Кіріспе

Джесси Лерой Браун (13 қазан 1926 – 4 желтоқсан 1950) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері. Ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің негізгі ұшу оқу бағдарламасын аяқтаған алғашқы афроамерикалық авиатор (бірақ алғашқы афроамерикалық Әскери-теңіз авиаторы емес), Корея соғысында қаза тапқан алғашқы афроамерикалық Әскери-теңіз офицері және Ұшқыштық Еңбек орденінің иегері. Миссисипи штатының Хаттисбург қаласында кедей отбасында дүниеге келген Браун жас кезінен-ақ ұшақтарға қызығушылық танытқан. Ол нәсілдік сегрегацияға қарамастан мектебін үздік бітірді және кейін Огайо штаты университетінде білім алды. 1946 жылы Браун АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, міндетті офицер болды. Браун 1948 жылдың 21 қазанында ұшқыш қанаттарын алды. 1949 жылдың қаңтарында ол Квинсет Пойнт әскери-әуе базасында орналасқан «Лейте» әуе кемесіндегі 32-ші истребитель эскадрильясына (VF 32) тағайындалды. Корея соғысы басталғанда «Лейте» Корея түбегіне бағытталды және 1950 жылдың қазан айында жетті. VF 32 Біріккен Ұлттар Ұйымының күштеріне қолдау көрсету үшін F4U 4 Corsair истребительдерін пайдаланды. Браун, енсің, 1950 жылдың 4 желтоқсанында Чосин су қоймасы шайқасында жердегі әскерлерге көмек көрсету кезінде оның Corsair ұшағы атылып, шалғайдағы тауға құлап, бұл кезде ол 20 жауынгерлік миссияны орындаған еді. Браун, өзінің қанаттас серігі Томас Дж. Хаднердің құтқару әрекетіне қарамастан, жарақатынан көз жұмды. Хаднер ұшағын қасақана құлатып, Браунды құтқаруға тырысты және осы ерлігі үшін Отанға қызмет еткені үшін медальмен марапатталды. Браунның сегрегацияланған және сегрегацияланбаған АҚШ әскеріндегі өмірі кітаптарда және фильмдерде бейнеленген, соның ішінде 2022 жылғы «Devotion» фильмінде. Фрегат «Джесси Л. Браун» оның құрметіне аталған.

