Энтони Браун: Американдық джаз сазгерінің өмір жолы мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық джаз музыканты

Энтони Браун – американдық джаз перкуссиясы шебері, композитор, оркестр жетекшісі, этномузыколог және педагог. Ол 1998 жылы құрылғаннан бері «Грэмми» сыйлығына ұсынылған Азиялық Америкалық оркестрін басқарғанымен, орындағанымен және жазбаларын жасағанымен танымал. Оның шығармаларында джаз аспаптары мен импровизация, дәстүрлі азиялық аспаптар мен сезімталдық үйлесім табады, сонымен қатар деректі фильмдерге, театр және би премьераларына, сөздік өнер мен поэзия оқуларына арналған музыкалық ноталар да бар. 1992-1996 жылдары Браун Смитсондар институтының Джаз ауызша тарихы бағдарламасының кураторы және негізін қалаушы директоры болды. Кейіннен ол Смитсонийдің серіктес ғалымы ретінде жұмыс істеді, ұлттық деңгейде Смитсонийдің мәдени фестивальдері үшін концерттер мен лекциялық демонстрациялар ұсынды және 2012 жылға дейін «NEA Jazz Masters» бағдарламасының Джаз ауызша тарихы бойынша басты сұхбаттасушысы болды. Браун Берклидегі Калифорния университетінде қонақ профессор болып сабақ берді және қазір Калифорния джаз консерваториясының профессоры. 2023 жылы Браун АҚШ Мемлекеттік департаментінің Таиландтағы мәдени елшісі қызметін атқарды – бұл Дьюк Эллингтон, Луи Армстронг, Диззи Гиллеспи, Дейв Брубек сияқты джаз музыканттары үшін дәстүрге айналған құрметті міндет.

Ерте өмір

Браун Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы Президиода дүниеге келген. Оның әкесі, Вилли Ли Браун, афроамерикандық/чоктаулық кәсіби әскери болған. Ол екінші дүниежүзілік соғыстан кейін анасы Суми Огитамен туған Токио қаласында танысып, үйленген. Браун тоғыз жасқа толғанда, әкесі төрт жылға Окинаваға (Жапония) тағайындалды, ал отбасы жаздарды анасының туған үйінде Токиода өткізді. Браунның ағасы Майк Жапонияда оған гитара мен блюз ойнауды үйретті; кейін Майк Бо Диддлимен бас гитарада ойнады. Әкесі майор-сержант шеніне көтерілгеннен кейін Браундар 1966 жылы Калифорнияға қайтып келді, Лос-Анджелесте тұрып, Браун барабанға ауысып, Джими Хендрикс/Слай Стоунның кавер-топтарында өнер көрсетті. 1970 жылы Браунның әкесі Германияның Франкфурт қаласына тағайындалды, онда Браун 1971 жылы Ұлттық құрмет қоғамының мүшесі ретінде мектепті бітірді.

