Шақырған жекпе-жек: Чакон мен Лимон айқасының тарихы
Bobby Chacon vs. Rafael Limón
Бобби Чакон мен Рафаэль Лимон арасындағы тарихи бокс жекпе-жектері! Ең қаһарлы қарсыластықтардың бірі, бокс тарихындағы айтулы шайқастар. Бокс, Чакон, Лимон.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бокс жарысы
Boxing competition
Шакон мен Лимон сериясы – америкалық Бобби Шакон (1951–2016) және мексикалық Рафаэль Лимон (1954 жылы туған) арасындағы төрт бокс жекпе-жегі. Бұл спорт тарихындағы атақты қарсыластық болды. Көптеген спорт тарихшылары Шакон–Лимонды бокстағы ең қатал қарсыластықтардың бірі деп санайды, мысалы, Али–Фрейзер, Али–Нортон, Баррера–Моралес, Васкес–Р. Маркес, Гатти–Уорд, Луи–Шмелинг, Дюран–Де Хесус, Леонард–Дюран, Леонард–Хирнс және Пакьяо–Ж.М. Маркес сияқты. 1975 жылы Лимон он раундтық шешіммен жеңіске жетті. 1979 жылғы жекпе-жек жетінші раундтағы қасақана бас соққыдан кейін техникалық тең деп жарияланды. 1980 жылы Шакон он раундтық дауыс беру арқылы жеңіске жетті. 1982 жылы Шакон тағы да жеңіске жетті, он бес раундтың соңғы секундтарында Лимонды нокдаунға жіберіп, он секунд қалғанда жеңіске жетті.
The Chacon vs. Limón series was four boxing fights between the American Bobby Chacon (1951–2016) and the Mexican Rafael Limón (born 1954). It was a rivalry that made history in the sport. Many sports historians consider Chacon–Limón to be among boxing's fiercest rivalries, alongside Ali–Frazier, Ali–Norton, Barrera–Morales, Vázquez–R. Márquez, Gatti–Ward, Louis–Schmeling, Durán–De Jesus, Leonard–Durán, Leonard–Hearns and Pacquiao–J. M. Márquez to name a few. Limón won on a ten round decision in 1975. The 1979 match was declared a technical draw after an unintentional headbutt in round seven. Chacon won on a ten round split decision in 1980. Chacon narrowly won again in 1982 after a knockdown of Limón with ten seconds left in the last of fifteen rounds.
Кіріспе
Бұл жекпе-жектерді зерттеу үшін Мексикада тұратын мексикалықтар мен мексикалық американдықтар (чиканолар немесе теханолар) арасындағы қарым-қатынастардың тарихын қарастыру қажет. Чакон – чикано, ол Калифорнияда туып өскен. Лимон Мексикадан. Оңтүстік-батыстағы Аризона, Нью-Мексико, Техас, Невада және Калифорния штаттары бұрын Солтүстік Мексиканың бір бөлігі болған, ал Мексика-Америка соғысынан кейін АҚШ осы аймақтарды басып алғанға дейін солай болды. АҚШ Мексикамен шектесетін штаттарды басып алған кезде, бұл аймақта испандар басымдық құрды. Осының салдарынан көптеген мексикалық отбасылар пайда болды. АҚШ иелікке алғаннан кейін (Аризона мен Нью-Мексико 1912 жылы штаттарға айналды), осы штаттарда тұратын мексикалықтардың кейін туған балалары заңды түрде мексикалық американдықтар немесе мексикалық тегі бар американдықтар болып саналды. Кейіннен ескеру қажет болатын басқа да факторлар туындады. Мысалы, Голливуд дәуірінің пайда болуын ескеру керек. Голливуд Калифорнияда орналасқандықтан және киноиндустрия Голливудты өркендеген қалаға айналдырғандықтан, көптеген испандар, мексикалықтар