Лесингем Хаусы: Тарихы мен иелері

Кіріспе

Лесингэм үйі – Англияның Норфолк графтығындағы Сурлингэм ауылында орналасқан, оның бір бөлігі 1655 жылы салынған деген болжам бар.

Тарих

Лесингэм үйі 1655 жылы салынған деп есептеледі, ал түпнұсқа құрылыстың бөліктері бүгінгі ғимарат құрамына кірген болуы мүмкін. Үйдің баспалдақ төменгі жағындағы тақташада: "Лесингэм үйі 1655. Гиббс Мюрреллдің 1834 жылы ішінара қайта жаңартуы" деп жазылған. Норфолк округінің 1836 жылғы Уайт тарихында, анықтамалығы мен тізілімінде бұл үй Мюрреллге тиесілі екені жазылған. Бұл ғимараттың 16 ғасырда Сурлингхемде тұрған Лесингхэм отбасына тиесілі ескі үйдің орнында тұрған болуы мүмкін. Мүмкін, бұл үй 1588 жылы қайтыс болған Томас Вудтың меншігінде болған. Вуд қайтыс болғанда, оның Сурлингхемдегі үйінде кем дегенде тоғыз бөлме және қора бар екенін көрсететін мүлік тізімін қалдырған. Вудтар мен Лесингхэмдер туысқандық байланыста болған, ал екі отбасы да Рокленд, Брэмертон және Сурлингхемде жерлерге ие болған. Томас Вуд өсиетімен марқұм ағасы Джереми Лесингхемді Сент-Мэри шіркеуіне жерлеуді өтінген. Лесингхэм отбасы алғаш рет Йоркширде кездеседі, онда олар ежелгі уақыттан бері манаттардың иелері болып келген. Көшпенділер Американың шығыс жағалауында, Ньюфаундлендтен Мэнге, Вирджинияға, Каролинаға және аралдарға қоныстанған. 1841 жылы Лесингэм үйі Гиббс Мюрреллге тиесілі болды, ол фермер және кірпіш, плитка шебері ретінде сәнді өмір сүрді. Мюрреллдер – Лесингэм үйінде көптеген ұрпақ бойы тұрған ескі Сурлингхем отбасы. Олардың жерлері көбінесе ауылдың орталығында орналасқан. Гиббс Мюрреллмен бірге оның әйелі Кэтрин және ұлы Гиббс Х. Мюррелл тұрды. 1841 жылғы Ұлыбритания халық санағында осы үйде ауыл шаруашылығы оқушысы Роберт Ропер және екі қызметші – Мэри Ханнант пен Энн Фиш те тұрды. Лесингэм үйінің меншігіне егістік жерлер, жайылымдар, су және батпақтар, сондай-ақ алты үй немесе коттедж кірді. Лесингэм үйі мен меншігі 1861 жылы 16 895 фунт стерлингке сатылды. 1894 жылы Лесингэм үйі мен меншігі Дэвиз қамалынан сэр Чарльз Ричтің қолына көшті, ол 1913 жылы қайтыс болды. Одан кейін оны бейілді методисттер – Ричард және оның әйелі иеленді. Жазбаларда Сурлингхем шіркеуінің сенімділер кеңесі жаңа тағайындалған пастор П. Уэбб басшылығымен өткені көрсетілген, ал Лесингэм үйінен фермасын басқарған Ричард Райт қазынашы болып тағайындалды. Мистер Райт 50 фунт стерлинг көмектестік жасады, бұл бұрынғы Веслиан қорына қажетті сатып алу сомасын қамтамасыз еткен болуы мүмкін. Сол кездегі карталарда Лесингэм үйінің жанында көптеген шаруашылық ғимараттары көрсетілген, олардың көпшілігі бүгінде үймен бірге діни демалыс орындары ретінде пайдаланылады. Бүгінгі күні Лесингэм үйінің жері 150 гектардан сәл кем. Түпнұсқа Лесингэм үйінің меншігіне мынадай есімдер тиесілі болған: Horse Pit Close, Share Water, Dawson's, New Close, Clay Pit Close, Green's Croft, First Mill Piece, Further Mill Piece, Little Company, Great Company, Lombe Hills, Parker's Close, Coldham Piece, Burd's, Dormant's. Лесингэм үйінің жанында, Кови-Лейн бойында кең батпақтар мен Тед Эллис табиғат қорығы орналасқан. Бұл Бродс аймағындағы соңғы қалған сулы-батпақты жерлердің бірі, ал оның шалғай орналасқандығы флора мен фаунаның алуан түрлілігіне ықпал етеді.

