Кіріспе

1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде болған шайқас

32-ші жаяу әскер полкі 300
13-ші, 48-ші, 71-ші Бенгалиялық тума жерлі жаяу әскер 230
Ат әскері
Ерікті ат әскері 40
1-ші, 2-ші, 3-ші Оудэ ереуілсіз ат әскерінің бөлімдері 120
Артиллерия
Жылдам жеңіл далалық батареясы 4 зеңбірек
No 2 Оудэ далалық батареясы 4 зеңбірек
Бір 8 дюймдік гаубица
|күші2=шамамен 7000 жаяу әскер: шамамен 6000
22-ші Бенгалиялық тума жерлі жаяу әскер. 2-ші, 3-ші, 5-ші, 6-шы, 8-ші, 9-шы Оудэ ереуілсіз жаяу әскері. 1-ші, 2-ші әскери полиция полкі. Жергілікті полиция бөлімі 300
Рамнуггер Дхумейри және Махонахтан шыққан Оуд талоукдарлары
Жинақталған жаяу әскер
Ат әскері шамамен 800
15-ші Бенгалиялық ереуілсіз ат әскері
1-ші, 2-ші және 3-ші Оудэ ереуілсіз ат әскері
Артиллерия: 16 зеңбірек
5-ші, 7-ші, 13-ші батарея. Бенгал артиллериясы
1-ші жеңіл далалық батарея, Оудэ ереуілсіз артиллериясы
|зардаптар1=Қайтыс болғандар: полковник Уильям Кейс, капитан Стивенс, лейтенант Брэкенбери, Томсон (32-ші), 112 сержант және сарбаз. Жарақат алғандар: Кэмпбелл (71-ші), Джеймс (Комиссариат) Жоғалғандар:
2 гаубица,
1 9 фунттық зеңбірек және сикх ат әскері қашқан. Британдықтар Кукрайл өзенінің үстіндегі көпірге қарай шегініп, Лакхнауға жалғыз бару жолы болғанда, көтерілісшілердің ат әскері оларды қоршауға әрекеттенді. 36 ерікті ат әскерінің шабуылы, азаматтардан да құралған, көтерілісшілердің ат әскерін шатастырды және күштің маңызды бөлігі көпірден өтіп, Лакхнауға қарай шегінді. Лоуренс оның жауының одан ілесуіне жол бермеу үшін көпір басына еуропалық артиллерия батареясын орналастыруға бұйрық берді. Артиллерияда оқ-дәрі қалмады, бірақ олар шегініп бара жатқан күшке демалуға мүмкіндік берді.

Жатақхана

Соғыс шегіне бастағанда, жарақат алған және шаршаған сарбаздардың қашып кетуіне көмектескендер зор ерлік танытты. Құтқарушылардың ішінде 13-ші НИ-дің жергілікті әскерлері ерекше көзге түсті, олар британдық сарбаздарға көмектесу үшін өз жаралыларын жиі тастап кететін. Кейіннен лейтенант болған 13-ші НИ офицері Уильям Джордж Кубитт 32-ші пехотадан үш сарбазды құтқаруға көмектескені үшін «Виктория» кресімен марапатталды. Шегініс жалпы алғанда сәтті болады деп сенген Лоуренс Лакхнау резиденциясын қорғауды ұйымдастыру үшін күштен шықты. «Оқиғаға» қарсы болған 32-ші бригаданың командирі, бригадир Джон Инглис аман қалғандарды эвакуациялауды өз міндетіне алды. Көтерілісшілердің қуғынын тоқтату үшін жасалған соңғы әрекет ретінде Лоуренс Чинхатта болмаған 32-ші полктің бір ротасына Лакхнауға дейінгі Гумти өзеніндегі соңғы көпірді ұстауды бұйырды. Лейтенант Джон Эдмондстон басқарған бұл ротаның табысы және жау қысымы астындағы ұйымдасқан шегінісі көптеген өмірді сақтап қалған болуы мүмкін. Сағат 11:30-ға қарай шегініс сәтті аяқталды. Лоуренс содан кейін Лакхнаудағы британдық резиденциясына қайтып келді, ол 1857 жылдың қараша айына дейін Лакхнау қоршауының ортасы болды.