Кіріспе
Американдық бейнелеу суретшісі (1955–2023)
Уильям Поуп. L, сонымен қатар Поуп. L деп те белгілі, перформанс өнері мен араласушы қоғамдық өнер саласына қосқан үлесімен танымал американдық суретші. Ол сонымен қатар кескін салу, фотосурет және театр салаларында да туындылар жасады. Ол 2002 жылғы Уитни биенналесінде ұсынылды және Creative Capital Visual Arts Award сыйлығының иегері атанды, сондай-ақ Гуггенхайм стипендиясын алды. Ерекше айта келерлік жайт, Поуп. L 2017 жылғы Уитни биенналесінде де өзінің жұмысымен ерекше көзге түсті.
Ерте өмір және білім
Папа. L 1955 жылдың 28 маусымында Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласында Уильям Поуп пен Люсиль Ланкастердің отбасында екінші бала ретінде дүниеге келді. Ол Нью-Джерси штатының Кейпорт қаласында және Манхэттеннің Ист-Виллидж ауданында өсті. 1973-1975 жылдары Пратт институтында оқыды, ал 1977-1978 жылдары Америка өнері мұражайының Уитни тәуелсіз оқу бағдарламасына қатысты. 1978 жылы Нью-Джерси штатының Монтклер қаласындағы Монтклер мемлекеттік университетін бакалавр дәрежесімен аяқтады.
Алғашқы жұмыстар
1990 жылдан 2010 жылға дейін Папа. L Мэн штатының Льюистон қаласындағы Бейтс колледжінде театр және риторика пәндерін оқытқан. Факультет мүшесі ретінде ол Лорейн Хансберридің «Күн нұры астындағы жүзім» спектаклін қойды, онда афроамерикалық және еуропалық актерлерді бір отбасының мүшелері ретінде пайдаланды. Бейтсте сабақ берген кезінде Папа. L-дің студенттері оның псевдонимін ойлап тапқан. «L» әрпі анасының тегі Ланкастерден алынған. 1997 жылы орындалған «ATM Piece» атты туындысы үшін ол Манхэттеннің орталық бөлігіндегі Chase Bank есігіне сегіз футтық итальян шұжығымен бекітілді, кигені – ағаштан жасалған етік пен АҚШ долларынан тігілген юбка. «eRacism» жобасын Папа. L 1970-ші жылдардың соңында бастады, ол ұзақтығы мен арақашықтығы әртүрлі «сырғанаулардан» тұратын 40-тан астам шыдамдылыққа негізделген өнер туындыларын қамтыды. Мысалы, «Томпкинс сквері сырғанауы» (1991) атты туындысында Папа. L бизнес костюм киіп, Томпкинс сквері паркіндегі арықпен бір қолымен гүлді құмырасымен итеріп сырғанады. «Ұлы ақ жол» атты тағы бір туындысы 22 мильге жуық арақашықтықты қамтыды және оны аяқтауға бес жыл кетті. Осы өнер туындысы үшін ол Суперменнің киімін киіп, арқасына скейтборд бекітті. Бұл сырғанау Нью-Йорктегі Бродвей көшесінің бойында 22 мильге созылды. Осы өнер туындысының құжаттамасы 2002 жылғы Уитни биенналына қосылды.