Ерте өмір және білім

Браун 1926 жылдың 13 қазанында Миссисипи штатының Хаттисбург қаласында дүниеге келді. Ол мектеп мұғалімі Джулия Линдси Браун мен азық-түлік қоймасында жұмыс істейтін Джон Браунның алты баласының бірі болды. Оның төрт інісі болды: Марвин, Уильям, Флетчер және Лура, сондай-ақ үлкен әпкесі Джонни. Браунның тегі афроамерикалық, чикаса және чокто тайпаларына жатады. Отбасы орталық жылу жүйесі мен ішкі су құбыры жоқ үйде тұрды, сондықтан жылыну үшін пешке сүйенді. Бала кезінде Джессидің ағасы Уильям осы пешке түсіп, ауыр күйік шақты. Ұлы депрессияның басында Джон Браун жұмысынан айырылып, отбасын Хаттисбургтен 16 шақырым қашықтықтағы Палмерс Кроссингке көшірді. Ол 1938 жылы жұмыстан шығарылғанға дейін терпентин фабрикасында жұмыс істеді. Джон Браун отбасымен Миссисипи штатының Лакс қаласына көшіп барды, онда ол фермада жер жырғыш болып жұмыс істеді. Осы уақыт ішінде Джесси Браун ағаларымен бірге төсекте жатты (көптеген отбасыларда жиі кездесетін жағдай) және 5 шақырым қашықтықтағы бір бөлмелі мектепке барды. Оның ата-анасы мектепке бару мен үй тапсырмасына қатысты өте қатаң болды, ал Джесси Браун мектепке күн сайын жаяу жүретін. Браундар да баптистер еді, Джесси, Уильям және Джулия Браун шіркеу хорында ән шырқады. Бос уақытында Браун жүгері мен мақта жинаумен айналысты. Браун алты жаста болғанда, әкесі оны әуе шоуына алып барды. Осы тәжірибеден кейін Браун ұшқышқа қатты қызығушылық танытты, кейіннен үйіне жақын жердегі топырақ әуежайға тартылды, оны жергілікті механик қуғанға қарамастан жиі барып тұратын. Он үш жасында Браун Питтсбург курьерінде газет таратып жұмыс істеді. Ол сол кездегі африкалық-америкалық авиаторлар туралы газеттен оқыған кезде ұшқыш болуды армандады. Ол сонымен қатар "Popular Aviation" және "Chicago Defender" журналдарын қатты оқыды, ол кейіннен өзінің әскери ұшақтарды ұру құмарлығына қатты әсер еткенін айтты. Балалық шағында ол "жылдам ойлы, әзілқой, қарапайым және өте зиялы" деп сипатталды. 1937 жылы ол АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельтке АҚШ әскери-әуе күштеріне африкалық американдық ұшқыштардың кірмеуіне қатысты әділетсіздікке наразылық білдірген хат жазды. Ақ үй бұл пікірді бағалайтынын білдірген хатпен жауап берді. Отбасына жақын мектептер сапасы төмен болғандықтан, 1939 жылы Браун әпкесімен бірге тұрып, Хаттисбургтегі Еуропа орта мектебінде оқыды. Ол баскетбол, футбол және жеңіл атлетика командаларының мүшесі болды және ол 1944 жылы үздік бітіруші ретінде бітірген керемет оқушы болды. Осы уақытта Браун өзінің болашақ әйелі Дейзи Перл Никспен танысты. Мектепті бітіргеннен кейін Браун Оңтүстікке жатпайтын колледжге оқуға түсті. Оның директоры Натаниел Бергер ағасы Марвин Браун сияқты қара түстер колледжіне түсуге кеңес берді. Бірақ ол өзінің балалық шағының үлгісі Джесси Оуэнстің үлгісі бойынша Огайо штатының университетіне оқуға түседі. Бергер Браунға сол жылы университетті тек жеті африкалық американдық бітіргенін, бірақ Браун ақ түсті студенттермен жақсы бәсекелесе алатынына сеніп, оқуға түсуге бел буғанын айтты. Браун колледжге ақша жинауға бірнеше қосымша жұмыс істеді, соның ішінде Холмс клубындағы үстелдерді күту, ақ әскер сарбаздарына арналған салон. Бұл жұмыста Браун жиі расистік қорлау мен қорлаудың нысанасы болды, бірақ ол табандылықпен, колледжге ақы төлеу үшін 600 АҚШ долларын (1944 жылы 600 доллар соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) жинады. 1944 жылдың күзінде Браун Миссисипиден оқшауланған пойызға отырып, Огайо штатының Колумбус қаласына барды. Браун Колумбустағы Университет ауданының қара нәсілділер тұратын ауданындағы Шығыс Он бірінші даңғылының 61-ші үйінде орналасқан пансионатқа көшіп барды. Архитектуралық инженер мамандығы бойынша оқыды. Браун бірнеше рет авиация бағдарламасына түсуге тырысты, бірақ оның нәсіліне байланысты қабылданбады. Браун жеңіл атлетика командасына және күрес командасына қосылды, бірақ көп ұзамай қаржылай себептермен екеуін де тастады. Ол жергілікті Лазарь дүкенінде үй шаруашылығы жұмыскері болып жұмыс істеді және Пенсильвания темір жолымен күн сайын сағат 15:30-дан түн ортасына дейін жүк вагондарын тиеу үшін жалданады. Осыған қарамастан, ол сыныпта үздік бағаларды ұстап тұрды. Браунның академиялық және институционалдық сегрегациямен күресуіне қарамастан, оның көпшілігі оған достық қарым-қатынас жасады. Браун оқу жылында Миссисипиге сирек оралатын, бірақ жазда ол өзінің сабақтарына ақы төлеуге көмектесу үшін Хаттисбургтегі Милтон Л. Барнс ағаның Barnes Cleaners (құрғақ тазалау) -да жұмыс істеді. Колледжде оқып жүргенде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің V 5 Aviation Cadet Training Program туралы білді, ол теңіз авиациясының ұшқыштарын дайындау үшін жүргізіліп жатқан. Бұл бағдарлама 52 колледжде жүргізілді, олардың ешқайсысы тарихи қара нәсілді колледж емес, сондықтан Браун сияқты интеграцияланған колледждерге барушы студенттер ғана қатыса алатын. Құрметке қарамастан Браун кіру емтихандарын тапсырды. Браун 1946 жылдың 8 шілдесінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, авиация бағдарламасына қабылданды, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің теңізшісінің шәкірті болды және мектептің Әскери-теңіз күштерінің офицерлерді даярлау корпусының (NROTC) бағдарламасына мүше болды. Айына 50 долларлық стипендия (1946 жылы 50 доллар соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) оған жұмыстан тоқтауға және оқуына назар аударуға мүмкіндік берді; ол 1947 жылы архитектуралық инженерлік дипломын аяқтады. Осы уақытта NROTC әдеттегі теңіз комиссиясына апаратын жол болды, бірақ 1947 жылы 5600-нан астам NROTC студенттерінің арасында тек 14-і ғана қара нәсілді болды.

