Кіріспе
Мосс Роуз, Нэшвилл, Теннесси
1966 жылы Кейл «Liberty Records» лейблы үшін «Slow Motion» атты сәтті болмаған сингл шығарды, бірақ оның «B жағындағы» «After Midnight» әні Эрик Клэптон оны жазып, топ 20-ға енгеннен кейін Кейлдің мансабы үшін ұзақ мерзімді нәтижелерге ие болды. Кейл сол кезде беймәлімдікте өмір сүріп, Клэптонның «After Midnight» әнін 1970 жылы радиода хит болғанға дейін жазғанын білмеді. Кейл «Mojo» журналына берген сұхбатында радиода Клэптонның нұсқасын естіген кезде: «Мен кедей едім, тамаққа жете алмайтынмын және жас емеспін. Мен отыздан асып қалған едім, сондықтан өте қуандым. Ақша табу жақсы болды», – деді. Кейлдің досы және продюсері Ауди Эшворт оның әнінің табысын пайдалану үшін толық альбом жазуға шақырды.
| genre = Country rock In 1966, Cale cut an unsuccessful single for Liberty Records called "Slow Motion", but it was the B side, "After Midnight", that would have long term ramifications for Cale's career when Eric Clapton recorded the song and had a Top 20 hit. Cale, who was languishing in obscurity at the time, had no knowledge of Clapton's recording of "After Midnight" until it became a radio hit in 1970. Cale recalled to Mojo magazine that when he heard Clapton's version playing on his radio, "I was dirt poor, not making enough to eat and I wasn't a young man. I was in my thirties, so I was very happy. It was nice to make some money." Cale's friend and producer, Audie Ashworth, encouraged Cale to record a full album in order to capitalize on the success of his song.
Жазу
"Naturally" альбомы тәуелсіз жазылған, музыканттарға демо-жұмысы үшін төлем жасалған. Бұл жобаға енген элементтер – нәзік барабан ырғақтары, тар диапазонмен орындалған тұманды вокал және кантри, блюз және джазды біріктіретін гитара стилі "Тулса дыбысының" қалыбын қалыптастырды. "Call Me the Breeze" сияқты кейбір әндер қарапайым барабан машинасымен сүйемелдеумен жазылған және демоға ұқсайды. Кейл 2004 жылы Vintage Guitar журналының редакторы Дэн Фортеға былай түсіндірді: "Бірінші альбомды шығарғанда, көптеген адамдар бұл электр барабан машинасы екенін, тіпті мұндай нәрсе бар екенін де білмеді. Менде ақша болмағандықтан нағыз барабаншыны пайдаланбадым. Сондықтан 'Crazy Mama' мен 'Call Me The Breeze' әндерін жаздым, Карл Радл бас-гитарада ойнады, ал Мак Гейден 'Crazy Mama' әнінде слайд-гитарада орындады. Содан кейін Ауди музыканттарды шақырып, нағыз студияда қалған сегіз әнді жаздық". Альбом Кейлдің ерекше, тартымды емес стилін көрсетті және ол 2013 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасқан жеке студиялық мансабын сәтті бастады. Кейлдің "After Midnight" нұсқасы Клэптонның қарбалас нұсқасынан мүлдем өзгеше, ал ол өзінің әрленуіне негіделген. Оклахома трубадуры 2004 жылы былай деді:
2005 жылғы "Тулсаға және кері" деректі фильмінде Кейл: "Мен 'Naturally' альбомын осы уақытқа дейін жақтырмаймын, бірақ менің музыканы ұнататын көптеген адамдар, Дж. Дж. Кейл жанкүйерлері, осы 'Naturally' альбомын ұнатады. Менің ойымша, оларға әндер ұнады". Сол деректі фильмде Кейл продюсер және агент Ауди Эшворттың Дик Кларктың American Bandstand бағдарламасында өнер көрсетсе, "Crazy Mama" синглы тізімдегі алғашқы ондыққа енетінін айтқанын еске алады, бірақ Кейл әнді тірі орындауға келіспеді. "Crazy Mama" Top 20-ға жақын келсе де, Кейл 1990 жылы The Georgia Straight газетінің тілшісі Стив Ньютонға:
2009 жылы альбом қайта шығарылды, сондай-ақ Universal Records компаниясының "2 For 1" сериясының бөлігі ретінде француздық эксклюзивті 24 тректен тұратын 2 CD жинағы ретінде жарық көрді.
Қабылдау
Альбом 1972 жылы шыққан "Crazy Mama" (#22 Billboard Hot 100 тізімінде, оның жалғыз Top 40 хиті) және "After Midnight" (#42) әндерін, сондай-ақ "Bringing it Back" (Kansas тобының алғашқы альбомы үшін жазылған), "Call Me the Breeze" (кейін Lynyrd Skynyrd жазған) және "Clyde" (кейін Dr. Hook & the Medicine Show жазған, ал 1980 жылы Waylon Jennings үшін кантри хитке айналған) әндерін қамтыды. "Crazy Mama" әні, шын мәнінде, "Magnolia" синглының B жағы болған, бірақ Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы диджей оны A жағынан артық көріп ойнаған, бұл оның табысына септігін тигізді. 1972 жылы Rolling Stone журналында альбомды мақалалаған Jon Landau: "Бұл керемет гитарист, вокалист және ән жазушының тыныш және салмақты альбомы – ғажайып. J. J. Cale фанк, блюз және кантриге өте ерекше көзқарас танытады, ол адам ағзасының қарқынына сай, аяусыз және жұмсақ ырғақта өтеді. Нәтижесінде, бұл соңғы уақытта естілген ең әсерлі дебюттік альбомдардың бірі" деді. Village Voice сыншысы Robert Christgau Cale және оның серіктестерінің "әлсіздігіне" онша мән бермеді. Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981) еңбегінде ол "Call Me the Breeze" және "Crazy Mama" әндері "толыққанды түрде баурап алатын" болса, қалған жазбаның "мұңды блюздік толғаныстары рухқа тым жеңіл болғандықтан, тіпті олардың сүйкімді тұстары болса да, мен сияқты морализаторлардың күдігін тудырады – мұндай нәтижелерді ақтауға мұнда тым көп талант бар".