Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Педро Аугусто дель Валле (28 тамыз 1893 – 28 сәуір 1978) – АҚШ Теңіз корпусының офицері, генерал-лейтенант шеніне жеткен алғашқы испаниялық-американдық. Оның әскери қызметі Бірінші дүниежүзілік соғыста, 1920-ші жылдардағы Банана соғыстары кезінде Гаити және Никарагуада, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыста, Гуадалканал шайқасында және Окинава шайқасында (1-ші Теңіз дивизиясының қолбасшысы) өтті.
United States Marine Corps general
Pedro Augusto del Valle (August 28, 1893 – April 28, 1978) was a United States Marine Corps officer who became the first Hispanic to reach the rank of lieutenant general. His military career included service in World War I, Haiti and Nicaragua during the Banana Wars of the 1920s, and in World War II, the Battle of Guadalcanal and the Battle of Okinawa (Commanding General of the 1st Marine Division).
Алғашқы жылдар
Дель Валле 1893 жылғы 28 тамызда Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласында, арал әлі испан отаршылдығының билігінде болған кезде дүниеге келді. Оның әкесі доктор Педро дель Валле болды, ол испан-американ соғысы кезінде испан колониялық үкіметінің бас инспекторы қызметін атқарды. 1900 жылы, соғыс аяқталғаннан кейін екі жыл өткен соң, дель Валле отбасы Мэриленд штатына көшіп келді. Оның інісі, хирург доктор Франсиско дель Валле Пуэрто-Рикода қалды және 1907 жылдан 1910 жылға дейін Сан-Хуан қаласының мэрі болып қызмет етті. 1917 жылғы Джонс-Шафрот заңының нәтижесінде дель Валле отбасы АҚШ азаматы болды, бұл заң аралда туған барлық пуэрторикалықтарға шектеулі құқықтармен АҚШ азаматтығын берді. Ол Мэриленд штатында бастауыш және орта білім алды. 1911 жылғы 17 маусымда орта мектепті бітіргеннен кейін, дель Валле 1909 жылдан 1913 жылға дейін Пуэрто-Риконың АҚШ тағайындаған губернаторы болған Джордж Рэдклифф Колтонның шақыруымен АҚШ Әскери-теңіз академиясына (Аннаполис, Мэриленд штаты) қабылданды. Ол 1915 жылдың маусым айында академияны бітіріп, 1915 жылғы 5 маусымда Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды.
Del Valle was born on August 28, 1893, in San Juan, Puerto Rico, when the island was still under Spanish colonial rule. His father was Dr. Pedro del Valle, who served as inspector general for the Spanish Colonial Government during the Spanish–American War. In 1900, two years after the war, the del Valle family moved to Maryland. His uncle, Dr. Francisco del Valle, a surgeon, stayed in Puerto Rico and served as Mayor of San Juan from 1907 to 1910. The del Valle family became U. S. citizens as a result of the Jones–Shafroth Act of 1917 which gave a United States Citizenship with limited rights to all the Puerto Ricans born on the island. He received his primary and secondary education in Maryland. On June 17, 1911, after he graduated from high school, del Valle received an appointment by George Radcliffe Colton, who served from 1909 to 1913 as the U. S. appointed governor of Puerto Rico, to attend the U. S. Naval Academy in Annapolis, Maryland. He graduated from the academy in June 1915 and was commissioned a second lieutenant of the Marine Corps on June 5, 1915.
Әскери мансап
Мектепті бітіргеннен кейін дель Валле 1916 жылы Доминикан Республикасындағы Санто-Домингодағы экспедициялық міндеттерге қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Солтүстік Атлант мұхитындағы «Техас» кемесіндегі теңізшілер отрядын басқарды. 1919 жылы ол Германияның Ашық теңіз флотының тапсырылуына қатысты. Ол антисемиттік пропагандист Джеймс Трудың жақын досы болды және Джордж Детеррадждың «Ақ камелияның рыцарлары» мен Уильям Дадли Пеллидің «Күміс көйлектер» ұйымдарының «қауіпті» әдебиеттерін таратты. 1939 жылы оған Вашингтондағы Армия соғыс колледжіне баруға бұйрық берілді, ал бітіргеннен кейін USMC жоспарлау және саясат бөлімінің атқарушы офицері болып тағайындалды.
