Кіріспе
Америкалық молекулалық биолог Альфред Езра Мирский (17 қазан 1900 – 19 маусым 1974) – молекулалық биологияның американдық пионері. Мирский 1922 жылы Гарвард колледжін бітіргеннен кейін, 1924 жылға дейін Колумбия университетінің медицина және хирургия колледжінде екі жыл оқыды. 1924–1925 оқу жылында ол АҚШ Ұлттық зерттеулер кеңесінің стипендиясы бойынша Кембридж университетіне көшті. 1926 жылы Кембриджтен докторлық диссертациясын қорғады, оның тақырыбы Лоуренс Дж. Хендерсон басшылығымен гемоглобин молекуласы болды, бұл жұмыс Джозеф Баркрофтпен бірге басталған еді. 1926 жылдың 25 мамырында Мирский балалар әдебиетінің белгілі авторы Реба Паэффқа үйленді; олардың Реба Гудман есімді қызы мен Джонатан Мирский есімді ұлы болды. 1927 жылы Мирский Рокфеллер университетімен байланысын бастаған Рокфеллер медициналық зерттеулер институтында Альфред Э. Кохнның зертханалық ассистені болып тағайындалды. Калифорния технология институтында демалыс алған жылда Мирский Линус Паулингпен бірлесіп ақуыз құрылымының жалпы теориясы туралы мақала жариялады. Олар ақуыздардың құрылымы организмдегі функциясын анықтайтын нақты конфигурацияда оралғандығын және құрылымды тұрақтандыратын сутекті байланыстардың бұзылуынан оның конфигурациясын жоғалтқанда ақуыздың денатурацияланатынын көрсетті. Рокфеллер институтындағы Мирскийдің ең танымал еңбектерінің бірі – Освальд Эйвериді дискредитацияға ұшырату әрекеті болды. Эйвери ДНК-ның мұрагерлік факторы екенін дұрыс көрсеткен. Алайда, Мирский ДНК-ның жалғыз генетикалық материал екендігіне күмәнданып, Эйверидің жаңалығына кедергі келтіруге тырысты. Ол тіпті Швециядағы Каролинска институтын Эйвериге Нобель сыйлығын бермеуге шақырды. Мінез-құлқының нәтижесінде Мирскийдің әрекеттері сәтті аяқталды. Эрвин Чаргафф Эйверидің еңбегі екі Нобель сыйлығына лайық екенін айтса да, Эйвери бұл сыйлықты жеңіп алмады. 1948 жылы Мирский Рокфеллер институтының толық құқықты мүшесі болды, ал 1950 жылы ДНК тұрақтылығының «үлкен жаңалығы» үшін халықаралық деңгейде құттықталды, бұл ДНК-ның мұрагерлік материал екенін дәлелдеді. 1951–1961 жылдары «Жалпы физиология журналының» редакторы болып жұмыс істеді. 1954 жылы институт Рокфеллер университетіне айналғанда Мирский профессор атанды. Сол жылы ол АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Мирский университет ісіне белсенді қатысты және 1959 жылы жоғары сынып оқушыларына арналған лекциялар сериясын бастады, қазір бұл лекциялар оның құрметіне Альфред Э. Мирскийтің ғылым туралы мерекелік лекциясы деп аталады. 1962 жылы Мирский үміткерлердің ішіннен жаңа зертханалық ассистентті таңдады, әйелді таңдап, Элли Донохьюді институт тарихындағы алғашқы әйел зертханалық ассистент етіп, жаңа үрдіс жасады, ол Рокфеллер институтымен алғашқы байланыста болған кезде алған лауазымымен бірдей болды. Мирский Донохьюге өзінің зерттеулеріне және зертханасын басқаруға көмектесуді тапсырды, бұл Рокфеллер университетінің зертханаларында әйелдердің мансаптық өсуіне ерте үлгі болды. Мирский 1964 жылы Америка философиялық қоғамына, ал 1966 жылы Америка өнер және ғылым академиясына сайланды. 1964 жылы ресми қызметтен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол 1965 жылдан 1972 жылға дейін Рокфеллер университетінің кітапханашысы болып жұмыс істеді, сонымен қатар жеке зерттеулері үшін университеттегі зертханасын сақтап қалды. Ол кеміргіштер мен ірі қара малдың жасушалық ядроларын зерттеуде адам жасушасының ядролық құрылысына тікелей параллельді жаңалықтар ашты. 1966 жылы әйелі Реба Паэф Мирски қайтыс болғаннан кейін, ол оның бағалы зергерлік бұйымдар жинағын, отбасы мен жақын достарына таратылған бірнеше бұйымдарды қоспағанда, университет коллекциясына сыйға тартты. Әлемді аралап, көптеген сапарлар жасаған кезде жиналған зергерлік бұйымдар осы күнге дейін университет қорының бір бөлігі болып табылады. 1967 жылы Рокфеллер компаниясының қызметкері Соня Вулға үйленді. Мирский 1971 жылы Рокфеллер институты мен университетінде қырық төрт жыл қызмет еткеннен кейін профессор-эмеритус атанды. Мирский көп саяхаттап, археология мен өнер тарихын жақсы білді; оның баға жетпес өнер және тарихи заттар жинағы 1974 жылы қайтыс болғаннан кейін Рокфеллер университетіне қалдырылды және олардың тұрақты жинағында сақталады.
