Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия авиациясының пионері (1879–1967)
Austrian aviation pioneer (1879–1967)
Игнац "Иго" Этрих (25 желтоқсан 1879 – 4 ақпан 1967) – австриялық ұшу пионері, ұшқыш және қанатты ұшақтарды жасаушы.
Ignaz "Igo" Etrich (25 December 1879 – 4 February 1967) was an Austrian flight pioneer, pilot and fixed wing aircraft developer.
Білім
Этрих 1879 жылы Рождество күні Богемияның Трутнов қаласының Ескі қаласының жоғарғы бөлігінде дүниеге келді. Ол Лейпцигте оқыды, онда Отто Лилиентальдың еңбектерімен танысты. Оның басты қызығушылығы авиация және құстардың қалай ұшатыны болды. Әкесімен бірге ол ұшақтарды жетілдіруге арналған зертхана салды. Лилиентальдың қазасынан кейін Этрихтің әкесі бірнеше жетілдірілген жолғыш ұшақтарды сатып алды.
Etrich was born on Christmas Day 1879 in the Upper Old Town of Trutnov, Bohemia. He attended school in Leipzig, where he came in contact with the works of Otto Lilienthal. His main interest was in aviation, the problems of bird flight. With his father, a factory owner, he built a laboratory for developing aeroplanes. After the death of Lilienthal, Etrich's father acquired some advanced gliders.
Әуе қатынасы
Профессор Ахлборн 1897 жылы Zanonia macrocarpa тұқымының ұшатын тұқымын сипаттаған мақаласын жариялаған еді. Этрих және оның әріптесі Франц Ксавер Велс осыған ұқсас пішіндегі пилотсыз желкенді жасап, 1904 жылы сәтті ұшырды. Қозғалтқыш қосуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды, бірақ 1906 жылы ұшқышпен ұшу сәтті болды. Ол Карл Ильнермен де жұмыс істеді. Алдағы аялдама Вена болды, онда Этрихтің екінші зертханасы Винер Пратердегі Ротондеде орналасқан еді. 1907 жылы ол өзінің Etrich I, яғни Пратерспатц (Пратер паркінің қарғасы) атты ұшағын сонда құрастырды. Ұшақтың қозғалтқышының қуаты төмен болғандықтан және ұшу үшін жеткілікті кеңістік болмағандықтан, ұшақ сәтті болған жоқ. 1909 жылы Аустро-Венгрия империясындағы алғашқы әуежай Венер-Нойштадт қаласында салынды. Этрих екі ангарды жалға алып, «Таубе» (Көгершін) дизайнын дамытуды жалғастырды. Осы уақытта Велс Райт ағайындардың ұшақтарын зерттеу үшін Парижге сапар шекті және моноплан немесе биплан жасау мәселесі бойынша Этрихпен келіспеушілік туды. 1910 жылы Etrich II, яғни Таубе, алғашқы рейсін жасады. Бір ұшу кезінде Этрих ұшақ апатқа ұшырап, жартылай жарақат алды. Осыдан кейін Карл Ильнер Этрихтің барлық сынақ ұшуларын жүргізді. Этрих Таубе дизайнын әскери талаптарға сәйкес, жаңадан өңделген егістікке қону мүмкіндігін қамтамасыз ету мақсатында жетілдіруді жалғастырды. 1912 жылы ол Либау қаласында (қазіргі Лубавка, Польша) Etrich Fliegerwerke құрып, жолаушыларға арналған жабық кабинасы бар ұшақты жобалады және оны Luft Limousine деп атады. Кейін ол Германияға көшіп, 1914 жылы Камилло Кастильониге сатқаннан кейін Hansa Brandenburg аталған Brandenburgische Flugzeugwerke компаниясын құрды. Либаудан Этрих өзінің бас дизайнері Эрнст Хайнкельді өзімен бірге алып кетті. Тағы бір ұшақ дизайнері Эдмунд Румплер Таубе дизайнын сәл өзгертті, өзін жасаушы деп мәлімдеді және Этрихке лицензиялық төлемдерді төлеуден бас тартты. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Этрих өзінің Таубе дизайнын тегін пайдалануға берді және сот процесін тоқтатты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Этрих жаңадан құрылған Чехословакиядағы Траутенауға (қазіргі Трутнов) көшіп, Sport Taube құрастырды. Оның 40 ат күші бар қозғалтқышымен сол кездегі чехословакиялық әскери ұшақтардан жылдам болғаны туралы мәлімделді. Билік оның ұшақтың контрабандаға арналғанын айтып, ұшақты тәркіледі. Иго Этрих мұнан қатты көңіл көшіп, авиациялық жобаларын тастап, тоқыма машиналарын өндіруге кірісті. Этрих 1967 жылдың 4 ақпанында Австрияның Зальцбург қаласында қайтыс болды.
