Британдық әулет ақсұлы, жер иесі және өнер жинаушысы Джордж О'Брайен Уайндхэм
George Wyndham, 3rd Earl of Egremont
Джордж О'Брайен Уайндхэм, 3-ші граф Эгремонт – британдық ақсүйек, жер иесі, өнер коллекционері. Petworth House-тың меценаты, Тёрнердің досы. Ауыл шаруашылығы мен ғылымға қызығушылық танытқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пэр, жер иеленуші және өнер жинаушы
British peer, landowner and art collector
Джордж О'Брайен Уиндхам, Эгремонттың 3-ші графы, FRS (18 желтоқсан 1751 – 11 қараша 1837), Суссекстегі Петворт Хаусы мен Сомерсеттегі Орчард Уиндхэмде тұрған британдық пэр, ірі жер иеленуші және көрнекті өнер жинаушы болды. Ол соңғы ғылыми жетістіктерге қызығушылық танытты. Ол егіншілікпен айналысып, ауыл шаруашылығы жазушысы Артур Янгтың досы болды, сондай-ақ өзінің иеліктерін жақсарту үшін көптеген коммерциялық жобаларға инвестиция салған, каналдар салуға құлшынған адам еді. Саясатта оның рөлі шектеулі болды. Ол өнерді ынталандырушы және қолдаушы болды, суретші Дж.М.У. Тернер біраз уақыт бойы оның Суссекстегі Петворт Хаусының иесі болды. Джон Констебл, К.Р. Лесли, Джордж Ромни, мүсінші Джон Флэксман және басқа да талантты суретшілер Уиндхамнан тапсырыс алды, ол үйін құнды өнер туындыларымен толтырды. Граф халық тығыздығынан туындаған ауылдық кедейлікті жеңілдету мақсатындағы Петворт эмиграциялық жобасын қолдады. Кеңпейіл, қонақжайлы, тікелей және ерекше мінезді граф, өз заманында ағылшын қоғамында өте танымал тұлға болды. Чарльз Гревилл оны «өте бай және оның жомарттығы оның байлығымен тең» деп бағалады және «сол кезде Петворт үлкен қонақ үй сияқты болған» деп жазды. Уиндхамның 40-тан астам баласы болғанмен, олардың арасында заңды туған жалғыз баласы нәресте шағында қайтыс болды. Лорд Эгремонттың орнын оның жүрегі жақын туысы Джордж Уиндхам, Эгремонттың 4-ші графы (1786–1845) басты, бірақ ол өзінің мұрагерлікке өтпейтін иеліктерін, атап айтқанда бұрынғы Перси иеліктерін, соның ішінде Суссекстегі Петворт Хаусын, Йоркширдегі Лексонфилд қамалын және Камбриядағы Эгремонт қамалын, үлкен ұлы полковник Джордж Уиндхамға, 1-ші Лексонфилд баронына (5 маусым 1787 – 18 наурыз 1869) қалдырды.
George O'Brien Wyndham, 3rd Earl of Egremont FRS (18 December 1751 – 11 November 1837) of Petworth House in Sussex and Orchard Wyndham in Somerset, was a British peer, a major landowner and a great art collector. He was interested in the latest scientific advances. He was an agriculturist and a friend of the agricultural writer Arthur Young, and was an enthusiastic canal builder who invested in many commercial ventures for the improvement of his estates. He played a limited role in politics. He was a great patron of art and the painter J. M. W. Turner lived for a while at his Sussex seat of Petworth House. Several other painters including John Constable, C. R. Leslie, George Romney, the sculptor John Flaxman, and other talented artists received commissions from Wyndham, who filled his house with valuable works of art. The earl was a sponsor of the Petworth Emigration Scheme intended to relieve rural poverty caused by overpopulation. Generous and hospitable, blunt and eccentric, the earl was in his day a very prominent figure in English society. Charles Greville assessed him as "immensely rich and his munificence was equal to his wealth" and wrote that "in his time Petworth was like a great inn." Though Wyndham had more than 40 children, the only legitimate one died in infancy. Lord Egremont was succeeded in the earldom by his nephew George Wyndham, 4th Earl of Egremont (1786 1845), but bequeathed his unentailed estates, namely the former Percy estates including Petworth House in Sussex, Leconfield Castle in Yorkshire and Egremont Castle in Cumbria, to his eldest illegitimate son Col. George Wyndham, 1st Baron Leconfield (5 June 1787 – 18 March 1869).