Білім және мансап

Браун Орегон университетінде Армияның ROTC стипендиясы бойынша оқып, Музыка және Психология ғылымдарының бакалавр дәрежесін алды. Студент кезінде ол Чарльз Даудтан оркестрлік соққы аспаптарын оқыды және Леонард Бернштейннің "Масса" және Брехт/Вейлдің "Үш тиындық операсы" қойылымдарында өнер көрсетті. 1976 жылы ол Әскери барлау бөлімінің лейтенанты болып тағайындалып, Еуропаға жіберілді. Грекияда НАТО байланыс офицері қызметін атқарып жүргенде, Браун Афинадағы Джаз клубында үй домбырашысы болды. 1977 жылы Браун Германияның Гейдельберг қаласындағы АҚШ Армиясының Еуропалық хорына командир болып тағайындалды. Еуропада тұрғанда ол Джеймс Ньютон, Джон Картер, Билли Банг, Уильям Паркер және Сан-Франциско тобы "Мәдени Одиссея" сияқты қонақ джаз әртістерімен бірге өнер көрсетті. 1980 жылы капитандық қызметін аяқтағаннан кейін ол Сан-Францискоға оралып, "Cultural Odyssey", "United Front" және басқа да топтармен кәсіби музыкант ретінде мансабын жалғастырды. Браун 1980-ші жылдардағы Азиялық американдық джаз қозғалысының ертедегі серіктесі болды, ол 1960-шы жылдардың соңында және 1970-ші жылдардағы үшінші әлем студенттік саясатымен байланысты Бей аймағының прогрессивті джаз ортасынан туындады. Ол "United Front" тобымен халықаралық турнелерге қатысып, жазбалар жасады. 1984 жылы ол Энтони Дэвистің "Wayang V" операсының премьерасында Сан-Франциско симфониясымен бірге өнер көрсетті. Браун сондай-ақ Сан-Францискодағы Калифорнияның жаңа колледжінде сабақ берді. 1985 жылы Браун Антони Дэвистің "X, Малкольм X-тің өмірі мен дәуірі" операсында өнер көрсету үшін Филадельфиядағы Американдық музыкалық театр фестиваліне қатысу үшін Нью-Йоркке көшті. Ол Ратгерс университетінен стипендия алып, 1987 жылы Джаз зерттеулері бағдарламасы бойынша Музыка магистрі дәрежесін алған бірінші түлек болды, Эд Блэкуэлл мен Кит Коуплендтен домбыра ойнауды және Ноэль ДаКостадан композицияны оқыды. Нью-Йоркте тұрғанда ол Кенни Баррон, Арт Фармер және Джордж "Биг Ник" Николаспен бірге өнер көрсетті, сондай-ақ Еуропада Дэвид Уэр, Лео Райт, Питер Ковальд, Буч Моррис, Марк Хелиас және Тим Бернмен бірге өнер көрсетті. Кейін Браун Берклидегі Калифорния университетіне Фордтың докторантураға дейінгі стипендиясымен композитор/этномузыколог Олли Уилсонмен, CK Ladzekpo-мен африкалық музыка, Бонни Уэйдпен жапон және Солтүстік Үндістан музыкасы және Роберт Блэкпен американдық үнді музыкасын зерттеу үшін оралды. Браун 1988 және 1989 жылдары Смитсонов институтында джаз барабандарының шығу тегін және жаңадан алынған Дьюк Эллингтон коллекциясын зерттеу үшін екі ғылыми стипендия алды. 1989 жылы ол UMass Amherst-тегі "Жаз шілдесіндегі" тұру бағдарламасына қатысып, Макс Роуч, Билли Тейлор, Бобби Томас және Юсеф Латифпен бірге оқыды. Калифорнияда ол Джон Хенди, Джулиус Хемфилл, Билли Тейлор, Кальвин Киз және болат пан виртуозы Лен "Бугзи" Шарппен бірге өнер көрсетті. Браун Sirone Sextet, Jon Jang's Pan Asian Arkestra және Mark Izu's Circle of Fire тобымен халықаралық турнелерге қатысып, олармен және флейташы Джеймс Ньютонмен бірге жазбалар жасады. 1992-1996 жылдар аралығында екі жағалауда тұрғаннан кейін Браун Берклиге әйелі Марта Фаллер және қызы Айко Джорджиямен бірге тұрып, музыка бойынша докторлық диссертациясын аяқтады. Ол "Биг-бендтер тікенді сымның артында: джаз және әділдік" жобасының директоры болып қызмет етті, бұл 1997 жылы екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жапондық американдықтардың тұтқындалуы туралы федералды қаржыландырылған мультимедиялық білім беру жобасы болды, нәтижесінде Азиялық американдық джаз оркестрі құрылды. Сан-Хосе Тайкомен бірге оркестр бүкіл ел бойынша гастрольде болып, "Big Bands Behind Barbed Wire" альбомын жазды. 1998 жылы федералды қаржыландыру тоқтатылғаннан кейін Браун ансамбльді Энтони Браунның Азиялық американдық оркестрі ретінде сақтап, бүкіл ел бойынша гастрольде болып, алты CD жазды. Азиялық американдық оркестрдің Дьюк Эллингтонның "Алыс Шығыс сюитасы" әнін орындауы 1999 жылы Грэмми сыйлығына ұсынылды. Олардың келесі CD-сі, Monk's Moods, Orrin Keepnews-пен бірлесіп шығарылды, Стив Лейси қатысты және Downbeat журналының "Бес жұлдызды шедевр, 2003 жылдың ең жақсы CD-лері" деген бағасын алды. Браун 2003 жылы "Американдық рапсодиялар" шығармасын жазу үшін Гуггенхайм стипендиясын алды, бұл Гершвиннің "Көктегі рапсодиясы" 21-ші ғасырдағы Тынық мұхиты аймағының көзқарасынан қайта қарастырылды. 2004 жылы Браун өзінің жеке лейблін, Water Baby Records, Азиялық американдық оркестрімен жазған жазбаларын шығару үшін құрды, ал 2005 жылы өзінің өнер және білім беру қызметін басқару үшін Fifth Stream Music коммерциялық емес ұйымын құрды. 2013 жылы Fifth Stream Music Gospel ансамблін, Voices of A Dream (VOAD) құрды, ол Браунның тапсырыс берген "Our Eyes on the Prize: King's Dream Fifty Years On" шығармасын, сондай-ақ Дьюк Эллингтонның шығармаларын орындады. 2024 жылы Калифорния джаз консерваториясы оның "Give the Drummer Some! The Development of Modern Jazz Drumming" кітабын жариялайды, онда "Ko Ko", "Shaw 'Nuff" және "Things to Come" сияқты бейбоп классикалық жазбаларының толық ноталық транскрипциялары бар.

