Піліппин қашқындық өңдеу орталығы: Индоқытай қашқындарының тарихы мен жады
Philippine Refugee Processing Center
Филиппинский центр PRPC: приём и подготовка 400 тыс. вьетнамских, камбоджийских и лаосских беженцев к переселению в США, Канаду и др. Папа Иоанн Павел II посетил центр в 1981г.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филиппиндік босқындарды өңдеу орталығы (ФБОО) Филиппиннің Батан провинциясындағы Моронг қаласының жанында орналасқан үлкен кешен болды. Бұл орталық басқа елдерге тұрақты қоныс аударуға тырысатын Индокитай босқындары үшін соңғы тоқтау орны ретінде пайдаланылды. Ол Субик шығанағының оңтүстігінде және Батан атом электр станциясының солтүстігінде жайласқан.
The Philippine Refugee Processing Center (PRPC) was a large facility near Morong, Bataan, Philippines, which was used as the final stop for Indochinese refugees making their way to permanent resettlement in other nations. It was situated south of Subic Bay and north of the Bataan Nuclear Power Plant.
Пайдалану тарихы
1980 жылы ашылған Филиппин босқындарды қабылдау орталығы (PRPC) Вьетнамдық, Камбоджалық және Лаос босқындарын, соның ішінде этникалық азшылықтарды (мысалы, қытайларды) Вьетнамнан, Камбоджадан және Лаостан Канада, Норвегия, Австралия, Франция және, ең бастысы, АҚШ сияқты түрлі елдерге қоныстануға дайындады. Шамамен 400 мың босқын осы аймаққа қоныстанған деп есептеледі. 1981 жылдың 21 ақпанында Папа Иоанн Павел II осы орынға сапар шегіп, түрлі діндердегі босқындар қатысқан ашық ауадағы мисса өткізді. Сапары барысында ол Индоқытай босқындарына махаббат пен қайырымдылық тіледі және басқа елдерді олардың соғыс салдарынан қираған өмірін қайта құруға көмектесуге шақырды. Бір вьетнамдық босқын ағаштан крест жасап, оны Папаға құрмет ретінде сыйлады. Папаның сапарының құрметіне Батан технологиялық паркі мисса өткізілген жерге жақын жерде Папалық қасиетті орынның көшірмесін салды. Ол 2011 жылдың 2 мамырында, Римде Папа Иоанн Павел II-нің қасиеттілікке иеленген күні ашылды. PRPC қаржыландыруы 1990 жылдардың басында Индоқытай босқындарының толқыны азайғаннан кейін тоқтатылды. Орын тұрақты түрде жабылып, тонаушылар мен басып алушылардың қолына түсті, содан кейін 1990 жылдардың басында тоқырап қалды. 1990 жылдардың ортасында Филиппин үкіметі осы орынды джунглиден қайтарып алып, оны Батан технологиялық паркіне айналдырды, бұл жаңа кешен бұрынғы Субик шығанағы теңіз базасының жанында салынған. Қазір бұрынғы орынның бір бөлігінде босқын лагері мен оның тарихына арналған мұражай орналасқан.
Opened in 1980, the Philippine Refugee Processing Center (PRPC) prepared Vietnamese, Cambodian, and Laotian refugees, including ethnic minorities (such as the Chinese) from Vietnam, Cambodia, and Laos, for immigration to a variety of resettlement nations such as Canada, Norway, Australia, France, and primarily the United States. An estimated 400,000 number of refugees were said to have settled in the area. On February 21, 1981, Pope John Paul II visited the site and held a field mass which was attended by various refugees of different religion. During his visit, he sought for love and compassion for the Indochinese refugees and called for other nations to assist them in rebuilding their war torn lives. A Vietnamese refugee crafted a wooden cross and gave it to the pope as tribute. In honor of the pope's visit, the Bataan Technology Park built the Replica of Papal Shrine near the actual grounds of where the mass was once held. It was inaugurated on May 2, 2011, the same day when Pope John Paul II was beatified in Rome. PRPC funding came to an end in the early 1990s as the wave of Indochinese refugees went from a flood to a trickle. The site was permanently closed and fell to looters and squatters, and eventually into disrepair by the early 1990s. By the mid 1990s, the Government of the Philippines decided to reclaim the site from the jungle, and turned it into the Bataan Technology Park, loosely associated with the new complex which had been built on the nearby site of the former Subic Bay Naval Base. A museum dedicated to the refugee camp and experience now stands on part of the former site as well.
Ұйым
PRPC Біріккен Ұлттар Ұйымының босқындар жөніндегі жоғарғы комиссарымен қаржыландырылды және бір мезгілде 18 000-ға дейін босқындарды қабылдауға шамасы жететін. Көптеген филиппиндіктер мен басқа да дамып келе жатқан елдерден келген қызметкерлердің болуымен PRPC мектептері, ауруханалары, кітапханалары, мейрамханалары, спорт кешендері, өрт сөндіру бригадалары, сарқынды суды тазарту қондырғылары, электр энергиясын өндіру стансалары, су тазарту орталықтары, базарлары және төрт дін өкілдерінің құлшынатын орындары бар шағын қала сияқты қызмет етті.
PRPC was funded by the United Nations High Commissioner for Refugees and was capable of holding up to 18,000 refugees at any one time. Coupled with a large population of Filipino and employees from other developing countries, PRPC operated like a small city with schools, hospitals, libraries, restaurants, sports facilities, fire brigades, sewage treatment facilities, power generation facilities, water treatment centers, markets, and houses of worship for four religions.
Босқындарды орналастыру
Лагерьдің негізгі функциялары босқындарды туберкулезге тексеруді аяқтауға, кетер алдындағы бюрократиялық талаптарды орындауға, сондай-ақ босқындар ағылшын тілді елге бара жатса, оларға ағылшын тілін екінші тіл ретінде оқыту мүмкіндігін беру болды. Көбінесе барлық босқындар PRPC-ге келгенге дейін Батыс елдеріне қоныс аударуға қабылданғанын білгендіктен, босқындар арасында көңіл-күй көтеріңкі және жағымды болды. ESL бағдарламасын Халықаралық католиктік көші-қон комиссиясы (ICMC) жүргізді және оны АҚШ Мемлекеттік департаменті қаржылады. ICMC 17 мен 55 жас аралығындағы босқындарға оқыту ұйымдастырды. ESL сабақтарынан басқа, ол мәдени бағдарлану (CO) және жұмысқа бағдарлану (WO) ұсынды. World Relief ұйымы да кең ауқымды бастауыш білім беру бағдарламасы арқылы балаларға осындай ESL бағдарламасын ұсынды, бұл бағдарлама лагерь аумағындағы сыныптарда жүргізілді.
The main functions of the camp were to hold the refugee population long enough to complete tuberculosis testing, wrap up bureaucratic requirements before departure, and—assuming the refugee was heading to an English speaking nation—give them an opportunity for English as a second language training. Virtually all refugees had confirmation before arrival at PRPC that they had been accepted to resettle in the West and therefore the mood among the refugee population was frequently upbeat and positive. The ESL program was operated by the International Catholic Migration Commission (ICMC) and was funded by the U. S. Department of State. ICMC provided training to adult refugees aged 17 to 55. Aside from ESL classes, it offered Cultural Orientation (CO) and Work Orientation (WO). A similar ESL program was offered to children by World Relief through an extensive primary education program that took place within classrooms throughout the site.