Локомотивтердің кең денелі корпусы

Кіріспе

Локомотивтің корпусының стилі

Капоттық локомотив – бұл толық ені бар, корпусын жабатын дизельдік локомотив, сыртқы түрі 1940 және 1950 жылдардағы EMD F локомотивтері сияқты ертерек локомотивтердің кабиналық стиліне ұқсас. "Капоттық локомотив" термині Солтүстік Америкада пайда болған, бірақ басқа жерлерде де осы стильдегі локомотивтер кездеседі. Кабиналық локомотивтен айырмашылығы, оның корпусы қоршау және локомотивтің негізгі құрылымдық бөлігі болып табылады, ал капоттық локомотивтің корпусы тек қана қоршау ретінде ғана жұмыс істейді және құрылымдық рөл атқармайды. Локомотивтің машиналарын қолдау және соққыға және тартымға төзімділік локомотивтің төменгі дексіндегі рамасында жүзеге асырылады. Корпус өзі құрылымдық болмағандықтан, оны шассиден алып тастауға болады, бұл күрделі техникалық қызмет көрсетуді және жөндеуді жеңілдетеді. Капоттық локомотивтер бастапқыда Санта-Фе темір жолының сұрауы бойынша жасалған, олардың EMD FP45 локомотивтері EMD SDP45 капоттық локомотивінің шассиіне орнатылған толық ені бар "капоттық" корпусқа ие болды, ал SDP45 өз кезегінде EMD SD45 жүк локомотивінің ұзартылған нұсқасы еді. Amtrak-тың SDP40F локомотивтері де капоттық локомотивтер болып табылды және EMD SD40 2 жүк локомотивінің шассиіне орнатылды. Көбінесе капоттық локомотивтер жолаушыларды тасымалдау үшін пайдаланылады. Осы қызметте капоттық локомотивтің толық ені және тегіс жақтары пойыздың жалпы сыртқы түріне сәйкес келеді, сонымен қатар жолаушылар операторлары қалаған түс схемасымен локомотивті безендіруге мүмкіндік береді, мысалы, Санта-Федің ерекше "warbonnet" түс схемасы. Капоттың сыртында, мысалы, капоттық стильдегі жүк локомотивтеріндегідей палубалар болмағандықтан, капоттық локомотивтің дизайны жағымсыз жолаушыларды тартып алмайды. Сонымен қатар, локомотивтің тегіс контурлары оны жолаушылар вагондарын жууға арналған жуу алаңдарынан өткізуге мүмкіндік береді. Капоттық локомотивтің негізгі кемшілігі – кабинадан артқа қарай көрінудің нашар болуы. EMD SD50F және SD60F, GE C40 8M және BBD HR 616 локомотивтеріне Draper Taper (оның авторы, бұрынғы Канадтық ұлттық локомотивтер бөлімінің басшысы Уильям Л. Дрейпердің атымен аталған) орнатылды, онда корпус кабинаның артында тарлып, біртіндеп артқа қарай кеңейеді, бірақ шатыры локомотивтің толық енін сақтайды. Бұл құрылым артқа қарай көрінуді жақсартады, бірақ мұндай локомотивтер арық шамдары екі басында болмағандықтан, алдыңғы локомотив ретінде кері бағытта жүре алмайды.

A cowl unit is a diesel locomotive with full width, enclosing bodywork, similar in appearance to the cab unit style of earlier locomotives, such as the EMD F units of the 1940s and 1950s. The term cowl unit is of North American origin, although similarly styled locomotives exist elsewhere. Unlike a cab unit, whose body is both an enclosure and the main structural member of the locomotive, a cowl unit’s bodywork acts only as a enclosure—the body plays no structural role. Structural support for the locomotive’s machinery, as well resistance to buff and draft loads, is embodied in the locomotive's below deck frame. As the body itself is not structural, it can be removed from the chassis, a feature that facilitates heavy maintenance and repair. Cowl units were originally produced at the request of the Santa Fe railway, their EMD FP45 units having a full width “cowl” body built on a EMD SDP45 hood unit's chassis—the SDP45, in turn, was a stretched version of the EMD SD45 freight unit. Amtrak’s SDP40F units were also cowl units, and were built up on the EMD SD40 2 freight locomotive chassis. Most cowl units have been passenger hauling locomotives. In this service, the cowl unit's full width bodywork and smooth sides match the rest of the train's general appearance, as well as facilitate decoration of the locomotive with the livery desired by passenger operators, e. g., Santa Fe’s distinctive “warbonnet” livery. With no decking outside of the carbody, such as found on hood style freight units, a cowl unit’s design tends to discourage unwanted riders. Furthermore, the smooth outline of the locomotive allows it to be run through the same wash racks used to clean passenger cars. The main disadvantage of the cowl unit is low rear visibility from the cab. The EMD SD50F and SD60F, GE C40 8M and BBD HR 616 were given a Draper Taper (named after its creator, William L. Draper, a former Canadian National assistant chief of motive power), in which the body is narrower immediately behind the cab, and gradually widens further aft, although the roof remains full width the length of the locomotive. This arrangement improves rearward visibility to some extent, but such locomotives cannot run in reverse as the lead unit because they do not have ditch lights at both ends.

LMS 10000 және 10001

LMS Diesels 10000 & 10001, кейіннен Британдық темір жолының D16/1 класы деп жіктелді, 1947 жылы пайдалануға енгізілді. Бұл Ұлыбританияның негізгі желідегі алғашқы дизельдік локомотивтері болды, Американың алғашқы кабиналық локомотивтерінен шамамен он жыл кейін пайда болды. Сыртқы түрі ағымдағы сияқты болғанымен, LMS локомотивтері іс жүзінде қаптамалы типке жатады. Бұл оңай шатастыруға болады, себебі Солтүстік Америкадағыдай, қаптамалы дизайн көбінесе бұрышты болып келеді, ал кабиналық дизайн ұқсас қисық сызықтармен жасалады.