Following the graduation, del Valle participated in the expeditionary duty in Santo Domingo, Dominican Republic, in 1916. Del Valle commanded the Marine detachment on board the Texas in the North Atlantic during World War I. In 1919, he participated in the surrender of the German High Seas Fleet. He became a close friend of antisemitic propagandist James True and distributed "subversive" literature from George Deatherage’s Knights of the White Camellia and William Dudley Pelly's Silver Shirts. In 1939, he was ordered to attend the Army War College in Washington, D. C., and after graduating was named executive officer of the Division of Plans and Policies, USMC.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылдың наурыз айында дель Валле 11-ші теңіз жаяу әскер полкінің (артиллерия) командирі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, дель Валле полкін басқарды және Гуадалканал шайқасына қатысып, 1-ші теңізшілер дивизиясына артиллериялық қолдау көрсетті. Тенару шайқасында дель Валленің артиллерия бөлімдерінің атыс күші көптеген жапондық шабуылшыларды теңізшілердің орналасқан жеріне жетпей тұрып-ақ жойды. Шабуылдаушылар дерлік соңғы адамға дейін қаза болды. Генерал-майор Александр Вандегрифт дель Валленің басшылық қабілетіне риза болып, оны жоғарылатуды ұсынды және 1942 жылдың 1 қазанында дель Валле бригадир генерал атанды. Вандегрифт дель Валлені 11-ші теңізшілер полкінің басшысы қызметінде қалдырды, бұл полк тарихында генералдың командир болған жалғыз жағдай. 1944 жылдың 1 сәуірінде дель Валле Гуам шайқасына қатысқан III теңізшілердің амфибиялық корпусының Үшінші корпусының артиллериясының бас қолбасшысы болды. Ол екінші «Ерлік ордені» орнына алтын жұлдызбен марапатталды. Оның басқаруындағы әскерлер ауыр артиллериямен өте жақсы жұмыс істеді, сондықтан ешкімді жеке мақтауға болмады. Оның орнына, дель Валле әрбір әскерге мақтау қағазын берді, ол олардың қызметтік кітапшаларында сақталды. 1944 жылдың қазан айының соңында ол 1-ші теңізшілер дивизиясының генерал-майоры Уильям Х. Рупертустың орнын басып, жаңа қызмет орнында полковник Льюис Бурвелл «Чести» Пуллермен жеке кездесті. Сол кезде 1-ші теңізшілер дивизиясы Окинаваға шабуылға дайындалып, Павуву аралында жаттығулар жасап жатты. Одан кейін ол дивизияны бүкіл шайқас барысында жетекшілік етті. Дель Валле Окинава шайқасы мен одан кейінгі басып алу және қайта ұйымдастыру кезіндегі басшылығы үшін «Құрметті қызмет медалімен» марапатталды. Дель Валле 1941 жылдан бері айтқан «көптеген таңғажайып және патриоттық емес сөздері» Федералдық тергеу бюросы, Әскери-теңіз барлау басқармасы және Соғыс басқармасының әскери барлау бөлімі тарапынан үш жеке тергеуге әкелді. Теңіз жаяу әскерлері корпусының генералы Клифтон Б. Кейтстің көмекшісі полковник Хаусвиц, дель Валле бұрын «әскери ортада өте маңызды тұлға» болғанын, бірақ қазір «антисемиттік мәлімдемелерінің нәтижесінде теңіз жаяу әскерлері үшін ұятқа қалдырған» деді. 1898 жылдан 1942 жылға дейін аралдың губернаторлары АҚШ президенті тағайындаған лауазымды тұлғалар болды. Жергілікті Пуэрто-Рико саясаткерлері, мысалы Луис Муньос Марин, дель Валлеге қарсы Jesús T. Piñero тағайындалуын қолдады; дель Валле соңында президент Трумэннен оның кандидатурасын қарастырылып жатқан тізімнен шығаруды сұрады. Осылайша, 1946 жылы Пиньеро Пуэрто-Риконың алғашқы азаматтық және туған жергілікті губернаторы болды. Конгресс 1947 жылы пуэрто-рикандықтарға өз губернаторын сайлауға рұқсат бермейтін заңды қабылдамағанда, дель Валле губернаторлыққа тағайындалған болар еді.
In March 1941, del Valle became the commanding officer of the 11th Marine Regiment, (artillery). Upon the outbreak of World War II, del Valle led his regiment and participated in the Guadalcanal Campaign, providing artillery support for the 1st Marine Division. In the Battle of the Tenaru, the firepower provided by del Valle's artillery units killed many assaulting Japanese soldiers before they ever reached the Marine positions. The attackers were killed almost to the last man. Major General Alexander Vandegrift, impressed with del Valle's leadership recommended his promotion and on October 1, 1942, del Valle became a brigadier general. Vandegrift retained del Valle as head of the 11th Marines, the only time that the regiment has ever had a general as their commanding officer. On April 1, 1944, del Valle, was the commanding general of the Third Corps Artillery, III Marine Amphibious Corps, which participated in the Battle of Guam. He was awarded a gold star in lieu of a second Legion of Merit. The men under his command did such a good job with their heavy artillery that no one man could be singled out for commendation. Instead, each man was given a letter of commendation by del Valle which was carried in their record books. In late October 1944, he succeeded Major General William H. Rupertus as commanding general of the 1st Marine Division, being personally greeted in his new command by Colonel Lewis Burwell "Chesty" Puller. At the time, the 1st Marine Division was training on the island of Pavuvu for the invasion of Okinawa. He subsequently led the division throughout the campaign. Del Valle was awarded a Distinguished Service Medal for his leadership during the battle and the subsequent occupation and reorganization of Okinawa. The "very surprising and unpatriotic utterances" del Valle had been making since 1941 led however to three separate investigations by the Federal Bureau of Investigation, the Office of Naval Intelligence and the War Office's Military Intelligence Department. Colonel Housewitz, an aide to Marine Corps General Clifton B. Cates, stated that although del Valle had formerly been "a very important figure in military circles", he was now "more or less an embarrassment to the Marine Corps as a result of his loudly voiced antisemitic statements." From 1898 to 1942, the governors of the island were officials appointed by the president of the United States. Local Puerto Rican politicians, such as Luis Muñoz Marín, opposed the naming of del Valle in favor of Jesús T. Piñero; to which del Valle eventually asked President Truman to withdraw his name among those considered for the position. The first civilian and native Puerto Rican appointed governor of Puerto Rico thus became Piñero in 1946. If Congress had not approved legislation in 1947 allowing Puerto Ricans to elect their own governor, del Valle may have been appointed to the governorship.
