Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Songs to No One 1991–1992 – Джефф Бакли мен Гэри Лукастың бірлескен жұмысы кезінде студиялық жазбалардан, үйдегі таспалардан және клубтағы өнер көрсетулерден құралған материалдардан тұратын альбом. Альбом – дуэттің 1991 жылдың тамызынан 1992 жылдың сәуіріне дейінгі 8 айлық музыкалық серіктестігінің нәтижесі. Бұл альбом екі суретшінің де эстетикалық дамуының музыкалық мұрағаты болып табылады, Джефф Баклидің 1994 жылы шыққан Grace дебюттік альбомынан соң жеке мансабы басталар алдында.
Songs to No One 1991–1992 is an album of material from studio sessions, home tapes, and club performances recorded during the collaboration between Jeff Buckley and Gary Lucas. The album is the result of an 8 month musical partnership between the duo, beginning in August 1991 and ending in April 1992. It serves as a musical archive of both artists’ aesthetic developments, before Buckley’s solo career began after his 1994 debut release, Grace.
Құдайлар мен жындылар
Нью-Йорк қаласында Captain Beefheart-тен кеткеннен кейін құрылған Лукастың алғашқы, өзі басқаратын тобы 1989 жылғы маусым айында Проспект-парктегі «Бруклинге қайырлы келіңіз» фестивалінде алғашқы өнер көрсетуін ұсынды. Топтың аты 1935 жылы түсірілген «Франкенштейннің жартысы» фильмінен Лукастың ең сүйікті цитатынан алынған: «Құдайлар мен жындылардың жаңа әлеміне!». Бұл кезде тек аспаптарда ойнайтын музыканттар тобы психоделикалық, авангардтық рок-топқа айналып, «Құдайлар мен жындылар» деп аталды. Дегенмен, «Құдайлар мен жындылар» тобының бұл құрамы қиындықтарға толы болды. Әйел вокалистің болуы коммерциялық жағынан тиімді болғанымен, екеуінің топты қалай дамытуға қатысты көзқарастары үйлеспеді. Лукас Хейвардты «тұрақты түрде келіспеушілік тудыратын қиындық» деп сипаттап, оның музыкалық бағыты поэзия емес, саясатқа бағытталғанын айтты. Осы әртүрлі көркемдік көзқарастар Лукас пен Хейвардты ынтымақтастықтың басында жанжалға түсірді, нәтижесінде Columbia компаниясымен келісімшарт жасасқан бір жылдан астам уақыт ішінде бірде-бір ән жазылмады. Бұл серіктестік туралы ойларымен бөлісе отырып, Лукас «Touched by Grace» кітабында музыкалық серіктесінен қатты шаршағанын және жасырын түрде күшті дауысы бар, ән жазудан гөрі рок-музыкамен айналысатын еркек вокалисті табуды армандағанын мәлімдеді. Осы кезде, 1991 жылдың көктемінде Нью-Йорк продюсері Хал Уиллнер Лукасқа сол жылдың соңында өтетін Тим Баклиге арналған концертте өнер көрсетуге шақыру туралы хабарлады. Уиллнер Лукасты «Sefronia — The King’s Chain» әнін орындауға ынталандырды, осы туынды арқылы Лукас алғаш рет Джефф Баклимен жұмыс істеді.