2001-2010 жылдар
2001 жылы Ұлттық өнер қоры (NEA) кеңесші тобын жаңарту барысында Попқа «Уильям Поуп. L: eRacism» атты көшпелі ретроспективалық көрмеге 42 000 доллар қаржы бөлінді. Сыйлық жарияланғаннан кейін көп ұзамай, міндетін атқарушы төраға Роберт С. Мартин грантқа арналған қаржыландыруды тоқтатты. [1] Энди Уорхол қорының сол кездегі президенті Джоэл Уокс 21 желтоқсанда жарық көрген The New York Times газетінде былай деді: «Әсіресе, сөз бостандығына жасалған шабуыл деп санайтын жағдайды ескере отырып, қатыгездік таныту маңызды. Біз бұл көрмені өткізуді қалаймыз, басқа демеушілердің де атқа шығуына мүдделіміз, және Н.Э.А.-ның шешімі маңызды көркемөнер көрмесіне кедергі келтіретін нәрсе болмауы керек». Уорхол қоры Рокфеллер қоры және LEF қорымен бірлесіп, АҚШ бойынша саяхаттау үшін ретроспективалық көрмені қаржыландыруға 50 000 доллар бөлді. [2] «eRacism» көрмесі Мэн өнер колледжінің Қазіргі заманғы өнер институтында, Хьюстон қаласындағы Diverse Works Artspace галереясында (2003), Орегон штатындағы Портленд қазіргі заманғы өнер институтында (PICA, 2003) және Нью-Йорктегі Artists Space галереясында (2003) көрсетілді. «Уильям Поуп. L: Friendliest Black Artist in America» атты каталог ретроспективалық көрмемен бірге куратор Марк Бессайр тарапынан жарыққа шығарылды. 2002 жылы Поп. L қазіргі заманғы өнерге арналған гранттар бойынша суретшілерге арналған сыйлық алды. 2004 жылы ол Гуггенхайм стипендиясын иеленді. 2005 жылы «Қара фабрика» атты дөңгелектердегі өнер инсталляциясы Массачусетс қазіргі заманғы өнер мұражайы (Mass MOCA) ұйымдастырған «Интервенционистер» көрмесінің аясында Мэннен Миссуриге дейін саяхаттады. «Әдетте фабрика қалаға немесе қалашыққа келіп, көшеде интерактивті шеберханасын құрады. Адамдар қараңғылықты бейнелейтін заттар әкеледі. Фабрика жұмыскерлері бұл заттарды тығыз репетицияланған, бірақ еркін орындалған этюдтерде пайдаланып, әңгімелесуді қозғауға тырысады – идеялардың, бейнелердің және тәжірибелердің ағынына. Көптеген заттар фотоға түсіріліп, фабриканың виртуалды кітапханасының бөлігіне айналады, кейбіреулері кейін пайдалану үшін фабрика мұражайында сақталады, ал кейбіреулері фабрика шеберханасында ұнтақталып, фабриканың сыйлық дүкенінде сатылатын жаңа өнімдерге айналады». 2006 жылы ол АҚШ суретшілерінің стипендиаттарының бірі болып таңдалды, оған 50 000 доллар көлемінде шектеусіз грант берілді. Поп. L Роберт Уилсонның LAB HD портреттерінде Шон Пенн, Виллем Дафо, Брэд Питт, Стив Бускеми және Джульетта Бинош сияқты басқа да орындаушылармен бірге суреттелді. 2008 жылы Поп. L-дің «Бір зат, сегіз тірек, бір жағдай» атты туындысы «Ренессанс қоғамының» «Қара – қара, қара емес» атты топтық көрмесіне қатысуға іріктелді. Челсидегі Митчелл Иннесс және Нэш галереясы Уильям Поуптің «Landscape + Object + Animal» атты жеке көрмесін ұсынды, онда 1990 жылдардан бастап қазіргі уақытқа дейінгі туындылары көрсетілді. Оның сурет салу, коллаж, перформанс, бейне және мәтін үзінділері сияқты әртүрлі тәсілдері арқылы Поп. L біздің өмірімізді басқаратын әлеуметтік нормаларға сын көзқарас ұсынады. Бұл шолу оның жұмысының аллегориялық сипатын көрсетеді, онда күнделікті заттар бастапқы мағыналарынан айырылып, саяси символдар ретінде қайта қарастырылады. Адамнан жануарға, Суперменге дейін түрлі бейнелерді қабылдап, Поп. L біздің әлемімізді бөліп тұрған шекаралар мен белгілерді сынға алып, біз тұрып жатқан кеңістікті қайта құруға тырысады. 2010 жылы Поп. L Чикаго университетінің профессоры болып тағайындалды.
