Джеймс Келли – британдық жазушы, испан әдебиетін зерттеген. Сервантестің өмірбаянын жазып, Валера, Нуньес де Арсе сияқты белгілі тұлғалармен қарым-қатынас жасаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Фицморис Келли (1858 – 30 қараша 1923) – испан әдебиеті туралы британдық жазушы.
British writer on Spanish literature
James Fitzmaurice Kelly FBA (1858 – 30 November 1923) was a British writer on Spanish literature.
Ерте өмір
Глазго қаласында туған, 40-шы жаяу әскер полкінің полковнигі Томас Келлидің ұлы. Кенсингтондағы Сент-Чарльз колледжінде білім алған, онда ол бір сыныптасынан испан тілін үйреніп, өз бетінше Дон Кихотты оқыды. 1885 жылы Баёнаның I графының ұлы Буэнавентура Миса и Бушеройға, кейін Миса маркизіне, Джерес-де-ла-Фронтера қаласында ұстаз болып жұмысқа орналасты.
Born in Glasgow, He was the son of Colonel Thomas Kelly of the 40th Regiment of Foot and was educated at St Charles's College, Kensington, where he learned Spanish from a fellow pupil and taught himself to read Don Quixote. Obtaining work in 1885 as a tutor in Jerez de la Frontera to Buenaventura Misa y Busheroy, the son of the I Count of Bayona, later the Marquis of Misa.
Жазушылық мансап
Мадридте ол Мигель де Сервантес туралы өмірбаянының алғашқы нұсқасын жазды. 1886 жылы ол елші Хуан Валерамен, саясаткер және соғыс тілшісі Гаспар Нунес де Арсемен, сондай-ақ басқа да маңызды ақындар мен зиялылармен танысты. Ол "The Spectator", "Athenæum" және "Pall Mall Gazette" басылымдарында испан мәдениеті тақырыптарында жазды. Англияға оралғаннан кейін, ол Лондондық мерзімдік басылымдардағы рецензиялары мен мақалалары арқылы испан әдебиеті саласындағы беделін қалыптастырды. 1898 жылы оның "Испания әдебиетінің тарихы" еңбегі жарық көрді және оның айбындылығын арттырды. 1898 жылы ол Эдмунд Госс басқаратын Әлем әдебиеттері жинағында "Historia de la literatura española" атты еңбегін жариялады. 1902 жылдан бастап Оксфорд университетінде Тейлор лекторы болып жұмыс істеді және 1907 жылы Америка Құрама Штаттарына Испаниялық қоғам мен Гарвард және Йель университеттері сияқты бірнеше американдық университеттерінде лекция оқуға шақырылды. 1909 жылдан 1916 жылға дейін Ливерпуль университетінде профессор болды және 1916 жылы Кембридж университетінде арнайы курс оқытты. 1920 жылы зейнетке шыққанға дейін Лондон университетінде Сервантес кафедрасының профессоры болды. 1906 жылы Британ академиясының мүшесі сайланды, сонымен қатар Real Academia Española, Real Academia de la Historia және Academia de Buenas Letras de Barcelona-ның корреспондент мүшесі болды, және Альфонсо XII орденінің командирі атанды. 1916 жылы Фицморис Келли Сервантес және Шекспир туралы алғашқы "Ең басты ой" лекциясын оқыды. Ол испан әдебиеті туралы "Британ энциклопедиясының" он бірінші басылымына, "Кембридждің қазіргі заманғы тарихына", "Homenaje a Menéndez y Pelayo" және басқа да еңбектерге үлес қосты.
In Madrid he started the first version of his biography on Miguel de Cervantes. Around 1886, he met Ambassador Juan Valera, politician and war journalist Gaspar Núñez de Arce, and other important poets and intellectuals. He wrote on Hispanic Culture subjects for The Spectator, Athenæum and Pall Mall Gazette. Returning to England, he established his reputation on Spanish literature through his reviews and articles for London periodicals. His History of Spanish Literature was published in 1898 and confirmed his reputation. In 1898 he published his Historia de la literatura española in the Collection of Literatures of the World under Edmund Gosse. He was a Taylor Lecturer at Oxford University from 1902 and was invited to the United States in 1907 to deliver speeches at the Hispanic Society of America and several American Universities such as Harvard University and Yale University. From 1909 to 1916 he was a professor at the University of Liverpool and taught a special course at Cambridge University in 1916. He was a Cervantes Catedra Professor at London University till his retirement in 1920. Elected in 1906 a Fellow of the British Academy, he was miembro correspondiente of the Real Academia Española, the Real Academia de la Historia, and the Academia de Buenas Letras de Barcelona, as well as a Knight Commander of the Order of Alfonso XII. In 1916 Fitzmaurice Kelly gave the inaugural Master Mind Lecture, on Cervantes and Shakespeare. He contributed on Spanish literature to the Encyclopædia Britannica Eleventh Edition, to the Cambridge Modern History, to Homenaje a Menendez y Pelayo, etc.
Өлім
Ол 1923 жылғы 30 қарашада Кент қаласының Сиденхэм ауданындағы үйінде қайтыс болды, және 4 желтоқсанда кремацияланып, Батыс Норвуд зиратына жерленді.
He died at his house in Sydenham, Kent, on 30 November 1923 and was cremated and interred at West Norwood Cemetery on 4 December.