Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Airwaves – 1979 жылы Elektra лейблінде (Warner Bros. Records компаниясының серіктес лейблі, олардың бұрынғы лейблі) шыққан британдық Badfinger рок тобының сегізінші студиялық альбомы, Badfinger тобына жатқызылған жетінші альбом. Бұл альбом топтың қайта оралуы деп күтілгенімен, үміттер толыққанды орындалмады, себебі "топ" қазір тек Том Эванс пен Джои Молландтан тұратын дуэт еді, оларға гитарист Джо Тансин және түрлі студиялық музыканттар қосылған.
Airwaves is the eighth studio album released by British rock band Badfinger in 1979 on the Elektra label (a sister label to Warner Bros. Records, their previous label), the seventh album released that was credited to Badfinger. Anticipated as a comeback album for the group at the time, expectations were not quite realised, as the "group" now consisted of just the duo of Tom Evans and Joey Molland, accompanied by guitarist Joe Tansin and various session musicians.
Тарих
Badfinger тобының соңғы альбомы Head First-ке «тоқтау» салғаннан кейін және 1975 жылы топтың негізін қалаушылардың бірі Пит Хамның өзіне қол жұмсағаннан соң Badfinger тарады, ал қалған мүшелері келесі екі жыл бойы басқа топтарға қосылды немесе музыкадан кетіп қалды. Чикаголық музыканттар Джо Тансин (гитара/вокал) және Кенни Харк (барабан) шақыруымен, сол кезде жұмыссыз болған Джои Молланд Лос-Анджелесте осы екеумен жаңа топ құрды. Кейін Молланд өзінің бұрынғы Badfinger мүшесі Том Эвансты аты жоқ топқа қосылуға көндірді. Топ Лос-Анджелес айманында демонстрациялық жазбаларды таратқаннан кейін, Badfinger деген атты қайта жандандырса, маркетингтік мүмкіндіктері артатынын түсінді. Аталған ат топқа потенциалды жазба компанияларымен байланыс жасауға көмектессе де, бұл топ ішінде Badfinger-дің ескі және жаңа мүшелері арасындағы теңсіздікке және шиеленіске әкеп соқты. Альбомды жазу басталғанда Харк топтан босатылды. Badfinger-дің бұрынғы барабаншысы Майк Гиббинс топқа қатысуға үміткер болды, бірақ қабылданбады, ал студиялық музыкант Энди Ньюмарк барабан тректері үшін шақырылды. Тансиннің әндері өндіріс кезінде Эванс пен Молландтың шығармаларына қарағанда көбінесе назарсыз қалды, сондықтан альбом аяқталғаннан кейін ол бірден топтан кетіп қалды. Ұзақтығы қысқа және негізінен сегіз әннен тұратын «Airwaves» музыка сыншыларында күшті әсер қалдырмады. Сыншылар сонымен қатар альбомның «Батыс жағалауы» стиліндегі өндірісіне және Badfinger-дің танымал дыбысының жоғалуына наразылық білдірді. Алайда Молланд альбомды және оның өндірісін жиі қорғады. Топ альбомды насихаттау үшін көптеп гастрольдік сапарлар жасады, бірақ сату көрсеткіштері Elektra компаниясына үміт сыйламады, сондықтан жазба компаниясы жаңа LP шығарудан бас тартты. Альбомнан екі сингл шықты. «Lost Inside Your Love» АҚШ чарттарына енбеді, ал «Love Is Gonna Come at Last» Billboard тізімінде 69-орынға жетті. Ал альбомның өзі АҚШ чарттарында 125-орынды иеленді.
Following the "hold" placed on the last Badfinger album, Head First, and the suicide of group co founder Pete Ham in 1975, Badfinger disbanded, and the remaining members joined various other groups or dropped out of music for the next two years. At the behest of Chicago musicians Joe Tansin (guitar/vocals) and Kenny Harck (drums), the then unemployed Joey Molland formed a new group with the duo in Los Angeles. Molland later enticed his fellow former Badfinger member Tom Evans to join the unnamed band. After the band shopped demonstration records around the L. A. area, they discovered they would have more marketing power if they revived the Badfinger moniker. Although the name helped the group open doors to potential record labels, it also caused an inequality and friction between old and new Badfinger members within the band. As recordings commenced for the album, Harck was released by the band. Former Badfinger drummer Mike Gibbins auditioned for the group but was not hired, and session musician Andy Newmark was finally brought in for the drum tracks. Tansin, whose songs were largely bypassed during production in favour of Evans and Molland tunes, quit the group immediately upon the album's completion. With a short running time and basically only eight songs, Airwaves did not leave a strong impression on music reviewers upon its release. Critics also complained about the album's "West coast" production and the loss of the famous Badfinger sound. Molland, however, has often defended the album and its production. The band toured frequently in support of the album, but sales figures failed to garner optimism with Elektra and the label passed on issuing a follow up LP. Two singles were released from the album. "Lost Inside Your Love" did not enter the US charts, "Love Is Gonna Come at Last" managed a peak position at number 69 on Billboard. The actual album peaked at number 125 on the US charts.