Кіріспе

Наполеон алаңы – екі колодадан тұратын сабыр немесе солитер карта ойыны. Алғаш рет 1900 жылдардың басында Леди Кадоганның «Сабырлық немесе солитердің суреттелген ойындары» басылымының қайта қарастырылған нұсқасында (Le Carré Napoleon деп аталған) сипатталған. Бұл Сент-Хеленадағы Наполеон (немесе Қырық ұры) ойынының оңай түрі болып табылады. Наполеонның осы ойынды ойнағаны немесе оның атымен аталған кез келген сабыр ойыны ойнағаны белгісіз.

Ережелер

Алдымен, 48 карта әрқайсысы 4 картадан тұратын 12 қатарға таратылады, осылайша төртбұрыштың үш жағы құрылады. Дектің қалған бөлігі қосымша карталар болып табылады. Төртінші "жағы" негіздерге арналған бос орын ретінде қалдырылады. Ойынның мақсаты – қолжетімді болған сайын туз карталарын (Aces) орналастыру және олардың әрқайсысын корольдерге (Kings) дейін тізбектеп салу. Әр қатардағы үстіңгі карта ойнауға қолжетімді, оны негіздерге немесе басқа қатарға салуға болады. Карталар үстелде масть бойынша төмен қарай салынады, ал тізбектерді бірлік ретінде жылжытуға болады. Бос орындар пайда болғанда, оларды кез келген қолжетімді картамен немесе тізбекпен толтыруға болады. Егер үстелде ойнауға мүмкіндік болмаса, қосымша карталар бір-бірлеп беріледі, ал негіздерге немесе үстелге салуға болмайтын карталар қалдыққа салынады, оның үстіңгі картасы ойнауға қолжетімді. Қосымша карталар тек бір рет беріледі. Ойын қосымша карталар біткеннен кейін аяқталады. Ойын жеңіледі (мүмкіндігі жоғары), егер барлық карталар негіздерге салынса.

Түрі

Наполеонның иығы – Магнаның «Карта ойындарының толық кітабында» (1993) сипатталған түрі. Басты ерекшеліктері – карталар түсіне қарамастан жинақталуы мүмкін және қалыптарды қарауға болады. Тағы бір нұсқада бастапқыда алаңдағы әрбір қоймаға тек бір картадан беріледі, бұл 1874 жылғы ең алғашқы ережелер жинағында Кадоган сипаттаған нұсқаға ұқсас.