Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роксобель – Солтүстік Каролина штатының солтүстік-батысындағы Берти округіндегі қала. Ол 1724 жылы пайда болған және бастапқыда Коттеннің жол торабы деп аталған. Бірнеше атау өзгерісінен кейін, 1849 жылдан бері Роксобель атауы сақталған. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 240 адамды құрайды.
Roxobel is a town in northwestern Bertie County, North Carolina, United States. It dates to 1724 and was originally known as Cotten's Cross Roads. After several name changes, it has remained Roxobel since 1849. The population was 240 at the 2010 census.
Тарих
Роксобель қалашығы Солтүстік Каролина штатының Берти округінің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан. Ол Роксобель және Келфорд егіз қалаларынан және оларды қоршаған 60 шаршы мильдік фермалар мен плантациялардан тұрады. Қала солтүстіктегі Роксобельден оңтүстіктегі Вудвиллдің шетіне дейін, ал батыста Роанок өзенінен шығыста Ауландер шекарасына дейін созылады. Роксобель – XVIII ғасырдың басына дейін тарихы бар көне қала. 1719 жылы Вирджиния штатының Саут Куэй қаласынан ірі құл плантациясының иесі Джон Коттен қазіргі Берти округі мен көршілес Гертфорд округіне 540 акр жер сатып алды. Ол үлкен отбасымен бірге осы жерлерде қоныстар мен плантациялар құрды. Оның ұлы Сэмюэл Коттен Роксобельге айналған аймақта қоныс тепті, ал осы жерлер оның әкесі сатып алған жерлердің бір бөлігі болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін ол жерді мұра етті, бірақ ол үлгілі азамат болған жоқ: Сэмюэл Коттен туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол қайратты, күшті, үстем және бай болды. Ол әйелдермен қарым-қатынасында және басқа да мәселелерде конвенциялық емес еді, менің ойымша, және ұзақ өмір сүргендіктен жақсы көрінетіннен гөрі қорқынышты болды. Елді мекен екі жолдың қиылысында орналасқан, біреуі оңтүстікке Роанок өзеніне, екіншісі батысқа бағытталған, ал бастапқыда Коттеннің жол торабы деп аталды. 1756 жылы Коттендер отбасы Нортгемптон округіндегі плантациясына көшіп кетті, ал Гранберилер отбасы осы аймаққа қоныс аударды. 1808 жылы, мүмкін сол жылы қайтыс болған Уильям Гранберидің құрметіне қала Гранберидің жол торабы деп аталды. Аймақтағы халықтың өсуін көрсететін бір белгі – Берти шіркеуінің құрылуы. Ол 1740 жылы құрылғанда көршілес шіркеудің бөлімшесі болды, бірақ 1750 жылы өз пасторы бар тәуелсіз баптист шіркеуі ретінде құрылды. ХІХ ғасырдың басында оның қауымына жергілікті плантациялардан 125 құл кірді. Он тоғызыншы ғасырдың басында шіркеу қаладан бір шақырым қашықтықтағы Сэнди Ранға көшіп, Сэнди Ран баптист шіркеуі деп аталды. Шіркеу 1854 жылы қалаға қайта көшіп келсе де, бұл есімді сақтады. 1799 жылы Дави ложасы №39 құрылды. Оның құрамына аймақтың 20 көрнекті жер иесі мен кәсіпкері кірді, бірақ қатаң масондық мінез-құлық кодексін бұзғандықтан бірнеше мүшесі алғашқы жылдары шеттетуге ұшырады. 1815 жылы Вирджиния штатының Петерсбург қаласынан келген сәтті кәсіпкер және фермер Уильям Бриттон осы аймаққа көшіп келіп, дүкен сатып алды. 1819 жылы ол пошта бөлімін басқарды. Содан кейін қала Бриттонның дүкені немесе Бриттонның жол торабы деп аталды. Пошта кеңсесі бұл атаудың Оңтүстік Каролинадағы Бриттонның мойнына тым ұқсас деп есептеді, сондықтан 1847 жылдың желтоқсанында қала Мэри Марта Шервудтың 1831 жылғы «Роксобель» романының құрметіне Роксобель деп аталды. 