ANS синтезаторы: тарихы, құрылысы, Евгений Мурзиннің 1937-57ж. жасаған фотоэлектрондық музыкалық аспабы. 720 микротонды дыбыс спектрін жасау технологиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ANS синтезаторы – 1937-1957 жылдары ресейлік инженер Евгений Мурзин жасаған фотоэлектронды музыкалық аспап. Оның өнертабысының технологиялық негізі кинематографияда қолданылатын графикалық дыбыс жазу әдісі болды (Ресейде АҚШ-пен бір мезгілде дамыған), бұл дыбыс толқынының көрінетін бейнесін алуға мүмкіндік берді, сондай-ақ, жасанды түрде түсірілген дыбыс спектрограммасынан дыбысты синтездеудің қарама-қарсы мақсатын жүзеге асыруға мүмкіндік берді. Бұл жағдайда ANS-тің синустық толқындары Мурзиннің (оптика инженері) өзі әзірлеген әдіспен бес шыны дискіге басылады. Әр дискіде 144 жеке жолдар бар, барлығы 720 микротон (дискретті биіктіктер), 10 октаваны қамтиды. Бұл 1/72 октава (16,67 цент) шешімін береді. Осы дөңгелектердің модульденген жарығы синтезатордың интерфейсінің артқы жағына шығарылады. Олар төменгі жағында төменгі жиілікпен, жоғарғы жағында жоғары жиілікпен тік бойымен орналасады. Пайдаланушы интерфейсі кептіргішсіз қара мастикамен қапталған шыны пластинадан тұрады, ол сурет салу беті болып табылады, онда пайдаланушы мастика арқылы сызып, белгілер жасайды, сондықтан жарық осы нүктеден өтеді. Сорттың көлденең осьінде уақыт сызылған. Тік ось – логарифмдік шкаладағы дыбыстардың биіктігі, яғни таза синусоидты тондардың қалыпты шкаласы. Таза тон генераторының оптикалық ойығы тік биіктік осінің бойымен биіктіктің артында орналасқан. Таза тондармен модульденген жарық сәулелері оптикалық ойыққа шығарылады. Аңғақтың екінші жағында оқу фотоэлементі орналастырылған. Сорттың шынысын уақыт осьінің бағытына қарай жылжытуға болады. Генератордың оптикалық ойығының бойымен барлық таза тонның ені бірдей, әр тон дыбыстардың биіктігінің логарифмдік шкаласына сәйкес белгілі бір геометриялық орын алады. Шыны тақтасының алдында 20 фотоэлементтерден тұратын тік банк орналасқан, олар сигналдарды 20 күшейткішке және жолақты өткізу сүзгісіне жібереді, олардың әрқайсысы өздерінің күшінің реттегішін басқарады. Ол он октавалы теңестірушіге ұқсас, әр октавада екі түйме бар. ANS толық полифониялық және қажет болған жағдайда бір мезгілде барлық 720 биіктікті шығарады (осыны тік сызық орындайды). Содан кейін шыны пластинканы фотоэлементтер банкі алдында солға немесе оңға сканерлеуге болады, осылайша суретті тікелей биіктіктерге көшіруге болады. Басқаша айтқанда, ол бірінің тартқандарын ойнайды, бұл да бір музыканың қалай жазылуына ұқсас. Бұл процеске дөңгелекті қозғалтқыш көмегімен (инженерлік токарьға ұқсас) немесе оны қолмен қозғалтуға болады. Сканерлеу жылдамдығы нөлге дейін реттеледі. Музыканың жылдамдығы биіктікке байланысты емес, тек ұзақтығын бақылау құралы ретінде қызмет етеді. multiple image |align=right |direction=horizontal | image1 ='Klaviatura' drawn by Ivan v. 3. svg | width2 = 120 | caption1 = Скриабиннің түсті пернетақтасы оның түсті дыбыс теориясына негізделген. Мурзин оны өзінің өнертабысының үлгісі деп қарастырған сияқты. Термен орталығында бірнеше жыл болғаннан кейін, ANS (осы жерде тек біреуі бар – түпнұсқасы жойылған, ал бұл жақсартылған нұсқа) қазір Мәскеудегі Глинка мемлекеттік орталық музыкалық мәдениет мұражайында орналасқан.
