Кіріспе

"Бип" (сонымен қатар SWBLW деп те аталады) 1970 жылы Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы Техас штатының Клебурн қаласындағы шеберханаларында салған жеке локомотив. Техникалық тұрғыдан алғанда, қайта жасау болып табылатын "Бип" (ББ дөңгелек орналасуы мен "Балдуин Гип" сөздерінің қосындысы, ал оның ресми атауы "Свичер, Балдуин локомотивтер зауыты" деген сөздерден туындаған) бастапқыда Санта-Феде Балдуин Модель ВО 1000 ретінде пайдалануға берілді. CF7 капиталды жөндеу бағдарламасының табысты аяқталуынан кейін компания, қартайған, EMD емес кабиналы локомотивтерді жаңа EMD қозғалтқыштарымен жабдықтау арқылы қайта жаңарту экономикалық тұрғыдан тиімді бола ма, жоқ па, соны анықтауға үміттенді. Алайда, қайта жасау процесі тым қымбатқа түсті және тек бір ғана локомотив өзгертілді. 2008-2009 жылдары бұл локомотив қызметтен шығарылып, Канзас штатының Топека қаласында сақтауға қойылды. 2009 жылдың мамыр айында локомотив Калифорния штатының Барстоу қаласындағы Батыс Америка теміржол мұражайына сыйға берілді.

Тарих

1960 жылдардың басында Reading компаниясы 14 VO 1000 локомотивін General Motors Electro Motive бөлімшесіне SW900 стандартына сәйкес қайта жаңарту үшін жіберді. "Бип" локомотивтерінен өзгеше, бұл локомотивтер өздерінің бастапқы корпус бөліктерінің көп бөлігін сақтап қалды. Содан кейін бұл құрылғыларға VO 1000m деген тағайындама берілді.

Даму

VO 1000 No. 67729 1943 жылдың шілдесінде Пенсильвания штатындағы Эддистоун қаласындағы Болдуин локомотивтер зауытынан, Санта-Фе «Зебра жолағы» бояуымен және #2220 нөмірімен шықты. 1960 жылдардың басында локомотив акценттік жолақтың үстінде шағын сары әріптермен «SANTA FE» деген жазуы бар көк және сары «Billboard» бояу схемасын алды, бұл барлық аулалық локомотивтер үшін стандартты болды. Осы түстермен #2220 сынақ нысаны ретінде таңдалды. CF7 түрлендірулері сияқты, локомотивтің негізгі қаңқасы қалдырылып, ұзын капоты, электр станциясы, доңғалақ жұбы, басқару механизмі және электр жүйесі бөлшектелді. CF7-нің алғашқы модификациясындағыдай, он алты цилиндрлі EMD 567 сериялы дизель қозғалтқышы Болдуиннің құйма болаттан жасалған қаңқасына орнатылды, бұл үлкен өзгерістерді қажет етті. Шеберханаларда GP7 үлгісімен жаңа ұзын капот жасалды. Локомотив B-B доңғалақ конфигурациясымен жасалды және барлық доңғалақтары қуатпен жабдықталған екі Blomberg B екі осьті доңғалақ жұбына орнатылды. Локомотивке жетілдірілген электр жүйесі орнатылды. Аяқталған «Бип» 1970 жылдың желтоқсанында Клерберн шеберханасынан шықты (оның түпнұсқа Болдуин өндірушісінің тақтасының бірі сақталған күйде) және жаңа көк және сары бояумен, бірақ енді «Санта-Фе» сөздері акценттік жолақтың астындағы бүйірлерінде Купер Блэк шрифтімен (логотип) сары түсте жазылды, бұл стиль басқа да магистральдық локомотивтерге арналған. Оған #2450 нөмірі берілді (алғашқы CF7 #2649 нөмірімен тағайындалды, ал келесі нөмірлер төмендеу ретімен берілді) және Оңтүстік Техаста пайдалануға жіберілді.

Қызметте

Пойыз экипаждары #2450-ді Blomberg жүк машиналарының артықшылықтарына байланысты жақсы көретін, олар бастапқы AAR Type A коммутатор жүк машиналарынан гөрі тегіс жүретін. GP7 локомотивінен бірнеше тонна ауыр болғандықтан, жоғары тарту күшін беретін, ұзақ вагондар тізбегін ауыстыру кезінде көмектесетін. "Бип" көп жылдар бойы Хьюстон қаласындағы Порт терминалы теміржол қауымдастығы үшін ауыстыру жұмыстарын орындап, жалға берілді. 1974 жылдың тамызында, жалпы локомотивтерді қайта нөмірлеу жоспарының бөлігі ретінде #1160 болып қайта тағайындалды. Кейіннен, Санта-Федегі қалған EMD коммутаторларымен бірге қайта нөмірленіп, 1977 жылдың қаңтарында #1460 болып тағайындалды. "Бип" 1980-ші жылдардың ортасында Клебурнға цехтік коммутатор ретінде ауыстырылды, онда 1985 жылы бірқатар сыртқы өзгерістер енгізілді. Кабинаға кондиционер орнатылды, ал артқы кабина терезелері бастапқы Болдуин үлгісінен жаңа үш панельді конфигурацияға өзгертілді, бұл көптеген EMD локомотивтерінде қолданылатын стандартты терезе әйнегінің орнатылуына мүмкіндік берді. Локомотивке жаңа бояу жағылды (Билборд түстері сақталды) және қайтадан пайдалануға жіберілді. Санта-Федің соңғы "стандартты" EMD коммутаторы SW900 #1453, 1987 жылы зейнеткерлікке шықты, осылайша #1460 тізімдегі жалғыз кабиналы коммутаторға айналды. "Бип" сол жылы дүкендер жабылып, жұмысын тоқтатқанға дейін Клебурнда жұмыс істеді. Содан бері, бұл локомотив Канзас-Ситидегі және Канзас штатының Топека қаласындағы Аргентиналық жөндеу шеберханаларында цехтік коммутатор ретінде жұмыс істеді. 1990-шы жылдардың басында локомотив қашықтан басқару құрылғысымен (RCE) жабдықталды, осылайша оны қашықтан басқару мүмкін болды. 1995 жылы Санта-Фе Бёрлингтон Солтүстік теміржолымен бірігіп, 1996 жылы BNSF теміржолын құрғаннан кейін, "Бип" жаңа компанияның қайта нөмірлеу бағдарламасына ұшырамаған үш көк және сары локомотивтің бірі болды. #1460 кабинасының екі жағына BNSF логотипі жабыстырылды және төрт түтікпен шығатын газ жинағыш орнатылды. 2008-2009 жылдары зейнеткерлікке шығып, кейін Канзас штатының Топека қаласында сақтауға қойылды. 2009 жылдың мамыр айында локомотив Калифорния штатының Барстоу қаласындағы Батыс Америка теміржол мұражайына сыйға берілді, онда ол қазірге дейін көрмеге қойылған.

Қалыптастыру

Санта-Фе 1970 жылдар шамасында бірнеше EMD емес маневрлік локомотивтерді қайта жаңартуға белгіледі (соның ішінде екі Fairbanks Morse H 10 44 локомотиві), бірақ қажетті модификациялардың экономикалық тұрғыдан тиімді емес екені анықталғаннан кейін, барлық осы локомотивтер утилизацияланды.