Ерте өмір
Уиндэм 1751 жылдың 18 желтоқсанында Чарльз Уиндэмнің үлкен ұлы және мұрагері болып дүниеге келді. Оның анасы – Алисия Мария Карпентер, Джордж Карпентердің қызы, Киллагидің 2-ші бароны Карпентер, оның әйелі Элизабет Петти. 1763 жылы, 12 жасында, ол әкесінің атақтары мен мүліктерін иемденді: Суссекстегі Петворт, Камбриядағы Эгремонт, Уилтширдегі Леконфилд, сондай-ақ Сомерсеттегі Орчард Уиндхамдағы кең байлықтар – отбасының ең көне иелігі. Кейіннен ол Ирландиядағы Томмонд графының жерлерін мұра етті. Ол Уондсворт және Вестминстер мектептерінде білім алды. 1774 жылы ол ирландиядағы кең байлықтарды өзінің ағасы Перси Уиндэм О'Брайеннен, Томмондтың 1-ші графынан мұра еткеннен кейін атына О'Брайенді қосты. Ол 1770 жылдары Италияға екі мәрте сапар шекті. Отбасының жаңадан салынған лондондық резиденциясы – Эгремонт үйінде ол сәнді макаронилермен араласты.
Wyndham was born on 18 December 1751 the eldest son and heir of Charles Wyndham, 2nd Earl of Egremont (1710 1763) of Orchard Wyndham and Petworth House, by his wife Hon. Alicia Maria Carpenter, daughter of George Carpenter, 2nd Baron Carpenter of Killaghy, by his wife Elizabeth Petty. In 1763 at the age of 12, he succeeded to his father's titles and estates at Petworth in Sussex, Egremont in Cumbria, Leconfield with further land in Wiltshire and also the large estates at Orchard Wyndham in Somerset, the family's oldest possession. He later inherited the lands of the Earl of Thomond in Ireland. He was educated at Wandsworth and Westminster Schools. In 1774, he added O'Brien to his name on inheriting extensive estates in Ireland from his uncle Percy Wyndham O'Brien, 1st Earl of Thomond. He went on two grand tours to Italy in the 1770s. At the family's newly built London residence, Egremont House, he associated with fashionable Macaronis.
Өнердің қамқоршысы
Уиндхам Тернер мен Констебл сияқты суретшілердің, сондай-ақ Солтүстік галерея үшін Михаилдың шайтанды жеңіп жатқан ерен мүсінін жасаған мүсінші Джон Флаксменнің демеушісі болды. Тернер Петворт үйінде көп уақыт өткізіп, жоғарғы қабатта студия ұстады. Ол Петворт, Арундел және графтың канал жобаларының бірі – Чичестер кеме каналының көріністерін салды. Әкесі сияқты, граф та француз жиһаздарын жинады. 1802 жылғы шілдеде Амиен бейбітшілігі кезінде Парижге сапар барысында ол Мартин Элой Линьерё жасаған қола әйел кариатидтерімен сүйенген бес шамды люстра жұбын сатып алды.
Wyndham was a patron of painters such as Turner and Constable, and of the sculptor John Flaxman who contributed a heroic group of Michael overthrowing Satan for the North Gallery. Turner spent much time at Petworth House and had a studio on an upper floor. He painted landscapes of Petworth, Arundel, and one of the earl's canal projects, the Chichester Ship Canal. Like his father, the earl also collected French furniture, as when on a visit to Paris in July 1802 during the Peace of Amiens, he bought a pair of five light candelabra supported by bronze female caryatids, supplied by Martin Eloy Lignereux.