Мансап

1947 жылдың 15 наурызында Браун Гленвьюдегі Гленвью әскери-теңіз әуе станциясына әскери-теңіз ұшқыш офицерінің дайындығына келді. Сол жерде оның әскери тіркелуі 15 сәуірде аяқталды және Браун бағдарламадағы жалғыз афроамерикалық болып, мичман шеніне тағайындалды. Ол қарсылық күткенімен, басқа курсанттардың көбісі достық және құнақжай болғанын байқады. Дегенмен, қара аспаздар мен үй қызметшілерінің көпшілігі оған жаулы болды, мүмкін, қызғаныштан туған. Браун алғашқы ұшу тәжірибесін Стирман N2S оқу ұшағында алды. Бастапқы оқудың қиындықтарына қарамастан, Браун нұсқаушылардан қолдау алып, дайындықтың бірінші кезеңін аяқтады және келесі кезеңге Айова штатының Оттумва қаласындағы Оттумва әскери-теңіз әуе станциясына ауысты. Оттумвадағы оқу физикалық және техникалық дайындықтан тұрды, оларды Браун сәтті аяқтады. Содан кейін ол Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Пенсакола әскери-теңіз әуе станциясына ұшақтарда ұшуды үйренуге жіберілді. Пенсаколада Браун мен Никс жасырын түрде үйленді, өйткені әскери курсанттар оқуын аяқтағанға дейін үйленуге құқылы емес еді, әйтпесе дереу қызметтен босатылар еді. Никс Пенсаколада жатақхана жалдап, олар демалыс күндері бір-бірін көрісіп тұрды. Осы жерде кем дегенде бір нұсқаушы мен бірнеше сыныптастарының ашық түрде нәсілшілдік көріністеріне қарамастан, Браун 1947 жылдың тамызында қатаң дайындықты аяқтады. 1948 жылдың маусымына қарай Браун авианосецке негізделген ұшақтарға дайындық бастады және F4U Corsair немесе F6F Hellcat ұшақтарының бірін ұшуға үміттенеді, екеуі де истребитель болатын. Ол "Райт" авианосецінде ұшуға және қонуға жаттықты, содан кейін Флорида штатының Джексонвилл қаласына соңғы ұшу біліктілігін алу үшін жіберілді. 1948 жылдың 21 қазанында ол оқуын аяқтап, әскери-теңіз авиаторының белгісін алды. Бұл жетістік кеңінен жарияланды және Браун ұлттық деңгейде танымал болды. Associated Press оның өмірі мен еңбегін жариялады және оның суреті Life журналында жарияланды. Кейінірек автор Теодор Тейлор Браунның ұшқыш болуға жасаған тырысы арқылы ол теңіз авиациясында афроамерикалықтарды ұзақ уақыт бойы тоқтатып келген "түсті кедергіні" бұзғанын жазды. Браун 1949 жылдың 26 сәуірінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне прапорщик болып кірісті. Ол АҚШ Атлантикалық флотының құрамындағы Род-Айленд штатындағы Квонсет-Пойнт әскери-теңіз әуе станциясына тағайындалды. Браун оқу кезеңіндегі нәсілшілдік пен кемсітушілік оқиғалары офицерлік шен алғаннан кейін едәуір азайғанын хабарлады. Тағайындалғаннан кейін Браун Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Норфолк әскери-теңіз әуе станциясында уақытша міндеттерді орындады. Оның қызы Памела Элиз Браун желтоқсанда дүниеге келді. 1949 жылдың қаңтарында Браун Лейте авианосеціндегі 32-ші истребитель эскадрильясына тағайындалды. Келесі 18 айда бөлімше Шығыс жағалауында көптеген оқу жаттығуларын өткізді, олардың көпшілігі Квонсет-Пойнт қаласында өтті. Браун жоғары лауазымдағы адамдары оған әділ қарағанын және басқаларды да бірдей стандарттармен бағалағанын айтты. Бөлімше ұшақтарды маневрлеуде қатаң жаттығулар жасады. Корея соғысы басталған кезде ол эскадрильядағылар арасында тәжірибелі ұшқыш және қабілетті бөлім командирі ретінде танылды. Ол басқа ұшқыштармен де, авианосецтің қара түсті стюардессаларымен және техникалық қызметкерлерімен де жақсы қарым-қатынаста болды. Алайда Браун басқа ұшқыштармен көп араласпайтын және әйеліне көбірек уақыт өткізуге тырысатын. Ол некесін тағайындалғаннан кейін ғана жариялады.