да, басқа елдерден келген испандар да Калифорнияда сәттілікке жетіп көруге тырысты. Алайда, Голливудтың алғашқы фильмдері мексикалықтарға қатысты расистік терминді пайдалануға себепкер болды: испандарды қорлаған "greaser" деген сөз 1911 жылғы "Тони the Greaser" фильмінде алғаш рет қолданылды, содан кейін 1914 жылғы "The Greaser's Revenge" және 1918 жылғы "Guns and Greasers" фильмдерінде пайда болды. XX ғасырдың басында АҚШ-қа келген испандар көбінесе фермаларда жұмыс істеді немесе басқа американдықтармен салыстырғанда қарапайым жұмыстар атқарды. Сол кезде АҚШ-та расизм кең таралған, Оңтүстікте тек қара нәсілділер ғана емес, көптеген батыс аймақтарындағы дүкендер, мейрамханалар мен қызмет көрсету орындары да испандарды бөліп-жарып қарады. Кейбір мекемелерде "Мексикалықтарға кірмеу" немесе "Мексикалықтарға қызмет көрсілмейді" деген жарнамалар ілінген, мысалы, сол кезеңде (Шығыс жағалау штаттарында да көптеген мекемелер Пуэрто-Риколықтарға қызмет көрсетуден бас тартты, "Пуэрто-Риколықтарға қызмет көрсілмейді" деген жарнамалармен). Бұл көптеген иммигранттарды, олардың көші-қон мәртебесіне байланысты қиындықтарға тап болғандықтан, балаларын дұрыс испан тілін үйренуге ынталандырмауға алып келген болуы мүмкін. Көші-қон мәселесі испандар үшін де маңызды болды (және әрқашан болды). Ағылшын тілін біраз үйренген және АҚШ-та заңды мәртебесі жоқ адамдар депортациядан қашу үшін, басқа себептермен қатар, ағылшын тілін қолданды. Латын Америкасының тұрғындары өздерінің испандық тарихымен мақтанады, сондықтан Мексика мен Латын Америкасының басқа елдерінің тұрғындары АҚШ-тағы испандардың неліктен көбінесе ағылшын тілінде сөйлейтінін түсінуге қиналды. Бұл кейде олардың өзара ренішіне әкелді. Мексикалық американдықтар көбінесе "чиканолар" деп, сондай-ақ "теханолар" деп аталды. Спорт көптеген испандар үшін АҚШ-қа көшіп келгеннен кейін экономикалық табыс табудың бір жолы болды. Әсіресе бейсбол мен бокс испандықтардың атақты спортшыларын шығарды. Латын Америкасында да жағдай осылай болды, бейсбол, бокс, футбол және кейінірек баскетбол испандар үшін жетістікке жеткен спорт түрлеріне айналды. Калифорнияда бокс испандардың сүйікті спорты болды. Арт Арагон – өте танымал чикано боксшысы, ол кейін Оскар Де Ла Хояға "Алтын бала" деген лақап атын мұра еткізді. 1940 жылдары батамвейт салмағы бойынша әлем чемпионы болған Мануэль Ортис осы салмақ бойынша ең көп титул қорғаған боксшы рекордын елу жылдан астам уақыт бойы сақтап келді. Осы уақытта Мексикада "Кид Ацтека" (Мексиканың алғашқы ұлттық бокс құдайы) сияқты боксшылар, содан кейін Чучо Кастильо мен Рубен Оливарес өркендеді. Лос-Анджелестегі Олимпиадалық арена Айлин Итонның қолдауымен мексикалық американдықтар мен мексикалық боксшылар үшін маңызды орынға айналды. Мексикалықтар мен мексикалық американдықтар арасындағы алғашқы жекпе-жектердің көптегісі осы жерде өтті. Боби Чакон мен Рафаэль Лимон 1970-ші жылдары боксқа келген кезде мексикалықтар мен мексикалық американдықтар/чиканолар арасындағы бокс бәсекелестігі қызу болды.
