Роберт Барроу: Американдық теңіз жаяу әскерінің генералы
Robert H. Barrow
Роберт Хиллард Барроу – 27-ші Корпус сардары, 41 жыл қызмет еткен теңізшілер корпусінің батыр генералы. Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея және Вьетнам соғыстарында болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Теңіз жаяу әскерінің генералы
United States Marine Corps general
Роберт Хиллард Барроу (5 ақпан 1922 – 30 қазан 2008) – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің төрт жұлдызды генералы. Барроу 1979-1983 жылдары Теңіз жаяу әскерінің 27-ші бастығы болды. Ол 41 жыл бойы қызмет етті, оның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыста, Корея соғысында және Вьетнам соғысында шетелдегі басқарушылық қызметін атқарды. Барроу Кореяда және Вьетнамда көрсеткен ерекше батылдығы үшін Әскери-теңіз кресімен және Еңбек сіңірген қызмет орденімен марапатталды.
Robert Hilliard Barrow (February 5, 1922 – October 30, 2008) was a United States Marine Corps four star general. Barrow was the 27th Commandant of the Marine Corps from 1979 to 1983. He served for 41 years, including overseas command duty in World War II, the Korean War and the Vietnam War. Barrow was awarded the Navy Cross and Distinguished Service Cross for extraordinary heroism in Korea and Vietnam, respectively.
Ерте өмір
Барроу 1922 жылдың 5 ақпанында Луизиана штатының Батон-Руж қаласында дүниеге келді және Луизиана штатының Батыс Фелисиана округіндегі Розале плантациясында өсті. Отбасының жағдайы қиын болды. Оларда электр жоқ еді, сондықтан Барроу оқуға деген ерте құштарлығын керосин шамның жарығымен қанағаттандырды. Ол официант болып жұмыс істеді, үй жинады және университеттің кадеттер корпусында қызмет етті. Ол Теңіз корпусының жауынгерлік дайындық депосында Сан-Диегода жаттығудан өтті және бітіргеннен кейін бұрғылау нұсқаушысы болып қалды. 1943 жылдың ақпанында офицерлік курсқа жіберілді. 1943 жылдың 19 мамырында екінші лейтенант болып тағайындалды. Барроу Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қытайда қызмет етті. 1944 жылдың тамызынан 1945 жылдың қарашасына дейін ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Қытай тобында, Қытай-Америка ынтымақтастық ұйымында (SACO) бірінші лейтенант болды. SACO – Жапония басып алған Орталық Қытайдағы, АҚШ-тың оқытып, қарулаған қытай партизандық тобы. Барроудың ұлы айтуынша, ол Қытайдағы қызметін өзінің "ең жарқын тәжірибелерінің" бірі деп сипаттаған. Қызметі үшін ол "V" белгісімен қола жұлдыз медалімен марапатталды.
Barrow was born on February 5, 1922, in Baton Rouge, Louisiana, and grew up on his family's Rosale Plantation in West Feliciana Parish, Louisiana. The family's circumstances were difficult. They had no electricity, so Barrow satisfied an early passion for reading by using a kerosene lamp. working as a waiter and a janitor and served in the university's Corps of Cadets. He attended recruit training at Marine Corps Recruit Depot San Diego and was retained as a Drill Instructor after his graduation. While serving on the drill field, he was selected to attend Officer Candidate School in February 1943. He was commissioned a second lieutenant on May 19, 1943. Barrow served in China during World War II. He was a first lieutenant in the United States Navy Group China, Sino American Cooperative Organization (SACO) from August 1944 to November 1945. SACO was a United States trained and equipped Chinese guerilla team in Japanese occupied Central China. Barrow is said by his son to have described his China service as one of his "most vivid experiences". For his service, he was awarded the Bronze Star Medal with Combat "V".
Корей соғысы
Бароу Корея соғысы кезінде 1-ші теңіз жаяу әскерінің 1-ші батальонының А ротасына қолбасшылық етті және Инчон-Сеул операциясына, сондай-ақ Чосин су қоймасы шайқасына қатысты. Ол Корея соғысының "үздік рота командирі" деп есептеледі.
Barrow commanded Company A, 1st Battalion, 1st Marines during the Korean War and participated in the Inchon Seoul campaign and in the Chosin Reservoir campaign. He has been described as the "finest company commander" of the Korean War.
Соғыс аралығы
1956 жылдың ақпан айында Барроу Солтүстік Каролина штатындағы Лежун лагерінде 2-ші батальон, 6-шы теңіз жаяу әскерлерімен 18 айлық қызметін бастады. 1957 жылдың жазынан 1960 жылдың жазына дейін ол Тулейн университетінің Әскери-теңіз резервтік офицерлерді даярлау корпусында Теңіз офицері-инструктор болып қызмет етті. 1959 жылдың қыркүйегінде ол подполковник шеніне көтерілді.
In February 1956, Barrow began an 18 month tour with the 2nd Battalion, 6th Marines at Camp Lejeune, North Carolina. From the summer of 1957 to the summer of 1960, he served as the Marine Officer Instructor, at the Tulane University Naval Reserve Officer Training Corps. In September 1959, he was promoted to lieutenant colonel.