Құрылысшы
Граф канал салуға ынталы болды, бұл оның Петворт иеліктеріндегі ауыл шаруашылығын жақсартуға мүмкіндік беретін еді. Ол Хоутоннан әкпен қалау үшін саз әкелді, ал отынның тапшылығын жою үшін көмір алды, бұл азық-түлік өндірісі үшін көбірек жерді босатуға мүмкіндік берді. Алғашқы жоба – Ротер өзенін Мидхерстке дейін кеме жүзететіндей етіп жасау болды, ол Ротер кемелеуі деп аталды. Құрылысты жүзеге асыра алатын сенімді мердігер табу мүмкін болмағандықтан, жұмыстың көп бөлігін графтың өз иелігіндегі жұмысшылар атқарды. Стопхэмнен басталып, кемелеу 1795 жылы Петвортқа, ал 1796 жылы Мидхерстке жетті. Содан кейін Петворттан оңтүстікке қарай Хаслингборнға дейін тармақ салынды, ол Петворт каналы деп аталды. Бұл бастапқыда солтүстікке қарай Уэй өзенімен байланысу үшін ұзартылуы жоспарланған, бірақ қолайсыз сараптамалардан кейін, Петворттың солтүстік жағына жету үшін қажетті шлюздердің құны тым жоғары болғандықтан, жоспардан бас тартылды. 1796 жылы граф Арун кемелеу компаниясының 36 пайызын сатып алып, оны банкроттықтан сақтап қалды, өйткені компанияға Колдуолтам кесігі мен Хардхэм туннелін салудың 16 000 фунт стерлингтік құны жүктелген еді. Пэтворттан Шелфордқа канал салу жоспарларын тоқтатқаннан және ұлттың Лондон мен Портсмутты байланыстыратын, теңіз кемелеріне және француздық теңіз шабуылдарына қауіпсіз ішкі су жолына ие болуын қалаған граф, Арун өзенін Суррейдегі Уэй өзенімен байланыстыруға назар аударды. Арун каналы Арун өзенінің кеме жүзуге жарамды ұзындығын Висборо Гриннен Биллингшурстке дейінгі жолдағы Ньюбриджге дейін ұзартты, ал 1816 жылы Уэй мен Арун қосылыс каналы Годалминг кемелеуімен байланысты. 1823 жылы Портсмут және Арундель каналының, соның ішінде Чичестер кеме каналының аяқталуы Лондоннан Портсмутқа баржалар үшін маршрутты аяқтады және графтың канал салуға салған инвестицияларының соңына нүкте қойды. Бірнеше кемелерге Эгремонт деген ат берілді, оның ішінде Арун кемелеуіндегі баржа, Литтлхэмптон қаласында жағалау саудасы үшін салынған бригантина, ол екі жылдан кейін Гудвин құмдарында сүңгіп кетті, содан кейін Портсмут және Арундель каналы үшін Чичестер мен Лангстон портары арқылы баржаларды сүйреуге қолданылатын бу кездігі.
The earl was an enthusiast for canal building, which would allow for agricultural improvement on his Petworth estates by bringing in chalk from Houghton for liming, and coal to replace scarce supplies of firewood, releasing more land for food production. The first venture was the Rother Navigation, making the River Rother navigable to Midhurst. Failing, during the time of Canal Mania, to find any reliable contractor able to undertake the construction, most of the work was done by the earl's own estate workers. Starting from Stopham the Navigation reached Petworth in 1795 and Midhurst in 1796. A branch to Haslingbourne, south of Petworth, was then built, known as the Petworth Canal. This was originally intended to be extended north to link to the River Wey, but following unfavourable surveys, the plan was abandoned when the cost of locks needed to reach the north side of Petworth proved prohibitive. In 1796, the earl purchased 36 per cent of the shares in the Arun Navigation Company, saving it from bankruptcy when it was burdened with the £16,000 cost of building the Coldwaltham cut and Hardham tunnel. Having abandoned plans for a canal from Petworth to Shalford and keen for the nation to have an inland waterway linking London and Portsmouth, safe from natural hazards to coastal shipping and naval attack by the French, the earl turned his attention to linking the River Arun to the River Wey in Surrey. The Arun Canal had extended the navigable length of the River Arun to Newbridge on the road from Wisborough Green to Billingshurst and the Wey and Arun Junction Canal was completed in 1816 to connect to the Godalming Navigation. In 1823, the completion of the Portsmouth and Arundel Canal, including the Chichester Ship Canal, completed the London to Portsmouth route for barges and marked the end of the earl's investment in canal building. A number of vessels were named Egremont, including a barge on the Arun Navigation, a brigantine built at Littlehampton for coastal trading and wrecked on the Goodwin Sands after only two years, and later a steam tug used to tow barges across Chichester and Langstone harbours for the Portsmouth and Arundel Canal.