In order to examine this series of fights, a look at the history of relationships between Mexicans who were living in Mexico and Mexican Americans (Chicanos or Tejanos) should be undertaken, Chacon was a Chicano, being born and raised in California. Limón is from Mexico. Southwest states like Arizona, New Mexico, Texas, Nevada and California were actually part of Northern Mexico before the United States took over those areas after the Mexican–American War. When the United States took over the states that border with Mexico, Hispanics predominated the area. As a consequence, many Mexican families abounded. After the United States took possession (Arizona and New Mexico became states in 1912), the children born afterwards to Mexicans who lived in these states became, legally speaking, Mexican Americans or Americans with Mexican descent. Later on, other facts to be taken into consideration also took place. The coming of the Hollywood era, for example, should be taken into consideration. Being that Hollywood is in California, and the movie making industry made Hollywood an affluent city, many Hispanics, both Mexicans and Hispanics from other countries, were lured into trying their luck in California. Early Hollywood films, however, were responsible for a racist term used towards Mexicans: the term "greaser", an insulting word to Hispanics, was first used in the 1911 movie "Tony the Greaser", followed by 1914's "The Greaser's Revenge" and 1918's "Guns and Greasers". Hispanics who came into the United States during the early 20th century were usually farm workers, or had meek jobs when compared to other United States residents. Racism was considerable in the United States at that time; not only were Blacks relegated in the South, but many western area stores, restaurants and services segregated the Hispanic community as well. Some establishments had billboards that said "No Mexicans" or "No Service to Mexicans", for example, during the period (on the Eastern seaboard states at the same time, many establishments refused to serve Puerto Ricans, with signs that read "no service to Porto Ricans" among other things). This may have led to many immigrants, who were already facing trouble with their migratory status in the first place, to not encourage their children to learn proper Spanish. Immigration was (and has always been) another issue among Hispanics. Those who learned some English and had no legal status in the United States would use English to, among other reasons, avoid being deported. Because Latin Americans are usually proud of their Hispanic background, many residents of Mexico and every other country in Latin America found it hard to understand why ethnic Hispanics in the United States spoke English mainly. This sometimes led to resentment between their own race. Mexican Americans began to be known as "Chicanos" mainly, but also as "Tejanos". Sports have always been a way for many Hispanics who settle in the United States to gain economic rewards. Baseball and boxing in particular have produced famous Hispanic athletes. In Latin America things were not too different, with baseball, boxing, soccer and, much later on, basketball, becoming sports in which Hispanics have exceeded. In California, boxing was a favorite sport among Hispanics. Art Aragon was a very famous Chicano boxer, from whom Oscar De La Hoya would later inherit the nickname "The Golden Boy". Manuel Ortiz, a world Bantamweight champion of the 1940s, held the world record for most defenses in that division for more than fifty years. Meanwhile, in Mexico, boxers like "Kid Azteca", (one of Mexico's first national boxing idols), and, later on, Chucho Castillo and Rubén Olivares, flourished. The Olympic Auditorium in Los Angeles, under the auspices of Aileen Eaton, became a mecca of sorts for Mexican American and Mexican fighters alike. Many of the earliest fights between Mexicans and Mexican Americans, already split by the issues that concerned each side, took place there. By the time that Bobby Chacon and Rafael Limón entered boxing during the 1970s, the boxing rivalry between Mexicans and Mexican Americans/Chicanos was already a rabid one.
Бірінші жекпе-жек
Боби Чакон 1974 жылғы 7 қыркүйекте Лос-Анджелесте Альфредо Марканоны он раундта нокаутқа түсіріп, WBC әлем чемпионы атағын жеңіп алды (қауырсын салмағында). Ол 1975 жылғы 20 маусымда Лос-Анджелесте Оливареспен нокаутқа ұшырағаннан кейін бұл атағынан айырылды. Лимон сол кезде бокс әлемінде қарқынмен өсіп келе жатқан жұлдыз еді; ол Мексикада жақсы танымал боксшыға айналған. 1975 жылғы 7 желтоқсанда Мексиканың Бая-Калифорния штатындағы Мехикалидегі Плаза-де-Торос-Калафия аренасында Чакон мен Лимон арасындағы алғашқы жекпе-жек өтті. Екеуі де маңызды мүмкіндіктерді күтіп отырды: сол кезде екеуі де жартылай жеңіл салмақтағы титул үшін күресуге ниеттенді. Жекпе-жек басталысынан-ақ қарқынды өтті, Лимон мен Чакон бірден жылдам соққылар комбинацияларын орындады. Раундтар өте келе екі боксшы да жылдамдығын жоғалтпады: жақын арада шайқасып, екеуі де бір-біріне күшті соққылармен ұрды, көптеген бокс жанкүйерлерін оларды қайтадан кездесуге шақырып қалды. Бірінші жекпе-жекте нокауттар тіркелмеді, ал Лимон он раундтан кейін төрешілер шешімімен жеңіске жетті.
