 мамырда алғашқы тестілік матчын өткізді. Стадионның тұрақты сыйымдылығы 10 000 адам, ол Антигуа демалыс алаңының орнына тестілік крикетке арналған. Виндзор парк стадионы – Розо, Доминика (6/4/4): Виндзор парк – Вест-Индия құрамасының тағы бір үйі. Құрылысы 2005 жылы басталды және 2007 жылдың қазан айында аяқталды, бұл 2007 жылғы Крикет әлем чемпионатының аренасы ретінде пайдалануға мүмкіндік бермеді. Ол бірінші класты крикетті қабылдады және 2011 жылдың 6 шілдесінде Үндістанға қарсы алғашқы тестілік матчын өткізді, бірақ алғашқы бір күндік халықаралық матчын 2009 жылдың 26 шілдесінде өткізді. Оның отыру сыйымдылығы 12 000 адам. Тағы үш стадион бір күндік халықаралық матчтар немесе Twenty20 халықаралық матчтар үшін пайдаланылған, бірақ тестілік матчтар үшін емес. Әрбір аренада өткізілген бір күндік халықаралық матчтар мен Twenty20 халықаралық матчтарының саны төмендегі кестеде көрсетілген:

Queen's Park Oval – Port of Spain, Trinidad (62/73/6): The Queen's Park Oval has hosted more Test matches than any other ground in the Caribbean and first hosted a Test match in 1930. The ground is considered one of the most picturesque venues in the world of cricket, featuring the view Trinidad's Northern Range. It has a capacity of over 18,000. Kensington Oval – Bridgetown, Barbados (55/47/23):Kensington Oval hosted the region's first Test match in 1930 and is recognised as the 'Mecca' of West Indies cricket. Its capacity was increased from 15,000 to 28,000 for the 2007 World Cup and down to its current capacity of 11,000 post – World Cup. It has hosted two ICC world finals – the 2007 Cricket World Cup Final, which Australia won over Sri Lanka, and the 2010 World Twenty20 Final, which England won against Australia. Bourda – Georgetown, Guyana (30/11/0): Bourda first hosted a Test match in 1930. It was the only Test ground in South America (until the use of Providence), and the only one below sea level and with its own moat (to prevent the pitch from frequent flooding). It has a capacity of around 22,000. It is remembered for the Pitch Invasion during an April 1999, One Day International between Australia and the West Indies, with Australia needing 3 runs to tie and 4 to win off the last ball, a full scale pitch invasion, resulted in the match being deemed a tie, due to the stumps having been stolen before the West Indian team could effect a run out. Sabina Park – Kingston, Jamaica (54/41/6): Sabina Park first hosted a Test match in 1930. The Blue Mountains, which are famed for their coffee, form the backdrop. Sabina Park played host to Garry Sobers' then world record 365 not out. In 1998, the Test against England was abandoned here on the opening day because the pitch was too dangerous. It has a capacity of 15,000. Antigua Recreation Ground – St John's, Antigua (22/11/0): Antigua Recreation Ground first hosted a Test in 1981. Three Test triple centuries have been scored on this ground: Chris Gayle's 317 in 2005, and Brian Lara's world record scores of 375 in 1994 and 400 not out in 2004. The historic stadium was removed from the roster of grounds hosting international matches in June 2006, to make way for the island's new cricket stadium, being constructed 3 miles outside the capital city expected to be completed in time for its hosting of matches for Cricket World Cup 2007. However, after the abandoned Test match between England and the West Indies in February 2009 at the new North Sound ground, Test cricket returned to the ARG. Arnos Vale – Arnos Vale, Kingstown, St Vincent (3/23/2): The Arnos Vale Ground a. k. a. The Playing Fields first hosted a Test in 1997. National Cricket Stadium – St George's, Grenada (4/25/8): Queen's Park, Grenada first hosted a Test in 2002. Darren Sammy National Cricket Stadium – Gros Islet, St Lucia (10/26/17): Originally the Beauséjour Cricket Ground, first hosted a Test in 2003. It has a capacity of 12,000. This was the first stadium in the Caribbean to host a day night cricket match. The match was between the West Indies and Zimbabwe. New Zealand was scheduled to play a test in 2014 to mark the return to Test cricket after a break of 8 years. Following the West Indies' victory in the 2016 World Twenty20, the St. Lucian government renamed the venue after captain Sammy, a native St. Lucian, with another St. Lucian – Johnson Charles – having a stand named in his honor after also being part of the 2012 and 2016 championship squads. Warner Park Stadium – Basseterre, St Kitts (3/18/10): The Warner Park Sporting Complex hosted its first One Day International on 23 May 2006 and its first Test match on 22 June 2006. The stadium has a permanent capacity of 8,000, with provisions for temporary stands to enable the hosting figure to past 10,000. Providence Stadium – Georgetown, Guyana (2/24/10): The Providence Stadium hosted its first One Day International on 28 March 2007 for the 2007 Cricket World Cup and its first Test match on 22 March 2008. The stadium has a permanent capacity of 15,000, and is to host Test cricket instead of Bourda. Sir Vivian Richards Stadium – North Sound, Antigua (12/22/4): The Sir Viv Richards Stadium hosted its first One Day International on 27 March 2007 for the 2007 Cricket World Cup and its first Test match on 30 May 2008. The stadium has a permanent capacity of 10,000, and is to host Test cricket instead of the Antigua Recreation Ground. Windsor Park Stadium – Roseau, Dominica (6/4/4): Windsor Park is another home venue for the West Indian team. Construction first started on it in 2005, and it finally opened in October 2007, too late to serve as a venue for the 2007 Cricket World Cup. It hosts first class cricket and hosted its first test on 6 July 2011 against India, however it held its first One Day International on 26 July 2009. It has a seating capacity of 12,000. Three further stadia have been used for One Day Internationals, or Twenty20 Internationals but not Test matches. The number of One Day Internationals and Twenty20 Internationals played at each venue is shown in the table below:

Киім-кешек

Бір күндік крикет ойнағанда, «Вест-Индия» командасы қоңыр түсті жейде мен шалбар киеді. Жейдеде Батыс Үнді крикет кеңесінің (WICB) логотипі және олардың жабдықтаушысы Macron-ның аты да бар. Бір күндік шапканың алдыңғы бөлігінің сол жағында WICB логотипі және екі сары жолақ орналасқан. T20I форматты крикетте команда сары жейде киеді, оның жеңдері қоңыр түсті, ал олардың үстінде аспан көгі мен сары түсті екі жолақ бар. Жейдеде сондай-ақ өндірушінің логотипі мен крикет кеңесінің елтаңбасы бейнеленген. Бірінші сыныпты крикеттегі ойыншылар крикеттік шалбарларымен қатар, кейде кең қырлы немесе қоңыр түсті шапка киеді. WICB логотипі шапканың алдыңғы жағында орналасқан. Қорғаныш каскалары да осыған ұқсас түспен боялған. Свитердің жиегі қоңыр, жасыл және сұр түстермен безендірілген. 2000 жылдардың басында жолақтарға алтын түс қосылды. «Вест-Индия» командасы жүнді киім киген кезде, дизайн қарапайым қоңыр жиекке қайта оралды. 2020 жылы олар қайтадан дәстүрлі кабельді тоқудан жасалған, қоңыр және жасыл жиектері бар свитер киді. Тур кезінде команда қоңыр шапка киеді, бірақ Кариб теңізіндегі тест матчтарында 1970 жылдардың соңына дейін команданың қою көк шапка киюі қалыпты жағдай болды. Үйдегі тест матчтары үшін берілген блейзерлер ақ және жасыл жиектері бар қою көк түсті болды. Осы блейзердің мысалы Лордс мұражайында көрсетілген. 1977 жылдан кейін үйде және сыртта ойнайтын командалар екеуі де қоңыр шапка киді, ал блейзерлердің түсі бірдей болды. Әлемдік сериялы крикет кезінде түрлі-түсті формалар қабылданды. Бастапқыда «Вест-Индия» командасының формасы қызғылт түсті болған, бірақ кейіннен олардың тест матчтарындағы шапкаларымен үйлесу үшін қоңыр түске өзгертілді. Сұр түс қосалқы түс ретінде қосылды. Кейбір формаларда сұр түс дәстүрлі қоңыр түстен басымдық алды. Кейбір формаларда жасыл, сары немесе ақ түс акцент ретінде қолданылды. Бұрынғы форма жеткізушілер: Castore (2019-2023), BLK (2017-2019), Joma (2015-2017), Woodworm (2008-2015), Admiral (2000-2005), Asics (1999 жылғы әлем чемпионаты), UK Sportsgear (1997-1998), ISC (1992-1996) және Adidas (1979-1991). Бұрынғы демеушілер: Sandals (2018-2021), Digicel (2005-2018), KFC (2006-2009), Cable & Wireless (2000-2004), Carib Beer (1999-2001) және Kingfisher (1996-1999).