1830 жылы Роанок өзені кемелер жүзуге қолайлы болды, ал Роксобельден оңтүстікке қарай екі шақырым жердегі Норфлиттің паромдық қондырғысы қаланың сауда орталығы ретінде өсуіне түрткі болды. Роксобель 1888 жылы Роанок және Тар темір жолы ашылғанда теміржолмен байланысты, бұл қалаға жаңа өркендеу әкелді. 1906 жылы Роксобельдің халқы 400-ге жуық болды және алты бөлшек сауда дүкені, көтерме сауда дүкені, екі шіркеу және мектеп қызмет көрсетті. Екінші шіркеу 1881 жылы құрылған епископ шіркеуі – Сент-Маркс болды. Қаланың өсіп келе жатқан коммерциялық қажеттіліктерін 1908 жылы ашылған Роксобель банкі қамтамасыз етті. Келфорд қаласы Роксобельден оңтүстікке қарай екі шақырым жерде орналасқан және 1890 жылы Норфолк және Каролина темір жолының құрылысына байланысты салынды. Станция ашылды, ал қала 1892 жылы құрылды. Қаланың ішінде дүкендер, қонақ үй, баптист шіркеуі, мектеп және банк болды. 1910 жылы оның халқы 300-ден асты. 1914 жылы қалада Coca-Cola бөтелкелеу зауыты ашылды және қаладағы маңызды жұмыс берушілердің біріне айналды. Жедел кеңеюден кейін қала депрессия жылдары қиындыққа тап болды, бірнеше кәсіпорны жабылып, қонақ үй мен банк жабылды, ал мектеп Роксобельмен біріктірілді. 1943 жылы Роксобельді торнадо қиратты, алты тұрғынын өлтірді және ауқымды зақым келтірді. 25 үй мен 12 дүкен толығымен қирады, әсіресе методист шіркеуі бірнеше жүз метр биіктікке көтеріліп, жерге құлады. 50-ге жуық ғимаратқа ауыр зақым келді. 1984 және 1988 жылдары болған торнадолар да осындай зардаптарға әкелді. Роксобель қалашығындағы екі қаламен қатар бірқатар маңызды плантациялар болды. Аймақтағы ең ірі плантация иесі Стивен Эндрюс Норфлит (1822-1910) болды, оның Берти округінде бірнеше мақта плантациялары болды, оның ішінде Вудборн, Индиан Вудс, Норфлиттің паромдық қондырғысы және Келфорд. Оның әкесі Томас Фигюрс Норфлит шамамен 1810 жылы Вудборн иелігін құрды, ол әкесі 1838 жылы қайтыс болғаннан кейін мұра етті. Келфорд плантациясы 1848-1850 жылдары Стивен А. Норфлит Гранбери отбасының мұрагерлерінен 600 акр жер сатып алғанда құрылды. Ол плантацияда Келфорд деп аталған үй салды, ол кейіннен жақын жердегі қалаға есім берді. Азамат соғысының басында Норфлит Берти округінде 150 құл мен 4000 акр жерге ие болды. Оның 1844 жылдан 1895 жылға дейінгі плантациялық журналдары мен есептері сақталған, онда оның плантацияларындағы құлдар мен бұрынғы құлдар туралы жазбалар бар. Американдық Азамат соғысы кезінде ол Берти округі милициясының полковнигі болып тағайындалды және округтің конфедераттық әскери істерін басқарды. Пайнвью плантациясы 1835 жылы Джошуа Браун Гранбери отбасынан 325 акр жер сатып алғанда құрылды. 1850 жылы ол 17 құл мен 394 акр егістік жерге ие болды, ол мал шаруашылығына, жүгеріге, бұршаққа, тәтті картопқа және мақтаға пайдаланылды. Оның ұлы Джозеф Генри Браун 1856 жылы иелікті мұра етіп алып, оны 500 акрға дейін кеңейтті. Азамат соғысы кезінде Браун конфедерат армиясында лейтенант болып қызмет етті. Оклана плантациясы 1825 жылы Перри Коттен Тайлер Роксобельдің солтүстігінде 240 акр жер сатып алып, жүгері мен мақта өндіру үшін құрылды. 1850 жылы Тайлер 3000 акр жерге және 34 құлға ие болды. Оның ұлы Джон Е. Тайлер 1886 жылы плантацияны басқарды, сонымен қатар латын және грек тілдерін зерттеді, өлеңдер жариялады және фермерлік жабдықтарға, қару-жараққа және механикалық құралдарға көптеген патенттер алды. Ол сонымен қатар Берти округінің төменгі сотының судьясы болып қызмет етті. Оклана, Пайнвью және Вудборн Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.