Кейінгі жылдар
Теңіз жауынгерлер корпусынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, дель Валле компанияның Каирдегі кеңсесінде ITT өкілі болып жұмыс істеді. Біраз уақыттан соң ол Буэнос-Айрестегі бүкіл Оңтүстік Америка үшін ITT президенті болып тағайындалды және 1951 жылға дейін осы лауазымда қалды. Америка Құрама Штаттары коммунистік қауіпке тап болып отыр деген сенімде болған дель Валле, Орталық барлау агенттігі мен Қорғаныс министрлігін халықтық жасақ құруға көндіруге тырысты. Ол сондай-ақ ЦРУ-дың Ресей және Қытай шебінде жұмыс істеуі керек деп ойлады. Оның ұсыныстары қабылданбағаннан кейін, ол өз тобын құруға бел буды. DAC журналы, Task Force, А.К. Честертонның құрған британдық Candour журналының «идеологиялық айнасы» ретінде пайда болды және олар бір-бірінің мақалаларын үнемі қайта басып шығарды. DAC сонымен қатар Честертонның Империяның адал жақтастары лигасына (LEL) жақын болды, және екі ұйым 1958 жылы Езра Паундты Сент-Элизабет психиатриялық ауруханасынан босату үшін бірлесіп науқан ұйымдастырды. Дель Валье Хаксли Блайттың ЦРУ коммунистік топтарды, емес антикоммунистік топтарды қолдап отыр деген тұжырымына қатты риза болды, себебі ЦРУ-дың өзі коммунистердің бақылауында екенін айтқан болатын. Генерал-лейтенант Педро дель Валле Кэтрин Нельсонға (1890–1983) үйленген. 1978 жылдың 28 сәуірінде Мэриленд штатының Аннаполис қаласында қайтыс болды және АҚШ Теңіз академиясының зираты мен колумбарийіне жерленді. Дель Валле 85 жасқа толғаннан кейін қайтыс болған соң DAC таратылды. Америкалық ғалым Уильям К. Баум дель Валле терең параноидтық мінез-құлықтың барлық белгілерін көрсеткенін жазды, бұл оны «Америкадағы шынайы консервативті ой-сананың бір бөлігі емес» деген қорытындыға әкелді, өйткені ол өзінің жазбаларында «өте көп мөлшерде ашу мен наразылық» білдірді және ол «есте қаларлық «Доктор Странжлав» фильміндегі генерал Джек Д. Риппер кейіпкерімен, қазіргі консервативті ойдың қағидаларына адал жандарға қарағанда көбірек ортақ еді». 2018 жылы Педро дель Валле Пуэрто-Рико ардагерлерінің Даңқ залына енгізілді.
After retiring from the Marine Corps, del Valle worked as a representative of ITT in the company's office in Cairo. After some time with the company he was named president of ITT for all South America in Buenos Aires, a position that he held until 1951. Believing that the United States was in danger of a communist threat, del Valle tried to convince the Central Intelligence Agency and Department of Defense to form a vigilante minuteman group. He also believed that the CIA should operate behind Russian and Chinese lines. After his ideas were turned down, he decided to form his own group. The journal of DAC, Task Force, appeared as the "ideological mirror image" of the British Candour, founded by A. K. Chesterton, and they regularly reprinted articles from one another. DAC became also close to Chesterton's League of Empire Loyalists (LEL), and the two organizations launched a campaign together in 1958 for the release of Ezra Pound from St. Elizabeths psychiatric hospital. Del Valle was deeply impressed with Huxley Blythe's thesis that the CIA was supporting Communist groups instead of anti Communist groups because the CIA itself was controlled by Communists. Lieutenant General Pedro del Valle was married to Katharine Nelson (1890–1983). He died on April 28, 1978, in Annapolis, Maryland, and was buried at the United States Naval Academy Cemetery and Columbarium. After del Valle's death at age 85, the DAC ceased to exist. The American scholar William C. Baum wrote that del Valle displayed all of the signs of a deeply paranoid personality, leading him to conclude that del Valle was "not part of an authentic conservative tradition of thought in America" as he expressed " abnormal amounts of anger and frustration" in his writings and he had "more in common with the character of General Jack D. Ripper in the memorable film Dr. Strangelove than with those with a considered commitment to the tenets of modern conservative thought". In 2018 Pedro del Valle was posthumously inducted to the Puerto Rico Veterans Hall of Fame.