When playing one day cricket, the Windies wear a maroon coloured shirt and trousers. The shirt also sports the logo of the West Indian Cricket Board and the name of their suppliers Macron. The one day cap is maroon with the WICB logo on the left of the front, with two yellow stripes. When playing T20I cricket, the team dons a yellow coloured shirt with maroon coloured sleeves, with two stripes of sky blue and yellow. The shirt also features the logo of the manufacturer along with the crest of the Cricket Board. When playing first class cricket, in addition to their cricket flannels West Indian fielders sometimes wear a maroon sunhat with a wide brim or a maroon baggy cap. The WICB logo is on the front of the hat. Helmets are coloured similarly. The sweater was edged with Maroon, green and grey. Gold was added to the stripes in the early 2000s. The design reverted to a simple maroon facing when the West Indies began wearing fleeces. In 2020 they again wore the traditional cable knit sweaters edged with Maroon and Green. When the team toured they wore maroon caps but in test matches in the Caribbean, it was customary for the team to wear dark blue caps until the late 1970s. The blazers awarded for home tests were dark blue with white and green facings. An example is displayed in the museum at Lord's. After c 1977 home and away teams both wore maroon caps and the blazers were the same colours. During World Series Cricket, coloured uniforms were adopted. The initial West Indies uniform was pink and was later changed to maroon to match their Test match caps. Grey was also added as a secondary colour. In some of their uniforms grey has been dominant over the traditional maroon. Some uniforms had green, yellow or white as accent colour. Former uniform suppliers were Castore (2019 2023), BLK (2017 2019), Joma (2015 2017), Woodworm (2008 2015), Admiral (2000 2005), Asics (1999 World Cup), UK Sportsgear (1997 1998), ISC (1992 1996) and Adidas (1979 1991). Former sponsors were Sandals (2018 2021) Digicel (2005 2018), KFC (2006 2009), Cable & Wireless (2000 2004), Carib Beer (1999 2001) and Kingfisher (1996 1999).

Батыс Үндістан әйелдер крикет құрамасы

Вест-Индия әйелдер крикет командасы ерлер командасына қарағанда әлдеқайда төмен деңгейде. Олар 1975–76 және 1979 жылдар аралығында 11 тестілік матч өткізді, бір рет жеңіп, үш рет жеңіліп, қалған ойындар тең аяқталды. Содан бері олар тек бір ғана тестілік матч өткізді, ол 2003–04 жылы Пәкістанмен тең түскен матч болды. Сондай-ақ, олар бір күндік халықаралық матчтарда да сирек ойнайды. 1973 жылы өткен бірінші әйелдер әлем чемпионатында Тринидад және Тобаго және Ямайка командалары қатысты, екі команда да нашар өнер көрсетіп, жеті команданың ішінде тиісінше 5-ші және 6-шы орындарға табан тіреді. «Windies» командасы 1979 жылы алғашқы бір күндік матчын өткізді, бірақ одан кейін 1993 жылғы әлем чемпионатына дейін ойнаған жоқ. Бұл команда ешқашан әлемдегі жетекші командалардың бірі болған емес, алайда 2013 жылғы әлем чемпионатынан бері жақсы жетістіктерге қол жеткізіп келеді, онда команда екінші орынды иеленді. Олардың ең үлкен жетістігі – 2003 жылы әйелдер ұлттық крикет командаларының екінші деңгейі үшін өткізілген Халықаралық әйелдер крикет кеңесінің кубогында екінші орынға ие болу болды. Бір күндік матчтардағы жалпы көрсеткіштері: 177 матч, 80 жеңіс, 91 жеңіліс, 1 теңдік және 5 нәтижесіз матч.

Әйелдер командасының салыстырмалы түрде төмен деңгейде болуына байланысты, бұл ойында көптеген танымал есімдер жоқ. Ең танымал ойыншысы, әлдеқайда ерекше – 2003–04 жылы Пәкістанның Карачи қаласында тестілік ғасыр соққан қақпашы/батсмен Надин Джордж, ол Батыс Үндістаннан шыққан алғашқы және бүгінгі күнге дейін жалғыз әйел ойыншы. Джордж Вест-Индиядағы, әсіресе туған жері Сент-Люсиядағы спортты белсенді түрде қолдайды және 2005 жылы спортқа қосқан үлесі үшін Уэльс принці оған МБЕ орденін тағайындады. 2016 жылы Вест-Индия әйелдері алғашқы ICC әлем чемпионатын жеңіп алды – 2016 жылғы әйелдердің жиырмалық әлем чемпионаты, Эден бағында үш дүркін қорғаушы чемпион Австралияны сегіз қақпамен жеңіп, ерлер командасының мүшелері көшпендердің қатарында қолдау көрсетті.

ICC тестілік әлем чемпионаты

ICC Әлемдік Тест Чемпионатының рекорды Жыл Лига кезеңі Финал Қабылдаушы ел Финалдың қорытынды орны (орын) Ойындар Дед (ұпайлардың шегерілуі) PC (тартысқа түскен ұпайлар) Pts (ұпайлар) PCT (тартысқа түскен ұпайлардың ішінде жеңіліп алынған ұпайлардың үлесі) P (ойнатылған) W (жеңілген) L (ұтылған) D (тең түскен) T (тең түскен) 2019–21 8/9 13 3 8 2 0 6 720 194 26.9 Роуз Боул, Англия DNQ 8-ші 2021–23 8/9 13 4 7 2 0 5 654 34.6 Овал, Англия DNQ 8-ші