Bobby Chacon claimed the WBC world Featherweight title on September 7, 1974, in Los Angeles by knocking out Alfredo Marcano in ten rounds. He lost that title when he was knocked out by Olivares on June 20, 1975, also in Los Angeles. Limón was a rising star in the boxing world at the time; he had become a well known boxer in Mexico. On December 7, 1975, the first Chacon–Limón encounter took place, at the Plaza de Toros Calafia in Mexicali, Baja California, Mexico. Both Chacon and Limón had heavy chances at stake: both were searching for a title try at the Jr. Lightweight division at the time. The fight was fought at a quick pace from the beginning, with Limón and Chacon throwing quick combinations from the onset. The two boxers did not slow down as rounds went by: fighting at close range, the two boxers hit each other with strong punches down the stretch, leaving most boxing fans with the desire to see them fight again. No knockdowns happened in their first fight, and Limón won on a ten round decision.
Екінші жекпе-жек
Чакон–Лимон II 1979 жылғы 4 сәуірде Лос-Анджелес мемориалдық спорт аренасында өтті. Екі боксшы да жас жеңіл салмақтағы боксшылар тізімінде болған. Кездесуде NABF супер қауырсын салмағы (жас жеңіл салмақта) титулы сарыпталып, одан да маңыздысы, WBC әлем чемпионы Алексис Аргуэлломен жұдырықтасу мүмкіндігі күтіліп тұрды (екі боксшы да Аргуэллоға осы титул үшін таласатын болды, Чакон никарагуалық боксшыдан жетінші раундта техникалық нокаутпен жеңілді, ал Лимон – он бірінші раундта техникалық нокаутпен). Чакон–Лимон II он екі раундқа жоспарланған, себебі аймақтық титул сарыпталып жатқан еді. Олардың екінші кездесуін кейбіреулер "бокс тарихындағы ең керемет реванш" деп сипаттайды. Чакон мен Лимон жанкүйерлерінің қосылған көпшілігінің алдында екі боксшы тағы да қаһарынан қалды. Жекпе-жек жеті раунд бойы екі тараптан да жақын арада соққылар алмасып, тартысты өтті. Алайда Чаконның Лимонға салған қасақана бас соққысы жекпе-жектің жетінші раундта тоқтатылуына әкеп соқты. Жекпе-жек соққының нәтижесінде емес, бас соққыдан тоқтатылғандықтан, жеңімпазды анықтау үшін үш төрешінің бағалары қарастырылды. Чакон баға бойынша көш бастап тұрған, алайда сол кездегі Калифорния ережелеріне сәйкес, егер бір боксшы баға бойынша алда болса, бірақ ол қасақана бас соққысын жасаса, онда кездесу тең деп танылады, осылайша жекпе-жек жеті раундтық техникалық теңестірілген деп жарияланды.
Chacon–Limón II took place on April 4, 1979, at the Los Angeles Memorial Sports Arena. Both boxers were already ranked in the Jr. Lightweight division. At stake were the NABF Super Featherweight (Jr. Lightweight) title, and, perhaps more importantly, an opportunity to fight Alexis Argüello for the WBC's world Jr. Lightweight championship (both fighters would challenge Arguello for this title, Chacon was defeated by the Nicaraguan with a seventh round technical knockout, and Limón by an eleventh round technical knockout). Chacon–Limón II was scheduled for twelve rounds, because a regional title was at stake. Their second fight has been described by some "the best rematch in boxing history". Fighting before a mixed crowd of Chacon and Limón fans, the two boxers once again held a brawl. It was a close fight throughout the seven rounds it lasted, with both fighters exchanging blows at close range. An unintentional headbutt by Chacon to Limon however, caused for the fight to be stopped in round seven. Because the fight was stopped as a consequence of a headbutt and not an actual punch, the three judges' scorecards were brought to declare a winner. Chacon was leading on cards, however, California rules at the time stated that if one fighter leads on card at the time of the stoppage but he or she commits an unintentional head butt, the contest's result was a draw, thus the fight was declared a seven round technical draw.