Originating in New York City after leaving Captain Beefheart, the first instalment of Lucas’s first self directed band arose with a performance debut at the Welcome Back to Brooklyn Festival in Prospect Park, June, 1989. Named after Lucas’s favourite quote from the 1935 horror film Bride of Frankenstein, "To a new world of gods and monsters! ", the then all instrumental congregation of musicians developed into a psychedelic, avant garde rock band, Gods and Monsters. However, this instalment of the Gods and Monsters ensemble proved to be problematic. Whilst having a female lead vocalist made for a tactical development in a commercial sense, the pair had mismatched intentions for what the band could be. Lucas referred to Heyward as a "constant adversarial headache", whose musical agenda was one of politics rather than poetry. These differing artistic directions lead Lucas and Heyward into conflict early on in their collaboration, resulting in having zero tracks committed to tape in over a year signed with Columbia Reflecting on this partnership, Lucas stated in his book Touched by Grace that he "was pretty fed up with my musical partner and secretly dreamed of finding a male vocalist a beautiful boy who could flat out rock and not write peachy didactic lyrics". It was at this point, early spring of 1991, that New York producer Hal Willner contacted Lucas to invite the pair to perform at a Tim Buckley tribute concert, which took place later that year. Willner pushed Lucas to work on a rendition of 'Sefronia — The King’s Chain', a piece that would later see Lucas work with Jeff Buckley for the first time.
Тим Баклидің сәлемі
"Тим Баклиден сәлем" – 1975 жылы есірткіге тәуелділіктен қайтыс болған фолктан эксперименталды джаз бен блюзға қадам басқан Тим Баклидің жанкүйерлеріне арналған құрмет концерті болды. Бұл құрмет бастапқыда сәтсіз LP жобасы ретінде, "Night Music" телешоуындағы бір сағаттық көрсетіліммен бірге жоспарланған. Виллнердің бастапқы идеясын Сент-Эннның көркемдік директоры Жанин Николс қабылдады. Уиллнер "Санкт-Анн" өнері аясындағы "Тим Баклиден сәлем" мүмкіндігі туралы: "Мен Баклидің музыкасы көп орындаушылар қатысатын жағдайда LP-ге қарағанда тірі орында жақсырақ орындалады деп ойладым. Бұған ешқашан бола қоймас деп ойлап келістім. Бірақ ол орындалды" деді. Бруклиндегі Сент-Энн шіркеуі 1979 жылы Сьюзан Фельдман құрған "Сент-Энндағы өнер" комитетінің аясында көптеген концерттерге шақырылған. 1991 жылғы маусымның таланттарын дайындауда Николспен бірлесе жұмыс істеген Виллнердің идеясын қабылдау режиссер үшін қызықты оқиғаға айналды. Үш ұйымдастырушы, Тим Баклидің музыкалық мұрасының жанкүйерлері, концерттік бағдарламаға жарнамалық фотосуретті табу арқылы 1960-шы жылдардағы фолк музыкантына құрмет көрсетуге кірісті. Баклидің бұрынғы менеджері Херб Коэнмен байланысқан Николске музыканттың ұлы Джефф Бакли және оның музыкалық ізденістері туралы мәлімет берілді. Бұл барлық тарап үшін жаңа ақпарат болды, сондықтан байланысқа күмәнмен қарады: "Біз оған әдеп көрсету үшін концертке шақыруға болатын ең аз нәрсе" деді Николс. 1991 жылғы 26 сәуірде өткен концертке бір ай қалғанда Николс Джефф Баклимен хат алмасып тұрды. Бұрынғы әлсіз дауыс оның алғашқы шақыруын одан да қатаң және оң қабылдауға айналды. Келісімнің нәтижесінде оның Лос-Анджелестен 338 долларлық әуе билеті және өнер көрсету мүмкіндігі пайда болды. Лукастың репетициясын көріп, Лукастың гитара стилі мен Капитан Бифхарт дискографиясына деген ұзақ жылдар бойына құрмет көрсеткеннен кейін Джефф Бакли Тимнің 1973 жылғы Sefronia альбомынан "The King’s Chain" трекіне аранжировка жасауды сұрады. Дуэттің музыкалық қарым-қатынасы келесі күні, 1991 жылғы 21 сәуірде басталды, ол кезде Бакли репетиция үшін Лукастың Вест-Виллидж пәтеріне барды. Лукастың 1946 жылғы Gibson J 45 акустикалық гитарасымен бірге, екеуі эксперименталды, циклдік акустикалық фонмен жұмыс істеді. Джеффтің ән айтқан тұңғыш ретін еске түсіріп, Лукас: "Ол көзін жұмды, ал одан бал ағып шықты" деді. Сонымен қатар, екеуі "арқадағы блюзді соққыға" соқты, Бакли өлеңдерін импровизациялады, осылайша олардың алғашқы бірлескен туындысы – 'Bluebird Blues' дүниеге келді. Екі жақтың қарым-қатынасын баяндайтын мемуарларында Лукас осы түстен кейін "Құдайлар мен монстрлар" үшін өзінің үміттерінің бұрылыс нүктесі болғанын, атап айтқанда Джулия Хейвудты топтың жетекші вокалисі және серіктесі ретінде ауыстыруды армандағанын айтады. Жеке репетиция аяқталғаннан кейін Бакли Лукасқа кәсіби түрде қосылуға келісті: "Мен Gods and Monsters атын жақсы көремін және сізбен ән айтуды ұнатамын".
