Кіріспе

Таламустың матрицалық өзектік теориясы, алғаш рет Тед Джонс ұсынған, таламустағы нейрондар немесе диффузиялық және кеңінен проекция жасайтын нейрондардың кальбиндин иммунопозитивті матрицасына, немесе дәл проекция жасайтын нейрондардың парвалюмин иммунопозитивті өзегіне жатады. Өкінішке орай, үш кальций байланыстырушы ақуыздың тек біреуіне ғана иммунореактивті бір ядро бар, ол – парвальбуминге боялатын орталық-орталық ядро. Берілген аймақ әдетте үш ақуыздың екеуіне – парвальбумин, кальбиндин және кальретининге – боялады. Өзекті құрайтын нейрондар «жетектеуші» ақпаратты таратуға қатысады деп есептеледі, ал матрицаны құрайтын нейрондар көбірек модуляциялық рөл атқарады деп саналады. Жалпы алғанда, кальций байланыстырушы ақуыздар адам таламусында толықтыратын бояну үлгісін көрсетеді. Жалпы айтқанда, парвальбумин бояуының ең жоғары тығыздығы вентральді ядролық топтың ядроларында (яғни вентральді алдыңғы, вентральді бүйірлік және вентральді артқы ядроларда) және медиальді және бүйірлік геникуляттық ядролық топтарда байқалады. Орталық белдік ядросының (MD) аймақтарында да парвальбумин бояуының орташа мөлшері кездеседі. Керісінше, кальбиндин және кальретинин иммунореактивтілігі ростральді интраламинарлық ядролық топта және MD таламусының жаңқалы аймақтарында тығыз боянудың ұқсас таралуын көрсетеді, бұл парвальбумин бояну үлгісін толықтырады. Дегенмен, кальбиндин және кальретинин қарын ядролық тобында және медиальді және бүйірлік геникуляттық денелерде боянудың төмен деңгейін көрсетеді, бұл осы аймақтардағы қарқынды парвальбумин бояуымен сәйкес келеді. Бұл нәтижелер кальций байланыстырушы ақуыздар таламустың ядролары ішінде әртүрлі таралып, бір-біріне толықтыратын сипатта екенін көрсетеді. Примат таламусы кальбидин иммунореактивті жасушалардың матрицасынан және парвальбумин иммунореактивті жасушалардың үстіне орналасқан өзегінен тұрады, олардың қабықшалық проекциялары әртүрлі болуы мүмкін.