Фрэнсис Гастингс, 10-шы Хантингдон графы: Британдық саяхатшы және саясаткер

Кіріспе

Фрэнсис Гастингс, Ханттингдонның 10-шы графы (13 наурыз 1729 – 2 қазан 1789) – британдық теңдес және саясаткер.

Өмір

Ол Ханттингдонның 9-шы графы мен оның әйелі, методисттік жаңарудың жетекшісі Леди Селинаның жеті баласының ең үлкені болды. 1746 жылы әкесі қайтыс болғанда Хастингс он сегіз жасында Ханттингдон графы және Ботро бароны атанды. Граф ешқашан үйленбеген, бірақ 1747 жылы досы Дэвид Мюррей, 7-ші виконт Стормонтпен Гранд-турда болғанда, Операда билеген париждік қыз, Мадемуазель Ланниден заңсыз ұлы Чарльз дүниеге келді (бұл сапарды 4-ші Честерфилд графы демеушілік еткен). 1752 жылдың тамызында Ханттингтон Парижден Испанияға кетті. Оның өзімшілдігі британ министрі, сэр Бенджамин Кинге ұнамады. 1753 жылдың сәуір айында Гибралтарға, мамыр айында Лиссабонға сапар шекті, содан кейін 1753 жылдың шілдесінің басында Англияға оралды. Келесі шілдеде ол Англиядан екінші, екі жылдық континенттік саяхатқа шықты. Италияда ол антиквар Антонио Кокки (әкесінің досы), сондай-ақ Джозеф Уилтон және Аббат Венутимен бірге ежелгі заттарды зерттеді. Континенттен оралғаннан кейін Хастингс король сарайында жақсы қабылдады, себебі король Эдуард IV-тің інісі, Джордж Кларенс герцогінің ұрпағы болғандықтан, оған сенім артты және 1760 жылы Ат шебері болып тағайындалды. 1761 жылы Джордж III-нің тәж кию рәсімінде ол Мемлекеттік қылышты алып жүрді, бірақ Мемлекеттік қылыш жоғалып кеткендіктен, оның орнына Лондонның Лорд-мэрінің Жемшін қылышын көтеруге тура келді. Ол сол жылы Столдың күзетшісі де болды. Әсіресе, Честерфилд графы жас Ханттингтонның әлеуметтік және интеллектуалды білімін қадамынан қадамға дейін бақылап, оны «оқымысты адам мен әлемдік адамның керемет үйлесімі» деп мақтады. 1762 жылы ол корольге патшайымның тұңғыш баласы (принц Джордж) – қыз екенін қате жариялады. Бұл қателік сол кезде екі есе өкінішті болды, себебі король еркек мұрагерге үміттенеді және ұлы болса 1000 фунт стерлинг, қызы болса 500 фунт стерлинг сыйлық беруге уәде берген (Ханттингтон ешқайсысын алмады). 1766 жылы ол Кларенс герцогтігіне талап қойды, бұл оның өмірінің соңына дейін оны мазалады. 1789 жылдың 2 қазанында ол немере інісі Фрэнсис Роудонның Лондондағы үйінде кенеттен қайтыс болды. 1789 жылы қайтыс болғаннан кейін графтық тоқтап қалды. Оның орнын Хастингс, Хангерфорд, де Молейнс және Ботро барондықтарына оның қарындасы Леди Элизабет, Джон Роудонның әйелі, Мойраның 1-ші графы иеленді. Ханттингтон 1758 жылы Корольдік қоғамның және 1768 жылы Антикварлар қоғамының мүшесі болды.

He was the eldest of seven children of the 9th Earl of Huntingdon and his wife, Lady Selina, a leader of the Methodist evangelical revival. Hastings was eighteen when he succeeded as Earl of Huntingdon and Baron Botreaux on his father's demise in 1746. The earl never married but did father an illegitimate son, Charles, by a Parisian girl named Mademoiselle Lany, a dancer at the Opera whilst on his Grand Tour with his friend David Murray, 7th Viscount Stormont in 1747 (which was sponsored by the 4th Earl of Chesterfield). In August 1752, Huntingdon left Paris for Spain, where his self importance irritated the British minister, Sir Benjamin Keene. He visited Gibraltar (April 1753) and Lisbon (May 1753) before returning to England in early July 1753. The following July, he left England for a second, two year tour of the continent. In Italy, he studied antiquities with the antiquarian Antonio Cocchi (a friend of his late father), as well as Joseph Wilton and the Abbé Venuti. On his return from the continent, Hastings did well at the Royal Court, as a descendant of George, Duke of Clarence, brother of King Edward IV, seemed to assure him and he was appointed Master of the Horse in 1760. He was a Bearer of the Sword of State at George III's coronation in 1761, though the Sword of State itself was mislaid and he instead had to carry the Lord Mayor of London's Pearl Sword. He became Groom of the Stole, also in 1761. In particular, the Earl of Chesterfield, oversaw each step in the social and intellectual education of young Huntingdon, whom he praised as "the bright exemplar of the union of a scholar with the man of the world." In 1762, he incorrectly announced to the King that his first born child (Prince George) by the Queen was a girl. The error was doubly unfortunate at the time, as the King had hoped for a male heir and he also promised £1,000 to the bearer of the news that he had a son and £500 that he had a girl (Huntingdon did not receive either). In 1766, he launched a claim to the royal Dukedom of Clarence that preoccupied him for the rest of his life. He died suddenly on 2 October 1789, at the London house of his nephew, Francis Rawdon. On his death in 1789, the earldom became dormant. He was succeeded in the baronies of Hastings, Hungerford, de Moleyns and Botreaux by his sister Lady Elizabeth, wife of John Rawdon, 1st Earl of Moira. Huntingdon was a Fellow of the Royal Society in 1758 and of the Society of Antiquaries in 1768.