Теңізшілердің жасырын суасты қайығы: Жаңа буынды дамыту тарихы

Кіріспе

Бұрынғы Әскери-теңіз күштерінің (Navy SEAL) шағын суасты қайығы суасты кемелерінен жөнелтілді.

Құрғақ шайқас суасты қайығы (жоспарланған)
|Түрлері=
|Бағасы=885 миллион доллар (жалпы сомасы)

Миссия

ASDS арнайы операциялар күштерінің жасырын немесе құпия миссияларды орындау қажеттілігін қанағаттандыру үшін жасалды. Ол, су астында ұзақ уақыт бойы суыққа шыдай алмаудан ұрыс жүзушілерінің жауынгерлік қабілетін төмендетіп, операциялық радиусын шектеген және су астындағы навигация мүмкіндігін қиындатқан SEAL-дың ылғалды жеткізу құралын (SDV) алмастыру мақсатында жобаланды. SDV-нің қашықтығын шектеуші фактор отын немесе аккумуляторлар емес, судың температурасы, себебі теңіз пілтіктері тіпті гидрокостюм кигенімен де суық суда белгілі бір уақыттан артық қала алмайды.

Даму

ASDS-ті анықтау үшін алғашқы зерттеу 1983 жылы жүргізілді. 1980-жылдардың соңында бәсекелестік концептуалдық жобалар әзірленді, 1993 жылы ұсыныс сұрау хаты жарияланды, ал ASDS-ті жобалау және құрылысы бойынша алғашқы келісімшарт 1994 жылы жасалды. Ақырында, шығындар, техникалық және сенімділік мәселелері шешілмейтін болып шықты. Бастапқы жоспарланған 2000 жылы пайдалануға берілмей, сынақтар жалғасты және алғашқы қайық 2003 жылдың шілдесіне дейін жеткізілмеді. 2007 жылы жарияланған бағдарламаның тәуелсіз GAO аудиті шығындардың артуына негізгі мердігер Нортроп Грумманды, олардың уақыт және шығын бағалауларын орындамағаны үшін, сондай-ақ Әскери-теңіз күштерін ASDS-ті "қалай бар, солай" қабылдағаны және Нортроп Грумманды шығындардың артуы мен кешігулер үшін жауапкершілікке тартпағаны үшін кінәлі деп тапты. Қаржыландыру Конгресс арқылы Арнайы операциялар бас қолбасшылығына (SOCOM) бөлінді. Теңіз күштерінің терең суға түсу кеңсесі техникалық жобалау агенті және бағдарламалық кеңсе ретінде таңдалды. Техникалық көмек Флорида штатының Панама-Сити қаласындағы Теңіз күштерінің эксперименталдық суға түсу бөлімі, Коронадодағы Теңіз күштерінің арнайы операциялар бас қолбасшылығы, Норфолк, Вирджиния штатындағы 2-ші ТММ жеткізу тобы және Тампа қаласындағы Арнайы операциялар және сатып алу логистикасы (SOAL) бас қолбасшылығымен (SOCOM) қамтамасыз етілді. Ірі су асты кемелерінде қолданылатын қазіргі жүйелерге тым көп орын және қуат қажет болды. Кіші су асты кемелеріндегі қазіргі жүйелерде ұрысқа қажетті қуаттылық пен пайдаланудың қарапайымдығы жетіспеді. Ірі су асты кемелеріне қажет емес ішкі жылыту және салқындату жүйелері, судың бетіне жақын жылы немесе суық суларға енетін кіші су асты кемелері үшін қажет болды. Навигация – шабуылдық су асты кемелері үшін жасалған, бірақ жай су маневрлері үшін қажет болған сонар жүйелері үлкен, қуатты және шамадан тыс жылу шығарды. Құрылыс – жобалаушыларға толыққанды ядролық су асты кемесінің соққыға төзімділігі, корпусы және құбыр жүйелері талаптары қойылды, бұл үкіметтің алдыңғы кезеңдерде сұраған "жарғақты" жобалау тәсілдерін жоққа шығарды. Үлкен құбырларды және қалың корпусты орналастыру үшін басқа жүйелерді жеңілдету қажет болды. (GAO және RAND есептеріне сілтеме жасаңыз.) Қысым корпусы HY 80 қорытпа болаттан жасалды (ірі ядролық су асты кемелері сияқты), ал аккумуляторлар корпустың астына ілінген титан қорытпасынан жасалған 14 бөлек қысымды корпусқа орналастырылды. Сыртқы беттер, басқару беттері, мұрын және құйрық су асты кемесіне аэродинамикалық пішін беру үшін шыны талшық композитынан жасалды. Қысым корпусы үш бөлімнен тұрады: операциялық бөлім (алдыңғы жағы), онда су асты кемесі басқарылады және пилотталады; суға түсу камерасы (орталық бөлігі); және әскер тасымалы бөлімі (артқы жағы), онда арнайы операциялар жасаушылары мен олардың жабдықтары тасымалданады.

