Moog Polymoog: Аналогтық полифониялық синтезатор тарихы
Polymoog
Moog Polymoog синтезатор: 1975-1980 жылдары шығарылған, аналогтық полифониялық аспап. Ерекшелігі – бөлінетін осцилляторлар, 71 пернелі клавиатура, эквалайзер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Moog Music компаниясы жасаған синтезатор моделі.
Synthesizer model manufactured by Moog Music
Polymoog – 1975 жылдан 1980 жылға дейін Moog Music компаниясы шығарған гибридтік полифониялық аналогты синтезатор. Polymoog сол кездегі электронды орган мен ішекті синтезаторларға ұқсас, осцилляторды бөлу технологиясына негізделген.
The Polymoog is a hybrid polyphonic analog synthesizer that was manufactured by Moog Music from 1975 to 1980. The Polymoog was based on divide down oscillator technology similar to electronic organs and string synthesizers of the time.
Тарих
Polymoog атауы 1975 жылы шыққан Polymoog синтезаторына (модель 203a) немесе 1978 жылы шыққан Polymoog Keyboard (модель 280a) нұсқасына сілтеме жасай алады. Polymoog 71 пернелі, салмақты Pratt & Read сенсорлық пернетақтасына ие, ол әрқайсысы үшін дыбыс деңгейін реттеуге арналған жылғыштары бар үш бөлікке бөлінген. Сондай-ақ, ол үш жолақты резонанстық графикалық эквалайзерге ие, оны төмен өткізгіш/жолақты өткізгіш/жоғары өткізгіш сүзгіге ауыстыруға болады. Moog жасаған 24 дБ/октавалық сүзгі бөлімі өз қоршауынан модуляцияланған модуляцияға, төмен жиілікті тербеліске және үлгіні сақтап тұру тізбегіне мүмкіндік береді. Барлық ноталардың рангі мен толқын пішіндері де толқын пішіндерін, октаваларды, күйлерді және өздерінің тәуелсіз LFO жылдамдықтары мен мөлшерлерін біріктіре отырып реттелуге болады. Пайдаланушы құралдың дыбыстарын өзгерте алады, және ол "скрипкалар", "фортепиано", "орган", "клавесин", "фанк", "клав", "вибрафон" және "мыс құбырлары" деп аталатын алдын ала орнатылған дыбыстарды ұсынады. Алдын ала орнатылған дыбыстар зауытта физикалық схемалық карталар түрінде жасалған және дисплейдегі алдын ала орнатылған нөмірдің жанында қызыл нүкте пайда болатындай Var (вариация) түймелерін қолдану арқылы тікелей орындау кезінде өзгертілуі мүмкін. Polymoog дизайны сол кездегі басқа да струналық синтезаторлар сияқты, бөлу технологиясын қолдана отырып, электронды орган мен синтезатордың гибриді болып табылады. 1970 жылдардың соңындағы Yamaha CS 80 және Sequential Circuits Prophet 5 сияқты полифониялық синтезаторлардан айырмашылығы, Polymoog әрбір дауысты жеке осцилляторлар мен сүзгілерден құрамайды немесе пайдаланушы бағдарламалаған дыбыстарды сақтай алмайды. Оның бағдарламалау мүмкіндігінің шектеулі болуы, 5295 доллар тұратын жоғары бағасы және сенімділік мәселелері үшін сынға ұшырағанымен, Polymoog синтезаторы сол кездегі музыканттар арасында танымал болды, ал оның шексіз полифониясы алғашқы шығарылымынан бастап революциялық деп есептелді.
The name Polymoog can refer either to the original Polymoog Synthesizer (model 203a) released in 1975, or the largely preset Polymoog Keyboard (model 280a) released in 1978. The Polymoog has a 71 note weighted Pratt & Read touch sensitive keyboard divided into three sections with a volume slider for each. It also has a three band resonant graphic equalizer section, which can be changed to a low/bandpass/high pass filter. The Moog designed 24 dB/octave filter section allows modulation modulated from its own envelopes, low frequency oscillation and sample and hold circuit. Ranks and waveforms of all notes are also adjustable combining waveforms, octaves, tunings, and their own independent LFO rates and amounts. The user can adjust the instrument's sounds, and it offers presets named "strings", "piano", "organ", "harpsichord", "funk", "clav", "vibes", and "brass". Presets were factory created as physical circuit cards and may be modified for live performance using Var(iation) buttons, triggering a red dot next to the preset number in the display. The design of the Polymoog is a hybrid of the electronic organ and the synthesizer using divide down technology, much like other string synthesizers of the time. Unlike later 1970s polyphonic synthesizers, such as the Yamaha CS 80 and Sequential Circuits Prophet 5, the Polymoog cannot create each voice from individual oscillators and filters, or store sounds programmed by the user. Although criticized for its limited programmability, high purchase price of $5295 and reliability issues, the Polymoog Synthesizer was popular with musicians of the period, and its unlimited polyphony was considered revolutionary upon its initial release.