Roxobel Township, in the northwest corner of Bertie County, North Carolina, consists of the twin towns of Roxobel and Kelford and the surrounding 60 square miles of farms and plantations. It stretches from Roxobel in the north to the outskirts of Woodville in the south, and from the Roanoke River in the west to the border of Aulander in the east. Roxobel is the older town, dating to the early eighteenth century. In 1719, John Cotten, a major slave plantation owner from South Quay, Virginia, purchased 540 acres of land in what is now Bertie County and neighbouring Hertford County. He and his large family established settlements and plantations across this land. His son, Samuel Cotten, had already set up home in the area that became Roxobel and these lands were part of those acquired by his father. He inherited the land on his father’s death, but he was hardly a model citizen: “Little is known of Samuel Cotten, except that he was hardy, vigorous, domineering and rich. He was not at all conventional in his relations with women and some other things, I suspect, and having lived to a great age more feared than loved.” The settlement was located at the intersection of two roads, one leading south to the Roanoke River, the other heading west, and was initially known as Cotten's Cross Roads. In 1756 the Cotten family moved to their plantation in Northampton County and the Granbery family moved into the area. Around 1808, possibly to commemorate William Granbery who died that year, the town was renamed Granberys Cross Roads. An indication of the growing population in the area was the establishment of the Bertie Church. Initially when it was set up in 1740 it was an ad hoc branch of a neighboring church, but in 1750 it was constituted as an independent Baptist church with its own pastor. Included in its congregation at the turn of the nineteenth century were 125 enslaved people from the local plantations. In the early nineteenth century the church moved a mile out of town to Sandy Run and became known as the Sandy Run Baptist Church and, although the church moved back into the town in 1854, it retained this name. A masonic lodge was also formed in 1799, with the Davie Lodge No. 39. This had a membership of around 20 of the area’s prominent landowners and businessmen, although several members were expelled in its early years as they fell foul of the strict masonic code of behaviour. Around 1815 William Britton, a successful merchant and farmer from Petersburg, Virginia, moved into the area and purchased the general store. By 1819 he had taken over the post office. The town then became known as Britton’s Store or Britton’s Cross Roads. This name was considered by the post office to be too similar to Britton’s Neck in South Carolina and so in December 1847 the town was renamed Roxobel after Mary Martha Sherwood’s popular 1831 novel Roxobel. By 1830 the Roanoke River had been made navigable for steamboats and with the small landing stage of Norfleet’s Ferry just two miles south of Roxobel this spurred the town’s growth as a trading center. Roxobel became connected by rail when the Roanoke and Tar Railroad was opened in 1888 and this brought renewed prosperity to the town. By 1906 Roxobel’s population was nearing 400 and was served by six retail stores, a wholesale store, two churches and a school. The second church was the Episcopal Church, St Marks, which was established in 1881. The growing commercial needs of the town were serviced by the Bank of Roxobel, which was opened in 1908. The town of Kelford lies two miles south of Roxobel and was laid out in 1890 in response to the construction of the Norfolk and Carolina Railroad. The station was opened, and the town incorporated, in 1892. The town included stores, a hotel, a Baptist church, a school and a bank. By 1910 it had a population of just over 300. In 1914 a Coca Cola bottling plant was opened in the town and became one of the town’s major employers. After rapid expansion the town suffered during the depression years when several businesses folded, the hotel and the bank closed and the school roll was combined with Roxobel. In 1943 a tornado ripped through Roxobel, killing six inhabitants and causing massive damage. Twenty five homes and 12 store buildings were completely destroyed and the Methodist church was lifted several hundred feet into the air and smashed to the ground. Around 50 other buildings were badly damaged. Further tornadoes in 1984 and 1988 caused similar destruction. As well as the two towns in Roxobel Township there were a number of significant plantations. The largest plantation owner in the area was Stephen Andrews Norfleet (1822 1910) who had several cotton plantations in Bertie County, including Woodbourne, Indian Woods, Norfleet's Ferry, and Kelford. His father, Thomas Figuers Norfleet, established the Woodbourne estate around 1810 and he inherited it following his father’s death