Дональд МакИнтош: Маленький Бигхорн шайқасындағы қазасы

Кіріспе

Американдық әскери шенеунік (1838–1876)

Дональд Макинтош (4 қыркүйек 1838 – 25 маусым 1876) – Монтана аймағындағы Литтл Биг Хорн шайқасында қаза тапқан АҚШ 7-ші кавалерия полкінің офицері.

Өмірбаян

Макинтош Монреаль қаласында, Төменгі Канадада, Джеймс (Джон) мен Шарлотта Робинсон Макинтоштің ұлы ретінде дүниеге келді (олар алты тайпаның басшысы Қызыл Жакеттің тікелей ұрпақтары еді). Оның әкесі, Гудзон Бэй компаниясының қызметкері, Дональд 14 жасқа толғанда туған халық өкілдерінің қолынан қаза тапты. Жас Макинтош Гудзон Бэй компаниясының түрлі бекеттерінде, содан кейін 1851 жылы Вашингтон штатындағы Ванкувер фортында, 1854 жылы Орегон штатының Портленд қаласына көшкенге дейін өмір сүрді. Америка Азамат соғысы кезінде ол Бригадный генерал Дэниел Х. Раккердің штаб-пәтер басқармасында бас кеңсе кызметкері болды. Макинтош 1866 жылдың 30 қазанында Мэриленд штатының Балтимор қаласында Мэри (Молли) Гарретке үйленді. Ол 1867 жылдың 17 тамызында 7-ші АҚШ атқыш әскер полкінің екінші лейтенанты болып тағайындалды және 1870 жылдың 22 наурызында бірінші лейтенантқа өкіметтік деңгейге көтерілді. Компания командирі болмаған кезде Кастер Макинтошқа 1876 жылғы жазғы экспедицияда G компаниясына басшылық етуді тапсырды. Кіші Үлкен Мүйіз өзені маңындағы шайқастың бастапқы кезеңдерінде майор Маркус Рено атты әскердің үш ротасын алып, өзен аңғарынан өтіп, үндістер ауылына шабуыл жасауға тырысты, ал Кастер кең жайылған лагерге арт жағынан шабуыл жасауға бет бұрды. Реноның шабуылына бастапқыда қарсылық көрсетілді, ол әскерлеріне аттан түсіп, аңғардағы жазық жерде шамамен 15 минутқа соғыс шебін құруды бұйырды. Ешқандай нәтижеге қол жеткізбеген ол өзен бойындағы орманға қарайменімен шегінді, онда олар қорғаныс периметрін құрды. Кінәлі пышақтың кенеттен қаза тапқаннан кейін Рено тактикалық жағдайды бақылаудан шығарды. Ол өзеннен арғы бетке, биік жарға қарай, жедел шегінуге бұйырды. G ротасы орманды соңғылардың бірі болып тастады. Үндістер Макинтошты жылқысынан құлатып, дереу өлтірді. Оның ауыр түрде қираған денесі екі күннен кейін көмекші күштер келгенде табылды. Оның денесі құлаған жеріне жерленді. Олар 1877 жылдың шілдесінде денесін эксгумациялады және келесі айда Форт-Ливенуорт ұлттық зиратында қайта жерледі. 1909 жылы денесі Арлингтон ұлттық зиратына 1-бөлімге тұрақты жерлеу үшін қайтадан эксгумацияланды. Оның жесірі 1910 жылдың 12 мамырында қайтыс болғанға дейін айына 30 доллар зейнетақы алды. Ол оның қасында жерленді. Макинтоштің қайнағасы, Фрэнсис М. Гибсон (Кіші Үлкен Мүйіз шайқасынан аман қалған), жақын жерде жерленген. 1995 жылдың жазында Рено шайқасы болған жерде Макинтош ескерткішінің жанынан сақинасы бар саусақ сүйегі табылды. Сақинаның қаза тапқан офицер мен оның әйелінің басындағы әріптері мен олардың үйленген күні жазылғандықтан, ол Макинтоштің неке сақинасы екені анықталды. Қазір ол Монтана штатының Гарриуэн қаласындағы жеке музейде сақталуда.

McIntosh was born in Montreal, Lower Canada, the son of James (John) and Charlotte Robinson McIntosh (she was a direct descendant of Red Jacket, a chief of the Six Nations). His father, part of the Hudson's Bay Company, was killed by First Nations people when Donald was 14. Young McIntosh lived in various posts of the Hudson's Bay Company and later in Fort Vancouver, Washington, before moving to Oregon City in 1851 and Portland, Oregon, in 1854. During the American Civil War, he was chief clerk for Brig. Gen. Daniel H. Rucker in the Quartermaster Department. McIntosh married Mary (Molly) Garrett on October 30, 1866, in Baltimore, Maryland. He was appointed as Second Lieutenant, 7th U. S. Cavalry, on August 17, 1867, and was promoted to First Lieutenant on March 22, 1870. In the absence of the company commander, Custer assigned McIntosh to command Company G for the 1876 summer expedition from Fort Abraham Lincoln. During the early stages of the fight along the Little Big Horn River, Major Marcus Reno took three companies of cavalry and swung through the river valley in an effort to attack the Indian village, while Custer headed off to attack the sprawling camp from the rear. Reno's attack met with initial resistance, and he ordered his troops to dismount and form a skirmish line across the valley flats for about 15 minutes. Not making any headway, he retreated with his men into a stand of timber along the river, where they formed a defensive perimeter. Shortly after the sudden death of his scout Bloody Knife, Reno lost control of the tactical situation. He ordered a desperate withdrawal back across the river onto the bluffs. G Company was among the last to leave the timber. Indians knocked McIntosh from his horse and quickly killed him. His badly mutilated body was recovered two days later when a relief column arrived. His body was originally buried where he fell. They were exhumed in July 1877 and re interred the following month in Fort Leavenworth National Cemetery. In 1909, the remains were disinterred and shipped to Arlington National Cemetery for permanent burial in Section 1. His widow received a pension of $30 per month until her death on May 12, 1910, when she was buried with him. McIntosh's brother in law, Francis M. Gibson (who survived the Little Big Horn fight) is buried nearby. In the summer of 1995, a finger bone with a ring was dug up on the site of Reno's battle near McIntosh's memorial marker. The ring was identified as McIntosh's wedding band by the inscribed initials of the slain officer and his wife, and the date of their wedding. It now is in a private museum in Garryowen, Montana.