Бас офицер
1969 жылдың тамызында Барроу бригадир генерал болып тағайындалды, содан кейін Жапонияға Окинавадағы Батлер лагеріндегі генерал-командир болып қызмет етуге жіберілді. Ол үш жыл қызмет еткені үшін "Есімдер легионы" орденін алды және Окинавадан майор-генерал болып кетті. Майор-генерал дәрежесіне көтерілгеннен кейін ол Парис аралындағы Теңіз корпусының жалдама әскерлер қоймасының қолбасшысы болды. 1975 жылы генерал-лейтенант атағына көтеріліп, Теңіз корпусы штабында әскери күштер жөніндегі штаб бастығының орынбасары болып тағайындалды. 1976 жылы ол Норфолк қаласында, Вирджиния штатында Атлантика флотының генерал-командующийы болып тағайындалды. 1978 жылдың шілдесінде Барроу Теңіз корпусының көмекші қолбасшысы болды, 1979 жылдың шілдесіне дейін қызмет етті, содан кейін Теңіз корпусының қолбасшысы болды. 1978-1979 жылдары Барроу Теңіз корпусы қауымдастығының президенті болды. Барроу – Біріккен штаб басшыларының толық құқықты мүшесі ретінде қызмет еткен алғашқы қолбасшы. Қолбасшы ретінде "ол Теңіз корпусы үшін американдық модификацияланған Harrier ұшақтарын өндіруге келісім беруде, жаңа және жақсартылған теңіздік артиллерияға қызығушылықты оятуда, Теңіз корпусының жаңа құрылыс бағдарламаларына десанттық кемелерді қосуда және, әсіресе Теңіз корпусының десанттық топтарымен бірге, госпитальдық кемелерді флотқа қайтаруда маңызды рөл атқарды". Барроу 1983 жылдың 30 маусымында Теңіз корпусынан зейнеткерлікке шықты және зейнеткерлікке шыққаннан кейін Теңіз күштерінің ерекше қызметі медалімен марапатталды.
In August 1969, Barrow was promoted to brigadier general, then deployed to Japan to serve as commanding general at Camp Butler in Okinawa. He received a Legion of Merit for his three years of service and left Okinawa as a major general select. On promotion to major general, he became commanding general of Marine Corps Recruit Depot, Parris Island. Barrow was promoted to lieutenant general in 1975 and assigned to Headquarters Marine Corps as deputy chief of staff for manpower. In 1976, he was named commanding general of Fleet Marine Force, Atlantic, at Norfolk, Virginia. In July 1978, Barrow became the Assistant Commandant of the Marine Corps, serving until July 1979 when he became the Commandant of the Marine Corps. From 1978 to 1979, Barrow also served as president of the Marine Corps Association. Barrow was the first commandant to serve, by law, as a regular full member of the Joint Chiefs of Staff. As commandant, "he was instrumental in acquiring approval of production for the Marine Corps of the American modified Harrier aircraft, in awakening interest in new and improved naval gunfire support, in getting amphibious ships included in the navy's new construction programs, and in returning hospital ships to the fleet, especially on station with Marine Corps amphibious task forces." Barrow retired from the Marine Corps on 30 June 1983, and was presented with the Navy Distinguished Service Medal upon retirement.
Әскери қызметтен кейінгі мансап
Барроу Теңізшілер корпусынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, президент Рональд Рейган оны Сыртқы барлау жөніндегі кеңесшілер кеңесіне және президенттің қорғаныс басқару жөніндегі арнайы комиссиясына тағайындады. 1983 жылы Пентагон Барроудың Каспар В. Вайнбергерге жазған хатын жариялады. Хатта Барроу Ливандығы Израиль әскерлерін сынап, олардың арасында АҚШ әскерлеріне оқ атқандарын айтты. Израиль бұл айыптауларды жоққа шығарды. Оның соңынан ұлдары Чарльз С. Пуллиам (Оңтүстік Каролина штаты, Гринвилл қаласынан) және Роберт Х. Барроу (Флорида штаты, Тампа қаласынан, отставкадағы Теңізшілер корпусының полковнигі), қыздары Кэтлин П. Хармон (Техас штаты, Киллин қаласынан), Барбара Б. Канегай (Техас штаты, Хьюстон қаласынан) және Мэри Б. Ханниган (Вирджиния штаты, Оактон қаласынан), он бір немересі және бес шөбересі қалды.
After Barrow's retirement from the Marine Corps, he was appointed by President Ronald Reagan to the Foreign Intelligence Advisory Board and to the president's Blue Ribbon Commission on Defense Management. In 1983, a letter from Barrow to Caspar W. Weinberger was released by the Pentagon. In the letter, Barrow criticized Israeli soldiers in Lebanon, saying that the Israelis were firing on United States troops, among other things. Israel denied the charges. He was survived by his sons Charles C. Pulliam, of Greenville, South Carolina, and Robert H. Barrow, a retired lieutenant colonel of Marines, of Tampa, Florida; his daughters Cathleen P. Harmon, of Killeen, Texas, Barbara B. Kanegaye, of Houston, Texas, and Mary B. Hannigan, of Oakton, Virginia, eleven grandchildren, and five great grandchildren.