Alfred Ezra Mirsky (October 17, 1900 – June 19, 1974) was an American pioneer in molecular biology. Mirsky graduated from Harvard College in 1922, after which he studied for two years at the Columbia University College of Physicians and Surgeons until 1924 when he moved to the University of Cambridge on a US National Research Council fellowship for the academic year 1924–1925. He received his PhD from Cambridge in 1926, with a dissertation under Lawrence J. Henderson on the Haemoglobin molecule, completing work begun under Joseph Barcroft. On May 25, 1926 Mirsky married Reba Paeff, who went on to become a renowned children's author; they had a daughter, Reba Goodman and a son, Jonathan Mirsky. In 1927 Mirsky was appointed Lab Assistant to Alfred E. Cohn at the then Rockefeller Institute for Medical Research, beginning his association with Rockefeller University. During a sabbatical year at the California Institute of Technology, Mirsky published a paper with Linus Pauling on the general theory of protein structure, suggesting that the structure of proteins are coiled in a specific configuration that accounts for the function in the body, and that the protein is denatured when that configuration is lost by breaking the hydrogen bonds that stabilize the structure. One of Mirsky's more notorious contributions while at the Rockefeller Institute was his attempt to discredit Oswald Avery. Avery had correctly shown that DNA was likely the agent of heredity. However, Mirsky went to great lengths to block Avery's discovery because of doubts that DNA was the sole genetic material. It is said he even urged the Karolinska Institute in Sweden not to award Avery the Nobel Prize. Eventually Mirsky's efforts were successful. Avery did not win the prize, despite Erwin Chargaff assertion that Avery's work was worth two Nobel Prizes. Mirsky became an official Member of the Rockefeller Institute in 1948, and in 1950 was internationally congratulated for the "grand discovery" of DNA constancy, which proved the concept of DNA as the hereditary material. He served as an editor of The Journal of General Physiology in 1951–1961. Mirsky was made Professor in 1954 when the Institute became Rockefeller University. He was also elected to the United States National Academy of Sciences in the same year. Mirsky was highly involved in university affairs, and in 1959 he initiated a series of lectures for high school students, now named the Alfred E. Mirsky Holiday Lecture on Science in his honour. In 1962 Mirsky chose a new lab assistant from a pool of candidates, in choosing a woman, Ellie Donoghue, he set a precedent by making her the first female lab assistant in the Institute's history, the very same position which he first held upon his initial association with Rockefeller Institute. Mirsky proceeded to entrust Ms. Donoghue with assistance in his research and the running of his laboratory, setting an early precedent for the advancement of women in the labs at Rockefeller University. Mirsky was elected to the American Philosophical Society in 1964 and the American Academy of Arts and Sciences in 1966. Following retirement from his laboratory in an official capacity in 1964, he served as librarian of the Rockefeller University from 1965 until 1972, all the while being allowed to maintain his laboratory at the university for his personal research. He continued to make groundbreaking contributions to the study of cell nuclei in rodents and bovines in direct parallels to the structure of cell nuclei in humans. After his wife, Reba Paeff Mirsky, died in 1966 he donated her valuable jewelry collection, save for a few pieces distributed to family and close friends, to the university's collection. This collection of jewelry, acquired during their many trips around the world, is a part of the university's holdings to this day. He went on to marry fellow Rockefeller employee Sonia Wohl in 1967. Mirsky became professor emeritus in 1971, after forty four years at the Rockefeller Institute and University. Mirsky traveled widely and was quite knowledgeable in archaeology and art history; his priceless collection of art and historical objects was willed to the Rockefeller University upon his death in 1974 and remains in their permanent collection.
Маңызды құжаттар
Ансон ML және Мирский AE. (1925) "Ақуыздардың кейбір жалпы қасиеттері туралы", "Жалпы физиология журналы", 9, 169–179. Ансон ML және Мирский AE. (1929) "Ақуыздың қатуы және оның кері қайтылуы: толық қатырылған гемоглобиннің дайындалуы", "Жалпы физиология журналы", 13, 121–132. Мирский AE және Ансон ML. (1929) "Ақуыздың қатуы және оның кері қайтылуы: гемоглобиннің қатуының кері қайтылуы", "Жалпы физиология журналы", 13, 133–143. Ансон ML және Мирский AE. (1930) "Ақуыздың қатуы және оның кері қайтылуы: ерімейтін глобин, ерігіш глобин және геманың дайындалуы", "Жалпы физиология журналы", 13, 469–476. Мирский AE және Ансон ML. (1930) "Ақуыздың қатуы және оның кері қайтылуы: гемоглобиннің қатуын кері қайтарудың жақсартылған әдістері", "Жалпы физиология журналы", 13, 477–481. Мирский AE және Паулинг L. (1936) "Туа, денатурацияланған және қатырылған ақуыздардың құрылымы туралы", АҚШ Ұлттық ғылым академиясының еңбектері, 22, 439–447.