in 1838. Kelford Plantation was established when Stephen A. Norfleet bought 600 acres of land from the heirs of the Granbery family in 1848 1850. He erected a home known as Kelford on the plantation, which later gave its name to the nearby town. By the time of the Civil War, Norfleet owned 150 slaves and 4,000 acres of land in Bertie County. His plantation journals and accounts from 1844 to 1895 have survived and contain records of the enslaved and formerly enslaved people on his plantations. During the American Civil War he was appointed Colonel of the Bertie Country Militia and was put in charge of the county’s Confederate military affairs. The Pineview plantation was established when 325 acres of land were purchased from the Granbery family by Joshua Brown in 1835. By 1850 he owned 17 enslaved people and 394 acres of farmland, which was used for livestock, corn, peas, sweet potatoes, and cotton. His son, Joseph Henry Browne, inherited the estate in 1856 and expanded it to 500 acres. During the Civil War, Browne served as a lieutenant in the Confederate army. The Oaklana plantation was created in 1825 when Perry Cotten Tyler purchased 240 acres of land to the north of Roxobel for the production of corn and cotton. By 1850 Tyler owned of 3,000 acres of and 34 enslaved people. His son, John E. Tyler, took over the plantation in 1886 and as well as his farming interests he was a scholar of Latin and Greek, published poetry and obtained patents for numerous inventions for farming equipment, ordnance, and mechanical tools. He also served as a judge of the Inferior Court of Bertie County. Oaklana, Pineview, and Woodbourne are listed on the National Register of Historic Places.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – барлығы құрлық. 2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 263 адам, 112 үй шаруашылығы және 72 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 121 тұрғын үй бірлігі орташа тығыздықпен орналасқан. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 51,33% ақ нәсілді, 46,39% афроамерикалық, 1,52% басқа нәсілдерден және 0,76% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,14% құрады. 112 үй шаруашылығының 26,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 42,9%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 15,2%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 35,7%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,5%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 18,8%-ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдар бар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,35 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,90 адам. Қала тұрғындарының жас ерекшеліктері: 21,3% - 18 жасқа дейінгілер, 10,3% - 18-24 жас аралығындағылар, 23,2% - 25-44 жас аралығындағылар, 22,4% - 45-64 жас аралығындағылар және 22,8% - 65 жасқа жоғары. Орташа жас 42 жас. Әр 100 әйелге 89,2 еркек шақ келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 88,2 еркек шақ келеді. Үй шаруашылығының орташа табысы 28 393 доллар, ал отбасының орташа табысы 28 036 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 20 833 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 14 063 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 12 798 доллар. Отбасылардың 10,5%-ы және халықтың 12,3%-ы кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде он сегіз жасқа дейінгілердің 11,1%-ы және 65 жастан асқандардың 17,6%-ы.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of , all land. As of the census of 2000, there were 263 people, 112 households, and 72 families residing in the town. The population density was There were 121 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 51.33% White, 46.39% African American, 1.52% from other races, and 0.76% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.14% of the population. There were 112 households, out of which 26.8% had children under the age of 18 living with them, 42.9% were married couples living together, 15.2% had a female householder with no husband present, and 35.7% were non families. 29.5% of all households were made up of individuals, and 18.8% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.35 and the average family size was 2.90. In the town, the population was spread out, with 21.3% under the age of 18, 10.3% from 18 to 24, 23.2% from 25 to 44, 22.4% from 45 to 64, and 22.8% who were 65 years of age or older. The median age was 42 years. For every 100 females, there were 89.2 males. For every 100 females age 18 and over, there were 88.2 males. The median income for a household in the town was $28,393, and the median income for a family was $28,036. Males had a median income of $20,833 versus $14,063 for females. The per capita income for the town was $12,798. About 10.5% of families and 12.3% of the population were below the poverty line, including 11.1% of those under the age of eighteen and 17.6% of those 65 or over.