Корей соғысы

1950 жылғы 25 маусым күні түнде Солтүстік Корея және корей этникалық қытай жаяу әскерлері Оңтүстік Кореяға толыққанды шабуыл жасады. 89 000 адамнан тұратын күш алты бағытта жылжып, Корея Республикасы армиясын дайынсыз ұстап, жеңіліске ұшыратты. Оңтүстік Корея армиясы ұйымдасқандық және жабдықтардың жетіспеушілігінен зардап шекті, соғысқа дайын болмады. Сан жағынан басым Солтүстік Корея күштері 38 000 Оңтүстік Корея сарбазының оқшауланған қарсылығын жойды, содан кейін оңтүстікке қарай жылдам ілгеріледі. Оңтүстік Корея күштерінің көп бөлігі шабуылға қарсы шегінді. Солтүстік кореялықтар бірнеше сағаттың ішінде Оңтүстік Кореяның астанасы Сеулға жетіп, үкімет пен қираған армиясын оңтүстікке қарай шегінуге мәжбүр етті. Оңтүстік Кореяның құлдырауын болдырмау үшін Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі әскери күштерді жіберуге дауыс берді. АҚШ-тың жетінші флоты "Вэлли Фордж" авиатасымалдағышымен басқарылатын 77-ші жедел әскер тобын жіберді; Ұлыбританияның Тынық мұхиты флоты әуе және теңіз қолдауын көрсету үшін бірнеше кемелерді жіберді. Теңіз күштері Солтүстік Кореяны блокадалап, Солтүстік Корея күштерін тежеу үшін ұшақтарды ұшырды, бірақ бұл күштер Солтүстік Корея армиясының оңтүстікке қарай жылжуын тоқтата алмады. АҚШ президенті Гарри Трумэн әуе қолдауын күшейту үшін елге жердегі әскерлерді жіберді. АҚШ-тың барлық теңіз күштері, соның ішінде "Лейте" кемесі де, дайындыққа келтірілді. Сол кезде кеме Жерорта теңізінде болғандықтан, Браун Кореяға жіберілмейді деп ойлады, бірақ 8 тамызда аймаққа көмекші тасымалдағыш келді және "Лейте" кемесіне Кореяға бару бұйрығы берілді. Командирлер авиатасымалдағыштың ұшқыштары жақсы оқытылған, сондықтан олар соғыс алаңында қажет деп санады. Кеме Гибралтар бұғазынан Атлант мұхиты арқылы Кунсетке, содан кейін Панама каналы арқылы Сан-Диего, Калифорния, Гавайи және Жапонияға дейін жүзіп, шамамен 8 қазан күні Кореяға жетті. Кеме 7-ші флоттың 17 кемесінен құралған жедел әскер тобына қосылды, оның ішінде "Филиппин теңізі" авиатасымалдағышы, "Миссури" линкор және "Джуноу" крейсері бар еді. Браун ел ішінде 20 рет миссия орындады. Бұл миссияларға байланыс желілеріне, әскерлердің шоғырлану орындарына және Вонсан, Чонгпу, Сонгжим және Сеньанджу маңындағы әскери нысандарға шабуылдар кірді. 1950 жылғы қазан айында Қытай Халық Республикасының соғысқа қосылуынан кейін Браун мен оның эскадрильясы Чосин су қоймасына жіберілді, онда X корпусы (АҚШ) мен Қытай халық еріктілер армиясының 9-шы армиясы арасында қатаң шайқас жүрді. Шамамен 100 000 қытай әскері 15 000 американдық әскерді қоршап алды, ал Браун және "Лейте" кемесіндегі басқа ұшқыштар американдық әскерлерді басып алуға жол бермеу үшін күн сайын ондаған жақыннан қолдау миссияларын орындады.

