Кіріспе
Американдық бриджші Эдгар Каплан (18 сәуір 1925 – 7 қыркүйек 1997) – бридж ойынына зор үлес қоскан американдық бриджші. Оның карьерасы алты онжылдыққа созылды және бриджтің барлық саласын қамтыды. Ол педагог, автор, редактор, әкімші, чемпион, теоретик, сарапшы Vugraph комментаторы, жаттықтырушы/капитан және ойын ережелері бойынша сарапшы болды. Ол 30 жылдан астам уақыт бойы (1967–1997) «The Bridge World» журналын редакциялап, шығарды. Альфред Шейнвольдпен бірлесіп, Каплан–Шейнвольд жүйесін жасады. Ол Нью-Йорк қаласынан шыққан.
Edgar Kaplan (April 18, 1925 – September 7, 1997) was an American bridge player and one of the principal contributors to the game. His career spanned six decades and covered every aspect of bridge. He was a teacher, author, editor, administrator, champion player, theorist, expert Vugraph commentator, coach/captain and authority on the laws of the game. He was the editor and publisher of The Bridge World magazine for more than 30 years (1967–1997). With Alfred Sheinwold he developed the Kaplan–Sheinwold bidding system. He was from New York City.
Мансап
Ойыншы ретінде Каплан 25 Солтүстік Америка бридж чемпионатында (NABC) жеңіске жетті және «Ұлы шебер» атағын алды; 1957 жылы Каплан сол жылы ең көп шеберлік ұпайларын жинағандығы үшін Маккенни жүлдесін (қазір Барри Кран Топ 500 деп аталады) жеңіп алды. Ол әлем чемпионаттарында екі рет күміс жүлдегер атанды: Бермуда боулінгісінде (1967) және Әлем командалық олимпиадасында (1968). Екі жағдайда да жеңіліс итальяндық «Көк командаға» тиді. Автор ретінде 1950-1960 жылдары Каплан «The Bridge World» (TBW) журналына көптеген мақалалар жазды. Олардың тақырыптары көбінесе турнирлік ойынға және ойынның әдеп-нормаларына арналған. Бридж ережелеріндегі «Әдеп-нормалары» бөлімі қандай мінез-құлықтарға шақырылатынын және қайсысына тыйым салынатынын сипаттайды. Әсіресе, серіктестер арасындағы байланыс тек олардың хабарламалары мен ойындары арқылы, сондай-ақ хабарламалар мен ойындар жасалу тәсілімен емес, жүзеге асырылуы керек. Каплан осы мәселелер туралы көп жазды. Каплан бридж турнирлерін баяндаудың жаңа стилін де енгізді. Капланның жұмысына дейін баяндамалар қатысқан ойыншылардың шеберлігіне баса назар аударды. Егер ойыншылардың қателіктері талқыланса, онда есептерде оның аты-жөні көрсетілмейтін немесе осындай құрметті ойыншының мұндай қателік жасауының сирек екені аталып өтетін. Ойыншылардың бір-бірін жазбаларында қорғауын күтетін бұл саясат бридж журналистикасын жақсартуға көмектеспеді. Капланның баяндамалары бұл жағдайды өзгертті. Олар есімдерді атады және Капланның өзінің қателіктерін де сипаттады. 1966 жылы TBW-ді сатып алғаннан кейін Каплан журналға (көбінесе) редакциялық мақалалар мен турнирлік есептер жазып, жазуын жалғастырды. Өзге салалардағы жетістіктеріне қарамастан, ол TBW-ге әкелген мұқият стиль, оның тапқырлығы және белгілеген тоны үшін есімде қалды. Теориялық тұрғыдан алғанда, Каплан Каплан-Шейнвольд жүйесін жасады, ол 1970 жылдардан бастап Стандартты американдық жүйеге үлкен әсер етті (Стандарттың күшті «ештеңе» ұсынысын пайдаланбауынан басқа). Мысалы, бастапқыда жасалған «Precision» жүйесінің көп бөлігі тікелей Каплан-Шейнвольдқа негізделген. Джефф Рубенс Капланды еске алуында атап өткендей, «Каплан-Шейнвольдтың негізі – бұл жаңа тұжырымдама емес, көрінетін эклектикалық элементтердің үйлесімді тұтасқа бірігуі, бірақ Эдгар ингредиенттерді шебер үйлестірді және өзінің соңғы штрихтарын қосты». Әкімші ретінде Үлкен Нью-Йорк бридж қауымдастығының (GNYBA) наразылық комитетінің төрағасы ретінде Каплан «Әдеп-нормалары» бойынша экстремалды көзқарастардың арасында келісімге келуге тырысты. Ойыншылардың ескі тобы «Әдеп-нормаларын» мағынасыз деп есептеді, ойыншылардың тендер беруін және үнемі ойнауын талап етудің шындыққа сай еместігіне сенді, себебі ойлауға уақыт қажет болатын мәселелер туындайды. Жастар