"It is important, particularly in light of what I would consider an attack on freedom of expression, to stand firm. We want this exhibition to occur; we want other funders to step forward; we don't want the N. E. A. 's decision to be something that has the effect of stopping what I think is going to be an important exhibition of art." The Warhol Foundation, in partnership with the Rockefeller Foundation and the LEF Foundation, provided $50,000 in funding for the traveling retrospective to tour the United States. [2] eRacism exhibited at the Institute of Contemporary Art at Maine College of Art; Diverse Works Artspace, Houston, 2003; Portland Institute for Contemporary Art (PICA), Oregon, 2003; and Artists Space, New York, 2003. The catalog "William Pope. L: Friendliest Black Artist in America" was produced by curator Mark Bessire in conjunction with the retrospective exhibition. In 2002 Pope. L received a Foundation for Contemporary Arts Grants to Artists award. In 2004 he received a Guggenheim Fellowship. In 2005 The Black Factory, an art installation on wheels, traveled from Maine to Missouri as part of The Interventionists show organized by the Massachusetts Museum of Contemporary Art (Mass MOCA). "Typically the Factory arrives at a city or town and sets up its interactive workshop on the street. People bring objects that represent blackness to them. The Factory’s workers use these objects in tightly rehearsed but loosely performed skits to stimulate a conversation — a flow of ideas, images and experiences. Most objects are photographed and made part of the Factory’s virtual library, some are housed in the Factory’s archive for later use, and some are pulverized in the Factory’s workshop to make new products available in the Factory’s gift shop." In 2006 he was selected as one of the United States Artists fellows, for which he was awarded a $50,000 unrestricted grant. Pope. L was featured alongside other performing artists: Sean Penn, Willem Dafoe, Brad Pitt, Steve Buscemi, and Juliette Binoche in Robert Wilson's LAB HD portraits. In 2008, Pope. L's piece "One Substance, Eight Supports, One Situation" was selected to participate in The Renaissance Society's group exhibition, "Black Is, Black Ain't". The Mitchell Inness and Nash Gallery in Chelsea showcased William Pope. L's solo exhibition, Landscape + Object + Animal, featuring works spanning from the 1990s to present. Through his diverse range of practices, including painting, collage, performance, video, and text excerpts, Pope. L offers a critical reflection on the societal norms that govern our lives. This review highlights the allegorical nature of his work, where everyday objects, stripped of their original meanings, are reimagined as politically charged symbols. By embodying multiple personas, from man to animal to Superman, Pope. L challenges the boundaries and labels that divide our world and reconstructs the landscape we occupy. In 2010 Pope. L was appointed faculty at the University of Chicago.
Кейінгі жұмыстар
2012 жылы MoMA-да "Thing/Thought: Fluxus Editions, 1962–1978" атты түрлі суретшілердің туындыларынан тұратын көрме өтті. Поуп. L көрмеге бір күн қатысып, перформативті видео туындысын жасады. Туындысына әзіл-қалжың қосу үшін Поуп. L басқа суретшілермен бірлесіп, экспозицияда көрсетілген екі флюкскиттен нысандарды таңдап, олардың орналасуын анықтады. 2015 жылы MOCA, Лос-Анджелес Поуп. L-дің ең ірі жеке музейлік көрсетілімін ұсынды. Көрменің орталық бөлігі – Geffen ортасындағы бағанаға ілінген монументалды, арнайы жасалған АҚШ туы (шамамен 54 x 16 фут). Музей жұмыс істейтін уақытта туды төрт ірі өнеркәсіптік желдеткіш үздіксіз желкіледі – Голливудта фильмдерде жел немесе жаңбыр эффектін жасау үшін қолданылатын түрдегі – және төменнен арнайы театр шамдарымен жарықтандырылды. Уақыт өте келе, тудың шеттері күшті ауаның әсерінен тозығып, демократиялық қатысу мен өмірдің қиындықтарының метафорасы болды. "Trinket" алғаш рет 2008 жылы Канзас-Сити, Миссури штатындағы Grand Arts-та Поуп. L-дің "Жануарлар ұлтшылдығы" көрмесінің орталық бөлігі ретінде жасалды. 