Polymoog пернетақтасы (197880)
Polymoog Keyboard 280a – 1975 жылғы Polymoog-тың қарапайымдалған нұсқасы. Екеуі де сыртқы түрі жағынан ұқсас, бір корпус және пернетақта бөліседі. Оң жақ басқару панелі жоқ, ал сол жақ панельде тек бірнеше жылжытқыш (слайдер) бар, бұл пайдаланушының дыбыстарды бақылау мүмкіндігін азайтады. Polymoog Keyboard бұрынғы нұсқасына қарағанда көбірек дайын дыбыстарға ие: "vox humana", "string 1", "string 2", "электр пианино", "пиано", "honky tonky", "clav", "harpsi", "мыс", "chorus brass", "қуыр", "rock organ", "vibes" және "funk". Осы дайын дыбыстарды басқару октава тепе-теңдігімен, дыбыс амплитудасының басталу уақытымен (envelope attack), сондай-ақ LFO модуляциясының тереңдігі мен жылдамдығымен шектеледі. Екі төменгі октава жеке бас дыбысын ойнату үшін бөліне алады, осы дыбысты арнайы бас фильтр арқылы реттеуге болады. Басқару панеліндегі негізгі дыбыстардың фильтрін пайдаланушы тек сыртқы контроллер арқылы ғана өзгерте алады. Polymoog Keyboard 1979 жылы 3995 долларға сатылды, бұл бұрынғы нұсқасына қарағанда арзан болды.
The Polymoog Keyboard 280a is a stripped down version of the original 1975 Polymoog. The two are similar in appearance, sharing the same case and keyboard. The right hand control panel is absent, while the left hand panel has only a few sliders, giving the user less control over the sounds. The Polymoog Keyboard features more presets than its predecessor: "vox humana", "string 1", "string 2", "electric piano", "piano", "honky tonky", "clav", "harpsi", "brass", "chorus brass", "pipe organ", "rock organ", "vibes", and "funk". Control over these presets is limited to octave balance, envelope attack, and LFO modulation depth and rate. The lower two octaves may also be split off to play a separate bass tone, with some control over this tone allowed via a dedicated bass filter. Filter control of the main preset sounds is not user adjustable other than via an external controller. The Polymoog Keyboard was less expensive than its predecessor, being priced at $3995 in 1979.
Аяқпен жұмыс істейтін басқарушы
Полипедаль (модель 285a) деп аталатын, аяқпен басқарылатын, кернеуді басқару розеткалары бар, артқы панельмен байланысатын қосымша контроллер. Ол пайдаланушыға енвелоптерді жеке-жеке немесе бірнеше рет іске қосуды ауыстыруға, сондай-ақ питч, фильтр және сустейн параметрлерін басқаруға мүмкіндік береді.
An optional foot operated controller known as the Polypedal (model 285a), with control voltage jacks, interfaces with the back panel. It allows the user to switch between single and multiple triggering of envelopes, and controls for pitch, filter, and sustain.
Белгілі пайдаланушылар
Cat Stevens 1977 жылы шыққан "Izitso" альбомында, соның ішінде "(Remember the Days of the) Old Schoolyard" әнін жазу кезінде "Полимогты" пайдаланды. Гари Нуман "Полимогтың" ең танымал қолданушыларының бірі болды. "Cars" трегінде және 1979 жылғы "The Pleasure Principle" альбомының көп бөлігінде электрондық скрипканың дыбысы ерекше көзге түсті, бұл 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында оның ерекше дыбыстық белгісіне айналды. "Cars" әнінің музыкалық видеоклипінде, сондай-ақ "Top of the Pops" және "The Old Grey Whistle Test" телешоуларында "Полимогты" көруге болады. Француздық Space Art дуэті екінші альбомы "Trip in the Centre Head" жазғанда "Полимогты" қолданды. Yellow Magic Orchestra алғашқы альбомдарында және әлемдік турнелерінде "Полимогты" пайдаланды. Принс өзінің алғашқы "For You" (1978) альбомына демо-жазбалар жасағанда Sound 80 студиясында "Полимогты" қолданды, содан кейін "Полимог" Миннеаполис дыбысының маңызды бөлігіне айналды. "Полимог" прогрессивті рок музыканттары арасында кең таралды. Кит Эмерсон өзінің сахналық құрылғысына "Полимогтың" (сол кезде "Apollo" деп аталған) алғашқы прототипін қосты. Рик Уэйкмен 1970-ші жылдардың соңында "Yes" тобымен екінші рет жұмыс істегенде, ал "Genesis" тобының Тони Бэнксі 1978-1983 жылдары оны қолданды. Кит Годшо 1976-1979 жылдары Grateful Dead тобымен бірге "Полимогты" пайдаланды. Майк Олдфилд 1980 жылы шыққан "QE2" альбомындағы "Sheba" әнін жазу кезінде вокодермен бірге "Полимогты" қолданды.
Cat Stevens used the Polymoog on his 1977 album Izitso, including the song "(Remember the Days of the) Old Schoolyard". Gary Numan was one of the Polymoog's most recognizable users. The electronic string sound featured prominently on the track "Cars" and most of the album The Pleasure Principle (1979) became his signature sound in the late 1970s and early 1980s. A Polymoog is shown in his music video for "Cars" as well as in live performances on Top of the Pops and The Old Grey Whistle Test. French duo Space Art used a Polymoog during the recording of their second album, Trip in the Centre Head. Yellow Magic Orchestra used the Polymoog on their early albums and first world tour. Prince used a Polymoog at Sound 80 recording studio on demo tapes for his first album For You (1978), and the Polymoog became a notable sonic element of the Minneapolis sound. The Polymoog proved popular with various progressive rock musicians. Keith Emerson added an early prototype Polymoog (at the time, known as the Apollo) to his stage rig. Rick Wakeman used one during his second stint with Yes in the late 1970s and Tony Banks of Genesis used one between 1978 and 1983. Keith Godchaux used a Polymoog between 1976 1979 live with the Grateful Dead. Mike Oldfield used a Polymoog on "Sheba" (from his 1980 album QE2) in conjunction with a vocoder.