Кіріспе

Ұялылық – экологиялық жүйедегі құрылымның өлшемі, көбінесе түрлердің орналасқан жерлеріне (орналасу орындарында түрлердің таралуын сипаттайтын) немесе түрлердің өзара әрекеттесу желілеріне (түрлер арасындағы өзара әрекеттесуді сипаттайтын, әдетте хост-паразит, өсімдік-тозаңдаушы сияқты екі бөлімді желілер ретінде) қолданылады. Жүйе (көбінесе матрица түрінде бейнеленеді) ұялы деп есептеледі, егер аздаған элементтері бар элементтердің (аздаған түрлері бар орналасқан жерлер, аздаған өзара әрекеттесулері бар түрлер) элементтері, көп элементтері бар элементтердің кіші жиынын құраса. Құрлықтан қашықтығы бойынша реттелген аралдар тізбегін елестетіп көрейік. Егер құрлықта барлық түрлер болса, ал бірінші аралда құрлықтағы түрлердің бір бөлігі, екінші аралда бірінші аралдағы түрлердің бір бөлігі және т.с.с. болса, онда бұл жүйе толыққанды ұялы болып саналады.

Ұялылық өлшемдері

Ұялылықты өлшеу бірлігі – 1993 жылы Атмар мен Паттерсон ұсынған жүйенің «температурасы». Бұл жүйеде түрлердің жойылу ретін (немесе керісінше, жүйеге қоныстану ретін) өлшейді. Жүйе неғұрлым «суық» болса, жойылу реті соғұрлым белгілі болады. Ал жүйе жылы болса, жойылулар көбінесе кездейсоқ болады. Температура 0°-тан (ең суық, толыққанды белгілі) 100°-қа дейін (толыққанды кездейсоқ) өзгереді. Әртүрлі себептерге байланысты, Ұялы температура калькуляторы математикалық тұрғыдан толыққанды емес (бірегей шешімі жоқ, жеткілікті консервативті емес). Бұл кемшіліктерді жою үшін авторлардан және «Biogeography» журналынан сұраныс бойынша BINMATNEST бағдарламалық қамтамасыз етуі қолжетімді. Сонымен қатар, ANINHADO үлкен матрицалармен жұмыс істеу және көптеген кездейсоқ матрицаларды өңдеу мәселелерін шешеді; одан әрі, ұялылықтың маңыздылығын бағалау үшін бірнеше нөлдік модельдерді іске қосады. Бастолла және авторлар әрбір түйін жұбының ортақ көршілерінің санына негізделген ұялылықтың қарапайым өлшемін ұсынды. Олардың пікірінше, бұл кейбір жағдайларда түйіндер арасындағы бәсекелестікті азайтуға көмектеседі. Мысалы, екі жәндік түрі бір-біріне бірдей өсімдіктерді тозаңдандыру арқылы «көмектесе» алады, осылайша бір-біріне зиян келтіру деңгейін төмендетеді. Авторлар бұл эффектінің өсімдік тозаңданушы экожүйелеріндегі ұялылық пен түрлердің әртүрлілігі арасындағы байланыстың себебі екенін болжайды. Алайда, Джонсон және авторлар бұл өлшемнің күтілген эффектті толыққанды ескере алмайтынын көрсетті. Олар өлшемнің жетілдірілген нұсқасын ұсынады және желінің белгілі бір қасиеттерінің ұялылыққа қалай әсер ететінін көрсетеді.