2015 жылы Поуп. L "The Beautiful" атты жаңа хореографиялық перформансты жасады, ол алғаш рет Майами Бичтегі Art Basel көрмесінде көрсетілді. "The Beautiful" үшін Супермен киімін киген төрт ер адам, арқасына скейтборд байлап, қараңғыда жылжып өтеді. Олардың дөңгелектерінің шуы көпшілікке жақындаған сайын динамиктер арқылы күшейеді және электр гитараларының төменгі гулымен бірігеді. "Супер джентльмендер" ағаш сахнаға жетеді және кішкентай бетке сыйып, қабылданып, жоғары қарай басады. Бір-бірін құшақтап, олар патриоттық ән "America the Beautiful" дың жанды нұсқасын орындайды. 2017 жылдан 2018 жылға дейін Поуп. L "Rebus" атты туынды жасады, онда акрил, шарикті қалам, бор, фетр, графит, люверс, сия, маркерлер, суретшінің таспасы, қағаз, Post-it, майлы таяқша және 235 × 305 см өлшемді зығыр матаға жабыстырылған сүлгілер сияқты алуан түрлі материалдар қолданылды. Бұл туынды "Шыбырлау кампаниясымен" бірге жасалды, мақсаты аудио көмегімен көрінбейтін және естілмейтін дауыстарды күшейту болды. "Conquest" атты алғашқы көрме 140 қатысушының қатысуымен өтті, олар бес сағат бойы 1,5 мильдік эстафетамен жаяу жүргіншілер жолымен жүгірді. Перформанс Гринвич-Виллиджден басталып, Манхэттендегі Юнион-скверде аяқталды. MoMA-дағы "мүше: Поуп. L, 1978–2001" көрмесінде суретшінің 13 маңызды ерте перформанстық туындысы қойылды. Уитниде ол "Хор" атты жаңа туынды жасады. Бұл бөлме көлеміндегі инсталляцияда бөлмедегі құбырлардағы контактілі микрофондардан алынған дыбыспен жабдықталған өнеркәсіптік су резервуары болды.
Жеке өмір және өлім
Поуп Л. қайтыс болды, 2023 жылғы 23 желтоқсанда Чикаго қаласында 68 жасқа толғанда. Оның ұлы, Десмонд Тарковски Поуп, марқұмның естелігін сақтайды. L, Қазіргі заманғы өнер стипендиясы туралы өзінің өмірбаяндық мәліметінде былай деп жазды: “Африкалық шаман бұрыш тұқымдарын шайнап, жеті рет ауаға түкіргендей, мен өнер күнделікті өмірді қайтадан рәсімдейді деп сенемін, осылайша біздің өміріміздің жаңа қырларын ашады. Бұл аян – өмірлік күш, әлемді өзгертуге қабілеттілік.” Росс Симонимен болған сұхбатында Поуп Л. өнер туындысын көрудің ең дұрысы – оның өзі орындалып жатқанда болу екенін, кейін суреттеріне немесе бейнежазбаларына қараудың орнына айтты. “Менің “сырғу” сияқты уақытқа негізделген, шыдамдылықты талап ететін өнер туындыларының бір мәселесі – олар орындаушының ішінде керемет, жұмсақ ноғат сияқты бір орталыққа ие, бірақ бұл кеңістік, өкінішке орай, туындыны қоршап тұрған суреттер мен мифологияларда болмайды. Көбінесе, туындының сыртқы жағы оның өміріне айналады. Көптеген адамдар тек туындының тазалығына назар аударады. Қанша шақырым? Қаншалықты ауыр? Қанша адам осыны айтты, ал қаншасы айтпады? Мен мұндай нәрселерге қызығушылық танытпаймын.” Поуп Л. көрмеде “білімсіздік – ізгілік” деген фразаны неліктен қолданғанын былай түсіндірді: ““Білімсіздік – ізгілік” деген фраза сәтсіздіктен туындады, көптеген ұсыныстар жасауға мүмкіндік бермейтін, менің тірек нүктеме таба алмауымнан. Неліктен көп? Өйткені менің аудиториям әртүрлі болады деп түсіндім. Дегенмен, мен ерте кезеңде сәтсіздікті сезіне бастадым, бірақ оған сенгім келмеді, мен тірек нүктесін таба алмаймын деп ойладым. Мен: “Мен бұл мәселені шешемін” деп ойладым. Бірнеше себептерге байланысты мен өзімді тым амбициялық сезіндім, бірақ бұл тапсырманың қиындықтарын түсінбедім. Бірақ мен жалтақтап, мазасыздыққа түстім, ұялдым – қалай десеңіз де, мен түсініктілікке жету үшін бар күшімді салдым. Көптеген адамдар сияқты мен де бір нәрсені жасап жүріп үйрендім. Бастапқыда мен әртүрлі адамдармен, әртүрлі аймақтарда сөйлесетін туынды жасай аламын деп ойладым. Оларға түрлі деңгейде сөйлей аламын. Мен біртіндеп бұл қиял екенін түсіндім – мүмкін, өте американдық қиял? Тіпті, осылай сөйлей алсам да, мен шынымен не айтқым