Prof. Ahlborn had published a paper in 1897, in which he had described the flying seed of Zanonia macrocarpa. Etrich and his co worker Franz Xaver Wels designed an unmanned glider of similar form and flew it successfully in 1904. Attempts to add an engine failed, but a successful manned glider was flown in 1906. He also worked with Karl Illner. The next stop was Vienna, where Etrich had his second laboratory in the Wiener Prater at the Rotunde. In 1907, he built his Etrich I, the Praterspatz (Prater park Sparrow) there. Due to its low power of the engine and the limited space for flying, the aircraft was unsuccessful. In 1909, the first airfield in the Austro Hungarian Empire was founded in Wiener Neustadt. Etrich rented two hangars and continued to develop his design, the Taube (Dove). Meanwhile, Wels visited Paris to study the aircraft of the Wright brothers and split with Etrich over the question of whether to build a monoplane or biplane. In 1910, the Etrich II, or Taube, made its maiden flight. In an early flight, Etrich nearly broke his back when it crashed. From then on, Karl Illner made all of Etrich's test flights. Etrich continued to refine the Taube so as to meet the specifications of the military, which included the requirement to be able to land on a freshly plowed field. In 1912 he founded Etrich Fliegerwerke in Liebau (today Lubawka, Poland) and designed an aircraft with an enclosed cabin for the passengers, which he named Luft Limousine. Later he moved to Germany, founding Brandenburgische Flugzeugwerke, which became Hansa Brandenburg after he sold it to Camillo Castiglioni in 1914. From Liebau, Etrich took his chief designer, Ernst Heinkel, with him. Another aircraft designer, Edmund Rumpler, modified the design of the Taube slightly, claimed to be the developer and refused to pay licensing fees to Etrich. With the advent of World War I, Etrich made the design for his Taube freely available and dropped his lawsuit. After World War I, Etrich moved to Trautenau (now Trutnov) in the newly founded Czechoslovakia, and built the Sport Taube. It was claimed to be faster with its 40 hp engine than the Czechoslovak military planes of the time. The authorities claimed he built the plane for smuggling and impounded his plane. Igo Etrich was so disappointed, that he abandoned his aeronautical projects and dedicated himself to the production of textile machinery. Etrich died on February 4 1967 in Salzburg, Austria.
Тірі қалған әуе кемелері
Этрих II-ні Австрияның Вена қаласындағы "Техникалық мұражайда" көруге болады. Этрих Спорт Таубе, жабық кабинасы бар моноплан және Уэллс/Этрих планері Прагадағы Ұлттық техникалық мұражайда көрсетілген.
The Etrich II can be seen at the "Technisches Museum" in Vienna, Austria. The Etrich Sport Taube, a closed cockpit monoplane, and the Wells/Etrich glider are exhibited at the National Technical Museum in Prague.
Нумизматика
Иго Этрих жақында 28 ақпанда соғылған австриялық авиациялық ескерткіш монетасының, еуро коллекционерлік монетасының басты мотиві ретінде таңдалды. Монетаның арт жағында «Этрих Таубе», «Занония» планері және ұшақтың ашық кабинасында отырған Иго Этрихтің суреті бейнеленген.
Igo Etrich has recently been selected as a main motif for a euro collectors' coin, the Austrian Aviation commemorative coin, minted on 28 February 2007. This reverse side of the coin shows the “Etrich Taube” as well as the “Zanonia” glider and a waving Igo Etrich sitting in the open cockpit of a plane.