Кіріспе

Жарқанаттың түрі

Парнеллдің мұртты жарқанаты (Pteronotus parnellii) – Америкаға тән жәндіктермен қоректенетін жарқанат. Ол Мексиканың оңтүстік Сонорасынан Бразилияға дейін таралады. Оның тарихи ареалы кеңірек болған; Багам аралдарындағы Нью-Провиденс аралынан қазба жәндіктер табылған. Бұл жарқанат британдық зоолог Ричард Парнеллдің құрметіне аталған.

Биология

Бұл - ірі жарғанат, оның алқызыл сүйегінің ұзындығы шамамен 5 см. Құлақтары қысқа және сүйір, мұрын жапырақтары жоқ. Еріндері жиырылып, түтікше тәрізді өзгерген. Бұл жарғанат көбінесе ылғалды ортада кездеседі, сондай-ақ кейбір құрғақ жапырақты орманды жерлерде де табады. Ол көбінесе түнде белсенді, күндіз үңгірлерде және шахталарда демалады, ал күн батқаннан кейін бес-жеті сағатқа ұшып шығады. Парнеллдің мұртты жарғанаты жәндіктермен қоректемелі, мысалы, қоңыздар, көбелектер, шыбыздықтар және инеліктер сияқты әртүрлі жәндіктерді жейді. Көптеген жәндіктермен қоректемелі жарғанаттар су жәндіктерінің көптігіне байланысты өзендерге жақын жерлерді ұнатады, бірақ бұл түр көбірек қоректік заттардың болуына байланысты өзендерден алыс жерлерде аң аулайды. Мұндай ортада көбірек жапырақ болғандықтан, маневр жасау қиынға түседі, сондықтан энергия көп жұмсалады. Көбелек шағатын кезде аналықтары жылы үңгірлерде Куба гүл жарғанаты (Phyllonycteris poeyi) сияқты басқа түрлермен жиналады. Олар шілде айында туады және қазан айына дейін балаларын емшектің сүтімен қоректендіреді. Балалар тек алқызыл сүйектері ересек жарғанаттардың мөлшеріне жеткенде ғана туған үңгірлерінен азық іздеуге және аң аулауға шығады. Барлық түрлерде жаңа туған балалардың дауысы ересек жарғанаттардың даусынан өзгеше болады. Әдетте, олардың дауысының жиілігі жасқа байланысты артады.

Эхолокация

Парнеллдің мұртты қолтырауы ұзақ тұрақты жиілікті (CF) дыбыстар шығарады. Бұл дыбыстар қысқа мерзімді жиілік модуляциясымен (FM) араласады және гармониялық болып табылады, шамамен 61 кГц екінші, күштірек тұрақты жиіліктен тұрады. Қолтырау өз дыбысының CF компонентін осылай реттейді, нәтижесінде екінші гармоникалық эхосы шамамен 61 кГц жиілігінде тұрақты қабылданады. Кохлея және ішкі құлақтың басқа да бөліктері 61 кГц жиілігіне жақын жиіліктерді қабылдау үшін бейімделген. Қолтырау ұзақ CF бөлігін салыстырмалы қозғалысты бағалау үшін, ал FM-нің төмен қарайтын бөлігін нысанаға дейінгі қашықтықты анықтау үшін пайдаланады. Бұл сонардан басқа, олардың байланыс құрудың тағы бірнеше тәсілдері бар. Бұл түр, Mormoopidae тұқымдасының ішінде, ұзақ CF дыбыс компонентінің арқасында Доплерге сезімтал сонарды дамытқан жалғыз қолтырау.