келді? Ақыры, мен не айтсам да, жеткілікті сөз айта алмайтынымды, дұрыс нәрсені дұрыс уақытта айта алмайтынымды түсіндім. Дыбыс уақытша жұмыс істейді. Сізге тек біреудің беруге дайын болған тыңдау уақыты ғана беріледі. Кездесудің бастамашысы ретінде менің сана-сезімім әрқашан менің білетін немесе ұсына алатын нәрселеріммен шектеледі. Сонымен, уақыт пен білімнің бірігуі немен байланысты? Олар қай жерде кездеседі? Олар білімсіздіктің кеңістігінде немесе архитектурасында кездеседі. Біз білмейтін нәрсенің құрылысы. Немесе білгіңіз келмейді. Немесе біледі, бірақ білгісі келмейді. Бұл – жасыру, алып тастау, мойындаудан бас тарту және ажырату механизмдерінен құралған кеңістік. Мен өзімнің бейхабар екенімді түсіндім және сол жерден бастадым.”
In his Foundation for Contemporary Art Fellowship bio, he wrote: "Like the African shaman who chews his pepper seeds and spits seven times into the air, I believe art re ritualizes the everyday to reveal something fresh about our lives. This revelation is a vitality and it is a power to change the world.". In an interview with Ross Simonini, Pope. L stated that he believes the ideal way to experience a performance is to be present during the performance, as opposed to viewing photos or videos afterward. “One of the problems with time based endurance performances like my crawl works is they have this marvelous creamy nougat center operating inside the performer, and this space is unfortunately not available in die images and mythologies that surround die work. So, typically, the surface of the work becomes the life of the work Most folks only get the neatness of the feat. How many miles? How much pain? How many people said or did not say this or that? I am not interested in that." Pope L explains why he used the phrase 'ingnorance is virtue' in an exhibition: “The phrase “ignorance is a virtue” came out of failure, my inability to arrive at an anchor or pivot from which to make many different proposals. Why many? Because I realized my audience would be varied. Even so, I began to sense failure early on but I did not want to believe it, that I would not be able find a pivot. I kept thinking: I’ll figure it out. Bottom line, for several reasons, I let myself become too ambitious without understanding the difficulties of the task. But I was stubborn or obsessed or embarrassed—however you want to call it, so I kept pushing and finagling hoping for clarity. Like many folks who make things, I learned as I went. initially I believed I could actually make a work that could speak to people, different people across a wide spectrum and geography. And speak to them in layers. I gradually realized this was a fantasy—maybe a very American one? And even if I could speak in such a way, what was I really saying? Finally, I realized that no matter what I said I’d never be able to say enough or the right thing at the right time. Sound works temporally. You only have the hearing time someone is willing to give. And my awareness, as the instigator of the encounter, is always delimited by what I can know or offer at any one time. So—what is this about, this conjunction of time and knowledge? In what space do they meet? They meet in the space or architecture of ignorance. The construction of what we do not know. Or do not want to know. Or know but do not want to know. It’s a constructed space made of mechanisms of obscuring, removal, disavowal, and disassociation. I realized that my pivot was ignorance and went on from there.”
Таңдалған жарияланымдар
Папа. L: Менің патшалығым атақ үшін. Лос-Анджелес: Жаңа құжаттар. 2021.
Мүше: Pope. L, 1978–2001. Нью-Йорк: Заманауи өнер мұражайы. 2019. Уильям Поуп. L: Америкадағы ең достық қара суретші. Кембридж, Массачусетс: MIT баспасы. 2002.
member: Pope. L, 1978 2001. New York: The Museum of Modern Art. 2019. William Pope. L: The Friendliest Black Artist in America. Cambridge, MA: The MIT Press. 2002.