Кіріспе

Португалиялық футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы, әскери генерал.

13 жыл бойы халықаралық құрама сапында өнер көрсеткен Велосо 1984 жылғы Еуропа чемпионатына Португалия құрамасын қатыстырды.

Клубтық мансап

Сан-Жуао-да-Мадейрада туған Велосо футбол ойнауға өз қаласының клубы А.Д. Санжоаненседе бастады, содан кейін екі маусымға С.С. Бейра Мар клубына ауысты. Ол 1980–81 жылдары С.Л. Бенфикамен келісім шарт жасады және зейнеткерлікке шыққанға дейін тұрақты түрде командада болды, астаналық клубтың жеті Премьер Лига және бес Таса де Португалия кубогын жеңіп алуына көмектесті. Бенфика сапында Велосо 1982–83 жылдары УЕФА кубогының финалында ойнады, бірақ Р.С.С. Андерлехтке жалпы есеп бойынша 2–1 есебімен жеңілді. Ең маңыздысы, 1987–88 жылғы Еуропа кубогының финалында, ол пенальтилер сериясінде соққыдан қателесіп, ПСВ Эйндховеннің жеңіске ие болуына себепкер болды (6–5). Велосоны дисквалификация салдарынан 1990 жылғы Еуропа кубогының финалына шыққан, бірақ АС Миланға жеңілген командаға кіргізбеді. Ол 15 маусымдық карьерасында 658 ресми ойын өткізіп, 38 жасында зейнеткерлікке шықты, содан кейін бапкер болды.

Халықаралық мансап

Велосо Португалия құрамасы сапында 40 матч өткізді. Алғашқы ойынын 1981 жылғы 18 қарашада Шотландияға қарсы өткізіп, 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатының іріктеу турнирінде 2:1 есебімен жеңіске жетті. Ол 1984 жылғы Еуропа чемпионатында ойнады, онда ұлттық құрама жартылай финалға дейін жетті. Кейіннен жалған екені дәлелденген допинг тестісі нәтижесіне байланысты 1986 жылғы әлем чемпионатына қатыса алмады. Велосоның халықаралық аренадағы соңғы ойыны 36 жасында, 1994 жылғы 19 қаңтарда Испаниямен өткен достық кездесуде 2:2 есебімен тең түсті.

Жеке өмір

Велосоның ұлы Мигель де кәсіби футболшы. "Бенфикада" көзге түспейтін жастар кезеңін өткеннен кейін, ол көрші "Спортинг" клубында және ұлттық құрамада өнер көрсетті.