Greetings From Tim Buckley was a tribute concert for the cult followers of folk come experimental jazz and blues practitioner, Tim Buckley, who died of a drug overdose in 1975. The tribute came about initially as a failed LP project paired with an hour screening on the network television show, 'Night Music'. The idea envisaged initially by Willner was adopted by St Ann’s artistic director, Janine Nichols. On the possibility of Greetings From Tim Buckley as part of Arts at St Ann’s, Willner stated: "For some reason I thought that Buckley’s music, in this type of multi artist situation, would work better live than on LP. I agreed to it thinking it would never happen. It happened". St Ann’s, a church in Brooklyn, has been home to an array of concerts existing under the 'Arts at St Ann’s' committee, founded by Susan Feldman in 1979. Paired with Nichols on producing the 1991 season talent, the adoption of Willner’s idea quickly became an exciting event to direct. The three organisers already fans of Tim Buckley’s musical legacy, set to work on saluting the 1960s folk musician by firstly tracking down a publicity photo for the concert program. A task given to Nichols, who contacted Buckley’s original manager Herb Cohen, was subsequently provided details on the musician’s son, Jeff Buckley, and his own musical endeavours. This was new information to all concerned, and the contact was approached with hesitancy; "the least [we] could do was invite him to the concert as a courtesy" Nichols stated. A month before the concert which took place on April 26, 1991, Nichols followed up correspondence with Jeff Buckley. The previously unsure and small voice she had heard, turned into a more determined and positive acceptance of her original invitation. What came of the agreement was the cover of his $338 airfare from Los Angeles, and the chance to perform. After watching Lucas rehearse and proclaiming his long lived adoration of Lucas’ guitar style and the Captain Beefheart discography, Jeff Buckley eagerly asked to work on an arrangement for 'The King’s Chain', a track on Tim’s Sefronia album of 1973. The duo’s musical relationship began the following day, on April 21, 1991, when Buckley went to Lucas’ West Village apartment to rehearse. Accompanied by Lucas’ 1946 Gibson J 45 acoustic guitar, the pair jammed to an experimental, looped acoustic backdrop. Recalling the first time hearing Jeff sing, Lucas stated "he closed his eyes and honey poured forth". The pair also jammed to a "back porch blues lick", with Buckley improvising lyrics overtop, their first original collaboration was born; 'Bluebird Blues'. In a memoir recounting the relationship between the pair, Lucas alludes to this afternoon as the turning point in his aspirations for Gods and Monsters, specifically the longing of replacing Julia Heywood as the group’s leading vocalist and collaborator. Upon the conclusion of their private rehearsal, Buckley agreed to joining Lucas professionally; "I love the name Gods and Monsters and I’d love to sing with you".