Өлім

1950 жылдың 4 желтоқсанында Браун, қытай әскерлерімен қоршалып алынған АҚШ теңіз жаяу әскерлеріне көмек көрсету үшін алты ұшақтың құрамында ұшқан. 13:38 KST-де Браун эскадрильяның орынбасары лейтенант-коммандер Дик Севоли, лейтенант Джордж Хадсон, лейтенант Билл Кениг, прапорщик Ральф Э. Маккуин және лейтенант Томас Дж. Хаднер кіші, Браунның қанатты серігімен бірге Лейтеден ұшып қалды. Бұл ұшу кезінде Браунның шақыру белгісі "Ирокез 13" болды. Ұшу 161 километр (100 миль) қашықтықтағы Чосин су қоймасына дейін, Юдамни және Хагарури ауылдарының маңына дейін 35-40 минут бойы қатты қыстың ауа райында ұшты. Ұшу резервуардың батыс жағындағы мақсаттарды іздеуді бастады, биіктігін 213 метрге (700 фут) дейін төмендетті. Миссия үш сағаттық іздеу-жою операциясы және аймақтағы қытай әскерлерінің күшін анықтауға жасалған әрекет болды. Ұшу қытай әскерін таба алмаса да, 14:40-та Кениг Браунның жанармай тағып бара жатқанын хабарлады. Бұл зақым қытай жаяу әскерлерінің шағын қарудан атқан оғынан туған болуы мүмкін, олар қарға тығылып, ұшақтарды өткен кезде бірдей оқ жауып шабуылдайтын. Кем дегенде бір оқ жанармай құбырын жарып кеткен. Жанармай қысымы төмендеп, ұшақты басқару қиын болған Браун сыртқы жанармай бактерілерін және ракеталарын тастап, таудың беткейіндегі қарлы алаңға қонуға тырысты. Браун ұшақты шамамен соққыға ұшырады. Ұшақ соққыдан кейін күшті жарылыспен қирады. Апат кезінде Браунның аяғы ұшақтың фюзеляжының астына қысылып қалды, ол өзін босатуға тырысып, қақпағы мен қолғаптарын шешіп, жоғарыда айналып жүрген басқа ұшқыштарға қол бұлғады. Басқа ұшқыштар оның апатта қаза тапқанын ойлады. Браун Сомонгни маңында, қытай желісінен 24 километр (15 миль) қашықтықта, ауа райы нашар болған жерде апатқа ұшырады, ал басқа ұшқыштар тауды қарап, Браунға қауіп төндіруі мүмкін қытай әскерлерін іздеп, Майдай радиохабары жіберді. Олар құтқару тікұшағының мүмкіндігінше тезірек келетіні туралы хабарлама алды, бірақ Браунның ұшағы түтін шығарып, ішкі жанармай бактерілерінің жанында өрт шықты. Браунның ауыр жарақат алғанын анықтағанға дейін Хаднер Браунды құтқару үшін радио арқылы зақымдалған ұшағынан қашу туралы нұсқаулар беруге тырысты. Хаднер өз ұшағын қасақана құлатып, Браунның жанына жүгіріп, оны қираған ұшақтан босатуға тырысты. Браунның жағдайы минутына сай нашарласа, Хаднер ұшақ өртін сөндіруге және Браунды ұшақтан шығаруға тырысты. Қатты ауырумен Браун есінен танып, еңкейе бастады. Құтқару тікұшағы шамамен 15:00-де келді; оның пилоты, лейтенант Чарльз Уорд және Хаднер өрт сөндіргішпен қозғалтқыш өртін сөндіре алмады және 45 минут бойы балтамен Браунды босатуға тырысты. Олар тіпті Браунның өтініші бойынша оның қысылып қалған аяғын ампутациялауды қарастырды. Браун көп ұзамай есінен танып қалды. Хаднерге айтқан соңғы сөзі: "Дейзиге сүйемін де" болды. Қараңғыда жұмыс істей алмай қалған тікұшақ түнде Хаднермен бірге базаға қайтуға мәжбүр болды, Браунды қалдырды. Браун көп ұзамай алған жарақаттарынан және суықтан қайтыс болды деп есептеледі. Қытай әскерлері осы жерге қауіп төндірмеді, бұл Браун мен Хаднердің бөлімшесінің әуеде күшті болуына байланысты. Хаднер жоғары жақтағылардан Браунды алып шығуға көмектесу үшін апатқа қайта оралуға рұқсат беруді өтінді, бірақ оған рұқсат берілмеді, өйткені басқа офицерлер зардап шеккен тікұшақтарға шабуыл жасалуынан қорқып, жазаға ұшырады. Дене мен ұшақтың қытай немесе Солтүстік Кореяның қолына тимейіншеу үшін АҚШ теңіз күштері екі күннен кейін ұшақты напалммен бомбалады, ұшқыштар радио арқылы Браунның денесі отқа жануын көріп, Құдайға дұға оқыды. Ұшқыштар Браунның денесі әлі де ұшақта қысылып жатқанын, бірақ киімдері жоғалып кеткенін байқады. Браун мен ұшақтың қалдықтары ешқашан табылған жоқ. Браун соғыста қаза тапқан алғашқы афроамерикалық теңіз офицері болды.

