Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Куамичан (немесе Квамутсун) – жағалау Салиш халқының дәстүрлі ұлты, көбінесе Qu'wutsun ("жылы жер") сөзінің ағылшын тіліне бейімделуімен Ванкувер аралындағы Ковичан аңғарындағы Ковичан үндістері немесе алғашқы халықтар деп аталады, бұл Британдық Колумбиядағы Данкан қаласының жанындағы және Солтүстік Спринг аралындағы аумақта орналасқан. Қазір Куамичан тайпасы басқа бірнеше Ковичан аймағындағы халықтармен бірге Ковичан тайпалары басқармасының құрамына кіреді.
Quamichan (or Kw’amutsun) is a traditional nation of the Coast Salish people, commonly referred to by the English adaptation of Qu'wutsun ("warm place") as the Cowichan Indians, or First Nations, of the Cowichan Valley on Vancouver Island, in the area near the city of Duncan, British Columbia and Salt Spring Island, British Columbia. The Quamichan are now part of the Cowichan Tribes band government, along with several other Cowichan area peoples.
Тарих
Колониалды дәуірдің басында Куамичан сегіз Ковичан ауылының ішіндегі ең ірісі және ең байсы болды, себебі 1844 жылы Хадсон шығанағы компаниясының Виктория фортына екі күндік шабуыл жасаған Цухалем сияқты басшылардың күресу қабілеті болған. Бұл ауылдың бастапқы атауы, kwómetsen, «горбаты» немесе «жамбас» дегенді білдіреді және ол Ковичан ертегісінің кейіпкерінен алынған, яғни балаларды себетке салып, оларды жемес бұрын көздеріне шайыр жағып отырған, дөңгелек денелі, бала жейтін алып әйел. Ағылшынша атауы – "Quamichan". Ауылдың мөлшері туралы әртүрлі тарихи мәліметтер бар, бірақ барлық сипаттамаларда Куамичан ауылы үлкен болғандығы айтылады. Ауыл Ковичан өзенінің бойында бес шақырымға созылып, Куамичан бұлағынан бір шақырым жоғарыдан басталып, шамамен Комиакен ауылына дейін жеткен. Еуропалықтармен алғашқы байланысқаннан кейін өткізілген халық санағында ауылда 1700 адам тұрғандығы анықталды. Бұл – Quamichan жер ауданы, ол жер тіліміне қадастрлық зерттеу жүйесіне кіреді. Жыл сайынғы Қысқы билердің мәдени дәстүрлері, миссионерлер мен үкіметтік агенттердің потлач және басқа да «мәжүси» деп саналатын шараларды тыйым салуға жасаған тырыстарына қарамастан, өте жарқын болып саналды. Туыстар мен ауыл тұрғындарының билер мен рәсімдерге жиналуы ХХ ғасырға дейін жалғасты. Колониалды дәуірде олар балық аулау, аң аулау және жабайы жемістер мен тамырларды жинау арқылы күнкөріс жасады. 1900 жылдарға қарай олар егін шаруашылығымен, балық аулаумен, аң аулаумен және теміржол мен консерві зауыттарында жұмыс істеу арқылы өмір сүрді. Шелпек ауруы және басқа да аурулар Куамичан халқын 1800 жылдардың ортасындағы 1000-ға жуық адамнан 1901 жылы 300-ге, ал 1909 жылы 260-қа дейін азайтты. 1909 жылы 200 католик және 60 методист болды.
At the start of the colonial era, Quamichan was the largest and wealthiest of the eight Cowichan villages in part due to the fighting prowess of chieftains such as Tzouhalem, who once led a two day assault on the Hudson's Bay Company's Fort Victoria in 1844. The original name of this village, kwómetsen, means 'humpback' or 'hunchback' and is derived from a character in a Cowichan story, a hunchbacked cannibal ogress giantess who 'kept children in a basket and placed pitch over their eyes before she ate them'. The English name is 'Quamichan.' There are varying historical accounts of the size of the village; however, in all descriptions the Quamichan village was large. The village extended for five kilometres along the Cowichan River, stretching from one kilometre above Quamichan Creek down almost to Comiaken village. The first census after European contacts estimated 1,700 people residing in the village. properly the Quamichan Land District, which is part of the cadastral survey system for land titles. The cultural traditions of the annual Winter Dances were regarded as vibrant despite efforts by missionaries and government agents to prevent the potlatch and other events regarded as "pagan". The annual gathering of kin and village for dances and ceremonies continued into the 20th Century. In colonial times, they subsisted by fishing, hunting, and the gathering of wild berries and roots. By the 1900s, they lived by farming, fishing, hunting and working on the railway and in canneries. Smallpox and other diseases reduced the Quamichan population from about 1,000 people in the mid 1800s to 300 in 1901 and 260 in 1909. By 1909, there were 200 Catholics and 60 Methodists.