Үшінші жекпе-жек
Шакон–Лимон III кездесуіне дейін екі боксшы да Аргуэллодан жеңіліс көрген еді. Осы себепті, екі қарсылас үшін үшінші жекпе-жек – өмірлік маңызы бар, титул үшін күресте қалуға тиіс жекпе-жек деп санады. Шакон бұрын әлем чемпионы болғанмен, ол "әдемі өмірге" құмар еді, қауырсын салмақтағы әлем чемпионы болғанда сарай мен бірнеше "Бентли" көліктерін сатып алған; ол өзіне және отбасына одан да жақсы болашақ қамтамасыз ету үшін тағы бір әлем чемпионы атағын жеңуі керек деп ойлады. Ал Лимон әлем чемпионы болған емес. Аргуэллодан жақында жеңілген соң, ол рейтингтегі үміткер ретінде қалу үшін Шаконды қайтадан жеңуі қажет деп есептеді. Шакон–Лимон III жекпе-жегі 1980 жылдың 21 наурызында Лос-Анджелестегі "Форум" аренасында өтті. Екі қарсылас тағы да қарқынды айқас жүргізіп, күшті соққылар алмастырды және карьерасы барысында көрсеткен жекпе-жек стилінен бас тартпады. Шакон–Лимон III тағы бір тартысты жекпе-жек болды, соңғы раундтарға дейін ешкімнің басымдығы байқалмады. Нәтижеде, Шаконның соққылары Лимонның соққыларынан тиімдірек болды. Шакон он раундтан кейін қазылар шешімімен жеңіске жетіп, бұрынғы жеңілісі үшін кек алды.
By the time Chacon–Limón III took place, both fighters had already lost to Arguello. Because of this, the two rivals saw their third fight as a fight they had to win in order to survive among Jr. Lightweight title contenders. While Chacon had already been a world champion, he was known to enjoy "the sweet life", having bought a mansion and some Bentley cars when he was world Featherweight champion; he felt he needed to win another world title in order to provide him and his family for an even better way of life. Limón, on the other side, had never been a world champion. Having lost to Arguello recently, he thought he needed to beat Chacon again in order to stay as a ranked challenger. Chacon–Limón III came on March 21, 1980, at The Forum in Los Angeles. The two rivals once again fought at a brisk pace, connecting with hard punches and refusing to change the fighting styles both displayed through their careers. Chacon–Limón III was another close fight, which went into the latter rounds without any of the two combatants holding a significant lead. Ultimately, Chacon's punches proved more telling than Limón's. Chacon won the fight by a ten round split decision, avenging his earlier loss to Limón.
Төртінші жекпе-жек
Шакон-Лимон арасындағы соңғы жекпе-жек, бәлкім, ең тартымдысы болды. Лимон WBC әлем чемпионы титулын жеңіл салмақта екі рет жеңіп алған еді. 1980 жылдың 11 желтоқсанында ол Венесуэлалық Идельфонсо Бетелмиді он бесінші раундта нокаутқа түсіріп, Аргуэлло босатқан титулға ие болды. 1981 жылдың 8 наурызында Корнелиус Боза Эдвардсқа он бес раундтық шешіммен жеңілгеннен кейін, 1982 жылдың 29 мамырында Эдвардсты жеңген Роландо Наварретеді он екі раундта нокаутқа ұшыратып титулды қайтарып алды. Шакон, оның арасында, бокспен айналысуын жалғастырып, бір күні тағы да әлем чемпионы болатынын армандады. Оның бокспен айналысуын жалғастыру шешімі, шамасы, оның бірінші әйелі Валория Шаконның Шакон-Лимон IV жекпе-жегінен бірнеше ай бұрын өзіне-өзі қол жұмсауына себеп болды. Валория Шаконның өзіне-өзі қол жұмсауы Бобби Шаконға күмәнді шабыт көзі болды; ол жекпе-жекті қайтыс болған әйеліне арнады. Шакон-Лимон IV екі боксшы арасындағы әлем чемпионы титулы салынған жалғыз жекпе-жек болды. Жекпе-жек 1982 жылдың 11 желтоқсанында Калифорния штатының Сакраменто қаласындағы Мемориалдық аудиторияда өтті. "Жылдың жекпе-жегі" деп жарияланды. Кит Джексон ринг жанынан комментарий берді, ал жекпе-жек ABC телеарнасының Wide World of Sports бағдарламасында тікелей эфирде көрсетілді. Лимон жекпе-жекті қарқынды бастап, алғашқы раундтарда басымдыққа ие болу үшін денеге соққылар мен жоғарғы соққыларды үйлестірді. Үшінші раундтың соңына 20 секунд қалғанда Лимон Шаконды теңдестіріп, сол жақ тік соққысымен нокдаун жасады. Шакон сегіз секундқа дейін саналды, бірақ жылдам тұрып, көп зардап шекпегендей көрінді. Алайда, осы раундтан кейін Шакон қайта оянды. Чемпионмен бетпе-бет соғысып, Шакон қарсыласының денесіне де соққы берді, ал қарқын Лимонға әсер ете бастады. Лимон, алайда, қарқынды күресін жалғастырды, ал оншы раундта Шаконды екінші рет жерге түсірді. Шакон, алайда, тағы да тұрып кетті. Содан кейін Шакон соңғы бес раундта қарқынды күреске шықты. Оның денеге берген соққылары Лимонға әсер етті, ол жекпе-жектің қалған уақытында кері шегіне бастады. Лимон барлық бұрыштардан соққы берсе де, Шакон соңғы раундтарда одан жоғары тұрып, екі боксшының ашулы айқасы кезінде Лимонды