Мұра

Кореядағы өліміне әкелген ерліктері үшін Браунға "Құрметті Ұшқыш айқасы", "Күміс Жүрек" медалі және "Әуе медалі" табысталды. Сәтсіз құтқару әрекеті үшін Хаднер АҚШ әскерінің ең жоғары наградасы – "Құрмет медалімен" марапатталды. Бостон қаласында (Массачусетс штаты) өткен комиссиялау рәсіміне Дейзи Браун Торн (қайта үйленген), Памела Браун және Хаднер қатысты, ол естелік сөз сөйледі. Кеме 1994 жылдың 27 шілдесінде қызметтен босатылды және Мысыр теңіз күштеріне қосылғаннан кейін "Дамият" деп аталды. 2013 жылдың шілдесінде Хаднер Браунның дене қалдықтарын апат орнынан алып қайту үшін Пхеньянға барды. Солтүстік Корея билігі оған ауа райы тұрақталған қыркүйек айында қайта оралуды ұсынды. Браунды жиі алғашқы афроамерикалық теңіз авиаторы деп есептегенмен, кіші лейтенант Оскар У. Холмс 1943 жылы теңіз авиаторы атағын алды, себебі теңіз күштері бастапқыда оның афроамерикалық екенін білмеді.

Өмірбаяндары

1998 жылы Теодор Тейлор «Джесси Леррой Браунның қанатын серпуі» атты өмірбаян жазды, Браунның таныстарымен сұхбаттасып, оның жеке хаттарына сілтеме жасады. 2011 жылы Ұлттық Әскери-теңіз авиациясы мұражайында «Пилот жол көрсетіп нұр шашады» атты көшпелі көрме ұсынылды, көрменің кураторы ақын және жазушы Валада Флюэллин болды. «Пилот жол көрсетіп нұр шашады» көрмесі Орталық Флорида университетінде (UCF) ашылып, содан кейін Хатисбург, Миссисипи және басқа да қалаларға сапар шекті. 2015 жылы Адам Макостың «Devotion: Батырлық, достық және құрбандық туралы эпикалық оқиға» атты өмірбаяндық кітабының тақырыбы Браун болды. 2022 жылы Браун Джонатан Мейджорстың «Devotion» фильмінде сомдалды.