Lesingham House was supposedly built in 1655, and parts of the original structure may be included in the building we see today. A tablet in the house at the bottom of the staircase reads, “Lesingham House 1655 Rebuilt in part in 1834 by Gibbs Murrell”. It is recorded as belonging to Murrell in White's 1836 History, Gazetteer, and Directory of Norfolk. It is possible that the building stood on the site of an older house owned by the Lesingham family who lived in Surlingham in the sixteenth century perhaps the house owned by Thomas Wode, who died in 1588. Wode left at his death an inventory of goods indicating that his house in Surlingham had at least nine rooms and a stable. The Wode and the Lesingham families were related, and the families owned lands in Rockland and Bramerton as well as Surlingham. In his will Thomas Wode asked his late uncle Jeremy Lesingham to bury him in St Mary’s parish church. The Lesingham family is first found in Yorkshire where they were anciently seated as Lords of the Manor; migrants settled along the eastern seaboard of America from Newfoundland, to Maine, Virginia, the Carolinas, and to the islands. By 1841 Lesingham House was owned by Gibbs Murrell, who lived here in some style as a farmer and brick and tile maker. The Murrells were an old Surlingham family who lived at Lesingham House for many generations. Their land was mostly in the centre of the village. With Gibbs Murrell lived his wife Catherine and his son Gibbs H. Murrell. Also living in the house at the time of the United Kingdom Census 1841 were Robert Roper, agricultural pupil, and two servants Mary Hannant and Ann Fish. The Lesingham House estate consisted of some of “arable, pasture, water and marsh” as well as six houses or cottages. Lesingham House and estate was sold in 1861 for £16,895 pounds sterling. By 1894 Lesingham House and Estate were in the hands of Sir Charles Rich of Devizes Castle, who died in 1913, after which they were occupied by a staunch Methodist couple, Mr and Mrs Richard Wright. The records show that the Trust of the Surlingham Chapel met under the newly appointed Rev. P. Webb, when Richard Wright, who farmed from Lesingham House, was made treasurer. Mr Wright made a donation of £50 which may have provided the purchase money required by the previous Wesleyan Trust. The maps of this time show extensive outbuildings at Lesingham House, many of which are today used along with the house as accommodation for religious retreats. The Lesingham House property today has land of slightly less than Records show field names for the original Lesingham House Estate were: Horse Pit Close, Share Water, Dawson’s’, New Close, Clay Pit Close, Green’s Croft, First Mill Piece, Further Mill Piece, Little Company, Great Company, Lombe Hills, Parker’s Close, Coldham Piece, Burd’s, Dormant’s. Near Lesingham House, down Covey Lane, lie extensive marshes and the Ted Ellis nature reserve. This is one of the last remaining tidal marshes on the Broads and its wild remoteness encourages a variety of flora and fauna.

Буддистік демалыс орталығы

1976 жылдан бері Лесингхам үйі Падмалока буддалық орталығы ретінде қызмет етеді, ол Триратна буддалық қауымдастығымен байланысты. Оны қауымның негізін қалаушы Сангаракшита құрған. Ол өзін «мәні бойынша будда семинариясы, жартылай монахтық діни қауым» деп сипаттайды. Падмалока атауы пали тілінде «Лотос әлемі» дегенді білдіреді, мұнда падма – лотос, ал лока – әлем, орын немесе мекен деген мағынаны білдіреді. Падмалока қауымын 13 ер адам басқарады, олар толық уақытты оқытушылар және орталық жетекшілері. Қауымның мақсаты – жұмысты рухани тәжірибе ретінде қарастыру, яғни тапсырмаларға және басқа орталыққа келгендерге саналылықпен қарау. Орталықтың ерекшелігі – Падмалока ступасы. Онда Сангаракшитаның ұстаздарының бірі – Дхардо Римпочеге тиесілі реликвиялар бар делінеді. Оның жазуларында: «Дінді қадір тұт. Бірлікте өмір сүр. Сүйіспеншілік таратыңдар» – Дхардо Римпошенің ұраны жазылған.

Тарихқа дейінгі дәуір

1974 жылы Лесингем үйінің бағында палеолиттік тас қол балта табылды.