Көшіп кетуді ынталандырушы
Франциямен соғыс және халық санының өсуі тоғызыншы ғасырдың басында ашаршылықтың үнемі қауіп төндіріп тұруына себеп болды, сондықтан егіс көлемдерін пайдалану арқылы азық-түлік өндірісін барынша арттыру қажеттігі туды. 1820 жылдары, көбінесе Канадаға көшіп-қону, ауылдық жұмыссыздық пен кедейлікті жеңілдетудің бір жолы ретінде қолдауға алынды. Томас Сокетт, Петворт шлютері және Уиндхамның шәкірті, Петворт көші-қон жобасын ұсынды, ол 1832 және 1837 жылдар аралығында Сассекс және көршілес округтерден 1800 адамды Жоғарғы Канадаға жіберді. Граф өзінің жерінде тұратындарды жобаға қосылуға ынталандырып, әр адам үшін 10 фунт стерлингтік жол ақысын төлеуге уәде берді.
War with France and population growth made famine an ever present danger in the early nineteenth century and there was an urgent need to maximise food production using any land that could be cultivated. In the 1820s, emigration, mostly to Canada, was promoted as a means of relieving rural unemployment and poverty. Thomas Sockett, Rector of Petworth and Wyndham's protégé, promoted the Petworth Emigration Scheme, which sent 1,800 people from Sussex and neighbouring counties to Upper Canada between 1832 and 1837. The earl encouraged those living on his land to join the scheme by offering to pay the £10 per head cost of passage.
Басқа кәсіпорындар
Петворттан оңтүстікке қарай Данктон және Мидхерсттен батысқа қарай Ипинг қалаларында қағаз фабрикалары салынды. Нортчепель маңында, елдіктерден ағаш көмірін, әсіресе алдер ағашынан жасалған, мырыштан жасалған цилиндрлерде қыздырылған көмір арқылы, ұңғын үшін жоғары сапалы көмір шығаруға арналған мемлекеттік фабрика құрылды. Солтүстік Йоркширдегі Споффорт қаласында геолог Уильям Смит көмір және темір кенін іздеу үшін жұмысқа алынды. 1803 және 1804 жылдар аралығында суды сығу үшін бу машиналары қолданылып, сынақ ұңғымаларын қазуға 1000 фунт стерлинг инвестицияланды. Алты жұқа көмір қабаты табылды, бірақ олар коммерциялық пайдалануға жеткіліксіз болды. Оның жарыс киімдері қара жасыл түсті, ал қалпағы қара болды.
Paper mills were established at Duncton, south of Petworth and at Iping, west of Midhurst. Near Northchapel a government factory was set up to produce high quality charcoal for making gunpowder from alder wood in coal heated iron cylinders. At Spofforth in North Yorkshire, the geologist William Smith was employed to search for coal and iron ore deposits. Between 1803 and 1804 £1,000 was invested in sinking test wells, with the use of steam engines to pump out water. Six thin veins of coal were found but were insufficient to be of commercial value. His racing silks were dark green with a black cap.
Саясат
Уиндэм Уиг партиясының мүшесі болды. 1787 жылы ол Мидхерст қалашығын сатып алып, оны екі кіші інісі Чарльз бен Персиді Парламентке сайлау үшін пайдаланды. Чарльз Мидхерсттен бір ғана парламентте қызмет етті және 1796 жылға қарай орын Лорд Каррингтонға сатылды. Партия 1792 жылы Француз революциясы мәселесінде жарылғанда, ол Томас Пэйн сияқты радикалдардың "зұлым және бүлікшіл" жазбаларын айыптаған Премьер-министр Уильям Питт кішісін қолдаған консервативтік топқа қосылды. Ол 1834 жылғы Кедейлер заңына түзету енгізуге қарсы болды, ол қатал жұмыс үйлері жүйесін енгізді. 1835 жылғы қазан айында Сюссекс округының Кедейлер заңы комиссары Уильям Хоули Петворт үйіне келгенде, оны әдеппен қарсы алды, бірақ граф бұл заңды "ең нашар шаралардың бірі" деп есептеді. Эгремонт күнделікті мәселелерге араласпаса да, оның хатшысы Томас Сокетт, Петворт шлютері, кедейлерге көмек көрсету және эмиграция мәселелерімен тығырықтанды және комиссармен Петворт кедейлеріне көмек көрсету және Петворт эмиграциялық жобасын жүзеге асыру бойынша қатыгез дауларға түсті. Ұлттық баспасөз бұл жайтты жариялады, ал Сокетт Петворттан келген басқа куәгерлермен бірге 1837 жылғы наурыз айында Парламенттің арнайы комитетіне куәлік берді.