Музыка
Songs To No One 1991—1992 альбомындағы тректердің хронологиясы, ақырында 1991 жылдың маусым айының басында Гари Лукас жазған екі гитаралық инструментальмен басталды. Екеуі де Лукастың 1964 жылғы қара Stratocaster-інде, D тонымен (drop D) күйленді. Он күн ішінде дайындалған бұл екі таспаны Лукас Баклиге жіберді, ол сол кезде Лос-Анджелеске қайтып келген еді, және оған өлең жазуды ұсынды.
The chronology of tracks established on the Songs To No One 1991—1992 album ultimately began with two guitar instrumentals written by Gary Lucas in early June 1991, both of which were composed on Lucas’ 1964 black Stratocaster, in drop D tuning. Finalised in ten days, Lucas posted the two tapes to Buckley, who at that point, had returned to Los Angeles, and suggested that he write some lyrics.
"Можо пин"
Бұл тректердің біріншісі «And You Will» деп аталды, ол кейін «Mojo Pin» музыкалық үлгісін қалыптастырды. Бұл туынды саусақпен орындалған импровизация ретінде басталды. Лукас әннің алғашқы фразасын «кіші A тональды нақты жауап мотивіне негізделген, кемітілген аккордқа құрылған сұрақ мотиві» деп сипаттайды. Лукас осы инструментальдық туындының құрылымын «көкке қарай көтерілетін, содан кейін минор тональды қараңғылыққа құлайтын, ал соңында керемет D мажорлық аккордымен аяқталып, құтылу сезімін сыйлайтын 16-лық ноталардың төрт тоқтап-қайта басталатын кластерлік жарылысы» деп атайды. Журналдарды сақтайтын Баклидің өлеңдері Лукаспен ынтымақтастығынан көп бұрын жазылған. Баклидің мұрагерлері «His Own Voice» кітабында жариялаған күнделік жазбалары мен нотаттарының жинағына сәйкес, «And You Will» инструментальдық туындысына жазылған өлеңдер 1989 жылдың 22 қарашасына дейін жазылған.
The first of these tracks was entitled 'And You Will', which would later form the musical template for 'Mojo Pin'. The piece began as a finger style improvisation. Lucas describes the first phrasing of the song as "a questioning motif based on a diminished chord to a definitive answering motif in A minor". Lucas refers to the structure of this instrumental as "four stop and start cluster bursts of 16th note chords that ascend skyward, then dip down back into minor key hell, and finally resolve in a grand, fermata’d D major chord, bringing sweet relief". As a keeper of journals, Buckley’s lyrics stemmed long before his collaboration with Lucas. According to collection of diary entries and notes released by Buckley’s estate in the book 'His Own Voice', the lyrics which partnered with the 'And You Will' instrumental, date back to November 22, 1989.
"Грейс"
"Mojo Pin" әскелерін аяқтағаннан кейін Лукас drop-d тюнингін сақтап, аяқталмаған аспаптық пьесаны қайта қарады және "Rise Up To Be" әні аяқталды. Баклидің сөздеріне үлес қосылғаннан кейін, бұл ән "Grace" деп аталды. "Mojo Pin" үлгісі қалыптасқан сияқты, "Grace" да саусақпен орындалатын прогрессия ретінде басталды, бірақ 6/8 тактіден. Лукас кіріспе бөлігін "аза тұту вальсі" деп атайды, ол F-минор 7-ден G-минор 7-ге өтеді, содан кейін E-минорда аяқталады.
Directly after completing the bones of 'Mojo Pin', Lucas maintained the drop d tuning, revisited an incomplete instrumental and 'Rise Up To Be' was finished. Again, with the lyrical input of Buckley, this track was renamed 'Grace'. In the same way as the 'Mojo Pin' template was formed, 'Grace' began as finger style progression, albeit in 6/8. Lucas attributes the term "funeral waltz" to the intro, which follows an F minor 7th to a G minor 7th before resolving on an E minor.
