Кіріспе

Үнді философы (1883–1959) саяси тұлға

Шри Атманнанда (8 желтоқсан 1883 – 14 мамыр 1959), сондай-ақ Шри Атманнанда Кришна Менон деп те аталады, үнді данасы, гуруы және философы болған. Ғалымдар оны "жаңа индуизм өкілі" деп сипаттаған. Оның ілімдері "Тікелей жол" деп аталатын рухани тәсілдің негізін құрады.

Бастапқы материалдар

Менонның шәкірттерінің бірі – Нитья Трипта (С. Балакришна Пиллай) Менонның ілімдері жинағының соңында оның егжей-тегжейлі өмірбаянын жазды. М. П. Б. Наирдің отбасы оның бала кезінде Менонның шәкірттеріне айналған, ол өзінің "Ақырғы сәулелер" атты еңбегінде өмірбаяндық материалдарды қосты. Филип Ренард Рамана Махарши, Нисаргадатта Махарадж және Менонның ілімдерін қамтитын "I – есік" атты еңбегінде олардың өмірбаянын берді. Н. Нараяна Пиллай, Ph.D., Менонның тікелей жол және "Мен" қағидасына қатысты ілімдері туралы кітабында оның өмірбаянына арналған тарауды қосты. Заң білімін алғаннан кейін ол мемлекеттік адвокат, инспектор және полицияның аудандық бастығы болып жұмыс істеді, 1939 жылға дейін қызметте болды.

Садхана және ұғыну

Осы арада оның гуру іздеуі 1919 жылы Свами Йоганандамен (Парамаханса Йоганандамен шатастырмау керек) күндізгі кездесуге әкелді. 1923 жылы ол Шри Атмананда есімін алып, джнана йоганы оқытуды бастады.

Мұра

Менонның ілімі "Тура жол" деп аталатын рухани әдістің негізіне айналды. Оның шәкірті Нитья Трипта (С. Балакришна Пиллай) 1950 жылдан 1959 жылға дейінгі оның ілімдерін 1963 жылы жарық көрген "Шри Атманнанның (Тривандрумнан) рухани сөздері туралы жазбалар" деген үлкен томға жинақтады. Менонның үлкен ұлы К. Падманадбха Менон (Шри Адвайананда) 2001 жылы қайтыс болғанға дейін үйінен, Анандавадиде, Малаккарада, Ченганнур қаласының жанындағы үйінен оның ілімдерін жалғастырды. Ол "Атмасварупам" сияқты бірнеше кітаптың авторы болды. Жан Клейн, Фрэнсис Люсиль, Руперт Спира және Стефан Бодиан Менонның рухани дәстүрінің белгілі өкілдері.

Жарияланымдар

Менон өмірінде бірнеше кітап жариялады. Оның шәкірттерінің бірі Нитья Трипта (С. Балакришна Пиллай) Менонның ілімдері жинағының соңында библиография мен жарияланым тарихын қосты. Радхамадавам 1919 жылы жазылған. 1958 жылы Джон Леви авторлық құқығымен ағылшын тіліндегі аудармасын тіркеді. Кітаптың атау парағында былай делінген: «Бұл өлеңдерді Автор шамамен 36 жыл бұрын жазған. Олар тек жеке таралым үшін, және еш жағдайда жарияланбауы керек». Дегенмен, Триптаның сөзіне сәйкес, сол жылы түзетілген және бекітілген нұсқасы да жарияланды. Атмарам 1935 жылы жарық көрді. Ол «Радхамадавамның рухани даму жолындағы жалғасы» деп сипатталған. «Адвайта» баспасы Менонның туғанына 100 жыл толуына орай 1983 жылы түзетілген басылымын шығарды. Оның қайтысынан кейін, 1973 жылы Менон мен оның бірнеше шәкірттері арасындағы таспаға жазылған әңгімелер негізінде «Атмананда Таттва Самхита» жарияланды. Атау парағында кітапты оның ұлы К. Падманадбха Менон жинақтап, өңдеп, малаялам тілінен аударғаны көрсетілген. М. П. Б. Наир былай атап өтті: «Шри Атмананда малаялам тілінде көптеген өлеңдер мен гимндер жазған, шәкірттеріне рухани нұсқаулар берген және шындықты әртүрлі көзқарас бұрыштарынан түсіндірген. Олардың кейбіреулері жарияланған, ал кейбіреулері тек қолжазба түрінде сақталған». Соңында Кэмпбелл Менонды таба келіп, оған брахман туралы сұрақ қойды. «Сосын [Менон] маған бір қарапайым медитация берді: "Екі ойдың арасында сен қайдасың?". Яғни, сен үнемі ойланып, өзің туралы бейне жасайсың. Жарайды, екі ойдың арасында сен қайдасың? Өзің туралы ойлаудан тыс, ойша түсіне алмайтын нәрсенің көрінісін көресің бе? Міне, содан барлық энергияң пайда болады».