Кіріспе

20 ғасырдағы американдық кәсіпкер және сайлау құқығы үшін күрескен әйел

Нэнси Кук (26 тамыз 1884 – 16 тамыз 1962) – американдық сайлау құқығы үшін күрескен әйел, педагог, саяси ұйымдастырушы, кәсіпкер және Элеонора Рузвельттың досы. Ол, Марион Диккерман және Рузвельт бірлесіп «Вал Килл Индустриялары», «Women's Democratic News» және «Todhunter School» мектебінің иелері болды.

Туу және ерте өмір

Нью-Йорк штатының Массена қаласында туған ол Сиракуз университетінде оқыды, онда әйелдердің сайлау құқығын ынтамен қолдап, әйелдердің еңбек құқықтарын қорғайтын заңдарды жақтады. 1912 жылы ол өнер саласы бойынша бакалавр дәрежесін алды.

Мансап

1913 жылдан 1918 жылға дейін ол Нью-Йорк штатының Фултон қаласында орта мектеп оқушыларына өнер және қолөнер сабақтарын оқытты. Осы жерде ол Сиракуздағы сыныптасы Марион Дикерманмен танысты, ол орта мектепте тарих пәнін оқытты. Бұл екі әйел өмір бойына серіктес болып, ересек өмірінің басым бөлігін бірге өткізді. 1918 жылы олар екеуі де Лондонға Endell Street әскери госпиталінде әйелдерге көмектесу үшін және "еден жууға немесе басқа да қажетті шаруаларды орындауға" барды.

Val-Kill Industries компаниясы

Франклин Элеонора Рузвельтті Фолл Килл ағысының жанындағы жерді дамытуға ынталандырды, онда ол ауылдық жұмысшылар мен әйелдерге қысқы жұмыс орындарын ұсыну идеяларын ілгерілетуге болатын еді. Үш әйел, Ф.Д.Р.-дың қолдауымен, Фолл Килл ағысының жағасында Вал Киллде Stone Cottage салды. Кук пен Диккерман осы үйді өздеріне мекен етті, ал Элеонораның жеке бөлмесі болды, бірақ ол түнді мұнда сирек өткізді. Шебер ағаш өңдеуші Кук барлық жиһазды өзі жасады. Сүлгілер, төсек жабдықтары және түрлі шаруашылық заттарына үш әйелдің әріптерінен – "ЭМН" деп жазылды. 1927 жылы Элеонора Рузвельт, Нэнси Кук, Марион Дикерман және Кэролайн О’Дей (Нью-Йорк штаты Демократиялық комитетінің орынбасары) достарымен бірге Val Kill Industries құрды. Олар бұл жобаны иммигранттарға жұмыс беру үшін, сондай-ақ фермерлерге маусымдық жұмыстан тыс уақытта отбасын асырау үшін, сол кезде Американы шарлаған колониалдық стильде жиһаз жасау арқылы қолдау көрсету мақсатымен құрды. Олар зауыттың шағын қала тұрғындары үшін демалыс орыны болып, мұқтаж адамдарға тұрақты жұмыс орындарын ұсынуға үміттенді. Диккерман мен О’Дей қаржылық инвесторлар болды, бірақ бизнеске белсенді қатыспады. Кук 1936 жылы жабылғанға дейін күнделікті операцияларды басқарды. Жоба Ұлы депрессия кезінде тірі қала алмады, себебі қиындықтар туды және Элеонораның Бірінші ханым ретіндегі міндеттеріне назар аудару қажет болды. Ф.Д.Р.-дың жеңісіне қуанған Кук пен Диккерман Элеонораның Бірінші ханым рөліне алаңдағанын түсінуге қиналды. 1936 жылы Val Kill Industries таратылғаннан кейін Элеонора Stone Cottage-тан көшіп, фабрика ғимаратын қайта жаңартуға бұйрық берді. Лорена Хикок Дикерманға жақтырмас болды, бұл үш әйелдің арасындағы қарым-қатынастың бұзылуына әкелді. Диккерман мен Кук 1945 жылы Франклин Д. Рузвельт қайтыс болғанға дейін Stone Cottage-да тұруын жалғастырды. Олар 1947 жылы Коннектикут штатының Нью-Канаан қаласына көшіп, Вал Килл мүлігіндегі барлық үлесін Элеонораға сатты. Диккерман Мор Музейінің оқу бағдарламаларының директоры болды, ал Кук Дикерманмен бірге оның өмірінің соңына дейін осы қалада тұрды және Нью-Йорк штатының Вестфилд қаласындағы Вестфилд зиратында Дикерманның қасына жерленді.