Кіріспе

1-ші Украина майданы (Пéрвый Украи́нский фронт), бұрын Воронеж майданы (Воронежский Фронт) деп аталған, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қызыл Армияның ірі құрамы болды, ол Батыс әскер тобына тең келді.

Соғыс уақыты

Воронеж майданы 1942 жылдың маусым айының соңында, неміс Вермахтының 6-армиясының танктері Операция Блаудың алғашқы кезеңінде Воронежге жеткен кезде құрылды. Воронеж облысын жақсы қорғау үшін Брянск майданынан бөлінді. Атауы майдан алғашқы рет соғысқан негізгі географиялық аймақты көрсетті, ол Дон өзенінің бойындағы Воронеж қаласына негізделген. Воронеж майданы Воронеж шайқасына, Сталинградқа жақындаудағы қорғаныс операцияларына және 1942 жылдың желтоқсанындағы Сатурн операциясына қатысты, онда неміс 6-армиясы Сталинградты қоршауға алып, Венгрияның 2-армиясын жойды. Сатурн операциясынан кейін майдан "Жұлдыз" операциясына қатысты, оның ішінде Харьковтың үшінші шайқасы болды. Нәтижесінде 1943 жылдың 2 ақпанынан 23 наурызына дейін созылған ұзақ шайқас болды, ал немістер кеңестік әскерлердің көп бөлігін кері қайтарып алды. "Жұлдыз" операциясы кезінде майданға 38-ші, 40-шы, 60-шы және 69-шы армиялар, сондай-ақ 3-ші танк армиясы кірді. 3-ші танк армиясы жойылғандықтан 57-ші армия ретінде қайта ұйымдастырылды. 1943 жылдың тамызында Курск шайқасында майдан оңтүстік жақтағы бағытта әрекет етті, және Кеңес жағынан Прохоровка шайқасына басшылық етті. 1943 жылдың 3 тамызында басталған Румянцев операциясы кезінде майданға 38-ші, 40-шы, 27-ші армиялар, 6-шы және 5-ші гвардиялық армиялар, 1-ші және 5-ші гвардиялық танк армиялары кірді. Бұл шайқаста 1-ші және 5-ші гвардиялық танк армиялары 5-ші гвардиялық армия секторында күшін жұмсады, нәтижесінде Белгород пен Харьков азат етілді. 5-ші гвардиялық армия құрамындағы дивизиялардың бірі – 13-ші гвардиялық атқыштар дивизиясы болды. Майдан Украинаның шығысын азат етуге де қатысты. 1943 жылдың 20 қазанында Воронеж майданы 1-ші Украина майданы болып қайта аталды. Бұл атау өзгеруі Қызыл Армияның неміс Вермахтына қарсы жорықта батысқа қарай жылжуын көрсетті, Ресейдің Совет Федеративтік Социалистік Республикасын артта қалдырып, Украинаның Совет Социалистік Республикасына енді. 1944 жылы майдан басқа майдандармен бірге Корсунь-Шевченковскі шайқасына және Украинадағы Хубе қапшығының шайқасына қатысты. Львов-Сандомир шабуылын жүргізді, оның барысында майдан Совет Одағының 1-ші гвардиялық танк армиясын, 3-ші гвардиялық танк армиясын, 4-ші танк армиясын, 3-ші және 5-ші гвардиялық армияларды, 13-ші, 38-ші және 60-шы армияларды, сондай-ақ 1-ші гвардиялық кавалерия корпусын бақылады. Содан кейін Тернополь үшін шайқасқа қатысты. 1944 және 1945 жылдары майдан Украина, Польша, Германия және Чехословакияда шайқастарға қатысты немесе оларды жүргізді. 1-ші Украина майданы Шығыс майданының алдыңғы қатарында болды. 1-ші Украина және 1-ші Белоруссия майдандары Берлинге жету және соғысты аяқтау міндеті алғандықтан, барлық кеңестік майдандардың ішінде ең ірі және күшті майдандар болып есептелді. 1945 жылы майдан Висла-Одер шабуылына қатысып, Силезия және Прага операцияларын жүргізді, сондай-ақ Бреслауды қоршауға алды. Германия мен Польшадағы Берлин операциясына да қатысты. Майдан Хальбе қоршауын жүргізді, нәтижесінде неміс 9-армиясының көп бөлігі Берлиннің оңтүстігінде жойылды. Осы кезде Польшаның 2-армиясы майдан құрамында әрекет етті. Соңында 1-ші Украина майданы Берлинге көмек көрсетуге тырысқан Венк армиясының қарсы шабуылдарына қарсы қорғаныс ұйымдастырды, кейін Эльба өзенінде американдықтармен кездесті. Одан кейін майдан екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропадағы соңғы шайқасы болған Прага шабуылын аяқтады, осылайша соғыс аяқталды. Соғыстан кейін майдан штабы 1955 жылға дейін Австрия мен Венгриядағы Қызыл Армияның Орталық күштері тобын құрды, ал 1968 жылы Чехословакияда Прага көктемінің салдарынан қайта құрылды.