осылай жеңіп шықты. Он төртінші раундтың соңында жекпе-жек тағы да тең нәтижемен аяқталуға жақын болды. Жекпе-жектегі шешуші сәт соңғы раундтың соңына он секунд қалғанда болды, Шакон кенеттен оң соққымен Лимонның жаққа тигізіп, оны жерге жіберді. Лимон тұрса да, төреші міндетті түрде санау жүргізді, ал жекпе-жек жалғасуына рұқсат берілген кезде, жекпе-жек аяқталуына екі секунд қалды. Көрініп тұрғанындай, нокаут Шаконды екінші рет әлем чемпионы етті, ол әйелі мен отбасына уәде бергендей, судьялар Ангел Л. Гузман мен Тамотосу Томихара оған бір ұпайдан, тиісінше 142-141 және 141-140 есебімен жеңіс берді (бокста нокаут әдетте жекпе-жекшіге раундты да, судьяның есеп картасындағы қосымша ұпайды да береді, нокаут болмағанда Шакон жеңе алмас еді). Үшінші судья Карлос Падилла да 143-141 есебімен Шаконды жеңімпаз деп тапты. Шакон-Лимон IV жекпе-жегін танымал промоутер Дон Кинг ұйымдастырды, ол өткен түнде Лас-Вегаста Майкл Докс пен Майк Уивердің жекпе-жегін де ұйымдастырған және оның компаниясының (Don King Productions) логотипі Шакон-Лимон IV жекпе-жегіндегі ринг холстында маңызды орын алды.
The last fight in the Chacon–Limón rivalry was perhaps the most compelling one. Limón had already become WBC world Jr. Lightweight champion twice. He defeated Idelfonso Bethelmy of Venezuela by knockout in fifteen on December 11, 1980, to claim the title vacated by Arguello. After losing the title to Cornelius Boza Edwards by a fifteen round decision on March 8, 1981, he recovered the title by knocking out Edwards' conqueror, Rolando Navarrete, in twelve rounds on May 29, 1982. Chacon, meanwhile, had insisted on boxing, dreaming that he would someday become world champion again. His decision to go on with boxing had reportedly caused his first wife, Valorie Chacon, to commit suicide months before Chacon–Limón IV. Valorie Chacon's suicide provided Bobby Chacon with a perhaps unlikely source of inspiration; he dedicated the fight to his late wife. Chacon–Limón IV was the only bout between the two fighters where a world title was involved. The fight was held on December 11, 1982, at the Memorial Auditorium in Sacramento, California. The Ring heralded this fight as their "fight of the year". Keith Jackson was commentating at ringside and the fight was televised live on ABC's Wide World of Sports. Limón began the fight quick, combining bolo punches and uppercuts to the body to dominate the first few rounds. With 20 seconds remaining in the third round Limón scored a knockdown via a stiff straight left counter which caught Chacon, who was knocked off balance and touched both gloves to the canvas. Chacon received an eight count but got up quickly and seemed to be not badly hurt. After this round, however, Chacon began a comeback. Trading punches toe to toe with the champion, Chacon also started to dig to his foe's body and the pace began to tell on Limón. Limón, however, kept fighting at a furious pace, and, in round ten, he sent Chacon to the floor for a second time. Chacon, however, got up again. Chacon then proceeded to mount a rally during the last five rounds. His body punches had made an effect on Limón, who began to backpedal for the rest of the fight. While Limón kept throwing from every angle he could, Chacon spent the latter rounds on top of him, outmaneuvering Limón as the two fighters engaged in furious trading. By the end of round fourteen, the fight was seemingly headed to be another draw (tie). The key moment in the fight came with ten seconds to go in the last round, when Chacon struck suddenly, connecting with a right to Limón's chin and sending Limón to the floor. While Limón got up, a mandatory standing count was carried by the referee, and by the time the fight was allowed to go on, there was only two seconds left in the bout. As it turns out, the knockdown made Chacon a world champion for the second time, just as he had promised his wife and family he would be, when judges Angel L. Guzman and Tamotsu Tomihara gave him the fight by a single point, 142 141 and 141 140 respectively (in boxing, a knockdown usually gives a fighter both the round and an extra point in a judge's scorecard, without the knockdown, Chacon would not have won). The third judge, Carlos Padilla, scored the bout 143–141, also for Chacon. Chacon–Limon IV was promoted by famed promoter Don King, who had also promoted the Michael Dokes vs. Mike Weaver fight the previous night at Las Vegas, Nevada, and whose company's (Don King Productions) logo was featured prominently on the ring's canvas on Chacon–Limon IV.
