Аквитания патшасы Пепин II: Тарих және билік күресі

Кіріспе

838–864 жылдар аралығында Аквитания королі

Пепин II, Кіші (823 – 864 жылдан кейін Сенлисте қайтыс болған), 838 жылдан бастап әкесі Пепин I қайтыс болғаннан кейін оның мұрагері ретінде Аквитания королі болды. Пепин II – Пепин I мен Мадри графы Теодоберттің қызы Ингельтруданың үлкен ұлы. Ол император Людовик ІV-нің немересі еді.

Өмір

Аквитаниялықтар Пепиннің әкесі қайтыс болғаннан кейін империядан тәуелсіздік алуды ниеттенгендіктен, оны патша сайлады. Дегенмен, оның әкесі Людовик ІІ, 832 жылы Пепинге шамамен тең жастағы ұлы Карл Шашты, Аквитания королі етіп тағайындады. Ол (формалды түрде) Пепиннің әкесі Пепин І-нің билігін жойды және 838 жылы Пепин І қайтыс болғаннан кейін патшалыққа талас жасады. Содан кейін Пепин өгей ағасы Карлмен соғысқа шықты. Людовик ІІ оны Кремиода және одан кейін Вормста империяны екіге бөлгенде мүліктен толығымен айырды. Людовик аквитаниялықтардан Пепинге жақсы басқарудың жолдарын үйрену үшін Аахенге жіберуді талап етті, бірақ олар бас тартты. Пепин 841 жылға дейін Аквитанияны толық бақылауда ұстады, содан кейін Фонтеной шайқасында ағасы Лотар І-ге көмекке келді. Пепин Карл Шашты жеңді, бірақ Лотарды император Людовиктің тағы бір ұлы Людовик Неміс жеңіске жеткізді. Пепин Аквитанияға оралып, Карл Шаштымен соғысын жалғастырды. 844 жылы Пепин викинг саяхатшысы Оскардан көмек сұрап, қателік жасады. Ол Оскардың әскерін Гароннадан Тулузаға басшылық етті, оларға тонау үшін жерді зерттеуге мүмкіндік берді. 845 жылы Пепин император тарапынан өткен Бордолық Сегвинды қарсы алды. Пепин оны әкесі Пепин І-мен соғысқан Гасконияның Санс ІІ Санционға қарсы күресуге көмектесу үшін Васконияның герцогі (dux Wasconum) етіп тағайындады. Бордо, Аквитаниядағы ең ірі қала, сол кезде Карлдың бақылауында болды, 847 жылы Оскар оны басып алды. Олар еврейлер немесе Пепиннің жақтастары болды. Бұл қаланы жалған пираттардың басып алуы, Пепиннің шектен тыс ішімдік ішуі және босқимдық өмір салты 848 жылға дейін оның абыройына нұқсан келтірді. Содан кейін оның інісі Карл Аквитания патшалығын өзіне иеленуге тырысты. Пепин ІІ-нің билігі 851 немесе 852 жылы Санс ІІ Санцион оны тұтқындап, Карлға тапсырғанда аяқталды. Ол Соссондағы Сен-Медар монастырында қамауда болды. Санс оған герцог мәртебесін сыйлады. Шарль Шаштымен соғысып жүрген Людовик Неміс Аквитанияны иелену үшін ұлы Людовик Кішісін жіберді. Ол 855 жылы шығысқа қайтып оралғанға дейін Лиможға дейін жетті. 854 жылы Пепин Соссондағы монастырьдан қашып, аристократияның бір бөлігінің көмегімен бұрынғы билігі мен жерлерін қайтарып алды. Луара аймағында бекінген викингтер Пуатье, Ангулем, Периге, Лимож, Клермон және Бурж қалаларын қиратты, ал Шарль Шашты Пепинге қарсы тұруға тырысты. 864 жылы Пепин викингтерге қосылды және христиан дінінен бас тартып, Воденге табынып, "олардың бірі (викингтер) сияқты өмір сүрді" деген қауесет тарады. Ол Тулузаға викингтермен бірге шабуыл жасады. Кейіннен 864 жылы ол қайтадан тұтқындалып, Питр жарлығымен биліктен шеттетілді және Сенлисте түрмеге жабылды, онда ол қайтыс болды.

Pepin was elected king upon his father's death by the nobles of Aquitaine who were keen to establish their independence from the Empire. However, his grandfather Louis the Pious had appointed his son Charles the Bald, Pepin's uncle who was about the same age, as King of Aquitaine in 832 when he (nominally) dispossessed Pepin's father Pepin I, and eventually contested the kingship on Pepin I's death in 838. Pepin had thereafter been at war with his half uncle Charles. Louis the Pious fully disinherited him at Crémieu and then at Worms in two subsequent divisions of the empire. Louis demanded the Aquitainians send Pepin to Aachen to learn the ways of good governance, which they refused. Pepin was in total control of Aquitaine until 841 when he went to his uncle Lothair I's aid at the Battle of Fontenoy. Pepin defeated Charles the Bald, but Lothair was routed by Louis the German, another son of Emperor Louis. Pepin returned to Aquitaine and continued war with Charles the Bald. In 844 Pepin made the fatal error of asking for help from Jarl Oscar, a Viking adventurer. He guided Oscar's forces up the Garonne to Toulouse, giving them an opportunity to scout the land for plundering. In 845 Pepin welcomed Seguin of Bordeaux who had defected from the Emperor's side. Pepin made him dux Wasconum, to help his fight against Sans II Sancion of Gascony, who had been at war with his father Pepin I.

Bordeaux, the largest city in Aquitaine and then controlled by Charles, was seized by Oscar in 847, with the aid of disaffected citizens. These were either Jews or partisans of Pepin. The loss of this city to a heathen pirate, coupled with Pepin's heavy drinking and loose living, eroded his support in the nobility until 848 he was left with no support. His younger brother, Charles then tried to claim the Aquitainian Kingdom for himself. Pepin II's rule finally ended in 851 or 852 when he was captured by Sans II Sancion, and handed over to Charles. He was detained in the monastery of Saint Médard in Soissons. As reward Sans was awarded the status of Duke. Louis the German, who was at war with Charles the Bald, sent his son Louis the Younger, to claim Aquitaine. He marched as far as Limoges in 855 before returning east. Pepin escaped the monastery in Soissons and, with the help of some of the aristocracy, recovered some of his old authority and lands in 854. The Vikings now established in the Loire Valley ravaged Poitiers, Angoulême, Périgueux, Limoges, Clermont, and Bourges while Charles the Bald was busy trying to subdue Pepin. In 864 Pepin joined the Vikings and is rumoured to have turned from Christianity to worship Woden and "lived like one of them [the Vikings]". He joined the Vikings in an attack on Toulouse. He was captured again later in 864, deposed by the Edict of Pîtres, and imprisoned in Senlis, where he would die.