тобы «Әдеп-нормаларын» бұзу фактілерін ойыншының өмірбаянына енгізуді талап етті. (Мысалы, қорғаныстағы екілік картамен шатасу мұндай бұзушылықтарға жатады: біреулік карта дереу ойнатылуы керек, шешімсіздік байқалмайды.) GNYBA және кейіннен Америка Контракт Бридж Лигасының Ұлттық Заңдар Комиссиясы қабылдаған Капланның жеке пікірі, егер ойыншы рұқсат етілмеген ақпараттың ықпалына түскен әрекет жасаса, ол қылмыс болып табылады, бірақ міндетті түрде алдау деп қарастырылмауы керек. Керісінше, оқиға процессуалдық мәселе ретінде қарастырылуы керек, өйткені картаны кездейсоқ ашу жалғандық әрекеті ретінде емес, техникалық бұзушылық ретінде қарастырылады. Осылайша, бридж ойыншы өзіне байқамай және санасыз әсер етуге мүмкіндік бергенде, мысалы, серіктесінің күмәндануы кезінде, балл түзету сияқты санкцияларды қолдануға болады. Ойыншыны әдейі алдап ойнаған деп айыптаудың қажеті жоқ. (Мұндай айыптаулар құпия түрде рұқсат етілмеген ақпаратты білдіруге бағытталған әрекеттерге ғана қолданылады. Бұл қарым-қатынас, мысалы, иіспен сигнал беру, серіктестің аяқ киімін шабу, тіпті саусақтарын ұстауға байланысты әртүрлі түрде тарату сияқты әрекеттерді қамтиды. Осы және басқа да тәсілдердің әрқайсысы ұлттық және халықаралық жарыстарда сыналды. Қасақана қалжыңдаған ойыншы тек бағаны түзетумен ғана емес, сонымен қатар ойыннан, болашақ жарыстардан немесе ұйымдастырылған бриджтен толығымен шеттетіледі, бұл қылмыстың ауырлығына байланысты.) Каплан көп жылдар бойы аймақтық, ұлттық және халықаралық бридж ұйымдарында этикалық ойынның табиғатын жариялау және оны бридж үстеліне әкелу үшін жұмыс істеді. Ол ACBL-дің Ұлттық Заңдар Комиссиясын көп жылдар бойы басқарды және Әлемдік Бридж Федерациясының делегаты болды, көбінесе оның Апелляциялар комитетін төрағалық етті. Каплан ұлттық және халықаралық іс-шараларда бас комментатор ретінде де жұмыс істеді, көрермендерге Vu Graph-та көрсетілген тендерлер мен ойынды сипаттап берді. Капланның байқаулары оның қатысушылардың қолданатын тендер жүйелері туралы терең білімімен және оның ойынды баяндауына енгізген тапқырлығымен ерекшеленді. Баспагер ретінде Каплан 1966 жылы TBW-ді McCall Corporation-нан сатып алды және 1967 жылдан 1997 жылға дейін оның редакторы және баспагері болды. TBW 1929 жылы Эли Калбертсон құрған, және жылдар өте келе келісімді бриджге қатысты ең басты басылымға айналды. TBW турнирлік есептер, тендерлер мен ойын туралы мақалалар, сарапшылар тобының жауаптары бар викториналар және өзіңді сынау бағаналары сияқты жаңа мүмкіндіктерді ұсынды. Каплан басқаруды қолға алған кезде журналдың негізгі құрылымы мен стилі жоғары жетістікке жеткен. Бірақ Каплан Джефф Рубенсті редактордың орынбасары ретінде шақырды, және олар бұрыннан да танымал, құрметті басылымды жақсартты. Мысалы, журналдың назар аударуы келісімді бриджге болғанымен, субъюнктивті көңіл күй және Ватерлоо шайқасы сияқты басқа тақырыптар да Капланның редакторлығымен оның беттерінде пайда болды. Грамматика мәселелері, соның ішінде гендер мен тыныш белгілері, оқырмандар журналды «мұқият стильдің баспанасы» ретінде қарастырғандықтан, ағылшын тілінің дұрыс қолданылмағаны туралы шағымдарды жазғандықтан туындады. Олар әдетте достық, бірақ кейде тілдік және дикцияның ерекшеліктері туралы нұсқаулар алды. (Ватерлоо тақырыбы «кейінгі» және «салдарлы» арасындағы айырмашылықты кең, ойлы және қызықты талқылауда пайда болды, ол бридж үстеліндегі нәтижелерге қатысты.) Каплан 1997 жылы рактан қайтыс болды, соңғы бридж турнирінен кейін көп ұзамай. Күзгі NABC-де өткізілетін «Blue Ribbon Pairs» турнирі 1999 жылы бриджтің барлық уақыттағы ең ұлы ойыншыларын, жазушыларын, әкімшілерін және ойын заңдарының сарапшысын құрметтеу үшін «Edgar Kaplan Blue Ribbon Pairs» деп аталды. Осы мақаладағы материал «The Bridge World» журналында жарияланған ақпаратқа, әсіресе Джефф Рубенстің «Edgar Kaplan Remembered» еңбегіне негізделген.
