Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пол Лой (1861–1890) – француз дәрігері және 1880 жылдары Сорбоннадағы түрлі физиологиялық курстардың "препараторы". Оның ең маңызды еңбегі ми мен жүйке жүйесінің функциялары мен құрылымын зерттеуде жатыр. Парижде медициналық білім алған студент ретінде Лой Чарльз Эдуард Браун Секуардың жүйке жүйесі жөніндегі байқауларын растауға тырысты. Браун Секуар барлық қимыл-қозғалыс мида туындайды және жүйке жүйесі арқылы ғана жүзеге асырылады деп саққан. Дене қызметінде мидың маңыздылығын анықтау үшін Лой Сорбонна зертханасында гильотина жасап, бірнеше жүз ит пен басқа да жануарлардың басын кесіп, олардың басы кесілгеннен кейінгі қимылдарының дәрежесін тіркеді. Осы тәжірибелер нәтижесінде Лой толыққанды сананың жоғалуы мен мидың тоқтауы бас кесілген сәтте бірден болатынын, бірақ жүрек сияқты дененің әртүрлі бөліктері рефлекстік әрекет ретінде бірнеше минут бойы жұмыс істей беретінін анықтады. Бұл 1880 жылдардың басында бас кесілген адамдардың басына тәжірибе жасаған Жан Батист Винсент Лабордтың бұрынғы байқауларын растады. Лойдың жеке өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Ол бір кезде физиолог Пол Берттің көмекшісі болған, оның империалистік көзқарастарына құрметпен қараған. Лой Лабордпен бірге Париж және Францияның солтүстігіндегі түрлі жазалау орындарына барған. Лой Париждің оңтүстік-батысындағы ауылдық жерден Сорбоннаға студент ретінде келді және 1886 жылғы докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды.
Paul Loye (1861–1890) was a French physician and "préparateur" for various physiological courses at the Sorbonne in the 1880s. His greatest contribution lay in his observations on the functions and organization of the brain and nervous system. As a medical graduate student in Paris, Loye attempted to confirm the observations of Charles Édouard Brown Séquard on the nervous system. Brown Séquard had argued that all motor activity rested in the brain and operated through the nervous system alone. To observe the importance of the brain in the activity of the body, Loye constructed a guillotine in the laboratory of the Sorbonne and decapitated several hundred dogs and other animals, recording the extent of each animal's movement after decapitation. Through these experiments, Loye concluded that the loss of complete consciousness and brain death occurred immediately after decapitation, but various parts of the body, such as the heart, continued to work for several minutes as a reflex action. This confirmed the less refined observations of Jean Baptiste Vincent Laborde who had experimented upon decapitated human heads in the early 1880s. Almost nothing is known of Loye's personal life. He once served as an assistant to the physiologist Paul Bert, whose imperialistic views he admired. Loye traveled with Laborde to various executions in Paris and the north of France. Loye had arrived as a student at the Sorbonne from a rural area southwest of Paris, and died shortly after completing his 1886 doctoral dissertation.