Brown attended the University of Oregon on an Army ROTC scholarship, earning Bachelor of Science degrees in Music and Psychology. As a student, he studied orchestral percussion with Charles Dowd and performed in touring productions of Leonard Bernstein's "Mass" and Brecht/Weil's "Three Penny Opera". He was commissioned a Lieutenant in Military Intelligence and assigned to Europe in 1976. While serving in Greece as a NATO Liaison Officer, Brown performed as house drummer at the Jazz Club Athens. In 1977, Brown assumed command of the US Army Chorus, Europe in Heidelberg, Germany. While living in Europe, he performed and toured with visiting jazz artists James Newton, John Carter, Billy Bang, William Parker and the San Francisco group Cultural Odyssey. Upon completing his military service as a captain in 1980, he returned to San Francisco to pursue his career as a professional musician with groups Cultural Odyssey, United Front and others. Brown was an early collaborator with the 1980s Asian American Jazz Movement, an outgrowth of the Bay Area's progressive jazz scene allied with Third World student politics in the late 1960s 70s. He toured and recorded internationally with United Front, and performed with the San Francisco Symphony in the premiere of Anthony Davis' "Wayang V" in 1984. Brown also taught drums and percussion at the New College of California in San Francisco with fellow faculty members saxophonist Joe Henderson, pianist Andrew Hill, and trumpeter Eddie Henderson. Brown moved to New York in 1985 to perform in Anthony Davis' opera, "X, The Life and Times of Malcolm X" at the American Music Theater Festival in Philadelphia. He received a scholarship to attend Rutgers University and was the first graduate of their Masters in Music in Jazz Studies program in 1987, studying drumming with Ed Blackwell and Keith Copeland, and composition with Noel DaCosta. While living in New York, he performed with Kenny Barron, Art Farmer and George 'Big Nick' Nicholas, and performed in Europe with David Ware, Leo Wright, Peter Kowald, Butch Morris, Mark Helias and Tim Berne. Brown subsequently chose to attend the University of California, Berkeley as a Ford Predoctoral Fellow to study with composer/ethnomusicologist Olly Wilson, African music with CK Ladzekpo, Japanese and North Indian music with Bonnie Wade, and American Indian music with Robert Black. Brown was awarded two research fellowships at the Smithsonian Institution in 1988 and 1989, exploring the origins of the jazz drum set and the newly acquired Duke Ellington collection. In 1989, he participated in the Jazz In July residency program at UMass Amherst to study with Max Roach, Billy Taylor, Bobby Thomas and Yusef Lateef. While in California he performed with John Handy, Julius Hemphill, Billy Taylor, Calvin Keys and steel pan virtuoso Len 'Boogsie' Sharpe. Brown toured internationally with the Sirone Sextet, Jon Jang's Pan Asian Arkestra, and Mark Izu's Circle of Fire, recording with them and flautist James Newton. After leading a bi coastal existence from 1992 to 1996, Brown returned to Berkeley to live with his wife Martha Faller and daughter Aiko Georgia, and complete his PhD in music. He served as the project director of "Big Bands Behind Barbed Wire: Jazz and Justice", a 1997 federally funded multimedia educational project on the Japanese American incarceration experience during World War II, which birthed the Asian American Jazz Orchestra. With San Jose Taiko, the orchestra toured nationally and recorded the album Big Bands Behind Barbed Wire. After federal funding ended in 1998, Brown maintained the ensemble as Anthony Brown's Asian American Orchestra, touring nationally and recording six CDs. The Asian American Orchestra's interpretation of Duke Ellington's "Far East Suite" was nominated for a 1999 Grammy award. Their next CD, Monk's Moods was co produced with Orrin Keepnews, featured Steve Lacy and earned a "Five Star Masterpiece, Best CDs of 2003" rating by Downbeat magazine. Brown received a Guggenheim Fellowship in 2003 to compose "American Rhapsodies", a reimagining of Gershwin's "Rhapsody In Blue" from a 21st century Pacific Rim perspective. In 2004, Brown founded his own record label, Water Baby Records, to produce subsequent recordings with the Asian American Orchestra, and in 2005, established Fifth Stream Music as a nonprofit organization to administer his performance and educational activities. In 2013, Fifth Stream Music founded the Gospel ensemble, Voices of A Dream (VOAD) to perform Brown's commissioned work, "Our Eyes on the Prize: King's Dream Fifty Years On". and Duke Ellington, and in 2024, the California Jazz Conservatory will publish his book, "Give the Drummer Some! The Development of Modern Jazz Drumming", which includes full score transcriptions of Bebop classic recordings, including "Ko Ko", "Shaw 'Nuff", and "Things to Come".