As an administrator, in his capacity as the chairman of the protest committee of the Greater New York Bridge Association (GNYBA), Kaplan was able to steer between extreme views of the Proprieties. An older group of players tended to regard the Proprieties as pious nonsense, believing that it was unrealistic to demand that players bid and play in tempo: problems arise that require time to consider. A younger group demanded that violations of the proprieties be made part of a player's record. (Such violations can include, for example, fumbling with a doubleton on defense: a singleton would be played promptly, with no trace of indecision.) Kaplan's own view, adopted by the GNYBA and subsequently by the American Contract Bridge League’s National Laws Commission, was that if a player takes an action that could have been influenced by unauthorized information, that action constitutes an offense, but not an offense that should necessarily be regarded as cheating. Instead, the incident should be handled as a procedural matter – much as accidentally exposing a card is treated as a technical violation, not as an attempt to cheat. In this way, bridge is able to apply sanctions such as score adjustment when a player allows himself to be inadvertently and subconsciously influenced by, say, his partner's hesitation. It isn't necessary to go to the extreme of accusing the player of deliberate cheating. (Such accusations are reserved for intentional efforts to secretly communicate unauthorized information. These communications include actions such as signaling with sniffs, tapping a partner's shoes, even spreading the fingers differently according to the holding. Each of these, and others, has been attempted in national and international competition. A player found guilty of deliberate cheating is not given merely a score adjustment but is removed from the contest, from future contests, or from organized bridge entirely, depending on the severity of the offense.) For years Kaplan served on (and chaired) regional, national and international bridge organizations in a largely successful effort to publicize the nature of ethical bridge play and to bring it to the bridge table. He chaired the ACBL's National Laws Commission for many years and was an ACBL delegate to the World Bridge Federation, often chairing its Appeals Committee. Kaplan also served at national and international events as chief commentator, describing for the audience the bidding and play that was displayed on the Vu Graph. Kaplan's observations were the more illuminating for his extensive knowledge of bidding systems employed by contestants, and the more entertaining for the witty commentary into which he wove the play by play. As a publisher, Kaplan bought TBW from McCall Corporation in 1966 and was its editor and publisher from 1967 through 1997. TBW was founded in 1929 by Ely Culbertson, and over the years became the premier publication concerning contract bridge. TBW introduced features such as tournament reports, articles on bidding and play, quizzes featuring answers by panels of experts, and test yourself columns. By the time that Kaplan took over, the basic structure and style of the magazine had become highly successful. But Kaplan brought Jeff Rubens into the operation as co editor and together they improved what was already a popular, well regarded publication. For example, although the magazine's focus is contract bridge, discussions of other topics such as the subjunctive mood and the Battle of Waterloo found their way into its pages under Kaplan's editorship. Issues of grammar, including gender and punctuation, arose because readers, accustomed to viewing TBW as what one termed a “haven of careful prose,” would write to complain about what they perceived as some misuse of English. These readers received a usually friendly, but occasionally testy, tutorial in the finer points of grammar and diction. (The topic of Waterloo arose in a lengthy, cogent and fascinating discussion of the difference between “subsequent” and “consequent,” as applied to results at the bridge table.) Kaplan succumbed to cancer in 1997, not long after playing in his final bridge tournament. The Blue Ribbon Pairs, played at the fall NABCs, was renamed the Edgar Kaplan Blue Ribbon Pairs in 1999 to honor one of bridge's all time great players, writers, administrators and the authority on the laws of the game. The material in this article is based on information published in The Bridge World, particularly Jeff Rubens’ Edgar Kaplan Remembered.