The first study to define the ASDS was performed in 1983. Competitive conceptual designs were developed in the late 1980s, the Request for proposal was issued in 1993, and the first contract for design and construction of the ASDS was awarded in 1994. In the end, cost, technical, and reliability issues proved insurmountable, Instead of entering service in 2000, as was initially planned, testing continued and the first boat was not delivered until July 2003. An independent GAO audit of the program published in 2007 placed the blame for the cost overruns on Northrop Grumman, the prime contractor, for failing to meet their time and cost estimates and on the Navy for accepting the ASDS "as is" and failing to hold Northrop Grumman accountable for cost overruns and delays. Funding was provided via Congressional line item to the Special Operations Command. The Navy Deep Submergence Office was selected as the technical design agent and program office. Technical assistance was provided by the Navy Experimental Dive Unit, Panama City, Florida; the Naval Special Warfare Command, Coronado, California; SEAL Delivery Vehicle Team 2, Norfolk, Virginia; and the Special Operations Command (SOCOM) Special Operations and Acquisition Logistics (SOAL), Tampa. Existing systems used on large submarines required too much space and too much power. Existing systems on small submarines lacked capacity and the ease of use required for combat. Internal heating and cooling systems not usually needed for large submarines were needed for the smaller sub that would go into shallower warmer waters or colder surface waters. Navigation – Sonar systems developed for attack submarines, but needed for the shallow water maneuvers, were large, power hungry, and gave off excessive heat. Construction – Full nuclear sub shock, hull and piping requirements were imposed on the designers – nullifying the "off the shelf" design approaches requested by the government in earlier phases. To accommodate the larger piping and thicker hull, other systems had to be lightened. (Reference the GAO and RAND reports.) The pressure hull construction was HY 80 alloy steel (same as larger nuclear powered submarines) and the batteries were contained in separate titanium alloy pressure enclosures (14 total) which hung beneath the hull. The outer surfaces, control surfaces, nose, and tail were constructed of fiberglass composite to give the submersible a streamlined shape. The pressure hull consisted of three compartments; an operations compartment (forward) where the submersible was piloted and controlled; a diving lockout chamber (middle); and a troop transport compartment (aft) where special operations commandos and their equipment are transported.

Күшін жою

2006 жылдың сәуірінде жаңа су асты кемелері бағдарламасы тоқтатылды және Northrop Grumman компаниясына тоқтату туралы хабарланды. Ағымдағы су асты кемесі 2008 жылдың қараша айында "ауыр өрт" кезінде зақымданғанға дейін әлі де әзірленуде және пайдаланылып келді. Өрттің себебі әлі анықталған жоқ. Өрт пен судың зақымдануының күшті болуын ескере отырып (шағын су асты кемесі алты сағат бойы жанып, екі апта бойы мөрленген күйде қалды), кемені құтқару өте қиын болды. Жөндеу жұмыстарына 237 миллион доллар жұмсалуы күтілуде.

Келесі бағдарламалар

Advanced SEAL Delivery System тоқтатылғаннан кейін, Әскери-теңіз күштері Бірлескен көп мақсатты суасты кемесін (Joint Multi Mission Submersible) іздестірді, бірақ бұл жоба 2010 жылы құнына байланысты тоқтатылды. Бұл тоқтатылған жобалар мен қазіргі уақытта қолданыстағы ТМД жеткізу құралы (SEAL Delivery Vehicle) Жағалау суларындағы жауынгерлік суасты кемесімен (Shallow Water Combat Submersible) алмастырылатын болады.

Қуаттары

Екі су асты кемесі ASDS-ті қолдану үшін өзгертілді, ал екіншісі мини-суасты кемесін қолдану қабілетімен салынды. Жоспарлаушылар бастапқыда ASDS-ті бір су асты кеме офицері және бір SEAL басқаруы тиіс деп ойлаған. Бұл алғашқы сынақтар мен операциялық бағалау кезінде орын алды. Суасты кемесі екі пилоттан басқа 16 SEAL-ды тасымалдауға арналған. STD (Суда жүзуші тасымалдау құрылғысы) сияқты кіші жүзу құралдары ішкі жағында (негізінен кіші скутерлер) тасымалдануы мүмкін, ал кішкентай шабуылдық резеңке қайықтары (CRRC) немесе кішкентай надуыналы қайықтар (IBS) ішкі сақталуы мүмкін. Дегенмен, су асты кемелеріндегі қауіпсіздік және кішкентай кеңістіктердегі отын мәселелеріне байланысты мұндай қайықтарда бензиндік қозғалтқыштар болмайды, сондықтан оларды ескекпен немесе кішкентай электр қозғалтқыштарымен жүргізуге тура келеді. ZODIAC сияқты жартылай қатаң, қатаң корпусты және қатаң корпусты надуыналы қайықтарға орналасу мүмкін емес.