Кіріспе

Француз неврологы (1880–1967)

Жан Александр Барре (25 мамыр 1880, Нант – 26 сәуір 1967, Страсбург) – 1916 жылы Гиллен-Барре-Строль синдромын, сондай-ақ Барре-Лио синдромын анықтау жөніндегі жұмыстарды жүргізген француз неврологы.

Алғашқы зерттеулер

Ол медицинаны Нант қаласында оқыды, кейін Парижде интернатурадан өтті, онда Джозеф Бабинскийдің (1857–1932) әсеріне ішкі денгейде ұшырады. 1912 жылы ол дорсальды табқа байланысты остеоартропатия тақырыбында диссертация қорғап, медицина докторы ғылымының кандидаты атағын алды.

Гийен-Барре-Строл синдромы

Сондай-ақ Андре Строльді қараңыз. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Жорж Гиллен (1876-1961) басқарған 6-шы армияның неврологиялық бөлімінде жұмыс істеді, осымен олардың ұзақ жылға созылған ынтымақтастығы басталды. 1919 жылы ол Страсбургте неврология профессоры болып тағайындалды. Ол ерекше вестибулярлық функция және вестибулярлық жүйемен байланысты ауруларға қызығушылық танытты. Ол «Revue d’oto-neuro-ophtalmologie» журналын құрған.

Барре сынағы

Барреге "Барре тестісі" де есім береді, ол пронаторлық немесе пирамидалық дрейфті анықтауға көмектеседі, бірақ бұл тестті алғашқыда Джованни Мингаццини сипаттаған. Тест кезінде пациентке алақандары жоғары қаратылып, қолдарын созу ұсынылады, содан кейін пациенттің көздері жұмылады. Егер бір қол еріксіз түсіп кетсе (немесе дәрігер пациенттің алақандарына тигеннен кейін түсіп кетсе), бұл пирамидалық жолдың зақымдалғанын көрсетеді. Аяқтардағы жасырын пирамидалық парезді тексеру үшін кейде қолданылатын маневр "Мингаццини тестісі" деп аталады (италиялық невролог Джованни Мингаццини, 1859-1929 жылдар).

Жазба шығармалары

Барре 800-нен астам ғылыми мақаланың авторы болды. Гилленмен бірге ол 1920 жылы жарық көрген және үш рет қайта басылған «Travaux neurologiques de guerre» кітабының бірлескен авторы еді. Оның докторлық диссертациясы «Табестің остеоартропатиялары» Жан Шарконың осы ауру туралы зерттеулерін жалғастырды. Барре 1967 жылы 86 жасында дүниеден озды.