Wyndham was a member of the Whig party. In 1787, he bought the pocket borough of Midhurst and used it to return his two younger brothers, Charles and Percy, to the House of Commons. Charles only served in one parliament for Midhurst and by 1796 the seat had been sold to Lord Carrington. When the party split in 1792 over the French Revolution he sided with the more conservative faction which supported Prime Minister William Pitt the Younger in his condemnation of the "wicked and seditious" writings of radicals such as Thomas Paine. He opposed the Poor Law Amendment Act of 1834 which introduced the harsh workhouse system. When the Sussex Poor Law Commissioner William Hawley visited Petworth House in October 1835 he was politely received but was informed that the earl considered the Act "one of the worst measures that could have been devised". While Egremont remained aloof from day to day affairs, his secretary Thomas Sockett, Rector of Petworth, was deeply involved with poor relief and emigration, and became engaged in bitter disputes with the commissioner over the provision of relief to Petworth paupers and the running of the Petworth Emigration Scheme. The national press reported the matter and Sockett, together with other witnesses from Petworth, gave evidence to a House of Commons select committee in March 1837.
Әскери
1794 жылы "басқыншылық немесе ішкі қозғалыс болған жағдайда" округтік еоманри қайта құрылды, бұл француз революциясынан кейінгі аристократияның алаңдауын көрсетті. Жер иелері мен жалға берілген шаруалардан құралған бұл кавалерия күші табиғи түрде ең ықпалды жер иелерімен басқарылды. Сассексте бұл Сассекс джентльмендері мен еоман кавалериясының жасақтары түрінде болды, граф өзі полковник болып, сонымен қатар Петворт жасағына қолбасшылық етті. Еріктілер өздерінің жылқыларын ұсынса, үкімет олардың күтімін және негізгі жабдықтарын қаржыландырды. Уиндхам Лондоннан қосымша қару-жарақ, дулыға, плащтар мен қауырсындар сатып алды. Еріктілер жылқы салығынан, шаш ұнтағы салығынан және жол төлемінен босатылды. 1798 жылға қарай Петворт жасағында 52 мүше болды.
The county Yeomanry was revived in 1794 "in case of invasion or internal commotion", reflecting aristocratic nervousness following the French revolution. Composed of landowners and tenant farmers this cavalry force was naturally commanded by the most powerful landowners. In Sussex, this took the form of the Sussex Troops of Gentlemen and Yeoman Cavalry, with the earl himself as Colonel, as well as commanding the Petworth Troop. Volunteers provided their own horse while the government paid for maintenance and basic equipment. Wyndham himself bought extra arms, helmets, cloaks and feathers from London. Volunteers gained exemptions from taxes on horses, hair powder and from road tolls. By 1798 the Petworth Troop had fifty two members.
Петворт
1793 жылы Виндэм Петворт қаласында базар үйінің салынуын қаржылады, ол базар алаңында бұрын иттермен әзілдеу үшін бағанаға байланған бұқалар тұрған жерде орналасқан. Граф бұл қатыгездікке, сондай-ақ «тәйішке лақтыру» деп аталатын әдетке де соң салған. Бұл әдет Мидхерст жолының бұрылысында жасалған. Базар үйі немесе қалалық әкімшілік ғимараты тастан салынған және солтүстік жағында III Уильямның бюстімен әсемделген. 1784 жылы граф жаңа түзету үйі үшін жер берді, ол бұрынғы түрмені алмастырды. Бұл түрме екі жылытылмаған бөлмеден тұратын, санитарлық жағдайы нашар болған және тұтқындардың моральдық жаңартылуы үшін қажет деп саналатын жұмысты ұйымдастыруға мүмкіндік бермейтін жайсыз орын еді. Салық төлеушілердің наразылығы салдарынан құрылыс кешікті. Төменде кірпіштен жасалған аркалармен бекітілген екі қабатта 32 камера салынды, бұл тұтқындардың қашуын болдырмау үшін жасалған. Мекеме 1788 жылы қазіргі полиция бөлімі мен сот ғимаратының жанында ашылды. Тұтқындар қатаң оқшаулықта ұсталды және бір-бірімен сөйлесуге рұқсат етілмеді. Тіпті шіркеуге барғанда да олар жеке, биік қоршаулы орындықтарда отырды. Сыртқы ауладағы «ауа тазалау» деп аталатын жаттығулар да жеке-жеке жүргізілді. 