Салдары
Шакон бір жылдан кейін титулды бос қалдырды; келісімшарттық келіспеушіліктерге байланысты ол үздік қарсыласы Хектор Камачомен жұдырықтасудан бас тартты, оның орнына WBA әлемнің жеңіл салмақтағы титулы үшін Рей Манчинимен жұдырықтасуды жөн көрді. Содан кейін Лимон бос WBC әлем титулы үшін Камачомен жұдырықтасып, үш мәрте әлемнің жартылай жеңіл салмақтағы чемпионы болу мүмкіндігіне ие болды. Лимон Камачоға бес раундта нокаутпен жеңілді. Шаконның өзі үшінші раундта Манчиниден нокаутпен жеңілді. Шакон-Лимон бәсекесінің соңғы беті екі боксшының арасындағы барлық нәрсені аяқтады деуге болады. Кейін Шакон алкогольге тәуелділік және ұлы Бобби-младшийдің қазасы сияқты бірқатар қиын жағдайларға тап болды. Ол рингте тапқан барлық ақшасынан және сатып алған мүлігінен айырылды. Ол боксшы деменциясымен ауырды және отбасымен бірге өмір сүрді. 2005 жылы Шакон Нью-Йорктің Канастота қаласындағы Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді. Шакон 2016 жылдың 7 қыркүйегінде үйінде құлап қайтыс болды. Лимон тағы да титулға таласуға көптеген әрекет жасады, бірақ бұл мақсатына жете алмады. Шаконмен болған жекпе-жектерінің төртінші кездесуінен кейін ол көптеген жекпе-жектерінде жеңіліске ұшырады, оның ішінде Камачоға қарсы, Хулио Сезар Чавес, Роландо Наварретеге (1982 жылы Лимон жеңген жекпе-жектің қайталануы) және Роджер Мейвезерге қарсы айқастарында. Қазіргі уақытта Лимон Мексикада тұрады.
Chacon left the title vacant less than a year later; due to contractual disagreements, he refused to fight top challenger Héctor Camacho, opting to challenge Ray Mancini instead for the WBA world Lightweight title. Limón then got a chance to become a three time world Jr. Lightweight champion by fighting Camacho for the vacant WBC world title. Limón lost to Camacho by a knockout in five rounds. Chacon himself lost to Mancini by a knockout in round three. It can be said that the last chapter of the Chacon–Limón rivalry took out what was left between the two fighters. Chacon later faced alcohol problems and several other situations, such as the murder of his son, Bobby Jr. He subsequently lost all the money he earned in the ring, and the properties he bought. He suffered from dementia pugilistica, and lived with family members. In 2005 Chacon was inducted into the International Boxing Hall of Fame in Canastota, New York. Chacon died on September 7, 2016, from a fall suffered at his home. Despite many attempts at becoming a title challenger again, Limón could not achieve this goal. He lost most of his fights after the fourth installment of his series with Chacon, including the bout against Camacho and other fights against Julio César Chávez, Rolando Navarrete in a rematch of their 1982 bout won by Limon, and Roger Mayweather. Limón currently lives in Mexico.