"Арман әнұраны"
Альбомда Эдит Пиаф пен Маргарита Монноға жататын туынды ретінде көрсетілген, бірақ оның негізгі аспаптық бөлімін Лукас жазған. Бұл трек, кейін Бакли мен Лукастың музыкалық стилінде дамыған сияқты, drop d тюнингінде орындалған. 1992 жылдың 22 қаңтарында DAT жазғышына жазылған бұл нұсқа Лукастың пәтеріндегі d модальды импровизацияның нәтижесінде дүниеге келді. Бір рет жазылған осы тректі Хэл Уилнер 11 минут 35 секундқа дейін монтаждаған.
Credited on the album as a piece belonging to Edith Piaf and Marguerite Monnot, the underlying instrumental was written by Lucas. Akin to later developed musical styles of both Buckley and Lucas, the track is performed in drop d tuning. Recorded on January 22, 1992 on a DAT recorder, this version arose out of a d modal improvisation in Lucas’ apartment. The single take was then edited down to 11 minutes and 35 seconds by Hal Willner.
"Ол босатылды"
Лукастың үйінен тағы бір үйде жазылған нұсқа, 1991–1992 жылдардағы «Songs to No One» альбомындағы «She Is Free» әнінің нұсқасы да Уиллнер редакциялаған. Мэри Гиберттің тапсырмасымен, тректе Билл Фриселл мен Sex Mob-тың қосымша жазбалары бар. CD қаптамасындағы түсіндірмеде Гиберт: «Олардың 'Satisfied Mind' және 'She Is Free' әндеріне жасаған нәзік үлесі түпнұсқалық жазбаларда болмаған ерекше ләззатты өлшем қосады» деп жазған. «Джефф осы әнді орындаса, керемет болар еді, бұл біздің каверлеуімізге арналған тамаша ән!» деп Лукас «Құрметпен тиген» кітабында жазды. Лукас Gods and Monsters тобының бас гитарисі Джаред Никерсон мен барабаншы Тони Льюиске 1991 жылдың 16 тамызында Вест-Виллидждегі Countdown студиясында толық топпен репетиция ұйымдастыру ниетімен хабарласты. Жаңа құрылған топ келісімге келгеннен кейін және Бакли өзінің мәтінін аяқтағаннан соң, Лукас келесі күні жазу үшін Соходағы Криптон студиясында сессия брондады. 1991 жылдың 17 тамызында сағат 13:00-де Лукас, Никерсон және Льюис «Grace» және «Mojo Pin» әндеріне қосымша музыка жазу үшін Криптон студиясына келді. Бакли сол күні кешкі сағат 17:00-де вокалды жазу үшін студияға келді. Жазылған материалдың екі демо-нұсқасын шығару мақсатымен өткен бұл сессиялар, оларға Imago Records компаниясымен 10 000 долларлық тәжірибелік серіктестік ұсынуға мүмкіндік берді. Дегенмен, осы сессиядан шыққан «Grace» демо-жазбасы ғана «Songs To No One 1991–1992» альбомына енгізілді.
Another home recording from the Lucas residence, the version of 'She Is Free' that appears on Songs to No One 1991—1992 was also edited by Willner. Under the instruction of Mary Guibert, the track contains overdubs from Bill Frisell and Sex Mob. In the CD liner notes, Guibert notes that "their subtle contributions to Satisfied Mind and She Is Free’ add a particularly enjoyable dimension otherwise absent from the original recordings. "Jeff would be great singing this this is the perfect song for us to cover!" Lucas wrote in Touched by Grace. Lucas contacted Gods and Monsters bassist Jared Nickerson and drummer Tony Lewis in the hopes of organising a full band rehearsal, which took place on August 16, 1991, at Countdown Studios in the West Village. Once the newly formed band had an agreed arrangement, and Buckley had finalised his lyrics, Lucas booked a session at Krypton Studios in Soho, to record the next day. On August 17, 1991 at 1pm, Lucas, Nickerson and Lewis arrived at Krypton Studios to lay down a backing for both 'Grace' and 'Mojo Pin'. Buckley arrived at the studio later that afternoon at 5pm to cut vocal takes. With the aim of producing two demos worthy of a record deal, this sessions proved successful in granting the pair with a $10,000 experimental partnership with Imago records. However, only the 'Grace' demo from this session was included on the final Songs To No One 1991—1992 album.