1836 жылы қалалық газ енгізілді, сол кезде Стейшн-роудта газ зауыты салынды. Көмір Култершоу кемежайына баржамен, кейін Петворт теміржол станциясына пойызбен жеткізілді. Қала тұрғындары графқа деген алғыстарын білдіру үшін Шығыс көшесінің солтүстік жағында орналасқан ескерткішті сыйға тартты. Виндэм Брайтон шіркеуінен сатып алған екінші қол шпилі Сент-Мэри шіркеуі үшін қисық болып, 1947 жылы алынып тасталды. Ол Петворт саябағының айналасына салған үлкен қабырға әлі де аймақтың ерекшелігі болып табылады. Шамамен он төрт шақырымдық қабырға паркті қоршап, екі метрден аса биіктігі бар құмтас қабырғалармен бөліп, үш бөлікке бөледі: оңтүстікте бұғылар паркі, одан кейін үлкен ормандық аймақ, ал солтүстік бөлігінде егістік жерлер мен орман. Парктің бойымен өтетін тас жол Эберноу жолымен A283 тас жолының қиылысында пайда болады, содан кейін солтүстікке қарай Нортчапелдің шығысынан өтіп, Фрит Вуд арқылы A283 Лондон тас жолына қосылады. Бұл жол графтың отбасы мен достарына Нортчапелдегі жол ақысынан өтуге мүмкіндік беретін жеке балама жол болды.
Wyndham financed the building of a market house at Petworth in 1793 on the market square where bulls had previously been tied to a stake for baiting by dogs. The earl ended this cruel practice and also the practice of "throwing at cocks", which involved throwing wooden staves at cockerels, the thrower winning a bird if it was stunned or had its legs broken. This had been done at the Midhurst road turning. The Market House or Town Hall was built of stone and adorned at the northern end with a bust of William III. The earl provided land in 1784 for a new House of Correction, to replace the previous gaol, which had been a squalid place consisting of two unheated rooms and unable to be enlarged to provide the work which was considered essential for the moral improvement of inmates. Delays were caused by petitioning by ratepayers against the costs they would have to bear. Thirty two cells in two storeys were built over brick arch arcades to prevent tunnelling out, and the institution opened in 1788 near the present police station and courthouse. Prisoners were kept in strict solitary confinement, and never allowed to speak to each other; even when in chapel they were in individual high sided box pews. Exercise in the outside yards, called "airing", was also done individually. Town gas was introduced in 1836 when a gas works was built in Station Road, using coal brought to Coultershaw wharf by barge and later by rail to Petworth railway station. A monument which stands at the north end of East Street was given by the townspeople to show their gratitude to the earl. The second hand spire which Wyndham bought from a Brighton church for St Mary's Church became crooked and was taken down in 1947. The great wall which he had built around Petworth Park is still a feature of the area. Built of sandstone masonry over two metres tall, some fourteen miles of wall surrounds the park and subdivides it into three parts, the deer park in the south, then a large area of woodland, with farmland and woods in the northern part. The stone road which runs the length of the park to emerge at the junction of the Ebernoe road with the A283 once continued northward, passing to the east of Northchapel and through Frith Wood to rejoin the A283 London road at a pair of gatehouses which still stand to the north of Northchapel village. This road provided a private bypass of the toll gate at Northchapel for the earl's family and friends.
Мұрагерлік
Ол заңды ұрпақ қалдырмағандықтан, оның орнына немере інісі Джордж Фрэнсис Уиндхам, 4-ші Эгремонт графы келді, ол Сомерсет иелігін мұралады. Оның ұрпақ қалдырмай қайтысымен Эгремонт графлығы тоқтатылды. Петворт және Йоркшир мен Ирландиядағы түрлі иеліктер үшінші графтың заңды емес тұңғыш ұлы полковник Джордж Уиндхамға өтті, ол 1859 жылы Леконфилд бароны атанды. Генри Уиндхам Камберлендтегі отбасылық иеліктерді мұралады.
As he left no legitimate progeny he was succeeded in the earldom by his nephew George Francis Wyndham, 4th Earl of Egremont, who inherited the Somerset estates, and on whose death without progeny the Earldom of Egremont became extinct. Petworth and various estates in Yorkshire and Ireland passed to Colonel George Wyndham, the eldest natural son of the third Earl, who in 1859 was created Baron Leconfield. Henry Wyndham inherited the family estates in Cumberland.