Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Ауылдың авангарды" қайтадан! – саксофонист Джон Колтрейннің тікелей концерттік джаз альбомы. 1966 жылдың мамыр айында Нью-Йорк қаласындағы Village Vanguard джаз клубындағы тікелей өнер көрсету кезінде жазылған бұл альбомда Колтрейн өзінің соңғы жылдарындағы ерекшелігі болған еркін джаз стилінде ойнайды. Топ құрамына Колтрейннің квинтеті кіреді: Колтрейн тенор және сопрано саксофонда, бас-кларнетте және флейтада, Фароа Сандерс тенор саксофонда және флейтада, Элис Колтрейн фортепианода, Джимми Гаррисон бас-гитарада және Рашид Али барабанда, сонымен қатар Эмануэль Рахим перкуссияда орындады. Бұл Колтрейннің өмірлік кезеңінде жарық көрген квинтеттің жалғыз ресми жазбасы болды.
Live At The Village Vanguard Again! is a live jazz album by saxophonist John Coltrane. Recorded in May 1966 during a live performance at the Village Vanguard jazz club in New York City, the album features Coltrane playing in the free jazz style that characterized his final years. The lineup features Coltrane's quintet, with Coltrane on tenor and soprano saxophones, bass clarinet, and flute, Pharoah Sanders on tenor saxophone and flute, Alice Coltrane on piano, Jimmy Garrison on bass, and Rashied Ali on drums, supplemented by Emanuel Rahim on percussion. It was the quintet's only official recording released during Coltrane's lifetime.
Өмірбаян
Колтрейннің тобы 1966 жылдың 20-22 және 27-29 мамыр күндері Village Vanguard-та екі қатарынан өткен концерттерде өнер көрсетті, алғашқы аптада Кларк Терримен, екіншісінде Коулман Хокинспен бірге сахнада болды. 28 мамыр күні жазылған альбомда "Наима" және "Менің сүйікті нәрселерім" атты екі кеңейтілген композиция бар, олар әлдеқайда ұзын жазбадан алынған. Нат Хентофф өзінің альбомға қосымша жазбасында: "Екі ән де бұрыннан Колтрейннің репертуарының бөлігі болған, бірақ Колтрейн оларда жаңа өрнектерді табуға екінші рет қол жеткізді" деп атап өтті. Колтрейннің өмірбаяушысы Эрик Нисенсон: "Колтрейн өзінің алғашқы Vanguard альбомынан және осы екі туындының алғашқы жазбасынан бері қаншалықты алға жылғанын көрсетуге тырысқан. Осындай таныс әуендерді жазып, ол жаңа музыкасын түсінуде қиындық көріп отырған тыңдаушыларға белгілі бір бастапқы нүкте беруді көздеген, одан олар жаңа, зерттелмеген аймақтарға секіріп кетуі мүмкін еді" деді. Эккехард Йост: "Осы екі композицияның әртүрлі нұсқаларын салыстыру Coltrane-нің музыкалық дамуына соңғы алты жылдың қаншалықты әсер еткенін түсіну үшін жеткілікті" деп жазды және осы альбомда "Наима" "кернеуге толы импровизацияларға бастау алады. Олардың бастапқы материалмен байланысы тақырыптың эпизодтық бөліктері арқылы орнатылады, ал аккордтық прогрессияларға сілтемелер мүлдем жоқ. Бұл тақырыптың уақыт шегінде жүрмейтін мелодиялық мотивтік импровизацияның бір түрі; оның шектері музыкалық идеялар ағынына байланысты кеңейеді немесе тарылады" деді. AllMusic-тегі шолушы Том Юрек альбом "әрине, Колтрейнмен жаңа танысқандар үшін емес, және оның көптеген артықшылықтарына қарамастан, оның ең жанкешті жанкүйерлері үшін ғана құнды болуы мүмкін" деп жазды. Ол қорытындылады: "Кейбір адамдар "соңғы Колтрейн" туралы "A Love Supreme" альбомынан кейінгі барлық музыкасы бірдей естіледі деп айтады, бірақ шындығында бұл дискідегі музыка Ascension, Om немесе Live in Seattle сияқтылардан мүлдем өзгеше. Бәлкім, барлыққа ұнамас, бірақ музыкалық жаңалықтарды іздейтіндер үшін қажетті".
Coltrane's group played at the Village Vanguard on two consecutive weekends (May 20–22 and 27 29, 1966), sharing the bill with Clark Terry on the first weekend, and Coleman Hawkins on the second. The album, which was recorded on Saturday, May 28, features two extended pieces, "Naima" and "My Favorite Things", culled from a much longer tape. In his liner notes, Nat Hentoff noted: "Both songs have long been part of the Coltrane repertory, but again Coltrane has found in them the base for new dimensions of expressiveness." Coltrane biographer Eric Nisenson stated that "Coltrane was obviously making a statement about how far he had come since both his first Vanguard album and his first recording of these two pieces. By recording such familiar tunes, he hoped perhaps to give those having difficulty with his new music some sort of familiar territory from which he could jump off to new, unexplored terrain." Ekkehard Jost wrote that "a comparison of the different versions of these two titles is all one needs, to realize the influence of the six years in between on Coltrane's musical development," and stated that, on this album, "Naima" "becomes a launching pad for tension charged improvisations. Points of contact between them and the original material are established in sporadic fragments of the theme, and hardly at all by harmonic references to the chord progressions. This is a kind of melodic motivic improvisation that does not take place within the time boundaries of the theme; those boundaries are stretched or shrunk as prompted by the flow of musical ideas." In a review for AllMusic, Thom Jurek wrote that the album "is certainly not for Coltrane newcomers, and may indeed only hold value for his most ardent followers despite its many qualities." He concluded: "People talk of 'late Coltrane' as if all of his music after A Love Supreme sounded the same, but actually the music on this disc is much removed from the likes of Ascension, Om, or Live in Seattle Not for all tastes, perhaps, but essential for the musically adventurous."