The ANS synthesizer is a photoelectronic musical instrument created by Russian engineer Evgeny Murzin from 1937 to 1957. The technological basis of his invention was the method of graphical sound recording used in cinematography (developed in Russia concurrently with USA), which made it possible to obtain a visible image of a sound wave, as well as to realize the opposite goal—synthesizing a sound from an artificially drawn sound spectrogram. In this case the sine waves generated by the ANS are printed onto five glass discs using a process that Murzin (an optical engineer) had to develop himself. Each disc has 144 individual tracks printed onto it, for a total of 720 microtones (discrete pitches), spanning 10 octaves. This yields a resolution of 1/72 octave (16.67 cents). The modulated light from these wheels is then projected onto the back of the synthesizer's interface. These are arranged in a continuous swath vertically, with low frequencies at the bottom and high frequencies at the top. The user interface consists of a glass plate covered in non drying opaque black mastic, which constitutes a drawing surface upon which the user makes marks by scratching through the mastic, and therefore allowing light to pass through at that point. On the horizontal axis of the score, the time is plotted. The vertical axis is the pitch of the sounds on a logarithmic scale, i. e. the tempered scale of pure sinusoidal tones. The optical slit of the pure tone generator is located behind the score along the vertical pitch axis. Light beams modulated with pure tones are projected onto the optical slit. On the other side of the glass of the score is placed a reading photocell. The glass of the score can be moved in the direction of the time axis. Along the optical slit of the generator, all pure tones have the same width, and each tone occupies a definite geometric place according to the logarithmic scale of the pitch of sounds. In front of the glass plate sits a vertical bank of twenty photocells that send signals to twenty amplifiers and bandpass filters, each with its own gain adjust control. It is akin to a ten octave equalizer with two knobs per octave. The ANS is fully polyphonic and will generate all 720 pitches simultaneously if required (a vertical scratch would accomplish this). The glass plate can then be scanned left or right in front of the photocell bank in order to transcribe the drawing directly into pitches. In other words, it plays what one has drawn, similar to how a score is written. This process can be aided with a gear motor drive (similar to an engineering lathe) or it can be moved manually. The scan speed is adjustable down to zero. The speed at which the score scans has no relation to pitch but serves only as a means of controlling duration. multiple image |align=right |direction=horizontal
| image1 ='Klaviatura' drawn by Ivan v. 3. svg | width2 = 120
| caption1 = Scriabin's colour keyboard based on his color sound theories. Murzin seems consider it as an archetype of his invention. After several years at the Theremin Center, the ANS (there is only one—the original was destroyed and this is the improved version) is now located in the Glinka State Central Museum of Musical Culture in Moscow.
Жазбалар
Жоғарыда аталған композиторлардың "Музыкалық сыйлық" деп аталатын шығармаларынан құралған альбом 1990 жылы Melodiya (C60 30721 000) лейбелімен жарық көрді, бірақ жазбалар 1960 және 1970 жылдарға қатысты. Станислав Крейчидің "Ansiana" және "Voices and Movement" атты жазбалары, сондай-ақ синтезатор қолданған ертерек туындылары ("Electroshock Presents: Electroacoustic Music") Electroshock Records-та қолжетімді. Эдвард Артимиевпен бірлесіп жасалған "Ғарышқа саяхат" (1961) фильмінің саундтрегі әлі шығарылмаған. 2002 жылы BBC Radio 4 радиостанциясы Изобель Клаутердің "Soundhunter" сериясы аясында ANS туралы бағдарлама таратып берді. 2004 жылы британдық эксперименталдық Coil тобы ANS-те орындалған эксперименталдық дрон музыкасынан тұратын CoilANS жинағын шығарды. Норвегиялық Zweizz 2007 жылы кассета шығарды, оның B жағы толығымен ANS жазбаларынан жасалған. Британдық эксперименталдық T. A. G. C. тобы 1996 жылы Deepnet жинақ альбомында жарық көрген екі композициясында ANS-те жасалған дыбыстарды пайдаланды.
An album of works by the composers mentioned above, called "Musical Offering" was released on Melodiya (C60 30721 000) in 1990—although the recordings date from the 1960s and 1970s. Recordings by Stanislav Kreichi—"Ansiana" and "Voices and Movement"—as well as earlier works ("Electroshock Presents: Electroacoustic Music") that used the synthesizer are available on Electroshock Records. A soundtrack of the film Into Space (1961) in collaboration with Edward Artimiev remains unreleased. In 2002, BBC Radio 4 broadcast a program about the ANS by Isobel Clouter as part of her Soundhunter series. In 2004, the British experimental group Coil released CoilANS, a boxed set of experimental drone music performed on the ANS. The Norwegian artist Zweizz released a cassette in 2007 on which side B is made entirely out of ANS recordings. The British experimental group T. A. G. C. utilized sounds generated on the ANS on two compositions that were released in 1996 on the Deepnet compilation album.
Виртуалды АНС
ANS Александр Золотов жасаған Virtual ANS бағдарламалық қамтамасында модельдеуге алынған. Pixilang тілінде жазылған бұл қосымша Windows, Mac OS X, Linux, Apple iOS және Android жүйелерімен үйлесімді. Қазіргі кезде үшінші негізгі нұсқасы қолданыста, ал симулятордың тұрақты нұсқасы 2019 жылы жарық көрді.
The ANS has been simulated by developer Alexander Zolotov in his software, Virtual ANS. Written in Pixilang, the app is supported by Windows, Mac OS X, Linux, Apple iOS and Android. Now in its third major version, the simulator's stable release was in 2019.