Кіріспе

Респираторлық ауруларды зерттеу және емдеу орталығының ауруханасы

National Jewish Health – Денвер, Колорадодағы академиялық аурухана/клиника, тыныс алу, жүрек, иммундық және байланысты ауруларды зерттеумен және емдеумен айналысады. Бұл халықаралық деңгейде танымал медициналық орталық, онда көптеген елдерден адамдар ем алуға келеді. 1899 жылы туберкулезді емдеу үшін құрылған, ол діни емес, бірақ 1950 жылдарға дейін Бнай Б'риттен қаржыландырылды. Бастапқыда Ұлттық еврей туберкулез ауруханасы деп аталған аурухананың аты бірнеше рет өзгертілді, соның ішінде Ұлттық еврей ауруханасы (1925–1964), Ұлттық еврей ауруханасы және ғылыми-зерттеу орталығы (1965–1977), Ұлттық еврей ауруханасы және ғылыми-зерттеу орталығы/Ұлттық астма орталығы (1978 жылы Ұлттық астма орталығымен біріктірілгеннен кейін), Ұлттық еврей иммунология және тыныс алу медицинасы орталығы (1986–1996) және Ұлттық еврей медициналық және ғылыми-зерттеу орталығы (1997–2008). 2008 жылдың шілдесінде ол Ұлттық еврей денсаулығы деп қайта аталды. Осының салдарынан, туберкулезбен ауыратын көптеген адамдар Колорадоға келген соңғы ақшаларын жұмсады. 1890 жылдары штаттың әрбір үш тұрғынының біреуі тыныс алу жүйесіне қатысты мәселелермен күресіп жатқан деп есептелді. Алайда, осы науқастарға емдеу және баспана беруге ешқандай мүмкіндік болмады. Денверде туберкулезбен ауыратындар көшеде қайтыс болды, себебі пансионаттар көбінесе "өкпе ауруымен" ауыратындарды қабылдаудан бас тартты.

Жоспарлау және құрылыс, 1893 жыл

Денвердің жалпы қоғамдығы туберкулезбен ауыратын адамдардың жағдайына көңіл бөлмегені анық болды, және көптеген адамдар, соның ішінде Денвердің көрнекті тұрғыны Фрэнсис Висбарт Джейкобс, туберкулезбен ауыратындарға пана беріп, "қаланың атын қаралатуға болмайды" деді. "Қайырымдылықтар анасы" атанған Франсис Висбарт Джейкобс туберкулез ауруханасының қажеттігін мойындады. Олар жас раввин Уильям Стерн Фридманмен бірігіп, жер сатып алып, ғимарат салуға жеткілікті қаражат жинады. 1892 жылдың 9 қазанында аурухананың іргетасы салынды, оған көптеген адамдар жиналды. "Кешегі шараға барлық дін өкілдерінен бірнеше мың адам қатысты, кабельдік және электрлік көлік желілері толық қуатпен жұмыс істеді, ал алаңға дейінгі жол атты көліктермен толы болды". Алғашқы аурухана 1893 жылы құрылысы аяқталды (бірақ әлі ашылмады) және оның негізін қалаушының құрметіне "Франсис Висбарт Джейкобс ауруханасы" деп аталатын болды, бірақ ол аурухана ашылғанға дейін пневмониядан қайтыс болды. "1893 жылғы күміс дағдарысы" мен жалпыұлттық экономикалық төмендеудің салдарынан аурухана ашылмады және алты жыл бойы бос тұрды. Содан кейін раввин Фридман ұлттық еврей ұйымы Бнай Бритке жүгініп, оларды жыл сайын қажетті қаржыны жинауға көндірді.

Алғашқы операциялар 1899-1950 жылдар

Аурухана 1899 жылғы 10 желтоқсанда ашылғанда, оның жаңа аты болды: Тұтынумен ауыратындарды емдеу жөніндегі Ұлттық еврей ауруханасы (тұтыну – туберкулездің ежелгі атауы, ол жұқпалы аурудың құрбандарын қалай әлсірететінін немесе тұтынатынын көрсетеді). Б’най Б’рит аурухананы 1950 жылдардың басына дейін қолдауын жалғастырды. Атына қарамастан, Ұлттық еврей ауруханасы барлық келгендерді қабылдайды және төлей алмайтындарға көмек көрсетуге ерекше мән береді. 1892 жылғы 9 қазанда негіз салу кезінде былай делінген: "[Ауырсыну] ешқандай дінге қарамастан, сондықтан бұл ғимарат яһуди дінінің ұлы идеясының үлгісі болып табылады, ол кез келген нәсілі мен қанына қарамастан, ешбір шет елдікті қабылдамайды. Біз бұл құрылысты адамзатқа, қайғы-қасірет көрген әріптестерімізге, олардың дініне қарамастан арнаймыз". Аурухана 60 науқасты қабылдауға дайындықпен ашылды, мақсаты – жылына 150 науқасты емдеу болатын. Бастапқыда науқастардың ауруханада 6 айдан артық болуына шектеу қойылды және тек туберкулездің бастапқы сатысындағы науқастар ғана қабылданатын болды. Бірақ шындығында, көптеген созылмалы науқастар қабылданып, бірнеше айдан кейін бұл 6 айлық шектеу алынып тасталды. Ұлттық еврей ауруханасында туберкулезді емдеу 20 ғасырдың басындағы басқа да санаторийлердегідей болды: көптеген таза ауа, мол тағам, орташа физикалық жаттығулар және науқастардың өмірінің барлық жақтарын қатаң бақылау. Жақсы тамақ өте маңызды болды: тіпті бүгінде де нашар тамақтану туберкулезге шалдығу қаупін арттырады. Науқастар әр түн сайын сыртта немесе бастары сыртта жатуға мүмкіндік алды және оларға тойғанша тамақ берілді. 1911 жылғы жылдық есепте 120 науқасқа жұмыртқаға 3631 доллар жұмсалғаны тіркелді (2016 жылы шамамен 94 888,89 доллар).

Асма мен аллергия, 1950 жылдар - қазіргі уақыт

1950 жылдардың ортасында Ұлттық еврей ауруханасы туберкулез жөніндегі жұмысын жалғастырды және өкпеге шоғырланған тәжірибесін пайдаланып, астма және оған байланысты тыныс алу мүшелерінің ауруларына қарай кеңейді. 20 ғасырдың ортасында ауруханада ересектерге арналған астмамен ауыратындарға арналған еліздегі жалғыз ірі стационарлық бағдарлама болды; балалар бағдарламасы 1960 жылдары қосылды. 1978 жылы аурухана, сол кезде Ұлттық еврей ауруханасы және зерттеу орталығы деп аталып, Ұлттық астма орталығымен (NAC) біріктірілді. NAC бастапқыда 1907 жылы туберкулезбен ауыратын еврей балаларына арналған үй ретінде құрылған, 1928 жылы Денвердегі еврей балаларының ұлттық үйі деп атын өзгертті, 1953 жылы Денвердегі астмамен ауыратын еврей балаларының ұлттық үйі және 1957 жылы Балалар астма зерттеу институты және ауруханасы (CARIH) деп өзгертілді. 1973 жылы Ұлттық астма орталығы деген ат қабылданды. Бірігу кезінде ол емдеуге жатпайтын астмамен ауыратын балаларға арналған ұлттық тұрақты емдеу мекемесі және зерттеу ауруханасы болды.