CBGB
Баклимен бірге өткізген соңғы "Құдайлар мен монстрлар" концерті 1992 жылғы 23 сәуірде CBGB клубында түн ортасында өтті. Осы концерттің пираттық жазбасынан "How Long Will It Take" кавер-нұсқасы "Songs To No One 1991—1992" жинағына енгізіліп, альбомдағы соңғы жазылған ән болды.
The last show Gods and Monsters played with Buckley was a midnight slot at CBGB on April 23, 1992. From the bootleg recording of this concert, the cover track 'How Long Will It Take' was incorporated into Songs To No One 1991—1992, making it the last recorded song on the album.
Рулетка клубы
"Grace" әнінің бонус тіркелмесі "Songs To No One 1991—1992" жинағында кездеседі, ол 1992 жылғы 5 сәуірде Нью-Йорктегі "Club Roulette" клубында жазылған. Алайда, 1992 жылы ынтымақтастық тоқтап қалғандықтан, бұл тіркелмелер 2002 жылға дейін мұрағатта сақталды. Оның орнына, бұл таспалар марқұм болғаннан кейін жарық көрген жобаның негізіне айналды. "Songs To No One 1991—1992" идеясын бастапқыда Гари Лукас ұсынған, мақсаты – осы кезеңдегі екеудің музыкалық ынтымақтастығын тіркеу болып табылды.
A bonus live track of 'Grace' appears on Songs To No One 1991—1992, recorded at Club Roulette in New York, April 5, 1992. However, due to the breakdown of the collaboration in 1992, these tracks remained archived until 2002. Instead, these tapes became the backbone of a posthumous project. Songs To No One 1991—1992 was an idea originally pitched by Gary Lucas, with the aim of documenting the pair’s musical collaboration during this time.
Мэри Гиберт
Бұл жинақтың жасалуы Баклидің анасы Мэри Гиберттің жетекшілігімен жүрді, ол Баклидің мүлкіне құқық иесі болып табылады. Гиберттің өндіріс бойынша жасаған шешімдері, әсіресе жаңа музыкалық қосымшалармен тректерді қайта өңдеуі, Лукастың шығармашылық бақылауын жоғалтуына және оның шығарылуына деген жалпы жағымсыз реакцияға алып келді. Ол "шындығында, мен елестеткендей болмады" деді.
The compilation lay under the direction of Buckley’s mother, Mary Guibert — who holds jurisdiction over Buckley's estate. The production choices made by Guibert, specifically to rework tracks with newer musical contributions, led to Lucas’ lack of artistic control and overall negative response to its release, stating that "it did not quite turn out like I envisioned, to say the least".
Хал Уилнер
1991 жылы Сент-Эннс қаласында танысқаннан кейін Бакли мен Лукаспен достығын сақтап қалған Хэл Уиллнер "Songs To No One 1991—1992" альбомының трек-листін жасаумен қатар, альбомға қосымша жазылған және қайта өңделген әндердің продюсері болды. Түсірілген фотосуреттер тек шоудың жарнамаларында ғана емес, сонымен қатар Лукастың "Touched by Grace" кітабының және "Songs To No One 1991—1992" альбомының мұқабаларында да қолданылды.
Hal Willner, who remained friends of both Buckley and Lucas after meeting at St Ann’s in 1991, was responsible for both the track listing on Songs To No One 1991—1992, as well as producing the additional overdubs and reworked songs that were also included on the album. The photos taken not only appeared in advertisements for the show, but used as the front and back covers of both Lucas’ book, Touched by Grace, and Songs To No One 1991—1992.